Η Άννα Διαμαντουέτα και τα κολλέγια

Οι τελευταίες εξελίξεις στο θέμα των κολλεγίων στην Ελλάδα δεν αποτελούν παρά επιστέγασμα της μοχθηρίας με την οποία η χαριτόβρυτος Υπουργός Άννα Διαμαντοπούλου αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο αναγνώρισης των ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα.

Άλλωστε, η ίδια είχε δηλώσει με σχετικό δελτίο τύπου στις 09/04/2010 ότι ο μόνος λόγος που προχωρά στη μετ’εμποδίων αναγνώριση επαγγελματικών δικαιωμάτων στους αποφοίτους τους είναι για να αποφύγει το Ελληνικό κράτος τα πρόστιμα από την Ευρωπαική Ένωση.

Ουσιαστικά, όλες οι κινήσεις της Διαμαντοπούλου αποτελούν μία συνεχή προσπάθεια υποβιβασμού των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Αυτή ξεκίνησε τόσο από την επανέναρξη της διαδικασίας για την αδειοδότησή τους , όσο και από τη για άλλη μία φορά μετονομασία τους, αυτή τη φορά σε ΚΕΜΕ (Κέντρα Μεταλυκειακής Εκπαίδευσης). Ο τίτλος αυτός είναι πλήρως ανακόλουθος με το καθεστώς πολλών από τους τίτλους σπουδών που χορηγούν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, καθώς μόνο ένας εγκέφαλος του μεγέθους αυτού της Διαμαντοπούλου θα θεωρούσε τα μεταπτυχιακά και διδακτορικά που κάποια από αυτά παρέχουν ως “μεταλυκειακή εκπαίδευση”.

Η συνέχεια ήταν η κατάργηση της βάσης του 10, μέτρο που η Διαμαντοπούλου νόμιζε ότι θα καταστήσει τους 100% κουμπούρες μοναδικό κοινό των κολλεγίων. Και εδώ κάποια κολλέγια κινήθηκαν έξυπνα, προσφέροντας υποτροφίες σε αριστούχους ώστε να βελτιώσουν το μέσο όρο του επιπέδου των φοιτητών τους, πολιτική που βέβαια παραδοσιακά ακολουθούν τα ξένα πανεπιστήμια.

Το τελευταίο κρούσμα ήταν η μεγαλόψυχη απόφαση της Διαμαντοπούλου να επιτρέψει και στους αποφοίτους των κολλεγίων να διεκδικήσουν κάποια θέση στα ΤΕΙ της συμφοράς μαζί με τους αποφοίτους ΙΕΚ. Φυσικά η Διαμαντοπούλου δεν το έκανε αυτό γιατί πίστευε ότι κάποιος θα πάει να βγάλει ένα κολλέγιο αντί να καθήσει ένα ή δύο χρόνια σε ένα δημόσιο ΙΕΚ, όπου με ένα κλάσμα του κόστους και με μηδενική προσπάθεια ή και παρουσία θα πάρει το δικαίωμα εισόδου στο ΤΕΙ των ονείρων του, αλλά ο πραγματικός στόχος ήταν να υποβαθμίσει τα κολλέγια και να τα καταστήσει ισότιμα των ΙΕΚ, που είναι και η πάγια επιδίωξη τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της Αριστεράς.

Προκειμένου η πονηρή σούρδω να βοηθήσει τα κολλέγια να καταλήξουν στο επίπεδο των ΙΕΚ, τους προσέφερε και μία διευκόλυνση:

“«2. Στην περίπτωση που δεν απαιτείται η κατοχή πτυχίου Aνώτατου Eκπαιδευτικού Iδρύματος για τη διδασκαλία γνωστικών αντικειμένων, για τα οποία επαρκούν μόνο ειδικές τεχνικές ή πρακτικές δεξιότητες, οι διδάσκοντες πρέπει να έχουν τουλάχιστον επταετή εμπειρία στο γνωστικό αντικείμενο των ειδικών δεξιοτήτων τους».”

Επειδή και στο χώρο των κολλεγιαρχών βρίσκονται επιτήδειοι (που θα μας απασχολήσουν και αυτοί με τη σειρά τους στο μέλλον), η Διαμαντοπούλου με τέτοιες διατάξεις τους προσέφερε το σκοινί για να κρεμαστούν.

Η πρόθεση του κομματικού κατεστημένου είναι να μην επιτρέψει στα ξένα πανεπιστήμια στην Ελλάδα να αναπτυχθούν και να καταδείξουν τη γύμνια του δημόσιου κρατικού πανεπιστημίου. Για το σκοπό αυτό προσπαθεί επί σειρά ετών να δημιουργήσει ένα σύνολο καταστάσεων που θα αναγκάσουν τα κολλέγια να ρίξουν από μόνα τους το επίπεδό τους προκειμένου να ανταπεξέλθουν στην περιορισμένη δεξαμενή υποψηφίων φοιτητών που το κράτος φροντίζει να έχουν.

Χαρακτηριστική του τσουβαλιάσματος που επιχειρείται είναι η ανακοίνωση του Υπουργείου Παιδείας στις 27/07/2010 για τις “Παρεχόμενες από τα ΚΕΜΕ Ειδικότητες χωρίς σύμπραξη με Ιδρύματα της Αλλοδαπής”, όπου η λίστα περιλαμβάνει από μεταπτυχιακά μέχρι πιστοποιήσεις πληροφορικής και Αγγλικής γλώσσας.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η εποπτεία των κολλεγίων παραδόθηκε σε δύο οργανισμούς με ιδιαίτερα βεβαρυμένο παρελθόν, τον ΟΕΕΚ και το ΕΚΕΠΙΣ. Άραγε θα εποπτεύσουν τα κολλέγια με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο επόπτευαν μέχρι τώρα τα διάφορα ινστιτούτα της δικαιοδοσίας τους;

Advertisements