Ρεπούση-Μπακογιάννη: Οι καμαριέρες της Νέας Τάξης

Για τους λίγους που ακόμα αμφέβαλλαν για τα πραγματικά κίνητρα πίσω από τα περί συνωστισμού της Ρεπούση, ήρθε το άρθρο της για να επιβεβαιώσει πως τα όσα έγραφε στο βιβλίο της ψευτοιστορίας της δεν ήταν τυχαία ολισθήματα, αλλά εξέφραζαν τη θέση της για αποχριστιανοποίηση και αποελληνοποίηση της εκπαίδευσης:

“Τρανό παράδειγμα η θέση της Εκκλησίας σε κάθε εκπαιδευτική αλλαγή που επιχειρεί να μεταρρυθμίσει το σχολείο και να λειτουργήσει κοινωνικοποιητικά για το σύνολο των μαθητών και μαθητριών που φοιτούν στα ελληνικά σχολεία, και που είτε δεν είναι ορθόδοξοι στο θρήσκευμα είτε δεν επιθυμούν να είναι θύματα της ορθόδοξης προπαγάνδας που γίνεται στα σχολεία.”

Φυσικά η Ρεπούση δεν έχει κανένα πρόβλημα όταν πρόκειται να επιβάλλει τη δική της προπαγάνδα, βαφτίζοντάς την “ιστορία”.

“Γιατί η ελληνική Πολιτεία συνομιλεί με την Εκκλησία ως πόλο πολιτικής εξουσίας; Γιατί της αναγνωρίζει τον ρόλο του θεματοφύλακα του Ελληνισμού; Γιατί της επιτρέπει να παρεμβαίνει στην Εκπαίδευση; Γιατί εξακολουθεί να παραβιάζει την ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης; Γιατί δεν εφαρμόζει την ισότητα της μεταχείρισης ανάμεσα στους πολίτες διαφορετικού θρησκεύματος;”

Βλέπουμε λοιπόν πως η παρέμβαση της Ρεπούση δε γίνεται για άλλο λόγο, παρά μόνο για τους μαθητές διαφορετικών θρησκειών, ώστε αυτοί να μπορέσουν σταδιακά να δημιουργήσουν μαζικά θύλακες ξένους προς την Ευρωπαική παράδοση. Η Ρεπούση όμως δε δείχνει τον ίδιο ζήλο για τις παρεμβάσεις Συμβουλίων άλλων θρησκειών όχι μόνο στην εκπαίδευση αλλά και σε άλλους τομείς προκειμένου να ικανοποιηθούν αιτήματά τους (όπως και τελικά έγινε).

Το πόσο κοινωνικοποιητικά λειτούργησε το σχολείο που οραματίζεται η Ρεπούση σε άλλες χώρες φαίνεται από τα παρακάτω:

“Ανταπόκριση από το Όσλο του Δρα Ησαΐα Κωνσταντινίδη

Ενδεικτική των νέων δεδομένων που έχουν διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια στις σχέσεις της Ευρώπης με το Ισλάμ είναι η κατάσταση που επικρατεί στη Νορβηγία, μια χώρα που δεν γειτνιάζει άμεσα με τον μουσουλμανικό κόσμο. Καταγράφουμε λοιπόν εδώ μία είδηση, η οποία φανερώνει περίτρανα μια επιθετική στάση συγκεκριμένων μουσουλμανικών κύκλων, που τυχαίνει να ζουν σε χώρες του δυτικού κόσμου.

Πρόσφατα σε εκπομπή νορβηγικού τηλεοπτικού καναλιού, με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Μουσουλμανικός ρατσισμός στη Νορβηγία», παρουσιάστηκε μια εν πολλοίς συγκλονιστική ιστορία: η απομόνωση ενός οκτάχρονου χριστιανόπουλου, του Ελίας, μέσα στην ίδια του την πατρίδα! Το παιδί αυτό ζει με την οικογένειά του σε μια συνοικία της νορβηγικής πρωτεύουσας του Όσλο, τη Gronland, όπου το 45% των κατοίκων είναι μουσουλμάνοι μετανάστες, οι περισσότεροι των οποίων νεαρής ηλικίας. Πολύ χαρακτηριστικό είναι το γεγονός πως στο σχολείο του Ελίας το… 97% των μαθητών είναι παιδιά μουσουλμάνων μεταναστών!

Ποιο είναι λοιπόν το πρόβλημα του παιδιού αυτού; Το ότι τα υπόλοιπα παιδιά, τα μουσουλμανάκια, τον αποφεύγουν και τον εμπαίζουν, απλά και μόνο επειδή δεν είναι κι αυτός μουσουλμάνος. Για παράδειγμα τον κοροϊδεύουν ότι είναι ακάθαρτος, επειδή τρώει χοιρινό κρέας, ενώ αυτά όχι και άλλα τέτοια ανάλογα. Κι αυτά συμβαίνουν τόσο μέσα στον χώρο του σχολείου όσο και έξω στον δρόμο της γειτονιάς του, όπου μάλιστα τα παιδιά αυτά του επιτέθηκαν και τον χτύπησαν μέχρι τώρα τουλάχιστον τρεις φορές. Αποτέλεσμα όλων αυτών των θλιβερών γεγονότων ήταν ο Ελίας να υποπέσει σε κατάθλιψη, να κλειστεί στον εαυτό του και να μην θέλει να πάει στο σχολείο, ούτε καν να φάει το φαγητό του…

Το παράξενο είναι ότι στην εκπομπή αυτή τόσο το παιδί όσο και η μητέρα του ανέφεραν ότι δεν έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα με τα παιδιά των μαύρων ή των Κινέζων μεταναστών που ζουν στην πόλη τους, αλλά αποκλειστικά και μόνο με εκείνα των μουσουλμάνων, που τα χαρακτήρισαν ως ιδιαίτερα προκλητικά και επιθετικά. Μάλιστα αναγκάστηκαν να δηλώσουν οικογενειακώς άθεοι και όχι χριστιανοί, μήπως και αποφύγουν ακόμα χειρότερες καταστάσεις! Τελικά το παιδί πρόσφατα άλλαξε σχολείο, πηγαίνοντας κάπου όπου δεν υπάρχουν τόσα παιδιά προερχόμενα από μουσουλμανικές χώρες…”

Κι ενώ κάποιοι στο μακρινό Βορρά οραματίζονται το κράτος της Ισλαμικής Νορβηγίας(!), στην Ελλάδα η συμμορία της Ρεπούση φροντίζει για μία νέα έκδοση της ιστορίας (οι υπογραμμίσεις δικές μας):

“Με ανακοίνωσή της και καταγγελία, η Παμμακεδονική Ένωση, που απηύθυνε και στην «τουρκάλα» Δαμαντοπουλου , στηλιτεύεται την προετοιμαζόμενη (;) εισαγωγή για διδασκαλία, μέσα στα ελληνικά σχολεία, μίας εξωφρενικής τετράτομης εκδόσεως, που φέρει τον άχαρο τίτλο «Κοινή Βαλκανική Ιστορία».

Το ανοσιούργημα έχει ήδη μεταφρασθεί σε 8 γλώσσες, μεταξύ αυτών και στα ελληνικά! Εκδότης του «έργου» αυτού, είναι το Κέντρο Δημοκρατίας και Συμφιλιώσεως ? της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, στην Άνω Πόλη της Θεσσαλονίκης.

Η «περίεργη» έκδοση, δεν συγκεντρώνει το υλικό της, από επίσημες ιστορικές πηγές, ή κρατικά αρχεία, ή παραδεδεγμένα πανεπιστημιακά συγγράμματα, αλλά μόνον από… φωτογραφίες, σκίτσα , πίνακες και δημοσιεύματα εφημερίδων!

Όπως αναφέρεται και στην καταγγελία, είναι μία ξεκάθαρη προσπάθεια μεταδόσεως, στις νεώτερες γενεές και στα ελληνικά σχολεία, μίας πλήρως απο-εθνικοποιημένης ιστορίας και προσεγγίσεως, πολύ μακράν από την δήθεν «εθνικιστική ιστορία», που υποκριτικώς αναφέρουν κάποιοι, για ευνόητους λόγους, ότι διδάσκεται σήμερα.

Μέσα εκεί γίνεται προσπάθεια, να προβληθούν, μικρότερες ή μεγαλύτερες και πάντα εξωσυνοριακές κοινωνικές ομάδες και πληθυσμοί, ώστε να καταστεί δυνατή η «υπέρβαση» των τάχα στενών ορίων του έθνους μας!

Οι αποκλειστικώς ξένοι συγγραφείς του τετράτομου αυτού «έργου», σε δηλώσεις τους, επιμένουν ότι οι Ελληνόπαιδες πρέπει να μάθουν την ιστορία των γειτόνων τους , ενώ φαίνεται ότι «λησμονούν» εντελώς τυχαία, να συστήσουν το ίδιο και στις άλλες βαλκανικές νεολαίες, όπως λ.χ. η σκοπιανή ή η βουλγαρική, πως και εκείνοι πρέπει να γνωρίσουν την ελληνική ιστορία.

Στην Τουρκία, αλλά και στη Βουλγαρία όμως, δεν προωθείται το τετράτομο αυτό έργο στα εκπαιδευτικά τους συστήματα, αν και το όλο πνεύμα του «έργου» τάσσεται σαφώς υπέρ των δύο αυτών προαναφερθέντων χωρών!

Επειδή όμως η Ρεπούση κουράστηκε από το πολύ σκύψιμο κατά το πλύσιμο του μπιντέ της Νέας Τάξης, τη θέση της πήρε η νεόκοπη αρχηγός αποκόμματος Ντόρα Μπακογιάννη. Η συμμαθήτρια του Mr. Siemens θεώρησε πως ανάμεσα σε Έλληνες και Τούρκους έλαβαν μέρος απλώς “κάποιες συγκρούσεις”, αλλά δε φαίνεται να βλέπει με την ίδια ελαφρότητα τα προβλήματα των Εβραίων:

“«Με κατάπληξη πληροφορήθηκα τις απαράδεκτες δηλώσεις του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ -οι οποίες ήδη κάνουν τον γύρο του κόσμου μέσω των διεθνών ΜΜΕ- ο οποίος απέδωσε, ούτε λίγο ούτε πολύ, τη δεινή οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα μας σε εβραϊκή συνωμοσία, και μεταξύ άλλων, ουσιαστικά αρνήθηκε το Ολοκαύτωμα, τόσο του εβραϊκού λαού, όσο και των Εβραίων συμπολιτών μας ειδικότερα, προβαίνοντας επί πλέον και σε άλλες απαξιωτικές κρίσεις», ανέφερε η κ. Μπακογιάννη.”

Με άλλα λόγια, η Ντόρα θεωρεί πως δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος για ευαισθησία στην Ελληνική ιστορία και στις διάφορες “ένοπλες συγκρούσεις” που τώρα αποτελούν παλιές ιστορίες, αλλά τα πράγματα αλλάζουν όταν κάποιος λέει το αυτονόητο, ότι δηλαδή το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα έχει συγκεκριμένη εθνοτική καταγωγή και ότι η εποίκιση του σημερινού Ισραήλ ξεκίνησε μετά από το ΒΠΠ και όχι πχ μετά από τον ΑΠΠ.

Στο ίδιο θέμα καλό είναι να θυμηθούμε και τις σχετικές δηλώσεις του προέδρου της γνωστής μασωνικής οργάνωσης ΑΧΕΠΑ Νικόλα Καρακώστα:

“σε σχετική ημερίδα που διοργάνωσε η ΑΧΕΠΑ στην Ουάσιγκτον, τον περασμένο Οκτώβριο, είχαν επισημανθεί οι σημαντικοί δεσμοί ανάμεσα στην Ελλάδα και το Ισραήλ και είχε αναγνωριστεί η ανεκτίμητη παρουσία της εβραϊκής κοινότητας στην Ελλάδα διαμέσου των αιώνων”

Σίγουρα για κάποιους η παρουσία αυτή ήταν ανεκτίμητη, εάν θυμηθούμε για παράδειγμα το ποιοί αποτελούσαν το κίνημα των Νεότουρκων. Όπως και να έχει, και οι ΑΧΕΠΑδες μιμούνται τη Μπακογιάννη και τη Ρεπούση σε ζητήματα επιλεκτικής ευαισθησίας και εξυπηρέτησης των συμφερόντων άλλων εθνικών ομάδων πλην της Ελληνικής.

Ενώ λοιπόν κάποιες πασχίζουν για την απάλειψη από το δημόσιο βίο της οποιασδήποτε χριστιανικής επιρροής, την ίδια στιγμή παλεύουν με λύσσα εμμηνοπαυσιακής μέγαιρας για την επιβολή σιωπής σε οποιαδήποτε κριτική σε άλλες θρησκευτικές ομάδες. Στην περίπτωση της Μπακογιάννη πάντως είναι δικαιολογημένος ο οίστρος της, καθώς έχει να προωθήσει και την καριέρα του γιού της…

Θα προσθέσουμε πως δεν είδαμε τη Μπακογιάννη να δείξει την ίδια αγανάκτηση για τη συστηματική προσβολή των χριστιανικών συμβόλων στο Ισραήλ. Ούτε φυσικά είδαμε τους κάθε λογής ΑΧΕΠΑδες και Μπακογιάννηδες να φρίττουν για το βιβλίο του Γιτζάκ Σαπίρα:

“Το αμφιλεγόμενο διάταγμα του Shapira ήδη υποστηρίζεται από πολλούς ραββίνους που συνδέονται με το λεγόμενο εθνικό-θρησκευτικό στρατόπεδο, όπως και η Ταλμουδική σχολή στη Δυτική Ιερουσαλήμ, που είναι γνωστή ως Merkaz Ha’rav.

Τις διδασκαλίες του ο Shapira τις βασίζει σε αποσπάσματα από τη Βίβλο, στην οποία σημειώνει τις πεποιθήσεις του και τις απόψεις του.

“Επιτρέπεται να σκοτώσεις τους δίκαιους μεταξύ των εθνών, ακόμη και αν δεν είναι υπεύθυνοι για μία κατάσταση που εγκυμονεί συνεχώς κινδύνους», έγραψε, προσθέτοντας: “Αν σκοτώσουμε έναν εθνικό (μη Ιουδαίο) ο οποίος έχει αμαρτήσει ή έχει παραβιάσει μία από τις επτά εντολές – επειδή νοιαζόμαστε για το εντολές – δεν υπάρχει τίποτα κακό με αυτήν την δολοφονία. “

Διάφοροι εξέχοντες ραβίνοι, όπως ο Ραββίνος Yithak Ginzburg και ο Ραββίνος Yaakov Yosef, συνέστησαν το βιβλίο στους σπουδαστές τους και στους οπαδούς τους.”

Εντύπωση επίσης προκαλεί το γεγονός ότι τόσο η Μπακογιάννη όσο και οι υπόλοιποι πολιτικάντηδες δεν έδειξαν να θίγονται εξίσου από τον αντισημιτισμό του υποψήφιού ψευτομουφτή:

“Σε προηγούμενή μας ανάρτηση αναφέρθηκε και το όνομα του Φεϊζουλάχ Καγιά, που φέρεται να έχει προταθεί από τους μουσουλμάνους βουλευτές Μάντατζη και Χατζηοσμάν για τη θέση του (ψευτο)μουφτή Ξάνθης. Ας δούμε λοιπόν σήμερα τα πιστεύω του συγκεκριμένου κυρίου, όπως φαίνονται από παλαιότερο άρθρο του (λέμε τώρα) στην πρακτοροτουρκοφυλλάδα της Ξάνθης «Μιλλέτ» (28-6-2007) και σε μετάφραση από το http://tourkikanea.wordpress.com:
“Η μαγιά της ύπαρξης της Ελλάδας είναι ο ρατσισμός
Οι Έλληνες σαν έθνος έχουν μετά τους Εβραίους τον πιο ριζικό και ύπουλο ρατσισμό.“”

Advertisements