Αναπηρία και σπουδές

Το θέμα της αναπηρίας μας έχει απασχολήσει αρκετά στο παρελθόν και θα μας απασχολήσει σίγουρα και στο μέλλον. Κι αυτό γιατί άτομα με πραγματικές αναπηρίες και προβλήματα υγείας μπαίνουν εύκολα στο περιθώριο, ταλαιπωρούνται και καταπατούνται από το Ελληνικό κράτος, και την ίδια στιγμή άτομα που υποτίθεται πως έχουν αναπηρίες ή σοβαρές παθήσεις βρίσκουν έναν εύκολο τρόπο για να γελούν εις βάρος των υπολοίπων.

Είδαμε στο παρελθόν το Ελληνικό κράτος να απαιτεί από τα κολλέγια να διαθέτουν κατάλληλες συνθήκες πρόσβασης για τα άτομα με αναπηρίες, την ίδια στιγμή που οι συνθήκες αυτές απουσιάζουν τραγικά από τα κρατικά πανεπιστήμια.

Τώρα βλέπουμε άτομα με αναπηρίες να αποκλείονται από διάφορες σχολές, τη στιγμή που στο παρελθόν είδαμε πολλούς γόνους να θεωρούνται “βαρέως ασθενείς” ώστε να καταφέρουν να εγγραφούν σε εγχώριο πανεπιστήμιο, και στη συνέχεια να ιαθούν από τη χαρά τους για την “επιτυχία” τους. Και το πιθανότερο είναι ότι αυτό το φαινόμενο θα το ξαναδούμε και στο μέλλον.

Διαβάζουμε λοιπόν στην εφημερίδα Τα Νέα:

“Την απουσία συντονισµού που επικρατεί στα πανεπιστήµια καταδεικνύει ο αλλοπρόσαλλος τρόπος αντιµετώπισης των υποψηφίων που πάσχουν από σοβαρές παθήσεις.

Φέτος δόθηκε η δυνατότητα στα ιδρύµατα να αποφασίζουν για τους υποψηφίους µε αναπηρίες τους οποίους µπορούν ναεξαιρέσουν, αν λόγω της φύσης της επιστήµης είναι δυσχερής για αυτούς η παρακολούθηση, προκειµένου να συνταχθεί ειδικό Μηχανογραφικό Δελτίο. Οµως αποτέλεσµα ήταν να δηµιουργηθούν ανισότητες.

Οπως αναφέρει σε οργισµένη επιστολή διαµαρτυρίας που απέστειλε ο πρόεδρος της Εθνικής Συνοµοσπονδίας Ατόµων µε Αναπηρία (ΕΣΑµεΑ) κ. Ι. Βαρδακαστάνης προς την υπουργό Παιδείας, ορισµένα τµήµατα (π.χ. Ελληνικής Φιλολογίας στο Δηµοκρίτειο Πανεπιστήµιο Θράκης, Ναυπηγικής στο ΤΕΙ Πειραιάκ.ά.) απέκλεισαν όλες τις παθήσεις!

Την ίδια στιγµή, άλλα Ιδρύµατα δεν απέκλεισαν καµία πάθηση (π.χ. Πάντειο Πανεπιστήµιο, Πανεπιστήµια Πειραιά, Θεσσαλίας, Πελοποννήσου κ.ά.)ενώ τµήµατα κάποιου ΑΕΙ/ ΤΕΙ απέκλεισαν κάποιες παθήσεις και το ίδιο ακριβώς τµήµα σε άλλο ΑΕΙ/ΤΕΙ αποκλείει άλλες ή δεν αποκλείει καµία (π.χ. Πολιτικών Μηχανικών Αριστοτέλειου Παν/µιου Θεσσαλονίκης, καµία αποκλειόµενη πάθηση ενώ στο Πολιτικών Μηχανικών Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, 5 αποκλειόµενες παθήσεις). Τέλος,υπάρχουν τµήµατα που δεν αποκλείουν κανέναν (π.χ. Νοµική στο Δηµοκρίτειο Πανεπιστήµιο Θράκης) και τµήµατα στο ίδιο ίδρυµα πουσπάνε ρεκόρ: Ιστορία και Εθνολογία µε 35 αποκλειόµενες παθήσεις (από σύνολο 58 του καταλόγου)!

«Διερωτώµαστε µε ποιο κριτήριο τα άτοµα µε προβλήµατα όρασης ή κινητικά προβλήµατα µε ποσοστό αναπηρίας 67% και άνω αποκλείονται από σχολές όπως λ.χ. η Ιστορίας και Εθνολογίας. Με τι κριτήρια αποφάσισαν τα τµήµατα για τις αποκλειόµενες παθήσεις;”

Βέβαια δε μπορούμε να μην παρατηρήσουμε και τις ακρότητες, όπως πχ την απαίτηση να υπάρχουν τυφλοί γιατροί(!)

Όμοίως όμως δε μπορούμε να μην αναρωτηθούμε για τα κριτήρια με τα οποία αποκλείονται άτομα με αναπηρία από την Ιστορία και Εθνολογία, τη Φιλοσοφία ή τη Φιλολογία.

Με άλλα λόγια, το κράτος απαιτεί από τα ιδιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα να δέχονται άτομα με αναπηρίες, τα οποία όμως δε δέχεται στα δικά του εκπαιδευτικά ιδρύματα!

Και η αλήθεια είναι πως με τις υποδομές που διαθέτει οι σπουδές για τα άτομα με αναπηρίες θα ήταν διπλό μαρτύριο.

Πρόκειται για τον ίδιο παραλογισμό που επιβάλλει την έκδοση Πιστοποιητικού Υγείας για τους υποψήφιους εκπαιδευτικούς, αλλά ταυτόχρονα ευνοεί το διορισμό τους αν διαθέτουν συγκεκριμένη προϋπηρεσία και ποσοστό αναπηρίας…

Advertisements