Τα συντεχνιακά αιτήματα των πληροφορικάριων

Σε άρθρο της Ελευθεροτυπίας στις 26-4-2011 αναφέρεται:

“Τη διαφωνία του στις επιλογές του υπουργείου Παιδείας ως προς την υποβάθμιση του μαθήματος της Πληροφορικής στα Γυμνάσια και στα Λύκεια της χώρας, εκφράζει το Τμήμα Πληροφορικής Επιστήμης Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Κρήτης με ομόφωνη απόφαση της γενικής του συνέλευσης.
Συγκεκριμένα, στην εν λόγω απόφαση τονίζεται:

…β) Η επιστήμη των υπολογιστών αποτελεί, εκτός των άλλων, σπουδαία πλευρά των μαθηματικών, την αλγοριθμική, και αποτελεί αναγκαίο συμπλήρωμα της μαθηματικής παιδείας στο Λύκειο.
γ) Οι νεοεισερχόμενοι στο χώρο της παραγωγής θα πρέπει να έχουν αποκτήσει, εγκαίρως, συγκεκριμένη και επαρκή αντίληψη των παραγωγικών δυνατοτήτων της τεχνολογίας των υπολογιστών, ώστε να ωφελήσουν τον εαυτό τους, την υπηρεσία τους ή την επιχείρησή τους – σε οποιοδήποτε κλάδο.
δ) Ο κλάδος της πληροφορικής (από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες παγκοσμίως) πρέπει να μπορεί να συλλέγει εύστοχα τους πλέον κατάλληλους και πλέον ενδιαφερόμενους για τη στελέχωση του επαγγελματικού, ακαδημαϊκού και ερευνητικού δυναμικού του.”

Αφού η αλγοριθμική αποτελεί “σπουδαία πλευρά των μαθηματικών”, γιατί οι πληροφορικάριοι αντιδρούν στο να τη διδάσκουν οι μαθηματικοί; Εκτός αν συμφωνούν και στο να διδάσκουν γεωμετρία οι πολιτικοί μηχανικοί.

Η ουσία είναι ότι οι πληροφορικάριοι προσπαθούν να βρουν τρόπους ώστε να πείσουν την κοινή γνώμη πως πρέπει να διορίζονται όλοι στο σχολείο, δήθεν “για να μάθουν τα παιδιά αλγοριθμική”.

Ποιό είναι άραγε το όφελος από το να έχουν οι νεοεισερχόμενοι στο χώρο της παραγωγής αντίληψη των παραγωγικών δυνατοτήτων των υπολογιστών, όταν παρατηρείται το μαζικό φαινόμενο αποφοίτων που δε γνωρίζουν απλές αριθμητικές πράξεις; Αυτό από μόνο του δείχνει πως η πληροφορική δε μπορεί να θεωρηθεί πρωτεύον μάθημα όταν υπάρχουν άλλες προφανείς προτεραιότητες.

Εκείνο που προκαλεί την ευθυμία είναι το τελευταίο επιχείρημα των αυριανών πληροφορικάριων, οι οποίοι ισχυρίζονται πως η βιομηχανία της πληροφορικής δε θα μπορεί να συλλέγει τους καλύτερους αν η πληροφορική δε διδάσκεται στο λύκειο. Το ερώτημα δεν είναι μόνο γιατί να μην ισχύει το ίδιο και για τους άλλους κλάδους, όπως της ιατρικής, της μηχανολογίας, της γεωργίας ή της νομικής, αλλά γιατί οι σημερινοί απόφοιτοι και φοιτητές της πληροφορικής δεν απασχολούνται στη “μεγαλύτερη βιομηχανία παγκοσμίως”, αλλά προσπαθούν απεγνωσμένα να διοριστούν μαζικά ακόμα και στα δημοτικά, προκειμένου όχι να βολευτούν, αλλά να διδάξουν την αλγοριθμική;

Κατά την τελευταία δεκαετία, η συνεχής απληστία και απαιτησιολογία των πληροφορικάριων μόνο κακό έχει προξενήσει στην εκπαίδευση. Και οι ευθύνες ανήκουν και στην πολιτεία, η οποία έχει δημιουργήσει τμήματα πληροφορικής ακόμα και στα πιο απίθανα μέρη και ιδρύματα χωρίς να υπάρχει η αντίστοιχη ζήτηση.

Advertisements