Οι μέθοδοι διδασκαλίας και οι επιμορφώσεις

Έχουμε αναφερθεί και άλλες φορές στο ζήτημα των δήθεν “επιμορφώσεων” και στις σκοπιμότητες πίσω από τα ΠΕΚ. Επίσης έχουμε αναφερθεί και στο μύθευμα του ΑΣΕΠ, που δήθεν επιλέγει αυτούς που αριστεύουν τόσο στο γνωστικό όσο και στο παιδαγωγικό αντικείμενο.

Αυτή τη φορά θα παραθέσουμε την κριτική του γνωστού αρθρογράφου Χρήστου Κυργιάκη. Αν και δε μας βρίσκουν όλες οι απόψεις που κατά καιρούς δημοσιεύει σύμφωνους, η συγκεκριμένη κριτική θίγει καίρια το ζήτημα της υποκρισίας που κυριαρχεί στον εκπαιδευτικό χώρο:

“«Τα παιδιά μισούν το σχολείο όχι γιατί είναι 25 σε κάθε τάξη» λέει χαρακτηριστικά στο «Βήμα» ο περιφερειακός διευθυντής Εκπαίδευσης της Αττικής κ. Ι.Κουμέντος. «Το μισούν γιατί είναι αποκρουστικός ο τρόπος διδασκαλίας. Μια τάξη με 20 παιδιά δεν θα άλλαζε τίποτα. Όταν η μέθοδος διδασκαλίας είναι του 1800 και δεν έχει αλλάξει τίποτα εδώ και χρόνια, πώς μπορείς να βασιστείς σε κριτήρια όπως η μείωση των μαθητών;» συνεχίζει. Ο κ. Κουμέντος δηλώνει ότι η λεγόμενη «μετωπική» διδασκαλία (η από έδρας διδασκαλία του εκπαιδευτικού) πρέπει να αλλάξει. Η εικόνα της κυκλικής διάταξης των θρανίων ώστε να μπορούν να συνεργάζονται μαθητές και εκπαιδευτικοί πρέπει να εφαρμοστεί σε όλα τα σχολείακαι τα μαθήματα πρέπει να διδάσκονται μέσα από παράλληλες οπτικές γωνίες.

Κύριε περιφερειακέ διευθυντή Εκπαίδευσης, από το 1998 καταργήθηκε η επετηρίδα και οι προσλήψεις γίνονται κατά μεγάλο ποσοστό μέσω ΑΣΕΠ. Μα καλά, με τον ΑΣΕΠ δεν προσλαμβάνεται τους καλύτερους εκπαιδευτικούς, τους πιο καταρτισμένους, τους πιο διαβασμένους, αυτούς που έχουν όρεξη για να διδάξουν; Τι έγινε, τελικά δεν είναι έτσι τα πράγματα; Για ποιο 1800 μιλάτε; Και τα προγράμματα επιμόρφωσης που εφαρμόζει το υπουργείο ξοδεύοντας εκατομμύρια δεν έχουν αποτέλεσμα;”

Αναμένουμε πάντως με ενδιαφέρον την επόμενη τοποθέτηση του “περιφερειακού” για το πως θα κάνει τη διάταξη των θρανίων κυκλική…

Advertisements