Πολέμα ή σκάσε

September 28, 2019

Γράφει ο Sniper

Αυτό που θα μπορούσε να είναι η πατρίδα μας χάνεται. Μετατρέπεται με ραγδαίους ρυθμούς σε μία αποικία Αφρικανών και Ασιατών που θα είναι υπόλογοι μόνο στους Ιουδαίους αφέντες τους. Αφού εκμαύλισαν ολοκληρωτικά την κοινωνία, οι πολιτικοί προχωρούν ακάθεκτοι στην υλοποίηση της οριστικής αποδόμησης του λίγου που απέμεινε από κάποια αρχαία ιστορία.

Κάθε προσπάθεια διαμαρτυρίας πνίγεται στη βία, άλλοτε από τα δακρυγόνα και τα γκλομπ των σκυλιών του συστήματος και άλλοτε από τα δοκάρια και τα μαχαίρια των αντιφασιστικών δεκανικιών του προδοτικού κράτους. Άλλοτε πάλι από δικαστικές και υπηρεσιακές διώξεις από την αστυνομία της σκέψης.

Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, κάποιοι είναι αποφασισμένοι να δράσουν. Συγκρούονται με τις ένστολες κατοχικές δυνάμεις και τις αντιφασιστικές συμμορίες και προσπαθούν να δημιουργήσουν εστίες αντίστασης. Με πενιχρά μέσα και με τον συνεχή κίνδυνο από τις κρατικές και παρακρατικές δυνάμεις καταστολής προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα κίνημα αντίστασης.

Κι ενώ κάποιοι χύνουν το αίμα τους στους δρόμους, κάποιοι άλλοι επιδίδονται σε κριτική εκ του ασφαλούς. Μιλούν με στόμφο και απαξίωση για αλητεία που προσβάλει τα χρηστά τους ήθη, για λάθος δρόμο που αμαυρώνει τον κάλπικο πατριωτισμό τους, για την αστική αβροφροσύνη που πρέπει να διέπει κάθε διαμαρτυρία. Δεν παραλείπουν φυσικά να τονίσουν πως ο όποιος αγώνας πρέπει να δίδεται μόνο με ειρηνικά συλλαλητήρια που οι κυβερνώντες την αποικία μπορούν να αγνοήσουν, και με νόμιμα πολιτικά μέσα όπως με βαρύγδουπες ομιλίες στη βουλή, στις οποίες επίσης κανείς δε δίνει σημασία.

Όλα αυτά τα άτομα τολμούν να κριτικάρουν χωρίς να έχουν αγωνιστεί για τίποτα, παρά κάθονται στις πολυθρόνες τους και περιμένουν πότε θα τους καλέσει στην ομιλία του ο κάθε πατριδοκάπηλος πολιτικάντης ώστε να μπορέσουν να τον γλύψουν με την ησυχία τους.

Ενώ κάποιοι βάζουν τη ζωή τους σε κίνδυνο, τους κριτικάρουν άτομα που δεν πήγαν ποτέ τους να κολλήσουν μια αφίσα, πόσο μάλλον να πληρώσουν για να τυπώσουν μία, που παγώνουν στη σκέψη και μόνο να απλώσουν το χέρι και να σκίσουν μια αντιφασιστική αφίσα, που αντιμετωπίζουν τους διπλανούς τους προδότες σαν να μη συμβαίνει τίποτα γιατί δήθεν είναι κι αυτοί Έλληνες, που συνεχίζουν να έχουν δοσοληψίες με δοσίλογους και λαθροεποίκους.

Εξίσου σημαντική με τη μάχη των δρόμων είναι και η μάχη της ενημέρωσης. Σε έναν ηλεκτρονικό κόσμο όπου διαρκώς απλώνεται σαν τον ιστό της αράχνης η ιουδαιοκρατική λογοκρισία και η ελεγχόμενη είδηση, κάποιοι αγωνίζονται για να υπάρχει ενημέρωση και μόρφωση. Σε κάποιες περιπτώσεις αγωνίζονται κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες, τις οποίες επιβαρύνουν οι εκδικητικές διώξεις από το κατεστημένο. Και όμως, οι άνθρωποι αυτοί βρίσκονται να κατηγορούνται από ψευδεπίγραφους πατριώτες σαν πράκτορες που δήθεν κονομάνε από τη δραστηριότητά τους αυτή, η οποία στην πραγματικότητα αποτελεί το υστέρημα τόσο των περιορισμένων οικονομικών τους όσο και του χρόνου τους.

Όπως συνέβαινε σε κάθε κρίσιμη περίοδο της Ελληνικής ιστορίας, οι δειλοί και οι ανίκανοι μετονομάζουν την δειλία τους σε αρετή και επιζητούν καριέρα καλόγερου ή νομοταγούς πολίτη.

Τα πράγματα είναι απλά:

Όποιος θέλει να ζήσει ας πολεμήσει.

Όποιος δε θέλει να πολεμήσει ας σκάσει.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εναλλακτική διεύθυνση του Education in Greece.

Advertisements

Η Νόνη Δούνια στη βουλή

September 20, 2019

Νέο πεδίο ακαδημαϊκής διαφθοράς με το επερχόμενο “Πανεπιστήμιο Ενόπλων Δυνάμεων”

September 17, 2019

Όταν εξαντλούνται τα περιθώρια διόγκωσης ενός συστήματος, κάποιοι αναζητούν έναν τρόπο για την επέκτασή του σε νέα πεδία. Κάπως έτσι έπεσε και η ιδέα για την δημιουργία “Πανεπιστημίου Ενόπλων Δυνάμεων”:

“[…]Την φήμη που κυκλοφορεί για σκέψεις να δημιουργηθεί ένα Πανεπιστήμιο Ενόπλων Δυνάμεων έρχεται να ενισχύσει έγγραφο των συνδικαλιστών στρατιωτικών οι οποίοι προτείνουν στην πολιτική Ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας την ενσωμάτωση όλων των στρατιωτικών σχολών υπό την στέγη ενός πρότυπου Στρατιωτικού Πανεπιστημίου στο οποίο μάλιστα οι υπαξιωματικοί να φοιτούν για τέσσερα χρόνια ώστε να υπάρχει όπως λένε ουσιαστική αναβάθμιση των πτυχίων τους με μαθήματα εξειδίκευσης ανά ειδικότητα ή τομέα, πτυχιακή εργασία ή/και ότι άλλο ενδεδειγμένο.”

Το ζήτημα της “ακαδημαϊκής ανωτατοποίησης” των στρατιωτικών σχολών έχει ιστορία πολλών ετών. Προκειμένου να επιτευχθεί η “αναβάθμιση”, έγινε προσπάθεια να υπάρξει ακαδημαϊκή επίφαση στις στρατιωτικές σχολές, χωρίς όμως να υπάρχει και ουσιαστικός ακαδημαϊκός χαρακτήρας. Το αποτέλεσμα ήταν διάφορες νοσηρές καταστάσεις, που έγιναν ακόμα πιο νοσηρές όταν ιστολόγια που κατήγγειλαν τα όσα γίνονταν αναγκάστηκαν να κλείσουν λόγω του φόβου της εκδικητικότητας της εξουσίας.

Η ουσία είναι πως κάποιοι δεν θέλουν να αντιληφθούν πως ακαδημαϊκότητα σημαίνει πως όποιος αποτυγχάνει στις εξετάσεις ξαναδίνει το μάθημα και δεν περνάει στην επόμενη χρονιά μαζί με τους υπόλοιπους, ούτε ο βαθμός του συναρτάται από πολιτικά ή άλλα κριτήρια πλην της πραγματικής του επίδοσης.

(Στο σημείο αυτό να διευκρινίσουμε πως και τα διάφορα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας στερούνται ακαδημαϊκού χαρακτήρα και αποτελούν εστίες διαφθοράς, αλλά αυτό δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για την επέκταση της διαφθοράς αυτής)

Αν λοιπόν κάποιοι θέλουν να μετατρέψουν τις στρατιωτικές σχολές σε Πανεπιστήμια, θα πρέπει να είναι προετοιμασμένοι να εφαρμόσουν και αντίστοιχες αρχές ακαδημαϊκότητας, και όχι να φορτώσουν άλλο ένα στρεβλό ίδρυμα στον ήδη βεβαρυμένο ακαδημαϊκό χάρτη της χώρας.

Όμως αυτή η χρόνια επιμονή δεν είναι χωρίς ιδιοτελή κίνητρα, καθώς αυτή η “ουσιαστική αναβάθμιση των πτυχίων” έχει σαν σκοπό την πιο άνετη διεκδίκηση διαφόρων (πολιτικών) θέσεων από τυχάρπαστους απόστρατους, όπως ο γραφικός βαψομαλλιάς Δημήτρης Μιχαλολιάκος, για να μην πάμε και παλαιότερα στον ρόλο του άσχετου απόστρατου Αγάπιου Σημαιοφορίδη στην καταστροφή των ασφαλιστικών ταμείων με τα δομημένα ομόλογα.

Εκείνο που περιμένουν κάποιοι με αυτές τις κινήσεις είναι την άνετη μεταπήδηση στον πολιτικό βίο που προφανώς διαθέτει χώρο για πολλά λαμόγια, αλλά και τη δημιουργία μιας ακόμη τάξης καθηγητάδων.

Το μαγείρεμα των αποσπάσεων στα ΙΕΚ

September 15, 2019

Πριν από λίγο καιρό αφιερώσαμε μία σειρά αποκαλυπτικών άρθρων στα όσα γίνονται στην πραγματικότητα στα ΙΕΚ. Ένα από αυτά αφορούσε και τις αποσπάσεις στα ΙΕΚ:

Η αλήθεια για τα ΙΕΚ: Διευθυντές και γραμματείς

Φυσικά κανένας δεν τόλμησε να βγει και να διαψεύσει τα όσα γράψαμε. Όμως τυχαίνει να γνωρίζουμε πως πολλές φορές αγανακτισμένοι πολίτες αναφέρουν κατάμουτρα τα άρθρα μας σε διεφθαρμένους μανδαρίνους της εκπαίδευσης, για να εισπράξουν την απάντηση πως αυτά δήθεν αποτελούν “συκοφαντίες” γιατί όλα γίνονται νόμιμα.

Δύο μόλις μήνες λοιπόν μετά από την ανάρτηση του συγκεκριμένου άρθρου, είδαν το φως της δημοσιότητας νέες καταγγελίες για τις αποσπάσεις στα ΙΕΚ, καθώς αρκετοί είδαν το όνομά τους να περιλαμβάνεται σε εκείνους που πήραν απόσπαση σε ΙΕΚ, όμως λίγες ώρες αργότερα ανακοινώθηκαν άλλες λίστες με διαφορετικά ονόματα.

Ας δούμε μία σχετική καταγγελία:

“[…]Εντούτοις, το τελευταίο διάστημα κάνω αιτήσεις απόσπασης, σχεδόν φέροντας ένα κυνικό μειδίαμα και μη περιμένοντας αίσια έκβαση. Προς έκπληξή μου το όνομά μου για πρώτη φορά μπήκε στη λίστα των αποσπασμένων στα ΔΙΕΚ, για να εξανεμιστεί με ψηφιακή υπογραφή λίγες ώρες αργότερα, Παρασκευή βράδυ (1: 46 βραδυ!!, απορώ με τη διαστροφή του εν λόγω υπαλλήλου) με καινούρια απόφαση, πετώντας στο κενό περίπου εκατό ονόματα ανθρώπων που εντωμεταξύ γιορτάζαμε με φίλους και οικογένεια τη χαρά μας αβίαστα –ποιος μπορεί, εξάλλου, να αμφισβητήσει ένα επίσημο έγγραφο, τον «γραπτό λόγο» που ως πολίτες δυτικού κράτους εμπιστευόμαστε, αφού έχουμε μάθει πως είναι «έγκυρος», «επίσημος» και «αξιόπιστος»;

Ήμουν αφελής να το πιστεύω. Τελικά, ίσως, μια απόφαση, ένα επίσημο έγγραφο δεν έχει παραπάνω ισχύ από μια χειραψία ενός αμοραλιστή πολιτικάντη κι ακουμπά πάνω στο ομηρικό «έπεα πτερόεντα» που διδαχθήκαμε ως μαθητές.

Τι λένε, λοιπόν, γι αυτό οι αιρετοί μας;;

Ποιος από το υπουργείο θα αναλάβει την ευθύνη;”

Πριν πάμε στο υπουργείο ας δούμε και μία καταγγελία από την ΕΛΜΕ Ροδόπης:

“Η προχειρότητα, η ανευθυνότητα, ο ερασιτεχνισμός και η αδιαφορία με την οποία αντιμετωπίζει το έργο του αλλά και τους εκπαιδευτικούς το Υπ. Παιδείας είναι χαρακτηριστικός με τις τελευταίες αποσπάσεις στα Δημόσια IEK την Παρασκευή, 9/8/19 να εγείρουν εύλογα ερωτηματικά για τις μεθοδεύσεις που ακολουθούνται, χωρίς φυσικά να φέρουν ευθύνη οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, αλλά να είναι οι τελικοί αποδέκτες των συνεπειών αυτών των μεθοδεύσεων.

Συγκεκριμένα, την Παρασκευή το απόγευμα (9/8/19) το υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε επίσημα με πίνακες που αναρτήθηκαν στον ιστότοπό του, τα ονόματα 243 εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και 85 εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας ότι αποσπώνται σε ΙΕΚ.

Λίγες ώρες αργότερα, γύρω στις 2:00 μετά τα μεσάνυχτα, ανακοινώθηκαν νέοι διορθωμένοι πίνακες με 151 εκπαιδευτικούς Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και 36 Πρωτοβάθμιας που παίρνουν απόσπαση στα ΙΕΚ, διαγράφοντας έτσι 92 εκπαιδευτικούς Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και 49 Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Πιο απλά, το υπουργείο κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια να ανακοινώσει τους πίνακες την Παρασκευή το απόγευμα, αλλά και να δουλέψει υπερωρίες, ώστε να βρει και τα «σωστά» ονόματα ενδεχομένως, για να διορθώσει τους πίνακες τα ξημερώματα του Σαββάτου. Ωστόσο, αντίστοιχος ζήλος δεν επεδείχθη στην πληροφόρηση των ενδιαφερόμενων, καθώς από τη Δευτέρα το πρωί κανείς αρμόδιος δεν σηκώνει τηλέφωνα και να δώσει εξηγήσεις για αυτή την αλλαγή.

Να σημειωθεί επίσης, ότι σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, οι αποσπάσεις σε φορείς προηγούνται εκείνων από ΠΥΣΔΕ σε ΠΥΣΔΕ κάτι που φέτος έγινε αντίστροφα με αποτέλεσμα συνάδελφοι να βρεθούν ταυτόχρονα αποσπασμένοι σε 2 ακόμη και 3 φορείς ή σε φορέα και ΠΥΣΔΕ.

Θα υπάρξει άραγε, κάποια ικανοποιητική και πειστική απάντηση από το υπουργείο για την αναστάτωση που προκάλεσε, όπως και οφείλει, ή θα πρέπει να λειτουργούμε συνεχώς υπό την απειλή των ένδικων μέσων για τα αυτονόητα;

Καλούμε την ΟΛΜΕ να αντιδράσει άμεσα και να ζητήσει εξηγήσεις αλλά και να θεσπιστεί ένα νέο πλαίσιο αποσπάσεων στους φορείς με διάφανα μετρήσιμα και αξιοκρατικά κριτήρια ισονομίας και ισοπολιτείας αποδεκτά από όλη την εκπαιδευτική κοινότητα και όχι κριτήρια που εξυπηρετούν τους κομματικούς φίλους και κολλητούς.

Το Δ.Σ. της Ε.Λ.Μ.Ε. Ροδόπης”

Φαίνεται πως κάπου τα έχουν μπερδέψει στην ΕΛΜΕ Ροδόπης, γιατί είναι βέβαιο πως η ΟΛΜΕ και οι διάφοροι συνδικαλήτες σε όλη την επικράτεια συμμετείχαν στο σβήσιμο και ξαναγράψιμο των σχετικών πινάκων.

Όσο για το υπουργείο τήρησε την γνωστή τακτική που ακολουθεί εδώ και δεκαετίες προκειμένου να μην δοθεί συνέχεια στο θέμα. Γιατί αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο γίνονται όλες οι σχετικές διαδικασίες: Γίνονται οι αιτήσεις και ταυτόχρονα συντάσσονται καταστάσεις με τους προτεινόμενους και το ποιός και σε τι βαθμό ενδιαφέρεται για τον καθέναν. Και μια και ο λόγος γίνεται για τα ΙΕΚ, μήπως έτσι δεν γίνονταν και οι προσλήψεις των εκπαιδευτών όλα τα προηγούμενα χρόνια;

Κανένας εισαγγελέας δεν πρόκειται ποτέ να ζητήσει να δουλέψουν οι υπερκοριοί για να μάθει ο κόσμος με τι είδους συνομιλίες κανονίζονται οι αποσπάσεις (και οι μετατάξεις και οι προσλήψεις). Κανένας εισαγγελέας δεν πρόκειται ποτέ να μπει μέσα στα διευθυντικά και υπουργικά γραφεία για να κατασχέσει τις καταστάσεις που συντάσσονται με κριτήριο το μέσο του καθενός υποψηφίου. Κανένας εισαγγελέας δεν πρόκειται να κάνει έρευνα για το είδος των εγγράφων που καταλήγουν στους τεράστιους καταστροφείς εγγράφων με τους οποίους έχουν πλέον εξοπλιστεί όλα τα γραφεία που διεκπεραιώνουν τέτοιες υποθέσεις.

Και ποιός εισαγγελέας θα τολμούσε να προβεί σε τέτοιες κινήσεις με τον κίνδυνο να βρεθεί αντιμέτωπος με εμπλεκόμενους ανώτατους δικαστικούς και με διάφορες στοές;

Όσο για κάποιους “τυχερούς” που συμπτωματικά αποσπάστηκαν σε δύο ή και περισσότερους φορείς ταυτόχρονα, πόσο συμπτωματικό είναι άραγε να αποσπαστεί κάποιος ταυτόχρονα σε δύο μητροπόλεις, όταν μία τέτοια απόσπαση γίνεται με προσωπική παρέμβαση του αντίστοιχου μητροπολίτη;

Η μόνη αντίδραση σε αυτό το αίσχος ήταν κάποιοι από τους υπαλλήλους του υπουργείου που διαμαρτυρήθηκαν γιατί δεν τους αναγνωρίστηκε πως δουλεύουν μέχρι τα μεσάνυχτα για να βγουν οι καταστάσεις. Εκείνο που δεν είπαν είναι ότι δουλεύουν για να μαγειρευτούν οι καταστάσεις και πως δεν θα χρειαζόταν να υπερβούν τα φυσιολογικά ωράρια αν το κράτος λειτουργούσε με αρχές διαφάνειας και σωστού προγραμματισμού αντί να τρέχει την τελευταία ώρα να ικανοποιήσει ρουσφέτια και πιέσεις που απαιτούν το ξαναγράψιμο των πινάκων.

Το βαθύ κράτος δεν πρόκειται να αλλάξει από μόνο του. Ο μόνος τρόπος να αλλάξει αυτή η πραγματικότητα είναι η ανατροπή της και αυτό δεν πρόκειται ποτέ να γίνει μέσα από το υφιστάμενο σύστημα.

Η νέα πρόεδρος του ΕΟΠΠΕΠ

September 13, 2019

Μία από τις πρώτες αλλαγές που έκανε η Κεραμέως αφορούσε την τοποθέτηση νέας προέδρου στον ΕΟΠΠΕΠ:

“Νέα πρόεδρος του ΕΟΠΠΕΠ η δικηγόρος Γ . Παπαευθυμίου
Δημοσίευση: 26/08/2019

Την δικηγόρο Γεωργία Παπαευθυμίου, θα τοποθετήσει στον ΕΟΠΠΕΠ (Εθνικό Οργανισμό Πιστοποίησης Προσόντων και Επαγγελματικού Προσανατολισμού) η υπουργός Παιδείας Ν. Κεραμέως , σύμφωνα με πληροφορίες του esos.

Η Γεωργία Παπαευθυμίου είναι δικηγόρος με 24ετή εμπειρία.

Είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Α.Π.Θ. με μεταπτυχιακές σπουδές στο Εμπορικό Δίκαιο.

Διαθέτει πλούσια εμπειρία στο Εταιρικό Δίκαιο, στο Δίκαιο του Ανταγωνισμού, στο Πτωχευτικό Δίκαιο και στο Χρηματοοικονομικό Δίκαιο.”

Εκείνο που παραλείπει η ανακοίνωση αυτή είναι πως η “νέα πρόεδρος” είναι συμπτωματικά η σύζυγος του δημάρχου Κηφισιάς Γιώργου Θωμάκου, με τον οποίο και διατηρούν κοινό δικηγορικό γραφείο. Ίσως όμως να θεωρείται και αυτονόητο, καθώς αυτός είναι ο κλασσικός τρόπος επιλογής προσώπων στον οποίο έχει διαπρέψει η ΝΔ.

Ο κανόνας είναι όλα αυτά τα πρόσωπα που ο κομματικός μηχανισμός τοποθετεί σε αντίστοιχες θέσεις να καλύπτουν τις παρανομίες και την κακή διαχείριση των προηγουμένων διοικήσεων. Αναρωτιόμαστε λοιπόν αν η Γεωργία Παπαευθυμίου θα αξιοποιήσει την πλούσια εμπειρία της στο Πτωχευτικό Δίκαιο προκειμένου να διερευνηθούν οι καταγγελίες με τις οποίες βαρύνεται ο προηγούμενος πρόεδρος του ΕΟΠΠΕΠ Βασίλης Δαγδιλέλης, αλλά και η Διευθύνουσα Σύμβουλος του ΕΟΠΠΕΠ Ελένη Γιαννακοπούλου.

Η Σιβιτανίδειος Κόπρος, η πόρνη του ΣΥΡΙΖΑ Ράνια Καλαντζή και το διακομματικό σκάνδαλο με τους αναπληρωτές

September 6, 2019

Ο διακομματικός χαρακτήρας της σιβιτανιδικής διαφθοράς δεν αποτελεί καινούριο φαινόμενο. Χαρακτηριστική σκηνή από το πρόσφατο παρελθόν είναι η ρουσφετολογική εξαίρεση των “εκπαιδευτικών” της Σιβιτανιδείου από την διαθεσιμότητα από τους Αρβανιτόπουλο και Μητσοτάκη τον Ιούλιο του 2013 σαν εξυπηρέτηση στους εν ΜΑΤΣ αδελφούς.

Αυτή τη φορά θα ασχοληθούμε με ένα καινούριο κεφάλαιο στη μακριά ιστορία της πρόσληψης αναπληρωτών στη Σιβιτανίδειο.

Η Σιβιτανίδειος στη γιορτή λαθρολαγνείας και ανωμαλίας

Στις 7 Οκτωβρίου 2017 στο Θησείο έλαβε χώρα το “1ο σχολικό Street Festival τέχνης και αποδοχής”, μία φιέστα που οργανώθηκε από την Ελένη Καραγιάννη που έγινε γνωστή στα εκπαιδευτικά παρασκήνια τα τελευταία χρόνια σαν συντονίστρια Εκπαίδευσης προσφύγων στη δομή του Σχιστού.

Στην πραγματικότητα η Ελένη Καραγιάννη ήταν από χρόνια γνωστή σαν δεδηλωμένη νεγρολάγνα που φιλοδοξούσε να διαδώσει ένα μήνυμα συμβιβασμού μεταξύ σεξουαλικής ανωμαλίας και θρησκείας. Ήταν επόμενο η φιέστα που οργάνωσε να φέρει μία ιδιαίτερη σφραγίδα παρακμιακότητας και διαστροφής.

Η εκδήλωση ανακάτευε εντέχνως μερικά αθώα θέματα όπως η ζωοφιλία, η οικολογία, η ανακύκλωση και η χαρτοκοπτική με διεστραμμένα μηνύματα αντάξια της διαστροφής που χαρακτηρίζει τον βίο της Ελένης Καραγιάννη. Ο πραγματικός σκοπός της εκδήλωσης ήταν να προωθήσει την ατζέντα της “πολυπολιτισμικότητας, διαφορετικότητας και αποδοχής”, δηλαδή τον λαθροεποικισμό και το σχέδιο Kalergi, την ομοφυλοφιλία και την παιδοφιλία.

Το όλο εγχείρημα είχε την υποστήριξη ενός πλήθους παραγόντων φιλικών προς την ατζέντα αυτή, όπως:

  • Ο Δήμος Αθηναίων που εκπροσωπήθηκε από τον αντιδήμαρχο λαθρομεταναστών Λευτέρη Παπαγιαννάκη
  • Ο Συνήγορος του Πολίτη και η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες
  • Το Ίδρυμα Νιάρχου και η ΑΣΚΤ
  • Γνωστές ΜΚΟ που σχετίζονται με τα ιδρύματα του Soros και την λαθροεισβολή όπως ΑΡΣΙΣ, ΑctionAid Hellas, SolidarityNow, Generation2.0
  • Η πρεζογιάφκα Ανοικτό Σχολείο Mεταναστών και το εκπαιδευτικό παράρτημα του Ρουβίκωνα “Σκασιαρχείο”
  • Οι Πρόσκοποι
  • Οι ομοφυλοφιλικές παιδοφιλικές οργανώσεις Πολύχρωμο Σχολείο, Οικογένειες Ουράνιο Τόξο, Colour Youth

Για όσους δεν γνωρίζουν, οι οργανώσεις Πολύχρωμο Σχολείο, Οικογένειες Ουράνιο Τόξο, Colour Youth προωθούν την ατζέντα της υιοθεσίας παιδιών από “ζεύγη” ανωμάλων και την επιβολή σεξουαλικής διαστροφής ακόμα και στα νήπια. Αποτελούν την εμπροσθοφυλακή του Soros για την πλήρη αποδόμηση της κοινωνίας και την ολοκληρωτική καταστροφή του θεσμού της οικογένειας. Και ενώ η δράση τους για την εισαγωγή της σεξουαλικής πραγματικότητας στην παιδική ηλικία εμπίπτει στη σφαίρα της παιδεραστίας, ένας ιστός φροντίζει για την διαφημιστική προώθηση των οργανώσεων αυτών.

Τα ανώμαλα μέλη των οργανώσεων Πολύχρωμο Σχολείο, Οικογένειες Ουράνιο Τόξο, Colour Youth εμφανίζονται και σε ένα πλήθος παραπλήσιων οργανώσεων και κινήσεων όπως ΕΠΣΕ, Ένωση Αθέων κλπ και βρίσκονται σε υπόγειους διαύλους συνεργασίας με το ΙΕΠ για την κατάργηση του μαθήματος των Θρησκευτικών και την αντικατάστασή του με διδασκαλίες διαστροφής.

Δούσης και Κουνάνης σε προπαγανδιστική δράση του Πολύχρωμου Σχολείου για την διάδοση της ανωμαλίας

Από τους αλλοδαπούς εκπροσωπήθηκαν οι Γεωργιανοί και οι Μπαγκλαντεσιανοί, καθώς και διάφοροι τρόφιμοι των παραπάνω ΜΚΟ. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο πρόσωπο του Mhamad Nakam, Κούρδου του Ιράκ που μοιράζει τον χρόνο του μεταξύ ΑΣΚΤ και Solidarity Now.

Φυσικά τα σχολεία που θα συμμετείχαν σε μία τέτοια φιέστα θα ήταν εκείνα που διέθεταν εκπαιδευτικούς αντίστοιχων φρονημάτων. Τελικά τα σχολεία που δέχτηκαν να πάνε τους μαθητές τους σε μία εκδήλωση τέτοιας αισχρής σύλληψης ήταν τα παρακάτω:

Μουσικό Σχολείο Ιλίου, 1ο ΓΕΛ Κερατσινίου, 1ο Δημοτικό Σχολείο Νέας Ιωνίας, 2ο Γυμνάσιο Αλίμου, 49ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, 149ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, 7o Δημοτικό Σχολείο Αγίου Δημητρίου, 5ο Δημοτικό Σχολείο Χαλανδρίου, 2ο ΓΕΛ Βριλησσίων, 3ο Δημοτικό Σχολείο Ναυπλίου, Δημοτικό Σχολείο Νέου Ικονίου και η Σιβιτανίδειος Δημόσια Σχολή Τεχνών και Επαγγελμάτων.

Από την Σιβιτανίδειο συμμετείχαν όλα τα ΕΠΑΛ, με την Γενική Διευθύντρια Ράνια Καλαντζή να έχει το γενικό πρόσταγμα επικουρούμενη από “εκπαιδευτικούς” της Σιβιτανιδείου. Μεταξύ άλλων συμμετείχαν η διευθύντρια του 1ου ΕΠΑΛ Γεωργία Δημοπούλου, ο διευθυντής του 2ου ΕΠΑΛ Χρήστος Κουτουλάκος και ο υποδιευθυντής Κώστας Χαλκίδης, ο διευθυντής του 3ου ΕΠΑΛ Γιάννης Μπαφούνης και ο διευθυντής του 4ου ΕΠΑΛ Γιάννης Βλάνδος.

Σημειώνεται πως τα παρακάτω φυλλάδια (που διαφημίζουν ανύπαρκτες δομές που υπάρχουν μόνο για να μισθοδοτούν γόνους) που τοποθετήθηκαν στο τραπέζι της Σιβιτανιδείου κόστισαν 1,5 ευρώ το ένα, και μετά την τότε αναφορά μας το κόστος τους έπεσε ξαφνικά κάτω από το μισό:

Το ενδιαφέρον στις φωτογραφίες από την παρουσία των σιβιτανιδιστών στην γιορτή της αισχρότητας που συνέλαβε ο διεστραμμένος νους της Ελένης Καραγιάννη είναι πως εκτός από τον διατελέσαντα και πρόεδρο της ΕΛΜΕΣΙ, συριζολαμόγιο και παρακοιμώμενο του Μιχαλολιάκου Γιάννη Μπαφούνη, ιδιαίτερη ήταν και η συμμετοχή διακεκριμένων συνδικαλιστών της υποτίθεται “δεξιάς” και “αντιδραστικής” ΕΛΤΕΕΣΙ, οι οποίοι εμφανίζονται να έχουν μία ιδιαίτερη σύνδεση με το νεοδημοκρατικό μόρφωμα.

Βέβαια δεν θα προσάψουμε κάποια ιδεολογική ανακολουθία στους “δεξιούς” συνδικαληστές, καθώς την ίδια χρονική περίοδο άρχισε να γίνεται όλο και πιο αισθητή η παρουσία του ανώμαλου νεοδημοκρατικού μορφώματος στις παρελάσεις γλειφτοπρωκτισμού “gay pride”.

Η πόρνη του ΣΥΡΙΖΑ

Προτού καταλήξει να απολαμβάνει τις υψηλές αποδοχές της Γενικής Διευθύντριας της Σιβιτανιδείου, η Ουρανία (Ράνια) Καλαντζή του Χαραλάμπους είχε κάνει μία διαδρομή ανάμεσα σε διάφορα μορφώματα του αριστερού χώρου αναρριχώμενη προς αναζήτηση καλύτερης καρέκλας. Ξεκινώντας από τους κύκλους των τροτσκιστών, έγινε στέλεχος των οικολόγων πράσινων και το 2012 ήταν αποσπασμένη στα γραφεία τους. Την ίδια εποχή έκανε και το άνοιγμα στο ΣΥΡΙΖΑ, όπου στα γρήγορα βρέθηκε στην συνδιάσκεψη να πρωτοστατεί στις κομματικές διεργασίες.

Αν και η ίδια δηλώνει πληροφορικάριος (ΠΕ19), στην πραγματικότητα είναι μαθηματικός (ΠΕ03). Μετά από πέντε χρόνια βολέματος στο ΤΕΙ Αθήνας σαν “έκτακτη καθηγήτρια”, μονιμοποιήθηκε στη δευτεροβάθμια τεχνική εκπαίδευση και κατέληξε στο 1ο ΕΠΑΛ Γαλατσίου μέχρι να πάρει μετάταξη στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Μεσολάβησαν εκπαιδευτικές άδειες για μεταπτυχιακά της πλάκας στην “Πληροφορική και Επιχειρησιακή Έρευνα” από το ΕΚΠΑ μεταξύ 2003 και 2005, όπου η μεταπτυχιακή της εργασία είχε το πρωτότυπο αντικείμενο “Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές ως γνωσιακά εργαλεία”, και στη συνέχεια στην “Βασική και Εφαρμοσμένη Γνωσιακή Επιστήμη” από το Τμήμα Μεθοδολογίας, Ιστορίας και Θεωρίας της Επιστήμης, το οποίο συνδέεται άμεσα με τον σκληρό αριστερίστικο πυρήνα του ΕΜΠ.

(Οι διάφορες ενώσεις πληροφορικάριων ισχυρίζονται πως υπάρχουν “χιλιάδες” μαθηματικοί που εμφανίζονται σαν ΠΕ19 και τους παίρνουν τις θέσεις, ενώ στην πραγματικότητα το θέμα αφορά συγκεκριμένες περιπτώσεις προνομιούχων ατόμων, συχνά με έντονη συνδικαλιστική δράση ακόμα και στις ίδιες τις ενώσεις των πληροφορικάριων. Για τα άτομα αυτά καμία ένωση πληροφορικάριων δεν θα τολμήσει να ζητήσει “να γυρίσουν στον κλάδο τους”.)

Ταυτόχρονα συνδικαλίστηκε με την συνδικαλήτικη παράταξη ΣΥΝΕΚΔΕ και προσπάθησε να δημιουργήσει όνομα σαν αριστερή αρθρογράφος αναμασώντας τα γνωστά τροτσκιστικά κλισέ. Όπως κάθε φιλόδοξο άτομο που προσπαθεί εναγωνίως να βρει που πρέπει να αποθέσει το σάλιο του, η Ράνια Καλαντζή κατάλαβε νωρίς πως το κλειδί για την επιτυχία είναι το γλύψιμο στους Εβραίους. Έτσι αφιέρωσε μερικά παιδαριώδη κείμενα στο ψευτοολοκαύτωμα και στο να ξιφουλκεί εναντίον του Εθνικοσοσιαλισμού.

Το αποτέλεσμα την δικαίωσε, καθώς κάποια στιγμή άδειασε η καρέκλα του Γενικού Διευθυντή της Σιβιτανιδείου που μέχρι τότε κατείχε ο Δημήτρης Ζέρβας. Με την μεταπήδηση του Ζέρβα στο ΙΝΕΔΙΒΙΜ, κάθησε για λίγους μήνες στην καρέκλα η πειραιώτισσα τσοκαρέλω Μαρία Σταθάκη μέχρι να ολοκληρωθούν οι παρασκηνιακές διαβουλεύσεις και να δοθεί η καρέκλα στην Ράνια Καλαντζή, την οποία είχε τοποθετήσει ο Φίλης σαν αναπληρωματικό μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Σιβιτανιδείου τον Μάρτιο του 2016.

Κάπως έτσι, η διαπλεκόμενη κυράτσα άφησε την οργανική θέση της πληροφορικάριου στο 1ο ΕΠΑΛ Γαλατσίου και στις 14 Ιουλίου 2017 βρέθηκε με τον τίτλο του Γενικού Διευθυντή της Σιβιτανιδείου, έχοντας αποκτήσει κατά το προηγούμενο διάστημα την έγκριση του σιβιτανιδικού μασωνικού ερπετού Γεώργιου Κοτονιά.

Σιβιτανιδικός εβραιομασωνικός εσμός

Ταυτόχρονα, η Ουρανία Καλαντζή είχε στο νου της και την δημαρχία του Γαλατσίου, προσδοκώντας να καταλάβει με άνεση τη θέση του δημάρχου. Οι υπολογισμοί της όμως δεν ήταν ιδιαίτερα ακριβείς, καθώς υπήρχε ασυμβίβαστο μεταξύ της υποψηφιότητάς της και της θέσης της στη Σιβιτανίδειο. Το κόμμα προσπάθησε να περάσει φωτογραφική ρύθμιση φτιαγμένη ειδικά στα μέτρα της, αλλά και πάλι τέθηκε θέμα συνταγματικότητας. Όμως, μέχρι την τελευταία στιγμή η Ράνια Καλαντζή έτρεφε την ελπίδα πως θα τα καταφέρει, παρά την οικτρή εικόνα της τοπικής οργάνωσης του ΣΥΡΙΖΑ. Διαβάζουμε στον τοπικό τύπο (οι υπογραμμίσεις δικές μας):

Από το κομμωτήριο στο πάνελ

“Την Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2019 πραγματοποιήθηκε στο Πολιτιστικό Κέντρο ‘Καμίνι’ η εκδήλωση της δημοτικής παράταξης υποστηριζόμενης από τον Σύριζα «Γαλάτσι Από Κοινού» .Ομιλητές στην εκδήλωση ήταν ο Πάνος Σκουρλέτης, γραμματέας της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην υπουργός Εσωτερικών ,ο Γιάννης Ραγκούσης, πρώην υπουργός Εσωτερικών του ΠΑΣΟΚ και η υποψήφια δήμαρχος Γαλατσίου Ράνια Καλαντζή,

Παρά τα τρανταχτά ονόματα των ομιλητών και τη παρουσία πολλών πολλών στελεχών του Σύριζα, κάποιων βουλευτών και υποψήφιων στις αυτοδιοικητικές εκλογές, η προσέλευση των πολιτών δεν ήταν αρκετά μεγάλη και ίσως αυτό να προβλημάτισε και τους διοργανωτές.

[…]Ο Γιάννης Ραγκούσης υπέρμαχος της δημιουργίας προοδευτικού πόλου (…) αναφέρθηκε στη συρρίκνωση του ΠΑΣΟΚ και υποστήριξε ότι υποδουλώθηκε στη διαπλοκή γενόμενο παράρτημα της Ν.Δ. την απόλυτα συνδεδεμένη με τη διαπλοκή. Είπε ότι η διαπλοκή αυτό δεν το κατάφερε με το ΣΥΡΙΖΑ και απευθυνόμενος προς τον στον Πάνο Σκουρλέτη τόνισε ότι «αυτό είναι το πιο σημαντικό».
«Η διαπλοκή δεν έχει καταφέρει να βάλει στο χέρι τον ΣΥΡΙΖΑ» τόνισε ο πρώην υπουργός, χειροκροτούμενος από τους παρευρισκόμενους και απευθυνόμενος προς τον Π. Σκουρλέτη πρόσθεσε ότι «η αυτονομία απέναντι στη διαπλοκή είναι το πιο σπουδαίο», ενώ έκλεισε την τοποθέτησή του λέγοντας: «Είμαστε σ’ ένα νέο ’74».

Η Ράνια Καλαντζή είπε ότι με την απλή αναλογική ισχυροποιείται ο ρόλος των δημοτικών συμβούλων, αλλά αυξάνονται και οι ευθύνες τους, οπότε είναι πολύ σημαντικό ποιοι και ποιες θα εκλεγούν ως εκπρόσωποι των πολιτών στο δημοτικό συμβούλιο. Η απλή αναλογική επαναφέρει το πολιτικό στον χώρο της αυτοδιοίκησης απ’ όπου είχε εξοριστεί.

Οι δημοτικοί σύμβουλοι τόνισε, πρέπει να διαθέτουν εμπειρίες κοινωνικής δράσης, αξίες και ήθος, διάθεση προσφοράς, ενδιαφέρον για το κοινό καλό και να μπορούν να συμβάλλουν στην αναβάθμιση του θεσμού που καλούνται να υπηρετήσουν.

Ανάμεσα στα άλλα δήλωσε ότι είναι γέννημα – θρέμμα Γαλατσιώτισα, αφού όχι μόνο ζει αλλά και δούλευε στο Γαλάτσι ως εκπαιδευτικός για πάνω από 20 χρόνια (στο 1ο και στο 2ο ΕΠΑΛ Γαλατσίου στην Γκράβα). Τα τελευταία δύο χρόνια όμως, είναι Γενική Διευθύντρια της Σιβιτανιδείου Δημόσιας Σχολής Τεχνών και Επαγγελμάτων, ενός ΝΠΔΔ με 250 εργαζόμενους και προϋπολογισμό 10 εκατομμυρίων (το 1/3 του Δήμου)

Τόνισε επίσης ότι η παράταξη «Γαλάτσι από Κοινού» έχει χαρακτηριστικά ριζοσπαστικά, δημοκρατικά, οικολογικά και αντιφασιστικά και προσπαθεί να συνδυάσει το οραματικό με το ρεαλιστικό, ενώ οι υποψήφιοι και οι υποψήφιες συμμετέχουν στην βάση κοινών στόχων αλλά και ενός «συμβολαίου πολιτικής και ηθικής εντιμότητας»

ΥΓ. Στην εκδήλωση συμμετείχαν και έκαναν σύντομες ομιλίες ο υποψήφιοι δήμαρχοι Αθήνας, Νάσος Ηλιόπουλος και Ηρακλείου Αιμιλία Τζίβα, ο υφυπουργός Τάσος Πετρόπουλος, η βουλευτής Αννέτα Καββαδία και οι βουλευτές Τριαντάφυλλος Μηταφίδης και Χρήστος Αντωνίου, οι αντιπεριφερειάρχες Αττικής Ερμίνα Κυπριανίδου και Αγγέλικα Σαπουνά, η Περιφερειακή σύμβουλος Πελοποννήσου Λυμπεροπούλου και η εκπρόσωπος τύπου των Οικολόγων Πράσινων Χριστίνα Ευθυμιάτου.
Παραβρέθηκαν επίσης ο δήμαρχος Ν. Ιωνίας Ηρακλής Γκότσης, ο πρώην βουλευτής Απόστολος Αλεξόπουλος και η δημοτική σύμβουλος Αθήνας Στέλλα Πρωτονοταρίου.”

Το πως η Ράνια Καλαντζή αντιστάθηκε στην διαπλοκή με την ΝΔ, όπως ισχυρίστηκε ο (Σα)Ραγκούσης θα το δούμε στη συνέχεια, αφού όμως σχολιάσουμε πρώτα τις λιγοστές παρουσίες στην πανηγυρική εκδήλωση. Και πρώτα την Αννέτα Καββαδία, που απέκτησε την θέση της στην ΕΡΤ χάρη στη διαπλοκή της με τον ίδιο τον Κώστα Καραμανλή.

Η Στέλλα Πρωτονοταρίου έγινε γνωστή για την σκοτεινή δράση της στην Γκράβα, όπου είχε δημιουργήσει παράνομα μέσα στο σχολείο θύλακες Αλβανικού αλυτρωτισμού και εδαφικών διεκδικήσεων εις βάρος της Ελλάδας. Στην παρωδία δίκης που ακολούθησε, αθωώθηκε με ένα τουλάχιστον περίεργο σκεπτικό και με προφανή πολιτική παρέμβαση. Η δράση της βέβαια στην Γκράβα δεν ήταν μεμονωμένη, καθώς αριστεριστές “εκπαιδευτικοί” ασκούν συστηματικά κλίμα τρομοκρατίας εις βάρος των Ελλήνων μαθητών.

Για την Αιμιλία Τζίβα έχουμε κάνει ήδη εκτενή αναφορά για τον ρόλο της στη δολοφονία του Γιώργου Φουντούλη και του Μανώλη Καπελώνη. Μεταξύ ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και ΚΕΕΡΦΑ, η Αιμιλία Τζίβα υπήρξε μία εκ των ηθικών αυτουργών των δολοφονιών αυτών και παραμένει ακόμα ατιμώρητη.

Η έτερη περιφερειακή σύμβουλος και αντιπεριφερειάρχης με την Δούρου Αγγέλικα Σαπουνά αποτελεί άλλη μια γραφική περίπτωση. Η εκπαιδευτικός Αγγελική Σαπουνά βρέθηκε αποσπασμένη στο γραφείο του Γιάννη Μπανιά και αργότερα του Τάσου Κουράκη και ανήκει στην ίδια εσωκομματική ομάδα με τον φίλο των τρομοκρατών Πάνο Λάμπρου. Υπήρξε μέλος της ομάδας της Ελένης Πορτάλιου για τον δήμο της Αθήνας το 2010, την οποία όμως άδειασε τη στιγμή που την παραμέρισε ο Τσίπρας. Στη συνέχεια άδειασε και τον Τσίπρα το 2015 δηλώνοντας απέχθεια τόσο για το κόμμα όσο και για τον Τσίπρα. Όταν όμως ο Τσίπρας κατάφερε να παραμείνει στην εξουσία και οι διάφοροι βαρουφάκηδες και λαφαζάνηδες δεν απέκτησαν την δυναμική που περίμεναν, η καιροσκόπος Σαπουνά ξαναγύρισε με την ίδια ευκολία στο ΣΥΡΙΖΑ. Όταν η Ράνια Καλαντζή προτίμησε τη σιγουριά της θέσης της στη Σιβιτανίδειο από την αμφίβολης (όπως θα δούμε στη συνέχεια) έκβασης στο δήμο του Γαλατσίου, η Σαπουνά πήρε το χρίσμα της υποψήφιας δημάρχου.

Η Ράνια Καλαντζή μπορεί να αναφέρθηκε με ιδιαίτερη μετριοφροσύνη στις αρετές της, φαίνεται όμως πως τα χαρακτηριστικά της παράταξής της δεν ήταν πειστικώς δημοκρατικά και αντιφασιστικά. Από νωρίς της καταλόγισαν φασιστικό ύφος στην λήψη των αποφάσεων που από νωρίς την αποξένωσε από τους δημότες και εμπόδισε την διεύρυνση. Οι τοπικές εκδηλώσεις και συγκεντρώσεις ήταν ένα ισχυρό σοκ για το κόμμα, καθώς οι προσερχόμενοι ήταν ελάχιστοι.

Αργότερα βέβαια έγιναν ακόμα λιγότεροι, όταν η Αγγελική Σαπουνά πήρε κάπως φασιστικά το χρίσμα, με αποτέλεσμα νέες μαζικές αποχωρήσεις. Όπως αναφέρει ο τοπικός τύπος για τις ραδιουργίες των δύο εκπαιδευτικών:

“Δήμος Γαλατσίου: Μακιαβελικές ιστορίες….
23/04/2019

Δεν φτάνει που δυσκολευτήκαν να βρουν επικεφαλής για την παράταξη, όταν την βρήκαν η μισή παράταξη…αποχώρησε! Στο Γαλάτσι ο ΣΥΡΙΖΑ είχε επιλέξει εδώ και καιρό τη Ράνια Καλλαντζή που όμως αποδείχθηκε ότι είχε κώλυμα εκλογιμότητας, γεγονός που οδήγησε σε μια διαδικασία επιλογής νέου επικεφαλής που τελικά αποδείχθηκε «διαλυτική». Η διαδικασία κατέληξε στην επιλογή της αντιπεριφερειάρχη Αττικής Αγγέλικας Σαπουνά, γεγονός όμως που προκάλεσε την αποχώρηση μεγάλου μέρους στελεχών της παράταξης εν μέσω καταγγελιών. Συγκεκριμένα οι αποχωρήσαντες καταγγέλλουν ότι η αρχική επιλογή της Καλλαντζή έγινε ενώ γνώριζαν για το κώλυμα, έτσι ώστε να εμποδιστεί κάθε περίπτωση συνεργασίας με πρόσωπο από την Κεντροαριστερά, κι ακόμα ότι οι διαδικασίες για την επιλογή της νέας επικεφαλής ήταν «αντιδημοκρατικές και παράτυπες, χωρίς δυνατότητα υποβολής υποψηφιότητας κι από άλλα μέλη μας, που τυχόν μπορεί να ήθελαν να θέσουν υποψηφιότητα». Μάλιστα οι καταγγελίες προχωρούν πιο πολύ, καθώς υποστηρίζουν ότι… κακές γλώσσες λένε ότι «κάποιοι από το ΣΥΡΙΖΑ έχουν κάνει συμφωνία με τον “γαλάζιο” νυν δήμαρχο Γιώργο Μαρκόπουλο να κατεβάσουν αποδυναμωμένο ψηφοδέλτιο με αντάλλαγμα: πρώτον μία αντιδημαρχία, εφόσον εκλεγεί, και, δεύτερον, στήριξη της περιφερειάρχη Ρένας Δούρου…». Λέτε;”

Η Σαπουνά με τα σταλινικά απολιθώματα που της απέμειναν πιστά

Όπως και να έχει, ούτε η Αγγελική Σαπουνά βγήκε χαμένη από την παταγώδη αποτυχία της στα φιλόδοξα σχέδιά της να ηγηθεί της γαλατσιακής δημοκρατίας, καθώς είχε και αυτή εξασφαλισμένη θέση στο Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, όπου πρωτοστάτησε στον σχεδιασμό για τις έμφυλες ταυτότητες στα σχολεία, που αποτελούν το πρώτο βήμα για την σεξουαλικοποίηση των παιδιών και την επιβολή ομοφυλοφιλικών διεστραμμένων προτύπων.

Με την συνεχή υποστήριξη από τον Κουράκη και τον Αμανατίδη, αλλά και τον Καλομοίρη και τον Κοτσιφάκη, και έχοντας καταλήξει πλέον στην αγκαλιά του μασωνικού Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής, η Σαπουνά συνεχίζει την πορεία της στο εκπαιδευτικό στερέωμα χωρίς να την απασχολεί ιδιαίτερα η απέχθεια που προκαλεί ο καιροσκοπισμός της ακόμα και στους αφελείς συριζαίους του Γαλατσίου.

Όμως ας επιστρέψουμε στην Ράνια Καλαντζή και στα πεπραγμένα της διαπλοκής της με τον υπόλοιπο σιβιτανιδικό συρφετό.

Η Ράνια Καλαντζή σε ανέμελες στιγμές με τον Γαβρόγλου στη Σιβιτανίδειο

Το διαρκές σκάνδαλο με τους αναπληρωτές στη Σιβιτανίδειο

Το ζήτημα των αδιαφανών προσλήψεων αναπληρωτών στη Σιβιτανίδειο δεν είναι καθόλου καινούριο. Όμως επιχειρήθηκε να αποσιωπηθεί για τα καλά με τον ισχυρισμό της Διαμαντοπούλου και της Κάλερ-Χριστοφιλοπούλου πως δήθεν το καθεστώς προσλήψεων άλλαξε και θα γινόταν μόνο μέσω “μορίων”. Φυσικά αυτό δεν ίσχυσε, και την ίδια στιγμή η Σιβιτανίδειος συνέχισε να προσλαμβάνει τους ίδιους αναπληρωτές που προσλάμβανε και πριν, και που συμπτωματικά ήταν συγγενείς διαφόρων σιβιτανιδιστών. Στο θέμα αυτό έχουμε κάνει εκτενείς αποκαλυπτικές αναφορές στο παρελθόν, όπως ενδεικτικά το 2010, το 2012, το 2013.

Το περίεργο είναι πως τα διάφορα σωματεία που ισχυρίζονται πως εκπροσωπούν τους αναπληρωτές επιλέγουν να σιωπούν για το σιβιτανιδικό καθεστώς και τις πιέσεις στις οποίες υποβάλονται οι αναπληρωτές που δεν έχουν σχέση με το σιβιτανιδικό σύστημα.

Η τοποθέτηση της Ράνιας Καλαντζή στη θέση του Γενικού Διευθυντή του Σιβιτανίδιου πορνείου και η συνεργασία της με το διαχρονικό λαμόγιο της Σιβιτανιδείου Γεώργιο Κοτονιά εξασφάλισε την συνέχιση των οικογενειοκρατικών προσλήψεων αναπληρωτών (και ωρομισθίων ΙΕΚ) στη Σιβιτανίδειο, όπως είχαμε αναφέρει σε πρόσφατη αναφορά μας τον Μάϊο του 2018:

Οι μαγειρευμένες προσλήψεις αναπληρωτών στη Σιβιτανίδειο

Μεταξύ άλλων αναφέραμε:

[…]Με συνεχείς μεθοδεύσεις, έχει παγιωθεί ένα νοσηρό φαινόμενο οι αναπληρωτές που προσλαμβάνονται κάθε χρόνο στη Σιβιτανίδειο να είναι σε μεγάλο ποσοστό οι ίδιοι που προσλάμβανε η Σιβιτανίδειος πριν από την υποτιθέμενη αλλαγή του καθεστώτος προσλήψεων αναπληρωτών της Διαμαντοπούλου.

Προκειμένου να αμβλυνθούν οι εντυπώσεις, προσλαμβάνονται και κάποιοι άσχετοι με το οικογενειοκρατικό καθεστώς της Σιβιτανιδείου. Κάτι όμως που δεν γνωρίζει ο πολύς κόσμος είναι ότι αυτοί υπόκεινται σε τρομερές πιέσεις και πόλεμο νεύρων, με αποτέλεσμα κάθε χρόνο κάποιοι από αυτούς να εξαναγκάζονται σε παραίτηση.

[…]Πόσο συμπτωματικό είναι αναπληρωτές της Σιβιτανιδείου να προσλαμβάνονται ταυτόχρονα και στο ΙΕΚ της Σιβιτανιδείου;

Όμως αυτές οι προσλήψεις δεν ήταν αρκετές για να ικανοποιηθούν όλοι οι ενδιαφερόμενοι. Το λαθροπροσφυγικό ζήτημα αποτελεί ένα πραγματικό χρυσορυχείο για προσλήψεις στην εκπαίδευση, και η Σιβιτανίδειος δεν θα μπορούσε να μην επωφεληθεί δημιουργώντας τμήμα “υποδοχής”.

Το συμπτωματικό είναι πως στη ΖΕΠ που δημιουργήθηκε στη Σιβιτανίδειο προσελήφθησαν δύο φιλόλογοι, που συμπτωματικά ανήκουν και οι δύο στον στενό κύκλο της Σιβιτανιδείου:

ΓΙΤΣΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΕ02
ΧΑΡΙΣΣΗ ΑΝΝΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΕ02

Και, επίσης συμπτωματικά, και τα δύο αυτά άτομα ανήκαν σε εκείνους που προσελάμβανε η Σιβιτανίδειος με το καθεστώς που υποτίθεται πως άλλαξε η Διαμαντοπούλου.

Ο Γίτσας Ευάγγελος, γόνος παλαιών μονίμων της Σιβιτανιδείου, αποφοίτησε το 2000. Το 2002, μετά από ένα σεμινάριο της Νομαρχίας Αθηνάς διαρκείας δύο εβδομάδων επάνω στα Windows, βρέθηκε στο ΙΕΚ της Σιβιτανιδείου, όπου διευθυντής ήταν ο Γιώργος Κοτονιάς, να διδάσκει πληροφορική μέχρι το 2008. Το 2006 βρέθηκε στο πρόγραμμα ενισχυτικής διδασκαλίας στο γενικό λύκειο της Σιβιτανιδείου και από το 2007 βρέθηκε να αποκτά προϋπηρεσία αναπληρωτή στη Σιβιτανίδειο. Τα χρόνια που ακολούθησαν βρέθηκε (επίσης συμπτωματικά) να είναι ταυτόχρονα αναπληρωτής και ωρομίσθιος στο ΙΕΚ της Σιβιτανιδείου.

Στο παρασκήνιο της συμφωνίας πίσω από το βόλεμα γόνων παλαιών σιβιτανιδιστών είχαμε αναφερθεί σε σχέση με την επίσκεψη Φίλη στη Σιβιτανίδειο:

Με πρόσχημα το μνημόσυνο των αδελφών Σιβιτανίδη, διοργανώθηκε η συνάντηση αυτή προκειμένου να επέλθει συμφωνία για τη μοιρασιά της πίτας που περιλαμβάνει όχι μόνο κοινοτικά πακέτα και διαχείριση κονδυλίων αλλά και διορισμούς γόνων. Με την υπαγωγή της Σιβιτανιδείου σε ένα ιδιότυπο “πειραματικό” καθεστώς θα μπορέσει να ξεπεραστεί ο σκόπελος για μονιμοποιήσεις στη Σιβιτανίδειο, η οποία προς το παρόν μπορεί να προσλαμβάνει μόνο συμβασιούχους, και οι γόνοι περιμένουν να βολευτούν.

Αν οι συμπτώσεις γύρω από το πρόσωπο του Ευάγγελου Γίτσα είναι υπερβολικές, ας δούμε και την περίπτωση της Άννας Χαρίσση.

Η Άννα Χαρίσση αποφοίτησε το 2004 και το αμέσως επόμενο έτος προσλαμβάνεται σε σχολείο της Καλλιθέας στα πλαίσια της Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης. Το 2007 προσλαμβάνεται σαν αναπληρώτρια στη Σιβιτανίδειο και στα επόμενα χρόνια ακολουθεί μια πορεία παράλληλη με αυτή του Γίτσα, σαν ωρομίσθια στο ΙΕΚ της Σιβιτανιδείου, το οποίο φαίνεται πως έχει ιδιαίτερη ανάγκη από φιλόλογους. Για την ακρίβεια, οι φιλόλογοι προσλαμβάνονταν σαν “γραμματείς”, ένα θέμα που απασχόλησε τις ελεγκτικές αρχές για την νομιμότητα των προσλήψεων στο ΙΕΚ της Σιβιτανιδείου.

Η κατάληξή της στη ΖΕΠ δεν είναι τυχαία, καθώς είχε προηγηθεί ανάμειξη με ΜΚΟ στα πλαίσια μουσλιμολαγνείας.

Οι συμπτώσεις δεν σταματούν εδώ. Η οικογένεια Χαρίσση δραστηριοποιείται από χρόνια στις γραμμές της ΝΔ στην περιοχή της Καλλιθέας, στον κύκλο του σημερινού αντιδημάρχου και πρώην προέδρου της Εκτελεστικής Επιτροπής της Σιβιτανιδείου Ευάγγελου Μπαρμπάκου.

Με άλλα λόγια, δημιουργήθηκε ΖΕΠ στη Σιβιτανίδειο με σκοπό να προσληφθούν σε αυτήν αποκλειστικά άτομα του σιβιτανιδικού περιβάλλοντος, τα οποία και σχετίζονται άμεσα με τον κομματικό χώρο της ΝΔ.

Αν δούμε όμως και τις υπόλοιπες προσλήψεις αναπληρωτών στη Σιβιτανίδειο, θα δούμε να φιγουράρει και πάλι πρώτο το όνομα κάποιου με παρόμοια προέλευση:

ΠΕΤΡΟΥΛΙΑΣ ΝΙΚΗΤΑΣ ΤΟΥ ΜΙΧΑΗΛ ΠΕ82

Ο Νικήτας Πετρούλιας αποτελεί μία ιδιαίτερη περίπτωση, καθώς προσλήφθηκε σαν αναπληρωτής το 2004, παρά το ότι πήρε αποφοίτησε το 2006. Στη συνέχεια, την περίοδο 2007-2010 υπήρξε όχι μόνο αναπληρωτής (της Σιβιτανιδείου) αλλά και μέλος της έμπιστης ομάδας της γαλάζιας διοίκησης της Σιβιτανιδείου που στελέχωσε τον Σύλλογο Εκτάκτου Εκπαιδευτικού Προσωπικού Σιβιτανιδείου Ιδρύματος (ΣΕΕΠΣΙ), ένα ακόμα από τα αμέτρητα ψευδοσωματεία της εκπαίδευσης.

Τα επόμενα χρόνια βρέθηκε και αυτός να προσλαμβάνεται με διαφόρους τρόπους στη Σιβιτανίδειο, κυρίως μέσω του ΙΕΚ Σιβιτανιδείου, και στις 27 Απριλίου του 2015 τον βλέπουμε να φωτογραφίζεται με τον αριστεριστή συνδικαλήτη Γιάννη Μπαφούνη σε φιέστα της Σιβιτανιδείου μαζί με τους γραφικούς συνταξιούχους Γεώργιο Κοτονιά και Δημήτριο Μιχαλολιάκο και απεσταλμένους του Αριστείδη Μπαλτά.

Οι γραφικοί συνταξιούχοι Μιχαλολιάκος και Κοτονιάς με κομισάριους του ΣΥΡΙΖΑ

Η περίπτωση του Νικήτα Πετρούλια έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για άλλους λόγους που ξεπερνούν τα στενά εκπαιδευτικά όρια και θα αναλυθούν σε άλλο άρθρο.

Η διακομματική διαπλοκή

Ενώ τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ διατείνονται πως δεν μπήκαν στον πειρασμό της διαπλοκής με την ΝΔ, στην πραγματικότητα επιδόθηκαν με ιδιαίτερη σπουδή στη διαιώνιση του γαλάζιου καθεστώτος διαφθοράς. Και εμφανίζεται το παράδοξο το τωρινό προεδρείο της ΕΛΜΕΣΙ να αφήνει αιχμές για την σύμπραξη της αριστερίστριας σφουγγαρίστρας Ράνιας Καλαντζή με το διαχρονικό λαμόγιο Γεώργιο Κοτονιά, αλλά η υποτίθεται “δεξιά” ΕΛΤΕΕΣΙ να προτιμά τη βολική σιωπή, και αντίθετα τα μέλη της να χαριεντίζονται με το τροτσκιστικό γύναιο σε φιέστες ανωμαλίας με τη συμμετοχή παιδοφιλικών οργανώσεων και δεδηλωμένων ανωμάλων.

Τα αποτελέσματα αυτής της φαινομενικά παράδοξης συμβίωσης είναι φανερά: Η πασιονάρια του αντιφασισμού και του αριστερισμού υπέγραψε ώστε να συνεχιστεί το διακομματικό σκάνδαλο με τις προσλήψεις αναπληρωτών στη Σιβιτανίδειο, και μάλιστα με τους ωφελούμενους να αποτελούν τυπικά δείγματα ευνοημένων της γαλάζιας διακυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή με ισχυρές δεξιές καταβολές. Κανείς όμως δεν μπορεί να κατηγορήσει τους δεξιούς πως δεν έχουν ανταποδώσει αυτές τις “εξυπηρετήσεις”, ή πως δεν θα συνεχίζουν να τις ανταποδίδουν στο μέλλον. Οπότε και η Ράνια Καλαντζή θα συνεχίσει να έχει την αριστερή συνείδησή της ήσυχη πως δεν υποδουλώθηκε στη διαπλοκή της ΝΔ, όπως τόνισε και ο Ραγκούσης, αλλά απλώς έκανε μια αμοιβαία εξυπηρέτηση, όπως άλλωστε έκανε και σε αυτήν η ΝΔ όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Αντίθετα, θα εξιστορεί με στόμφο στα αριστερά πρόβατα πως το βιογραφικό της περιλαμβάνει τη διοίκηση ενός ΝΠΔΔ με υπεράριθμο προσωπικό και μονίμως ελλειματικό προϋπολογισμό, παραλείποντας φυσικά να αναφέρει τις λεπτομέρειες για το οικογενειοκρατικό και διεφθαρμένο καθεστώς του οποίου υπήρξε μέρος, και θα βγάζει λόγους για “πολιτική και ηθική εντιμότητα”. Τονίζοντας βέβαια και πως οι νέοι δεν πρέπει να ασπαστούν τον Εθνικοσοσιαλισμό αλλά το δικό της όραμα, στο οποίο βολεύονται όλοι οι επιτήδειοι και διαιωνίζουν το σαθρό οικοδόμημα της αναξιοκρατίας.

Στο όραμα της κάθε Ράνιας Καλαντζή δεν υπάρχει ούτε αξιοκρατία ούτε διαφάνεια. Υπάρχει μόνο ένα διαρκές αλισιβερίσι με σκοπό την κονόμα. Στα πλαίσια αυτού του οράματος, γλοιώδη ανθρωπάρια από κάθε πολιτικό χώρο καταλήγουν να βρίσκουν κοινά σημεία ώστε να διασφαλίζουν τα συμφέροντά τους και να επιπλέουν μέσα στην κόπρο της διαπλοκής.

Ο πολιτικός και εκπαιδευτικός υπόκοσμος είναι γεμάτος από άτομα που έχουν συνηθίσει να διαβιούν λάθρα μέχρι να μπορέσουν να πιάσουν την καλή και να ανελιχθούν σε όλο και υψηλότερες θέσεις. Και όταν το καταφέρουν, το μόνο που χρειάζεται για να τις διατηρήσουν είναι να συνεισφέρουν στην διαιώνιση της διαπλοκής που τα ανέθρεψε.

Η Κεραμέως και οι προσλήψεις αναπληρωτών

September 5, 2019

Από τις πολλές δηλώσεις που έχουν γίνει για το θέμα των αναπληρωτών, εμείς θα κρατήσουμε την δήλωση της Κεραμέως πως “σε κάθε περίπτωση οι αναπληρωτές δε θα χάσουν τη θέση τους, οι αναπληρωτές δηλαδή θα παραμείνουν, κατά πάσα πιθανότητα οι περισσότεροι θα γίνουν και μόνιμοι με τη σύμπτωση των πινάκων“.

Ενώ όλες οι υπόλοιπες δηλώσεις της Κεραμέως υπερτονίζονται και αναλύονται σε υπερθετικό βαθμό από τα γνωστά παπαγαλάκια του συνδικαληστρικού κόσμου, η συγκεκριμένη δήλωση πέρασε απαρατήρητη.

Και αυτό γιατί ακριβώς δείχνει πως το όλο παιχνίδι με τους αναπληρωτές αφορά συγκεκριμένα πρόσωπα τα οποία και γνωρίζουν από πολύ πριν τι θα φέρει το μέλλον, όμως καλλιεργούν πονηρά την αντίληψη πως το ζήτημα αφορά το σύνολο των αδιόριστων εκπαιδευτικών ή ακόμα και των φοιτητών(!).

Εμείς θα επαναλάβουμε για άλλη μια φορά πως στη συντριπτική τους πλειοψηφία όσοι έχουν βρεθεί στις ανώτερες θέσεις των σχετικών πινάκων δεν βρέθηκαν εκεί τυχαία αλλά επειδή αποτελούσαν μέρος ενός κλειστού συστήματος που φρόντισε από πολύ νωρίς για την προώθηση κάποιων.

Άπειρη ακόμα στα εκπαιδευτικά ζητήματα, η Κεραμέως αναφέρθηκε στους αναπληρωτές σαν να είναι ένα πολύ συγκεκριμένο σύνολο που δεν έχει φόβο για το μέλλον. Και φυσικά και είναι ένα πολύ συγκεκριμένο σύνολο, που εκπρόσωποί του μπαινοβγαίνουν με άνεση στο υπουργείο εδώ και χρόνια κανονίζοντας για τις λεπτομέρειες που εξασφαλίζουν τη διαφορά και έχουν προνομιακές συζητήσεις με υπουργικούς παράγοντες σαν δήθεν “θεσμικοί εκπρόσωποι των αναπληρωτών”.

Δημήτρης Τσιριγώτης για αριστεία

September 3, 2019

Με άρθρο του στην διαδικτυακή πρεζοφωλιά του ρουφιάνου Χρήστου Κάτσικα, ο Δημήτρης Τσιριγώτης (το τονίζουμε για να μην υπάρξει σύγχυση με τον Θανάση Τσιριγώτη) αναφέρεται στο ζήτημα της αριστείας, κάνοντας μερικές λογικοφανείς επισημάνσεις:

“[…]Άλλη είναι η αριστεία η δική τους και άλλη αυτή που απαιτούν από σένα. Η δική τους είναι κληρονομικό δικαίωμα και με τα λεφτά του μπαμπά. Η δική σου θα έλθει με την σκληρή δουλειά και αν πραγματικά την αξίζεις. Χρειάζεται πραγματικά πολύ θράσος για να θεωρούν ότι η από γεννησιμιού τους αριστεία αρκεί για να έχουν τα πάντα ενώ εσύ θα πρέπει να φτύσεις αίμα για την δική σου αριστεία ως προϋπόθεση για να έχεις τα βασικά.

[…]Την ώρα που το παιδί σου, αν ανήκει στα τυχερά, θα πανηγυρίσει που θα περάσει στο πανεπιστήμιο με ποια προοπτική αλήθεια; το εξωτερικό, την ανεργία ή ένα μισθό πείνας στην καλύτερη περίπτωση, τα δικά τους παιδιά σιγά μην δώσουν πανελλαδικές, τις εξετάσεις των φτωχών. Τα περιμένουν στα μεγάλα σαλόνια, στα γνωστά πανεπιστήμια του εξωτερικού, τις φάμπρικές κατασκευής των δυνατών αυτού του κόσμου. Και θα μαζέψουν πολλά χαρτιά ακόμα, μεταπτυχιακά και διδακτορικά, τα οποία θα τα ονοματίζουν προσόντα ενώ στην ουσία θα είναι εγγυήσεις υποταγής στα συμφέροντα που έχουν σκοπό να υπηρετήσουν. Και θα μιλούν με προφορά για το portfolio τους για να μην θυμίζει το πορτοφόλι τους.”

Δεν θα διαφωνήσουμε με τον Δημήτρη Τσιριγώτη για την πραγματικότητα αυτή, όμως θα τον κατηγορήσουμε πως παρουσιάζει μόνο την μισή αλήθεια.

Το συγκεκριμένο άρθρο ακολουθεί την γενικότερη γραμμή της Αριστεράς, που αποδίδει τα πάντα στις ταξικές διαφορές και στους κακούς πλούσιους. Και κανένας δεν μπορεί να αρνηθεί πως πολλοί χρησιμοποιούν τον πλούτο τους σαν μοχλό προώθησης των γόνων τους εις βάρος του κοινωνικού συνόλου. Όμως αυτό δεν αποτελεί αποκλειστικό προσόν των πλουσίων.

Τα δημόσια σχολεία είναι γεμάτα από γόνους που οι εκπαιδευτικοί γονείς τους προωθούν εις βάρος των άλλων παιδιών. Την ώρα που παιδιά των λαϊκών τάξεων αγωνίζονται για ένα καλύτερο μέλλον, τα παιδιά των εκπαιδευτικών εξασφαλίζουν με ευκολία το δικό τους μέλλον μέσα σε ένα σύστημα διαφθοράς στο οποίο μετέχουν οι γονείς τους.

Πώς εξηγείται διαφορετικά το ότι ανάμεσα στους αποφοίτους τεχνικών λυκείων κάποιοι από αυτούς διορίστηκαν αμέσως μετά την αποφοίτησή τους σαν “εκπαιδευτικοί ΤΕ”; Και πως εξηγείται το ότι υπάρχουν σχολεία που το μισό προσωπικό συνδέεται με σχέσεις συγγένειας;

Αν ο Δημήτρης Τσιριγώτης έχει κάποια αμφιβολία για το ότι συμβαίνουν αυτά, δεν έχει παρά να ρωτήσει τον Κάτσικα για το τι συμβαίνει στο ίδρυμα όπου σιτίζεται η συμβία του.

Ή μήπως ο Τσιριγώτης δεν έχει βρεθεί σε συνελεύσεις καθηγητών όπου μαγειρεύονται οι βαθμολογίες προκειμένου να παρουσιαστεί σαν “άριστος” το “παιδί του συναδέλφου” ή κάποιος μαθητής που η ανάδειξή του ευνοεί τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις κάποιων εκπαιδευτικών; Ή μήπως δεν έχει δει να εξασφαλίζονται μεγαλύτεροι βαθμοί για τα παιδιά των εκπαιδευτικών για να μπορούν να διεκδικούν θέσεις και υποτροφίες;

Η διαφθορά αυτή εις βάρος της αριστείας δεν οφείλεται στους πλούσιους και στην ελίτ, αλλά σε δημοσίους υπαλληλίσκους που κλαψουρίζουν για τις χαμηλές αποδοχές τους και σε συνδικαληστές που φωνασκούν για τα εργασιακά δικαιώματα του προλεταριάτου.

Η εκπαίδευση είναι γεμάτη από ιστορίες “μη πλουσίων” που αδίκησαν τους αρίστους για να προωθήσουν τους γόνους τους. Και όπως έχουμε τονίσει στο παρελθόν, δεν υπάρχει ζήτημα για το οποίο να έχει κάνει καταγγελία η ΟΙΕΛΕ που να μην υπάρχει αντίστοιχό του στη δημόσια εκπαίδευση και να μην καλύπτεται από την ΟΛΜΕ.

Όσο για τον κομματικό χώρο από τον οποίο προέρχεται ο Τσιριγώτης, είναι γνωστό πως μεταχειρίστηκε τους πραγματικά αρίστους το Σοβιετικό καθεστώς, όπου τα παιδιά των μελών του κόμματος είχαν εξασφαλισμένη θέση στο πανεπιστήμιο σε βάρος των παιδιών που οι γονείς τους δεν είχαν κομματικές περγαμηνές.

Αν όλοι αυτοί που κόπτονται για την αριστεία είχαν πραγματικά στο μυαλό τους την προώθησή της, τότε θα απαιτούσαν την δωρεάν παροχή από το κράτος κατάλληλης εκπαίδευσης για τα χαρισματικά παιδιά από φτωχές οικογένειες. Αυτό όμως δεν θα λειτουργούσε ποτέ στην Ελλάδα, γιατί κάποιοι “μη πλούσιοι” θα βάφτιζαν τα παιδιά τους “χαρισματικά” και κάποιοι άλλοι “μη πλούσιοι” θα τους εξασφάλιζαν βαθμούς προκειμένου να προωθηθούν τα “παιδιά των συναδέλφων”. Και προκειμένου να εξασφαλίζουν την ανοχή των υπολοίπων “μη πλουσίων” κοινωνικών τάξεων, θα ικανοποιούσαν και αντίστοιχα ρουσφέτια για το παιδί του κάθε δημόσιου λειτουργού.

Ή μήπως δεν έχει γίνει κάτι αντίστοιχο με τα νυκτερινά σχολεία, όπου κάποιοι βάφτιζαν παιδιά και ανίψια εκπαιδευτικών σαν “εργαζόμενους” ώστε να εξασφαλίζουν άνετη είσοδο στο κατά τα άλλα δημόσιο πανεπιστήμιο; Και προκειμένου να διασφαλιστεί η λειτουργία του αμαρτωλού αυτού συστήματος, την ίδια διευκόλυνση εξασφάλιζαν και γόνοι διαφόρων κρατικών λειτουργών και προσώπων με επιρροή στις τοπικές κοινωνίες.

Το τι έγινε με αυτή την ιστορία το γνωρίζουμε: Όσοι έντιμοι εκπαιδευτικοί προσπάθησαν να καταγγείλουν την διαφθορά βρέθηκαν κυνηγημένοι από συνδικαλήτες, οι οποίοι συμπτωματικά υποστήριζαν τα ίδια με τον Τσιριγώτη για δήθεν “ταξικότητα της εκπαίδευσης σε βάρος των παιδιών από χαμηλά κοινωνικά στρώματα”.

Συνεχίζονται οι βρώμικες μεθοδεύσεις στο ΙΕΚ του Σιβιτανίδειου Πορνείου

September 1, 2019

Το βρώμικο κύκλωμα της Σιβιτανιδείου Σχολής συνεχίζει να λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο παρά τις εδώ και χρόνια αποκαλύψεις μας χάρη στην προστασία μιας διακομματικής μαφίας.

Επομένως δεν μας προξενεί κατάπληξη η καταγγελία της ΕΛΜΕΣΙ για τις μεθοδεύσεις της διοίκησης του αμαρτωλού ιδρύματος προκειμένου να εξασφαλιστεί ο έλεγχος του ΙΕΚ της Σιβιτανιδείου:

“Η ΕΛΜΕ Σιβιτανίδειου καταγγέλλει τη διοίκηση της Σχολής
Δημοσίευση: 22/08/2019

Το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Σιβιτανίδειου (Ε.Λ.Μ.Ε.Σ.Ι.) ομόφωνα καταγγέλλει τη Διοίκηση της Σχολής, η οποία προέβη στην ανάρτηση προσκλήσεων εκδήλωσης ενδιαφέροντος για την πλήρωση των θέσεων του Διευθυντή και Υποδιευθυντή του Ι.Ε.Κ. της Σ.Δ.Σ.Τ.Ε εν μέσω θερινών αδειών των μονίμων εκπαιδευτικών του Ιδρύματος, τους οποίους και αφορούν οι ανωτέρω προσκλήσεις.
Η παραπάνω ενέργεια, τονίζει η Ε.Λ.Μ.Ε.Σ.Ι. , καταστρατηγεί τους κανόνες ίσης μεταχείρισης, προκαλώντας εύλογα ερωτήματα όπως:

Γιατί οι θέσεις δεν προκηρύχτηκαν σε παρόμοιες ημερομηνίες, όπως διαχρονικά οι αντίστοιχες των λοιπών Ι.Ε.Κ (Μάρτιο – Μάιο), ενώ ήταν γνωστή η ημερομηνία λήξης των θητειών;
Γιατί οι προκηρύξεις, λίγες μόλις ώρες μετά την ανάρτησή τους, ανακοινοποιήθηκαν στο ορθό ως προς τον εκδότη τους (από Γενική Διευθύντρια σε Πρόεδρο Ε.Ε.);
Γιατί το χρονικό διάστημα υποβολής των αιτήσεων είναι μόλις 5 ημέρες, όταν σχεδόν σε όλες τις αντίστοιχες προκηρύξεις, είναι τουλάχιστον 10;
Γιατί συνεδρίασε η Ε.Ε. στις 8.8.2019, ενέργεια ασυνήθιστη αν αναλογιστεί κανείς ότι ακόμα και οι διοικητικές υπηρεσίες του Ιδρύματος υπολειτουργούν λόγω θερινών αδειών;
Γιατί δε δόθηκε ολιγοήμερη παράταση των θητειών, ενέργεια που σε αντίστοιχες περιπτώσεις στο παρελθόν έχει επιλεγεί, προκειμένου η διαδικασία να γίνει με πλήρη διαφάνεια και χωρίς αποκλεισμούς;

Γιατί τα κριτήρια και η μοριοδότηση δεν ακολουθεί τις αντίστοιχες προκηρύξεις της Γ.Γ.Ν.Γ.Δ.Β.Μ, αφού οι προκηρύξεις του Ιδρύματος μνημονεύουν την ίδια νομοθεσία με αυτές και ενώ αυτό έχει προταθεί και από το Σ.Ε.Ε.Δ.Δ, μετά από καταγγελίες σχετικά με άλλες προκηρύξεις του Ι.Ε.Κ. Σιβιτανιδείου;

Η Ε.Λ.Μ.Ε.Σ.Ι. ζητά

ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΚΛΗΣΗ των προκηρύξεων και εκ νέου ανάρτησή τους μετά τις 2 Σεπτεμβρίου ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ στη λειτουργία του Ιδρύματος και
ΕΞΟΜΟΙΩΣΗ με τη νομοθεσία που διέπει τα εποπτευόμενα από τη Γ.Γ.Ν.Γ.Δ.Β.Μ Ι.Ε.Κ.”

Εύλογα τα ερωτήματα, αν και θα πρέπει να ξεκινήσουμε με την επισήμανση πως η ΕΛΜΕΣΙ θα έπρεπε να προχωρήσει σε αντίστοιχες καταγγελίες και για πολλά άλλα θέματα, όπως για τις παράνομες προσλήψεις αναπληρωτών και ωρομίσθιων στα ΕΠΑΛ και στο ΙΕΚ της Σιβιτανιδείου και για το οικογενειοκρατικό καθεστώς που εδώ και δεκαετίες έχει μετατρέψει την Σιβιτανίδειο σε πεδίο βολέματος γόνων.

Επίσης η ΕΛΜΕΣΙ θα έπρεπε να ζητά και εξομοίωση του καθεστώτος προσλήψεων και μετατάξεων με την νομοθεσία που διέπει τα υπόλοιπα σχολεία.

Όμως και πάλι θα αναγνωρίσουμε στην ΕΛΜΕΣΙ το θάρρος να προβεί στην καταγγελία αυτή και ευχόμαστε κάποτε οι λιγοστοί έντιμοι εκπαιδευτικοί της Σιβιτανιδείου να επικρατήσουν και να ανατρέψουν το σαθρό καθεστώς που επικρατεί εκεί μέσα.

Επιστρέφοντας όμως στο θέμα της καταγγελίας, είναι γνωστή η διαχρονική τακτική της Σιβιτανιδείου να προβαίνει σε τέτοιες μεθοδεύσεις μέσα στον Αύγουστο ώστε οι αδιαφανείς διεργασίες να μην συναντούν ιδιαίτερη αντίσταση ή δημοσιότητα λόγω της θερινής ραστώνης. Βέβαια, σε παλαιότερες παρόμοιες περιπτώσεις η τότε διοίκηση της ΕΛΜΕΣΙ προτιμούσε να μην προβαίνει σε καταγγελίες, αλλά αντίθετα να συμμετέχει στις μεθοδεύσεις.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η Γενική Διευθύντρια ισχυρίστηκε πως έλειπε σε διακοπές και δεν γνώριζε -ούτε υπέγραψε- τίποτα, ο δε Πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής πως η επίκληση ανύπαρκτων αποφάσεων ήταν απολύτως τυχαία και συμπτωματική. Άραγε η Ράνια Καλαντζή μπορεί να ισχυριστεί πως έλειπε σε διακοπές και για όλες τις άλλες παράνομες ενέργειες που έχουν παρουσιαστεί το διάστημα της ηγεμονίας της; Και μήπως είναι περισσότερες οι φορές που η Εκτελεστική Επιτροπή του διεφθαρμένου ιδρύματος έλαβε παράνομες αποφάσεις; Και ποιά είναι η γνώμη των υπολοίπων μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, που περιλαμβάνουν τον Αρχιεπίσκοπο και δικαστικούς(!);

Σε αυτά θα προσθέσουμε μερικά ακόμα ερωτήματα:

Γιατί η καταγγελία γίνεται μόνο από την ΕΛΜΕΣΙ ενώ η ΕΛΤΕEΣΙ σιωπά;
– Μήπως η εσπευσμένη απόφαση ελήφθη δίκην ετήσιου μνημοσύνου για τον παλαιό συνδικαληστή της ΕΛΜΕΣΙ και υποδιευθυντή του ΙΕΚ που συμπτωματικά ήταν από το ίδιο χωριό με τον πρόεδρο της εκτελεστικής επιτροπής, όπως και η μισή Σιβιτανίδειος;
– Γιατί η σιβιτανιδική διαφθορά τυγχάνει διακομματικής προστασίας;

Μιά και η καταγγελία της ΕΛΜΕΣΙ αφήνει σαφείς υπαινιγμούς για συμπαιγνία μεταξύ της Γενικής Διευθύντριας Ράνιας Καλαντζή και του Προέδρου της Εκτελεστικής Επιτροπής Γιώργου Κοτονιά, σε λίγες ημέρες θα αφιερώσουμε ένα άρθρο ειδικά για τα δύο αυτά πρόσωπα.

Μέχρι τότε μπορείτε να διαβάσετε κάποιες παλαιότερες αναφορές μας:

Γεώργιος Κοτονιάς: Το διαχρονικό λαμόγιο της Σιβιτανιδείου

Σιβιτανίδειος: Προοίμιο μίας φωτογραφίας

ΣΕΚ Σιβιτανιδείου Σχολής Λαμογιάς και Απάτης: Ξετσιπωσιά δίχως όρια

Στέργιος Κοτονιάς: Ο Ιερώνυμος ευλογεί τη διαφθορά και την οικογενειοκρατία της Σιβιτανιδείου

Η κατάργηση του ασύλου και το μαοϊκό νεοδημοκρατικό μόρφωμα

August 28, 2019

Μπορεί η ΝΔ να ισχυρίζεται με επιμονή πως θα προβεί με αποφασιστικότητα στην κατάργηση του “πανεπιστημιακού” ασύλου, όμως αυτό δεν είναι παρά σανός για τα δεξιά πρόβατα του μαντριού της “κανονικότητας των νοικοκυραίων”.

Αυτή τη στιγμή σε κάθε πανεπιστημιακό χώρο υπάρχουν πρεζοκαταλήψεις αριστεριστών οι οποίες αποτελούν ορμητήρια τρομοκρατίας και δολοφονικών επιθέσεων, αλλά και αποθηκευτικούς χώρους μολότοφ, ναρκωτικών και λαθραίων εμπορευμάτων.

Το εύλογο ερώτημα είναι αν η ΝΔ θα προβεί και στην κατάργηση αυτών των πρεζοστεκιών και στην απόδοσή τους σε πραγματικά ακαδημαϊκούς σκοπούς. Ή μήπως θα κάνει τα στραβά μάτια και θα ισχυριστεί πως αποτελούν “κοινωνικούς χώρους” όπως έκανε και την προηγούμενη φορά που ήταν στην κυβέρνηση;

Μέχρι τώρα το αντισυνταγματικό κόμμα της ΝΔ ισχυριζόταν πως οι “κοινωνικοί χώροι” (δηλαδή οι πρεζοκαταλήψεις) πρέπει να προστατεύονται από τις αστυνομικές αρχές. Οπότε είναι δύσκολο να αλλάξει τώρα τακτική απέναντί τους.

Άλλωστε, η ΝΔ παραμένει πιστή στις μαοϊκές αρχές της και θεωρεί πως οι τρομοκρατικές δραστηριότητες που εκπορεύονται από τις πρεζοκαταλήψεις της είναι χρήσιμες ώστε οι φυτητές που συχνάζουν σε αυτές να αποτελούν το μακρύ χέρι του δεξιού παρακράτους.

Οι βαρύγδουπες εξαγγελίες της ΝΔ εντάσσονται σε ένα θέατρο δήθεν αντιπαράθεσης για το άσυλο, το οποίο θα εξακολουθήσει να ισχύει όπως μέχρι τώρα.