Ιερά Μονή Εσφιγμένου και “αδελφότητες θεολόγων”: Αδυσώπητες συγκρίσεις

February 17, 2017

Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα γύρω από την Ιερά Μονή Εσφιγμένου, θα κάνουμε κάποιες συγκρίσεις που θα έπρεπε να έχουν ακουστεί πολλά χρόνια πριν.

Η Ι.Μ.Εσφιγμένου πήρε κάποτε την απόφαση να μην ακολουθήσει τις κακοδοξίες του μασσώνου (33ου βαθμού) οικουμενιστή Αθηναγόρα. Για την απόφαση αυτή δέχτηκε συνεχείς επιθέσεις και αφόρητες πιέσεις, χωρίς όμως να υποκύψει. Οι πιέσεις αυτές έφτασαν μέχρι του σημείου να εμποδίζεται η επικοινωνία με τον έξω κόσμο και ο ανεφοδιασμός σε τρόφιμα. Παρά τις στερήσεις, οι Εσφιγμενίτες παρέμειναν σταθεροί χωρίς να τους δελεάσουν τα εκατομμύρια του ΕΣΠΑ. Παρέμειναν σταθεροί ακόμα και όταν το σύστημα επιστράτευσε την μασσωνοκρατούμενη δικαστική εξουσία και τα ένστολα σκυλιά του.

Μέσα σε όλες αυτές τις δυσκολίες, η Ι.Μ.Εσφιγμένου παρέμεινε προπύργιο πνευματικής αντίστασης, πρωτοστατώντας στην αντίδραση ενάντια στην Κάρτα του Πολίτη και το ηλεκτρονικό χρήμα και αποτελώντας ένα συνεχές αγκάθι στα πλευρά του συστήματος που έχει μάθει να συνδιαλλέγεται με αντάλλαγμα χρήμα και οφίτσια.

Όταν οι διώξεις κορυφώθηκαν με την υποκινούμενη δικαστική δίωξη και πρωτοφανή καταδίκη σε 20 έτη(!) φυλάκισης για τον ηγούμενο της Μονής, κάποιοι αντέδρασαν οργανώνοντας με πενιχρά μέσα συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στην Αθήνα και την Ουρανόπουλη, όπου πλήθος απλού και εν πολλοίς φτωχού κόσμου προσέτρεξε:

“Ένα δραματικό μήνυμα του Γέροντα Μεθόδιου, ηγούμενου της διωκόμενης Ιεράς Μονής Εσφιγμένου του Αγίου Όρους, του μοναδικού μοναστηριού που αντιστέκεται στην επέλαση του Οικουμενισμού, για την συγκέντρωση συμπαράστασης στην καταδίκη του με 20 χρόνια κάθειρξης που έγινε έξω από το ελληνικό κοινοβούλιο την 1/2/2017.”

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην Ουρανούπολη Χαλιδικής, Κυριακή 5 Φεβρουαρίου 2017. ΚΑΤΩ τα ΧΕΡΙΑ από τον Γέροντα Μεθόδιο και την Ιερά Μονή Εσφιγμένου

Η επίσημη εκκλησία του νέου ημερολογίου δυσκολεύτηκε να κρύψει την χαρά της για τις διώξεις κατά της Ι.Μ.Εσφιγμένου, ενώ η εκκλησία του παλαιού ημερολογίου αρκέστηκε σε κάποια χλιαρή ανακοίνωση που μάλλον δημιούργησε περισσότερες απορίες από όσες έλυσε.

Στο σημείο αυτό θα γυρίσουμε πίσω στο χρόνο.

Για τους νεώτερους στο χώρο της εκπαίδευσης, υπήρχε κάποτε μια εποχή που στη θέση των διαφόρων ΟΛΜΕ και ΔΟΕ ήταν κάποιες “αδελφότητες θεολόγων”. Σε αυτές δεν ανήκαν μόνο θεολόγοι, αλλά και εκπαιδευτικοί άλλων ειδικοτήτων, παρέμειναν όμως γνωστές ως “αδελφότητες θεολόγων”. Και μπορεί επιφανειακά να είχαν διαφορετικό χαρακτήρα από τα σημερινά εκπαιδευτικά αδελφάτα, η ουσία όμως παρέμενε ίδια: Με πρόσχημα κάποια ιδεώδη, διαπλεκόμμενες ομάδες οργάνωναν την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους και έλυναν και έδεναν. Τα πλαίσια της ιδεολογικής τρομοκρατίας που επέβαλαν ήταν διαφορετικά από τα αντίστοιχα σημερινά, όμως ήταν κάτι παραπάνω από υπαρκτά, καθώς σε κάθε εποχή υπάρχουν τρόποι να στιγματιστούν με διάφορες κατηγορίες όσοι αντιδρούν στο φατριασμό και την αναξιοκρατία.

Οι παραεκκλησιαστικές αυτές οργανώσεις, δρώντας σεκταριστικά, δημιούργησαν στεγανά προτεσταντικού, ή μάλλον χιλιαστικού τύπου, παγίωσαν παράλληλες παραεκκλησιαστικές δομές και δικτυώθηκαν με διάφορες μορφές εξουσίας.

Η δικαιολογία για όλες αυτές τις υπερβολές που συχνά περνούσαν στα όρια της αίρεσης ήταν πως ήθελαν δήθεν να διατηρήσουν τον πραγματικό χαρακτήρα του Χριστιανισμού, να υπερασπιστούν τις Χριστιανικές αρχές και να αντισταθούν σε ξένες επιρροές. Χρηματοδότησαν τις σπουδές κάποιων ώστε να μπορούν μετά να τους ελέγχουν και όσες φορές ακούστηκαν φωνές διαμαρτυρίας ενάντια στις πρακτικές τους, αυτές δεν βρήκαν απήχηση από τους θεσμούς.

Το αν αυτές οι οργανώσεις είχαν όντως σκοπό να αντισταθούν στην αλλοίωση του χαρακτήρα του Χριστιανισμού φάνηκε από αρκετά νωρίς, και ακόμα περισσότερο τα τελευταία χρόνια: Γρήγορα πέρασαν στη στήριξη του οικουμενιστή Αθηναγόρα και στην ταύτιση με την καραμανλική και μασσωνική ΝΔ, συναγωνίστηκαν αρχιερείς στην καθιέρωση του “αντιρατσισμού” και παρουσίασαν καινοφανείς αιρετικές δοξασίες ως δήθεν Ορθόδοξες.

Με την κάλυψη ανώτατων δικαστικών λειτουργών, συνέχισαν ανενόχλητα τη δράση τους φτάνοντας στο σήμερα, όπου ξεκοκαλλίζουν τις κληρονομιές αφελών και διάγουν άνετο νομοταγή βίο, ενώ μέλη τους τολμούν να παρουσιάζονται στον πατριωτικό χώρο ως “αγωνιστές” και “πατριωτικώς πολιτευόμενοι” για να μαζεύουν ψήφους από όσους στερούνται ορθής πολιτικής διαίσθησης.

Ενώ ο απλός κόσμος παλεύει με την οικονομική κρίση, αυτοί έχουν εξασφαλίσει τη διαβίωσή τους και επιδίδονται σε κοσμικές δεξιώσεις. Και το κυριότερο, ενώ ο Χριστιανισμός βρίσκεται υπό διωγμό, αυτοί σφυρίζουν αδιάφορα και προσπαθούν να οδηγήσουν τον κόσμο που δυστυχώς επηρεάζουν στην αποστασιοποίηση.

Και πως θα μπορούσε να είναι άραγε διαφορετικά, όταν για δεκαετίες έδρασαν κάτω από την προστατευτική σκιά του πολιτικού καθεστώτος, και το 1972 μέλη τους υπήρξαν μάρτυρες κατηγορίας εναντίον του Ορθοδόξου Τύπου επειδή ο Αρχιμανδρίτης Χαράλαμπος Βασιλόπουλος στηλίτευε τον οικουμενισμό και το από τότε σχεδιαζόμενο πλάνο της πανθρησκείας;

Επόμενο ήταν να απουσιάζουν από κάθε αγώνα του σήμερα, αλλά αντίθετα να ασχολούνται με την συγκέντρωση ενίσχυσης για τους “πρόσφυγες”.

Οι δύσκολοι καιροί δείχνουν την πραγματικότητα και αποκαλύπτουν ποιοί είναι πραγματικοί και ποιοί είναι σαθροί.

Περί δημοκρατίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων

February 15, 2017

Με τον Φίλη και τα άλλα συριζανελικά παχύδερμα να πιπιλίζουν συνέχεια την καραμέλα της “δημοκρατίας”, ο προβληματισμός γύρω από το τι σημαίνει “δημοκρατία” διαδίδεται όλο και περισσότερο. Σε μία κοινωνία όπου τα σχολεία για το φόβο των Ιουδαίων παράγουν πλέον πρόβατα χωρίς δική τους βούληση, ο προβληματισμός αυτός είναι κάτι περισσότερο από επίκαιρος και επιτακτικός:

“Παπανδρέου, Καραμανλήδες, Τζέφρι, Σαμαράς, Τσίπρας, μνημόνια, λαθρομετανάστευση, αυτοκτονίες, και ξανά τα ίδια. Gay pride μηδενισμός, καμένη σημαία, εκφυλισμός, ναρκωτικά, δολοφονίες, βιασμοί και σπάσιμο μαγαζιού του μεροκαματιάρη Έλληνα. Μήπως θέλεις κι άλλα ελληνόφωνε δημοκράτη για να καταλάβεις ότι η δημοκρατία δεν είναι ιδανικό πολίτευμα για το λαό, ή θα συνεχίσεις να τρέχεις έξω από τη Βουλή χτυπώντας κατσαρόλες για άμεση δημοκρατία και “ελευθερία”; Άλλωστε η δημοκρατία δουλεύει δικτατορικά εις βάρος της μειοψηφίας. Δηλαδή ότι αποφασίσει η πλειοψηφία είναι το δίκαιο και το σωστό. Οι 20 έχουν δίκιο επειδή είναι 20 και οι 5 έχουν άδικο επειδή είναι 5. Αν π.χ. η πλειοψηφία λέει ότι πρέπει να χτυπάμε τα κεφάλια μας στο τοίχο κάθε μέρα, εμείς πρέπει να το κάνουμε διότι το λέει η πλειοψηφία. Αν δε το κάνεις καταπατάς τα δημοκρατικώς αποκτηθέντα ανθρώπινα δικαιώματα. Το ίδιο συμβαίνει και με την αναγνώριση της ομοφυλοφιλίας, των μειονοτήτων κ.ο.κ. Αποδέξου την γενοκτονία και τον εκφυλισμό του λαού σου αλλιώς θα σε κρεμάσουμε ανάποδα, συμβαδίζοντας πάντα με την ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Πλήρης παραλογισμός και παράνοια. Τουλάχιστον μπορείτε να καταλάβετε και μόνοι σας γιατί η νέα τάξη πιπιλίζει τη δημοκρατία, αφού η πλειοψηφία δεν είναι ικανή για τίποτα μιας και το πνευματικό της επίπεδο φτάνει μέχρι το κυνήγι πόκεμον σε μία οθόνη.”

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ.

Η ξενοδουλεία στον πατριωτικό χώρο

February 7, 2017

Η ξενοδουλεία όσων συμμετέχουν στα πολιτικά δρώμενα δεν αποτελεί αποκλειστικό προνόμιο των συνειδητά προδοτών πολιτικών. Έχει εισχωρήσει βαθιά και στον πατριωτικό χώρο, εμποδίζοντάς τον να προχωρήσει χωρίς να διαιρείται από αναίτιες έριδες.

Για πολλά χρόνια, η έννοια του πατριωτισμού όφειλε να είναι φιλοαμερικανική. Από τη μία ο αγγλοσαξωνικός παράγοντας υποβοήθησε ενεργά το κομμουνιστικό κίνημα στην Ελλάδα, ενώ ταυτόχρονα φρόντιζε για την παράταση της Αγγλικής κατοχής στην Κύπρο, και από την άλλη κάποιοι καλλιεργούσαν στον πληθυσμό την ιδέα ότι η Αμερική προστατεύει την Ελλάδα από τον κομμουνιστικό κίνδυνο και της οφείλουμε αιώνια ευγνωμοσύνη.

Στο πλαίσιο αυτό, η ακροδεξιά ιδεολογική επικράτηση θεώρησε φυσιολογική, αν όχι και επιβεβλημένη, την ουσιαστική παράδοση της χώρας στην Αμερική σε στρατιωτικό, οικονομικό και πολιτικό επίπεδο. Με το πρόσχημα της αριστερής τρομοκρατίας, η πραγματική ιστορία της οποίας δεν έχει ακόμα διερευνηθεί, Αμερικανικές και Αγγλικές υπηρεσίες ανέλαβαν τον έλεγχο νευραλγικών τομέων και υπέδειξαν, ή μάλλον επέβαλλαν, νομοθετικές ρυθμίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές.

Με την αμέριστη στήριξη των δήθεν πατριωτών Ελληνοαμερικανών (στην πραγματικότητα πατριώτες Αμερικανοί με μερικά Ελληνικά φοκλορικά στοιχεία), η υποταγή στα Αμερικανικά συμφέροντα παρουσιάστηκε σαν πατριωτικό καθήκον. Πάντα με το αζημίωτο για κάποιους “πατριώτες”, οι οποίοι πουλούσαν πατριωτισμό ενώ οι ίδιοι απολάμβαναν την προστασία και την οικονομική “ενίσχυση” της Αμερικής.

Σε μία άλλη μερίδα του πατριωτικού χώρου, μία διαφορετική ζύμωση έλαβε χώρα. Έλληνες εθνικιστές και εθνικοσοσιαλιστές αναζήτησαν τις απαντήσεις στην ιστορία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, είδαν εγκαίρως πως το παγκόσμιο σχέδιο λαμβάνει αφετηρία από το “Ολοκαύτωμα” προκειμένου να επιβάλλει μία παγκόσμια Ιουδαϊκή απολυταρχία, μελέτησαν την πορεία των εθνικοσοσιαλιστικών κινημάτων του μεσοπολέμου.

Κάπου εδώ όμως μία στρέβλωση έλαβε χώρα. Κάποιοι, γοητευμένοι από την ισχύ της Γερμανικής στρατιωτικής μηχανής και από την άνοδο του NSDP στην εξουσία, υπέπεσαν σε μία τυφλή Γερμανολατρία, υιοθετώντας την Νορδική μυθολογία και θεωρώντας την πορεία του Χίτλερ σαν μοναδικό παράδειγμα προς μίμηση. Αγνοώντας την ριζική εκτροπή του Γερμανικού Εθνικοσοσιαλισμού που ακολούθησε την Νύκτα των Μεγάλων Μαχαιριών, αγνόησαν επίσης και πως ο κομμουνισμός μπορεί να είναι διεθνιστικός εκ της φύσεώς του, αλλά ο εθνικοσοσιαλισμός δεν μπορεί να είναι ο ίδιος (στην συγκεκριμένη περίπτωση ο Γερμανικός) για όλα τα έθνη.

Αυτή η στρέβλωση οδήγησε κάποιους ακόμα και στο να δικαιολογούν τις Γερμανικές ωμότητες κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής, να θεωρούν το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο ως επωφελή Γερμανική συμβολή στην Ελληνική οικονομία, και τα μωαμεθανικά τάγματα που αιματοκύλισαν χωριά στην Ελλάδα με απίστευτη βαρβαρότητα ως δείγμα του πολυπολιτισμικού χαρακτήρα της χιτλερικής ιδεολογίας!

Κατά τα τελευταία χρόνια παρουσιάστηκε και μία νέα τάση. Η άνοδος του Πούτιν στην εξουσία, η ριζική μεταβολή της Ρωσίας από ρημαγμένη από τον κομμουνισμό χώρα σε πρωταγωνιστή και ρυθμιστή των παγκόσμιων εξελίξεων, η επιτυχής εκδίωξη αμερικανοκίνητων ΜΚΟ και πρακτορικών οργανώσεων, γοήτευσαν αρκετούς. Πρώτα κάποιους που είχαν αριστερές καταβολές, οπότε και η Ρωσία σε οποιαδήποτε μορφή ασκούσε επάνω τους μία ακαταμάχητη γοητεία, αλλά στη συνέχεια και περισσότερους που είδαν στον Πούτιν τον σωτήρα της Ελλάδας και διαγωνίζονται στο ποιός θα χριστεί εκπρόσωπός του στην Ελλάδα.

Όλοι αυτοί αγνοούν πως η Ρωσία δεν έχει ακόμα ξεκαθαρίσει την θέση της απέναντι στο διάστημα της κομμουνιστικής και εβραϊκής κυριαρχίας και πως αυτή τη στιγμή είναι αδύνατο να την δούμε σαν ολότελα ξεχωριστή οντότητα από την ΕΣΣΔ. Επίσης αγνοούν την ιστορία και η επανάληψη των Ορλωφικών δεν περνάει από το πεινασμένο για εξουσία μυαλό τους.

Η υπόθεση της Ρωσίας οδήγησε σε νέες διχόνοιες με αφορμή τα γεγονότα της Ουκρανίας. Κάποιοι θεώρησαν υποχρέωσή τους να στηρίξουν με θέρμη την Ρωσική πλευρά, ενώ άλλοι είδαν στην Ουκρανική πλευρά την ίδια την εθνικοσοσιαλιστική ιδεολογία.

Η πραγματικότητα διέψευσε και τα δύο μέρη. Η ιστορική παρουσία των Ρώσων στην περιοχή δεν μπορεί να παραγράψει τον λιμό της Ουκρανίας που ενορχηστρώθηκε από το κομμουνιστικό καθεστώς προκειμένου να επιβληθεί (και) στην Ουκρανία. Μεγάλα τμήματα του Ουκρανικού πληθυσμού είδαν θετικά την είσοδο των Γερμανικών στρατευμάτων αλλά οι προσδοκίες των Ουκρανών πατριωτών μάλλον διαψεύστηκαν, καθώς ο Χίτλερ είχε τα δικά του σχέδια που περιελάμβαναν την εξάλειψη των άλλων εθνικών ταυτοτήτων. Επιπλέον, η Ουκρανία υπήρξε πεδίο ανενόχλητης δράσης της Ουνίας, δούρειου ίππου του παπισμού. Φτάνοντας στο σήμερα, οι ενορχηστρωμένες από τους Αμερικανούς “επαναστάσεις” και η εδραίωση Ιουδαίων και σαηεντολόγων ηγεμόνων πρόδωσαν τις ελπίδες των Ουκρανών εθνικοσοσιαλιστών που βρέθηκαν να αγωνίζονται (και) ενάντια στον εσωτερικό εχθρό. Την ίδια ώρα, αφελείς σπεύδουν να λάβουν θέση στην ρωσοουκρανική διαμάχη, αγνοώντας τον προβληματικό χαρακτήρα της περιοχής που δεν επιτρέπει την εύκολη εξαγωγή συμπερασμάτων, ενώ κάποιοι έχουν την εντύπωση ότι αυτή τη στιγμή στην Ουκρανία οι Αμερικανοί και Ευρωπαίοι έχουν υπό την προστασία τους κάποιο ανεξάρτητο εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς.

Σαν να μην ήταν αρκετά όλα αυτά, κάποιοι θεώρησαν καλό να θέσουν και θρησκευτικό ζήτημα. Από την μία, άλλοι ακολουθούν αδιαμαρτύρητα τα κηρύγματα προβεβλημένων θεολόγων και ρασοφόρων οι οποίοι κηρύττουν ένα είδος εβραιοχριστιανισμού. Η παρεκτροπή αυτή δεν είναι καινούρια, τώρα όμως λαμβάνει πιο ξεκάθαρα τον φιλοεβραϊκό χαρακτήρα της, διαλαλώντας την άρνηση του εθνικισμού και την αποδοχή του λαθροεποικισμού, την αποδοχή της ομοφυλοφιλίας ως φυσιολογική συμπεριφορά, την αναγνώριση των ιουδαϊκών και ισλαμικών δοξασιών ως έγκυρων και ισότιμων θρησκευτικών δογμάτων, και φυσικά την ένωση με τους παπικούς και προτεστάντες όχι δια της επιστροφής τους και της άρνησης της αίρεσης, αλλά διά της ένωσης των εκκλησιών. Οι επιτήδειοι αυτής της κατηγορίας παρουσιάζουν πολλά κοινά στοιχεία με τους αμερικανόφιλους που περιγράψαμε προηγουμένως και εκμεταλεύονται το θρησκευτικό συναίσθημα του κόσμου προκειμένου να τον πείσουν να ασπαστεί δόγματα εβραϊκής προέλευσης και κομμουνιστικού χαρακτήρα. Φυσικά δεν παραλείπουν να συμβουλεύουν τον κόσμο να αποφεύγει τα “ακραία” κόμματα και ομάδες και να παραμένει στο μαντρί του αντισυνταγματικού τόξου. Σκοπός τους να παρασύρουν τους πιστούς Χριστιανούς και να τους εμποδίσουν από το να εξεγερθούν ενάντια στο καθεστώς, θεολογώντας μάλιστα και υπέρ της Κάρτας του Πολίτη και του ηλεκτρονικού φακελώματος. Είναι άραγε συμπτωματική η ομοιότητα με το κίνημα του Σιωνιστικού Χριστιανισμού(!) που δραστηριοποιείται εδώ και χρόνια στις ΗΠΑ;

Στον αντίποδα, άλλοι αναζητούν την επιστροφή στην αρχαιοελληνική θρησκεία απαρνούμενοι πλήρως τον Χριστιανικό χαρακτήρα του Ελληνικού έθνους. Έχοντας ως έναυσμα ακρότητες και περίεργες επιλογές στην ιστορία του Χριστιανισμού που έχουν καταγραφεί στην ιστορία, αγνοούν ότι η καλλιέργεια αυτού του ρεύματος αποτελεί αγαπημένο παιχνίδι των τεκτονικών στοών και ότι οι πρωτεργάτες αυτού του κινήματος υπήρξαν γνωστοί τέκτονες. Με κάποιους να δυναμιτίζουν έντεχνα το σκηνικό, η γόνιμη μελέτη της ιστορικής αλήθειας δίνει την θέση της στην στείρα άρνηση.

Και δεν θα μπορούσε να τελειώνει εδώ το γαϊτανάκι. Κάποιοι, ορμώμενοι από επαίνους του Χίτλερ για την μωαμεθανική θρησκεία, που αν μη τι άλλο εμπεριείχαν και το στοιχείο της σκοπιμότητας, έφτασαν στο σημείο να προτείνουν τον μωαμεθανισμό ως θρησκεία των Αρίων!

Το πραγματικό νόημα αυτής της ξενοδουλείας δεν είναι αν η σωτηρία της Ελλάδας θα πραγματωθεί από τους Αμερικανούς, τους Γερμανούς ή τους Ρώσους, αλλά αν θα υποταχθούμε στους Αμερικανοεβραίους, τους Γερμανοεβραίους ή τους Ρωσοεβραίους. Μπροστά σε αυτές τις επιλογές που παρουσιάζονται ως μοναδικές δυνατότητες, ομάδες Ελλήνων νέων αναζητούν την αυτόνομη δράση και μελετούν την ιστορία προκειμένου να λάβουν από αυτήν διδάγματα και όχι να υιοθετήσουν τυφλά εύκολες εκδοχές και να γίνουν δέσμιοι παλαιών σφαλμάτων.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εναλλακτική διεύθυνση του Education in Greece.

Πως δυσυπολογίζεται η ανεργία

January 24, 2017

Με άρθρο του που αναδημοσιεύτηκε σε πολλά “εκπαιδευτικά portal”, ο γνωστός συνδικαλιστής Παληγιάννης Βασίλειος θέτει το πρόβλημα της ανεργίας στην εκπαίδευση:

“10.162 δάσκαλοι και 9.180 νηπιαγωγοί παραμένουν άνεργοι[…]

Απ’ αυτούς τους πίνακες έχουν προσληφθεί έως σήμερα 17/10/2016 3.048 (2.739 ΠΕ70 και 309 ΠΕ7050) δάσκαλοι και 1.892 (1.554 ΠΕ60 και 338 ΠΕ6050) νηπιαγωγοί.

Με βάση τα παραπάνω στοιχεία 10.162 δάσκαλοι και 9.180 νηπιαγωγοί ζουν τον εφιάλτη της ανεργίας. 19.342 δάσκαλοι και νηπιαγωγοί βρίσκονται εκτός εκπαίδευσης.

Το προσεχές διάστημα θα προσληφθούν αναπληρωτές για Ζ.Ε.Π., παράλληλη στήριξη, προσφυγικές δομές και για την κάλυψη των κενών στη γενική αγωγή. Προσλήψεις που δεν θα ξεπεράσουν τις 1.800.

Είναι αλήθεια πως χιλιάδες νέοι αδιόριστοι εκπαιδευτικοί ξεκίνησαν τις σπουδές τους με όνειρα και ιδιαίτερα οι δάσκαλοι με τη σιγουριά της επαγγελματικής αποκατάστασης. Σήμερα ζουν τον εφιάλτη της ανεργίας.

Δυστυχώς οι ρυθμίσεις Φίλη σε συνδυασμό με τις αλλαγές στο συνταξιοδοτικό δε δίνουν ελπίδα για την άμεση επαγγελματική τους αποκατάσταση.”

Επειδή οι συνδικαλιστές συνηθίζουν να δείχνουν το δέντρο και όχι το δάσος, καλό είναι να θυμίσουμε ορισμένα δεδομένα.

Η ανεργία του εκπαιδευτικού κλάδου δεν είναι εύκολο να προσδιοριστεί επακριβώς γιατί άνεργοι πτυχιούχοι δεν είναι μόνο όσοι κάνουν αίτηση για αναπληρωτές, ούτε το κράτος θα μπορούσε, σε οποιαδήποτε εποχή, να προσλαμβάνει όλους όσους κάνουν αίτηση αναπληρωτή όταν επικρατεί η αθρόα εισαγωγή στις πανεπιστημιακές σχολές και φυσικά και η αντίστοιχη αθρόα εξαγωγή πτυχιούχων.

Επιπλέον, ειδικά στην περίπτωση των δασκάλων και των νηπιαγωγών, θα θυμίσουμε ότι πριν από μερικά χρόνια άλλοι γνωστοί συνδικαλιστές της εκπαίδευσης δήλωναν με έπαρση ότι φρόντισαν με συνεχείς πιέσεις να γίνουν μαζικοί διορισμοί δασκάλων και νηπιαγωγών επιβάλλοντας την υποχρεωτική προσχολική αγωγή:

Οι συνδικαλιστάδες επαίρονται για το γεγονός της καθιέρωσης του υποχρεωτικού νηπιαγωγείου, χωρίς χαρτί του οποίου τα παιδιά δε μπορούν να εγγραφούν στο δημοτικό. Αυτό βέβαια την ίδια στιγμή που οι συνδικαλιστάδες επίσης πιέζουν για την εγγραφή στο σχολείο των παιδιών των λαθρομεταναστών χωρίς τα απαραίτητα δικαιολογητικά στο όνομα “της καταπολέμησης του ρατσισμού”.

Με χαρακτηριστική αφέλεια, οι συνδικαλιστές νόμιζαν ότι οι ίδιοι ρυθμοί προσλήψεων θα συνέχιζαν να παρατηρούνται, καμάρωναν για το επίτευγμά τους, παρουσίαζαν ως προσωπική επιτυχία τους μια ψευδή πραγματικότητα όπου όλοι οι δάσκαλοι και οι νηπιαγωγοί θα διορίζονται την επομένη της αποφοίτησής τους. Αφού καλλιέργησαν αυτή την εικόνα, τώρα έρχονται αντιμέτωποι με τα φυσιολογικά επακόλουθα του κορεσμού των προσλήψεων σε ένα υδροκέφαλο κράτος που παραπαίει οικονομικά εδώ και χρόνια.

Καλό είναι επίσης να θυμόμαστε ότι σε πολλούς κλάδους οι υποψήφιοι αναπληρωτές είναι στην πραγματικότητα θύματα της ανύπαρκτης βιομηχανίας και επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα που κατέληξαν να προσπαθούν να απασχοληθούν στην εκπαίδευση.

Μέσα σε όλα αυτά, οι συνδικαλιστές ρίχνουν το φταίξιμο στις ρυθμίσεις του Φίλη, στον οποίο δεν έχουμε χαριστεί αλλά δεν θα του αποδώσουμε και όλη την κακοδαιμονία της εκπαίδευσης. Για την κακοδαιμονία της αποχριστιανοποίησης και αποεθνικοποίησης της εκπαίδευσης από τον Φίλη κανένας συνδικαλιστής δεν δείχνει να ενδιαφέρεται, αντίθετα περιμένουν πότε θα εισρεύσουν νέα λαθρόπουλα για να γίνουν περισσότεροι διορισμοί και να μοιραστούν καρέκλες!

Τι συμβαίνει στη Νορβηγία

January 20, 2017

Για πολλά χρόνια οι Σκανδιναβικές χώρες αποτελούσαν ένα κορυφαίο πρότυπο για τον φτωχό Ευρωπαϊκό Νότο και φυσικά για την πεινασμένη Ελλάδα: Κοινωνική ηρεμία, ευημερία, πλούτος, άνετη ζωή…

Όμως, πίσω από αυτή την εικόνα μια άλλη πραγματικότητα έκανε την εμφάνισή της, σε μεγάλο βαθμό αθέατη στη μακρινή Ελλάδα. Οι Σκανδιναβές τουρίστριες που κατέφθαναν στα νησιά προκειμένου να επιδοθούν σε ξεπέτες και να δείξουν πόσο απελευθερωμένοι είναι στην Ευρώπη αντιπροσώπευαν μια σταδιακή μετάλλαξη της κοινωνίας των Σκανδιναβικών χωρών σε αυτό που θα μπορούσε να περιγραφεί ως επικράτηση του μαρξιστικού εισοδισμού. Από την επέλαση του φεμινισμού, μετά της ομοφυλοφιλίας και στη συνέχεια του αντιρατσισμού, φτάσαμε στο σήμερα, όπου ολόκληρες πόλεις έχουν χάσει την ταυτότητά τους και έχουν ουσιαστικά παραδοθεί σε έγχρωμους και μωαμεθανούς, ενώ την ίδια στιγμή ετοιμάζεται το επόμενο βήμα της υποδούλωσης μέσω της επιβολής του ηλεκτρονικού χρήματος.

Αυτή η εξέλιξη είχε προετοιμαστεί δεκαετίες πριν, όταν στα πλαίσια της αντιχιτλερικής υστερίας οι χώρες αυτές απεκύρητταν τον εθνικισμό σε όλες τις μορφές του. Ένας Νορβηγός μας δίνει λεπτομέρειες για την πραγματικότητα αυτή, που στην Ελλάδα γνωρίζουμε μόνο από ελεύθερες φωνές που το ντόπιο κατεστημένο δεν θέλει να ακούγονται:

“[…]Το σκεπτικό μιας Εθνικιστικής, Φασιστικής και Εθνικοσοσιαλιστικής «συνεργασίας» με το σύστημα με σκοπό την προώθηση των Ιδεών μας είναι ένα δοκιμασμένο και χωρίς κάποια ιδιαίτερη επιτυχία, εγχείρημα. Αυτό γίνεται ακόμη περισσότερο αντιληπτό από τα σχόλια διάφορων κοινωνικών ανθρωπολόγων· κάθε επαναστατικό κίνημα, όταν προσπαθεί να «ενσωματωθεί» στο σύστημα, στα πλαίσια της πολιτικής ομαλότητας, οφείλει να υιοθετήσει μία συγκεκριμένη τακτική. Υπάρχουν δύο προσεγγίσεις: Η μία είναι η επιδίωξη ισχυρότερης λαϊκής υποστήριξης, χρησιμοποιώντας ήπιο πολιτικό λόγο, εγκαταλείποντας όμως κατ’ αυτόν τον τρόπο τον επαναστατικό πυρήνα των ιδεών του. Η άλλη είναι να παραμείνει πιστό στις βασικές αξίες της ιδεολογίας του διατηρώντας τον επαναστατικό του λόγο, που έχει όμως σαν αποτέλεσμα την περιορισμένη λαϊκή υποστήριξη. Το σύστημα είναι εκ φύσεως αδύνατον να δεχθεί να συνεργαστεί με ένα πραγματικό φασιστικό/εθνικοσοσιαλιστικό πολιτικό κόμμα. Για να μπορέσει να ισχυροποιηθεί και να έχει μια ευρύτερη απήχηση στις μάζες, το κόμμα θα πρέπει να εγκαταλείψει μέρος των ιδεών του και να υιοθετήσει έναν πιο «μετριοπαθή» πολιτικό λόγο, προκειμένου να αποτελέσει ένα κατάλληλο συνεργαζόμενο εταίρο σε ένα κοινοβουλευτικό σύστημα. Αν δεν ρίξει τους τόνους, κανένα από τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα δεν θα επιθυμεί τη σύναψη πολιτικών δεσμών μαζί του. Έτσι, θα πρέπει να αποκτήσει τη πλειοψηφία μόνο του χωρίς καμία συνεργασία. Ένα εγχείρημα εξαιρετικά δύσκολο και επισφαλές.

Εν κατακλείδι: Tο σύστημα είναι δομημένο με τέτοιο τρόπο ώστε οποιαδήποτε προσπάθεια για πραγματική αλλαγή να είναι σχεδόν αδύνατη. Το σύστημα δεν επιτρέπει καμία ουσιαστική αλλαγή στον εαυτό του. Σε περίπτωση που κάποιο – μη ελεγχόμενο – κόμμα θα επιχειρούσε να ταρακουνήσει τα θεμέλια της κοινοβουλευτικής πολιτικής σκηνής, θα υπήρχε άμεση αντίδραση εκ μέρους του συστήματος με ολέθριες συνέπειες για όποιον θα επεδίωκε κάτι τέτοιο. Οι συνέπειες θα οδηγούσαν – χωρίς να περιορίζονται αποκλειστικά – σε: Οικονομικό αποκλεισμό από άλλες χώρες, πολιτικό και κοινωνικό εξοστρακισμό ακόμη και – στο χειρότερο σενάριο – στρατιωτικές επιθέσεις «χειρουργικής ακριβείας» από άλλα έθνη. Έτσι, κατά τη γνώμη μου, κάθε φιλότιμη προσπάθεια ενός τέτοιου κόμματος που θέλει να συμμετάσχει στη πολιτική σκηνή, εναρμονιζόμενο με τους υπάρχοντες πολιτικούς κανόνες, είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. ΑΛΛΑ, αυτό δεν σημαίνει ότι αισθάνομαι πως θα πρέπει να απέχουμε από την πολιτική. Πέρα από αυτό, υποστηρίζω και προωθώ δραστηριότητες σε όλα τα μέτωπα: ακόμη και εντός του διαφθαρμένου συστήματος. Στη χειρότερη περίπτωση, δεν θα υπάρξει κάποιο θετικό αποτέλεσμα· αλλά και σε αυτό το σενάριο, υπάρχει πάντα οι πιθανότητα να ρίξεις λίγο φώς στα ψεύδη του συστήματος και να το εκθέσεις στα μάτια του κόσμου· με το να φανερώσεις ότι η Δημοκρατία είναι μια ρηχή λέξη και στη πραγματικότητα ένα τυραννικό ολοκληρωτικό καθεστώς, που δεν ανέχεται την αλήθεια και μας στερεί την ελευθερία να αντιπροσωπεύσουμε τις αξίες και την ηθική της Ιδεολογίας μας. Έτσι, θα μπορούσαμε ίσως να αντιστρέψουμε τους όρους προς όφελός μας. Τι είναι, άλλωστε, αυτό που πραγματικά θέλουμε; Να επισημάνουμε το δικαίωμα μας εκφράσουμε τους εαυτούς μας και να εκφέρουμε τις απόψεις μας.

Η δημοκρατία, πράγματι, δεν είναι η λειτουργία των αποκλειστικά σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων, αλλά ένα ουδέτερο εργαλείο, κατασκευασμένο σύμφωνα με το ελληνικό πρότυπο της συμμετοχής του πλήθους και της έκφρασης μιας διαφορετικής άποψης, με το λόγο και όχι δια της βίας. Βάζοντας μας συνεχώς εμπόδια προκειμένου να μην έχουμε θέση στη πολιτική σκηνή, λαμβάνουν ουσιαστικά το ρόλο μια ολοκληρωτικής δύναμης, με συνέπεια να μας δίνουν την ευκαιρία να επικαλούμαστε τη δημοκρατία προκειμένου να εισακουστεί η φωνή μας. Κατ’ αυτό τον τρόπο είμαστε εμείς οι καταπιεσμένοι· είμαστε εμείς που γινόμαστε στόχοι μιας συνεχούς επίθεσης και που δεν μας επιτρέπεται να συμμετέχουμε ακόμη και όταν τηρούμε τους … δημοκρατικούς τους κανόνες. Αυτός είναι ο τρόπος που αντιλαμβάνονται την ελευθερία […]

Μετά τον πόλεμο, όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες υποχρεώθηκαν – με δικτατορικό διάταγμα από τις Η.Π.Α και τους συμμάχους των – να δεχθούν πληθυσμούς από τις πρώην αποικίες. Παρά το γεγονός ότι το αίτημα της Γερμανίας, αλλά και άλλων χωρών, ήταν να παραμείνουν εκεί μόνο για όσο θα διαρκούσε η άδεια εργασίας (5 έτη), εξαναγκάστηκαν να τους δεχθούν σαν κηφήνες, γεγονός που αποτέλεσε την αφετηρία της μαζική εισροής που βλέπουμε σήμερα. […]

Δυστυχώς οι αριθμοί δεν ψεύδονται σχετικά με τους βιασμούς στη Νορβηγία. Ο αριθμός των βιασμών είναι εξαιρετικά υψηλός. Στο Όσλο, την πρωτεύουσα μας, οι αλλοδαποί διαπράττουν το 70%-80% των βιασμών. Άλλες φορές ως μεμονωμένοι δράστες , συχνά ως γκρουπ που βιάζουν ομαδικά. Οι πολιτικοί μας προσπαθούν να αποκρύψουν αυτό το γεγονός, ώστε να μην εξοργίσουν τον λαό και στραφεί ενάντια στις μάζες των Αφρικανών, Πακιστανών, Αφγανών, Ιρακινών και άλλων μεταναστών αραβικής καταγωγής. Το αποδίδουν συχνά στην έλλειψη κατάλληλης πολιτικής ομαλής εντάξεως των μεταναστών, στις άσχημες εμπειρίες λόγω πολέμων και στην «ανηθικότητα» της Λευκής γυναίκας, η οποία στέλνει το λάθος μήνυμα σε όσους δεν είναι σε θέση να τις καταλάβουν. Ο κόσμος είναι διχασμένος επί του θέματος. Πολλοί πιστεύουν ότι αυτές οι ομάδες των αλλοδαπών εμφανίζουν υπερβολικά μεγάλα ποσοστά βιαστών και απαιτούν να ληφθούν μέτρα, άλλοι, κυρίως εκείνοι με σοσιαλδημοκρατικές πεποιθήσεις, προσπαθούν να επικεντρωθούν στο να ξοδεύουν εκατομμύρια σε διάφορα εκπαιδευτικά προγράμματα, σε μαθήματα ηθικής και στη βασική εκπαίδευση. Αυτά τα υποστηρίζουν οι «ανοιχτόμυαλοι» φιλελεύθεροι δήθεν «ανθρωπιστές», που συχνά προέρχονται από τις ανώτερες κοινωνικές τάξεις και οι οποίοι φυσικά δεν βιώνουν τα προβλήματα.”

Διαβάστε ολόκληρη την συνέντευξη εδώ.

Η απάντηση στην ανάξια ιεραρχία

January 18, 2017

Καθώς η εκκλησιαστική ιεραρχία αποδεικνύεται ανάξια να εκφέρει ουσιαστικό λόγο απέναντι στην εξουσία, διλλήματα ταλανίζουν κάποιους από όσους παρακολουθούν με ανησυχία τα τεκταινόμενα.

Το σύμπλεγμα της εξουσίας δεν περιλαμβάνει μόνο ένστολους και προδότες εκπαιδευτικούς, αλλά και δεσποτάδες που συμπλέουν με πολιτικούς εξυπηρετώντας τα σχέδια της πανθρησκείας και της Νέας Τάξης Πραγμάτων. Σημειώνει καίρια το μαχητικό ιστολόγιο “Ο Παιδαγωγός”:

“ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΟΙ ΔΕΣΠΟΤΑΔΕΣ ΨΙΛΟ ΓΑΖΙ. Όταν η Δεσποτική υποκρισία χτυπάει κόκκινο.

[….]

1) Ή θα πρέπει οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί να πετάξουν όλους ανεξαιρέτως τους Δεσποτάδες έξω από την Εκκλησία (αφού ούτε ένας δεν αντιστάθηκε, ούτε καν ρητώς, κατά της ψευδοσυνόδου του Κολυμπαρίου) πράγμα όμως αδύνατον, αφού ο σκόπιμα ακατήχητος κοσμάκης δεν έχει τα κότσια ούτε την διάθεση να το κάνει , αλλά και αν τολμήσει θα βρεί μπροστά του τις κρατικές κλούβες των ΜΑΤ που εγγυώνται παντί τρόπω την ασφάλεια και την ακεραιότητα της εξουσίας των Επισκόπων .

ή

2) Θα πρέπει οι πιστοί μαζί με όσους Ιερείς –ποιμένες διαθέτουν έστω και λίγη συνείδηση ,να απομακρυνθούν από την πνευματική και αντίχριστη φυτεία των Μητροπολιτών, αφού ίδιος ο Κύριός μας την καταδικάζει λέγοντας :
“Πάσα φυτεία ην ουκ εφύτευσεν ο Πατήρ μου ο ουράνιος, εκριζωθήσεται (Ματθ ιε΄-13)
και να βιώσουν το γεγονός της Εκκλησίας Ορθόδοξα και ελεύθερα από τὸ ἐ­ξου­σι­ο­λα­γνι­κὸ καὶ ἐ­ξου­σι­ο­κρα­τι­κὸ κα­θε­στὼς τῆς Δε­σπο­το­κρα­τί­ας, γενε­σι­ουρ­γὸ καὶ φο­ρέ­α πά­σης κα­κο­δο­ξί­ας , αἱ­ρέ­σε­ως καὶ κα­κο­η­θεί­ας ποὺ τα­λα­νί­ζει αιώνες τώρα τὴν ἐ­πὶ γῆς στρα­τευ­ο­μέ­νη Ἐκ­κλη­σί­α τοῦ Χριστοῦ καὶ ἐ­πι­βάλ­λε­ται ἐ­πὶ τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας ὡς σῶ­μα ἀλ­λό­τρι­ο καὶ ἑ­ω­σφο­ρι­κὴ δύ­να­μη κα­το­χῆς!­.

Αν και αυτή η λύση φαίνεται τολμηρή, είναι η μόνη δέουσα και Ορθόδοξη η οποία σιγά-σιγά θα αποδεικνύεται όλο και πιο αναγκαία και απαραίτητη ιδιαιτέρως ύστερα και από τα «μέλλοντα γίνεσθαι τη Οικουμένη»(κάρτες –τσιπάκια- σφραγίσματα) και την πλάνη και αντίχριστη καθοδήγηση των Συνοδικών Λυκοποιμένων που μονοπωλούν και μοντάρουν κατά τα νεοταξικά παραγγέλματα την Εκκλησιαστική ζωή μας.”

Διαβάστε το πλήρες κείμενο εδώ.

Γιατί μόνο πολυθρησκειακό και όχι και πολυπολιτειακό μάθημα;

January 16, 2017

Γιατί μόνο πολυθρησκειακό και όχι και πολυπολιτειακό μάθημα;

Ο Φίλης και ο υπόλοιπος πολυκομματικός εσμός ισχυρίστηκαν ότι το μάθημα των θρησκευτικών πρέπει να παρουσιάζει με την ίδια βαρύτητα και τα άλλα θρησκεύματα και ούτε λίγο ούτε πολύ αφού παρουσιαστούν όλες οι θρησκείες ισότιμα τα παιδιά να αποφασίσουν ποια προτιμούν.

Φυσικά οι πολιτικοί θα προτιμούσαν να επιλέξουν την αθεΐα, την οποία οι εντολοδότες τους προορίζουν για θρησκεία της πλειοψηφίας, ενώ οι εκλεκτοί θα είναι Εβραίοι όπως προέβλεπε το σχέδιο Kalergi.

Το υβρίδιο χοίρου που καλείται Νίκος Φίλης ισχυρίζεται πως τα κίνητρά του δεν είναι πονηρά, αλλά αντίθετα το κάνει γιατί τα μωαμεθανάκια με τα οποία φροντίζει να κατακλύσει τα σχολεία (επειδή οι Αλβανοί, Γεωργιανοί, γύφτοι και λοιπές μειονότητες δεν προσέφεραν ικανοποιητικούς αριθμούς μέχρι τώρα για τα σχέδιά του) δεν πρέπει να αισθάνονται μειονεκτικά που η πλειοψηφία(;) των μαθητών δίπλα τους δεν θα γνωρίζει τι πιστεύουν.

Ο διάδοχός του στον υπουργικό θώκο, Κ. Γαβρόγλου, ισχυρίζεται ότι οι πεποιθήσεις των μωαμεθανών και λοιπών λαθρόπουλων είναι πλούτος για την εγχώρια κοινωνία, όταν είναι γνωστό τι είδος πλούτο έφεραν στη Συρία, τη Λιβύη και το Ιράκ.

Στην πραγματικότητα γνωρίζουμε πολύ καλά τι πιστεύουν και αυτό το δείχνει τόσο η Ελληνική ιστορία όσο και το τι συμβαίνει σήμερα στην Συρία. Όμως ο Φίλης ισχυρίζεται πως πρέπει να δούμε και την καλή(!) πλευρά της μωαμεθανικής θρησκείας, στην οποία το μόνο αρνητικό που βρίσκει είναι ότι δεν επιτρέπει (στα φανερά) την κατανάλωση χοιρινού, και μάλιστα στις ποσότητες που χρειάζονται για να χορτάσει ένας Φίλης.

Και στο σημείο αυτό έρχεται το κρίσιμο ερώτημα:

Γιατί ο τόσο καλοπροαίρετος Φίλης (και ο διάδοχός του Γαβρόγλου) δεν επεκτείνει την ίδια λογική και στην πολιτειακή αγωγή; Γιατί τα παιδιά πρέπει να διδάσκονται μόνο για την δημοκρατία και όχι και για το τι πρεσβεύουν και άλλα πολιτεύματα, όπως ο φασισμός, η αριστοκρατία, ο εθνικοσοσιαλισμός; Και μάλιστα με τρόπο ουδέτερο και όχι πρσβλητικό, ώστε τα παιδιά όταν μεγαλώσουν να επιλέξουν ανεπηρέαστα από την κρατική προπαγάνδα τι πολίτευμα προτιμούν και σε ποιές πολιτειακές αρχές επιθυμούν να πιστεύουν;

Άλλωστε κάποιος μαθητής που πιστεύει σε διαφορετικές μορφές πολιτεύματος δεν πρέπει να αισθάνεται μειονεκτικά και να στοχοποιείται εξαιτίας των πιστεύω του με συνθήματα τύπου “σκοτώστε τους φασίστες” στα οποία αρέσκονται οι νεολαίοι του ΣΥΡΙΖΑ και οι νεομαρξιστές εκπαιδευτικοί.

Αφού ο Φίλης επιθυμεί να ισχύει μία γραμμή για τη θρησκεία, που αποτελεί την ανώτερη μορφή πίστης που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος, σίγουρα δεν θα έχει αντίρρηση να ισχύσει η ίδια γραμμή και για το πολίτευμα και τον τρόπο που διδάσκεται στα σχολεία.

Περιμένουμε λοιπόν την παρέμβασή του για την εισαγωγή του πολυπολιτειακού χαρακτήρα της εκπαίδευσης προκειμένου να αποδείξει ότι όντως πιστεύει τα όσα ισχυρίζεται και δεν αποτελούν δικαιολογίες προκειμένου να κρύψει τις πραγματικές προθέσεις του και τις εντολές που παίρνει από τις διάφορες στοές.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εναλλακτική διεύθυνση του Education in Greece.

Περί ιουδαϊσμού και ρατσισμού

January 15, 2017

Κάθε αντιρατσιστής θέτει σαν πρώτη προτεραιότητά του την προάσπιση του ιουδαϊσμού, θεωρώντας ότι η αντίθεση στα ιουδαϊκά δόγματα αποτελεί την πρώτη και χειρότερη έκφραση ρατσισμού.

Εκείνο που αγνοούν οι ερασιτέχνες αντιρατσιστές και υποκρίνονται πως δεν ξέρουν οι επαγγελματίες αντιρατσιστές, είναι πως ο ιουδαϊσμός αποτελεί στην πραγματικότητα κορυφαία έκφραση φυλετικής και θρησκευτικής μισαλλοδοξίας:

“Ακομα και η εννοιακη συλληψη του δικου τους ..Θεου..του Ιεχωβα,ταυτιζεται με εκατονταδες μαζικες σφαγες αλλοφυλων και αλλοθρησκων..Στο Δευτερονομιο ..αλλα και στον ..Ιησου του Ναυι…παρατηρουμε ενα φρικιαστικο οργιο γενοκτονιων,,κατοπιν..εντολης του Ιεχωβα..Αλλα επισης και απροσχηματιστες εκφρασεις,περι προστυχου σπερματος,το οποιο εχουν οι μη εβραικοι λαοι..με τους οποιους οι Εβραιοι,δεν πρεπει να αναμειξουν το..αγιο σπερμα τους…Και αλλα χυδαια και τραγελφικα..σε πληθωρικοτητα σαδισμου… […]

Οι Εβραιοι, επικρινουν τον Αδολφο Χιτλερ για τους Νομους της Νυρεμβεργης,περι προστασιας της φυλετικης βασεως του γερμανικου Εθνους,αλλα την ιδια στιγμη,οταν τους παραπεμπεις στους δικους τους αυστηρους ,φυλετικους νομους ,του ιερων τους βιβλιων ..Εσδρας και Νεεμιας..αλλα και στους σχετικους νομους ,που ισχυουν σημερα στο ισραηλινο,σιωνιστικο Κρατος…κανουν τους..Κινεζους..Η θρησκευτικη ,πολιτικη κοσμοθεωρια των ισχυρων ρευματων του Εβραισμου..απο την σκληροπυρηνικη ορθοδοξη μεχρι και την..εθνικιστικη,εκκοσμικευμενη σιωνιστικη,των τελευταιων τριων αιωνων,συμπλεκεται σε ενα κοινον αξονα..τον κακως νοουμενο ρατσισμο ,αισχιστης μορφης…. […]”

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ.

Εξώσεις: Η επιλεκτική ευαισθησία των λαθρολάγνων

January 14, 2017

Την ώρα που η Ελλάδα ακολουθεί το δρόμο της Ισπανίας και της Ιταλίας, με ένστολους πραιτωριανούς να ξεσπιτώνουν τον κόσμο προκειμένου να στεγάσουν λαθροεποίκους, η νεομαρξιστική αλητογιάφκα του alfavita επιλέγει να πουλήσει αριστερίστικη υποκρισία στο θέμα των εξώσεων κάνοντας φτηνή προπαγάνδα:

“Η Nimo Abdullahi, 39 ετών και ο σύζυγός της έχουν 5 παιδιά και κατοικούν στο Μπρίστολ. Η εν λόγω οικογένεια απειλήθηκε με έξωση τις προηγούμενες ημέρες.

Ο λόγος που η οικογένεια κινδυνεύει να μείνει χωρίς στέγη είναι γιατί η κ. Abdullahi διαμαρτυρήθηκε από τον ιδιοκτήτη του σπιτιού για το πρόβλημα που υπάρχει με την υγρασία.

“Κάνει πολύ κακό στα παιδιά μου, επειδή έχουν άσθμα” είπε προσθέτοντας πως “τα χαλιά ήταν πολύ παλιά και βρώμικα”.

Σύμφωνα με την ίδια, η οικογένεια δεχόταν απειλές από τον ιδιοκτήτη ότι θα προχωρούσαν σε έξωση εαν δεν σταματούσαν τα παράπονα.

“Εδω είναι το σπίτι μου, λέει τώρα η 39χρονη που δεν μπορεί να σκεφτεί ότι πρέπει να το αφήσει μετά από 12 χρόνια.

Σε μια ένδειξη αλληλεγγύης οι γείτονες δημιούργησαν μια ανθρώπινη αλυσίδα για να αποτρέψουν την είσοδο των δικαστικών επιμελητών στοακίνητο μετά την καταγγελία του ιδιοκτήτη για έξωση.”

Με άλλα λόγια, η Abdullahi μετοίκησε στην Αγγλία, γεννοβόλησε προκειμένου να βοηθήσει στην αντικατάσταση του Αγγλικού πληθυσμού από μωαμεθανοασιάτες, και στη συνέχεια ξεκίνησε μια διαμάχη με τον ιδιοκτήτη του σπιτιού γιατί τα χαλιά ήταν πολύ παλιά και βρώμικα.

Όταν ο ιδιοκτήτης απηύδησε και προχώρησε σε έξωση, αριστεριστές βρήκαν την ευκαιρία να δείξουν αλληλεγγύη στο δοκιμαζόμενο λαθροπληθυσμό που υποφέρει από τα παλιά και βρώμικα χαλιά.

Φυσικά ο Κάτσικας δε μπορούσε να μην εκμεταλευτεί την ευκαιρία για να προπαγανδίσει τις αρρωστημένες ιδεοληψίες του.

Την ίδια ώρα, στη γειτονική Ιταλία μια άλλη έξωση λάμβανε χώρα. Στην περίπτωση αυτή, επειδή η έξωση δεν αφορούσε την αστική διαφορά με κάποιον λαθροέποικο, οι ένστολοι πραιτωριανοί και το δικαστικό κατεστημένο δεν δίστασαν να εξαντλήσουν την αγριότητά τους:

“Propatria: Είμαστε στο πλευρό της Casa Pound!

Σήμερα το πρωί 15 συναγωνιστές από την CasaPound στην Ιταλία συνελήφθησαν επειδή προσπάθησαν να εμποδίσουν την έξωση 2 οικογενειών από κτίρια του δημοσίου. Η μια οικογένεια έχει ανάπηρο παιδί και η άλλη μια υπέργηρη γυναίκα. Κάποιοι ήδη έχουν προφυλακιστεί, όπως ο υπεύθυνος εξωτερικών σχέσεων Sébastien de Boeldieu αλλά και ο αντιπρόεδρος Simone di Stefano.
Είμαστε στο πλευρό των συναγωνιστών.
We Stand with CasaPound!
Defend Europe -Defend CasaPound!
European brotherhood!”

Στην περίπτωση αυτή, που κάποιοι κοινωνικοί αγωνιστές τα έβαλαν με το παντοδύναμο κράτος για την αποτροπή της αδικίας, κανένας λαθρολάγνος Κάτσικας δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να δείξει συμπαράσταση. Το δε κράτος, που στην πρώτη περίπτωση είδε το συρφετό των αριστεριστών και πρόθυμα υποχώρησε, στη δεύτερη περίπτωση δεν έδειξε την ίδια αβρότητα.

Αυτά για να βλέπουν οι αφελείς ποιοί είναι οι πραγματικοί κοινωνικοί αγωνιστές και ποιοί είναι το μακρύ χέρι του παρακράτους στην επιβολή του σχεδίου Kalergi.

Οι πραγματικοί εκπαιδευτικοί στέκονται στο πλευρό όσων είναι θύματα της κοινωνικής αδικίας και γυρίζουν την πλάτη στον κάθε λαθροπροπαγανδιστή Κάτσικα!

ΙΕΚ και έγκλημα

January 12, 2017

Μια από τις ειδήσεις που προξένησαν ιδιαίτερη αίσθηση αφορά την πληρωμή των “ωρομίσθιων” των δημοσίων ΙΕΚ. Και λέμε “ωρομίσθιων” γιατί είναι γνωστό πως οι περισσότεροι δεν είναι ωρομίσθιοι αλλά δημόσιοι υπάλληλοι και κυρίως μόνιμοι εκπαιδευτικοί οι οποίοι εξασφαλίζουν ένα δεύτερο μισθό συνεισφέροντας με την εμπειρία τους στο δημοσιουπαλληλίκι στο μηδενικό επίπεδο των ΙΕΚ.

“Από χρήματα εγκληματικών δράσεων θα πληρωθούν οι εκπαιδευτικοί των ΙΕΚ

Ο Αν. υπουργός Οικονομικών κ. Χουλιαράκης, υπέγραψε απόφαση με την οποία διατίθεται ποσό ύψους 1.639.000 ευρώ στο υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων για τη χρηματοδότηση του Ιδρύματος Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης για την αποκλειστική κάλυψη υποχρεώσεων μισθοδοσίας εκπαιδευτών Δημοσίων ΙΕΚ

Το ποσό αυτό προέρχεται από επιστροφές χρημάτων στο δημόσιο από εγκληματικές ενέργειες.”

Τι πιο ταιριαστό από το να εξοφλείται μια εγκληματική δραστηριότητα με ποσά που προέρχονται από μια άλλη;

Εδώ και χρόνια ο προϋπολογισμός των ΙΕΚ πέφτει έξω ξανά και ξανά χωρίς κανείς να αναρωτιέται που πήγαν τα λεφτά. Λαμογιοδιευθυντές αγωνιούν καθημερινά για την παράταση της θητείας τους, τρέμοντας στην σκέψη ότι μπορεί να γίνουν κοινοί εκπαιδευτικοί αντί να συναλλάσσονται με πολιτικούς και εκπαιδευτικούς παράγοντες. Άσχετοι και βαριεστημένοι δημόσιοι υπάλληλοι παριστάνουν τους ωρομίσθιους, τρέμοντας στην σκέψη ότι μπορεί κάποιοι σπουδαστές να απαιτήσουν κανονικό μάθημα. Κληρονόμοι της νεοελληνικής παράδοσης οι σπουδαστές περιμένουν υπομονετικά να πάρουν στα χέρια τους το “πτυχίο”, που στην πραγματικότητα δεν αξίζει τίποτα.

Όσο για το ΙΝΕΔΙΒΙΜ, στο εξής θα περιμένει να γίνονται κατασχέσεις ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του.

Το περίεργο είναι που μια αριστερή κατσαπλιάδικη κυβέρνηση εφαρμόζει τις μεθόδους των Αμερικανικών πολιτειών, όπου έχει δοθεί γραμμή στις αστυνομικές δυνάμεις να κατάσχουν με διάφορα προσχήματα ό,τι μπορούν προκειμένου να βελτιωθεί τόσο ο δικός τους όσο και ο πολιτειακός προϋπολογισμός.

Τα δημόσια ΙΕΚ αποτελούν ένα διαρκές έγκλημα, τόσο οικονομικό όσο και κοινωνικό και εκπαιδευτικό. Προτείνουμε στο Υπουργείο Απαιδείας να μειώσει περαιτέρω το κόστος λειτουργίας τους, αναθέτοντας σε κατάδικους να κάνουν μάθημα. Όχι μόνο θα γίνει οικονομία, αλλά και το εκπαιδευτικό αποτέλεσμα δεν θα έχει ιδιαίτερη διαφορά.