Η (αν)αξιοπιστία του ΑΣΕΠ

Το θέμα της εργασιακής εφεδρείας έφερε πάλι στην επικαιρότητα το γνωστό μύθευμα περί ΑΣΕΠ. Υποτίθεται πως όσοι διορίστηκαν μέσω ΑΣΕΠ κρίθηκαν αξιοκρατικά και έχουν αυξημένα δικαιώματα σε σχέση με όσους διορίστηκαν με άλλους τρόπους (που και εκείνοι δεν είναι ιδιαίτερα τίμιοι).

Εκείνο που αποσιωπούν όσοι υπεραμύνονται του διορισμού τους μέσω ΑΣΕΠ είναι ότι υπάρχει πλήθος καταγγελιών για λαθροχειρίες που έλαβαν χώρα στην υποτίθεται “αξιοκρατική” διαδικασία του ΑΣΕΠ. Παραθέτουμε μία από αυτές:

“Η εμπειρία μου από τον ΑΣΕΠ

Το 2008 κατέθεσα τα χαρτιά μου για μια θέση σε ασφαλιστικο ταμείο, μεσω ΑΣΕΠ. Μετά απο μήνες αναμονής ανακοινώνονται… τα αποτελέσματα. Είμαστε μικρή πόλη και μερικοί γνωριζόμαστε λίγο πολύ. Εγώ έχω μαζέψει 2180 μορια και ο δευτερος 1810, οι υπόλοιποι εκει γυρω στα 1800 και κάτω! Προς έκπληξή μου, είμαι δεύτερη στην κατάταξη και πρώτος είναι ο κύριος με τα 1810 μορια! Η ενσταση μου “χαθηκε”. Ο κυριος όμως που “πετυχε” διορισμό, κάθε πρωί πινει καφέ στην καφετέρια που δούλευε η αδερφή μου! Δημόσιος υπάλληλος βλέπετε! Εχει δικαίωμα για διάλλειμα ή ξεκούραση κατα την διάρκεια του 5ώρου της 5ημερης εργασίας του! Δεν νομίζω πως είμαι η μονη περίπτωση! Και για να σας προλάβω, όχι, ούτε απο πολύτεκνη οικογένεια είναι ούτε κάτι άλλο! Μέλος της ΔΑΠ ήταν απλά και είχε τύχη! Μονο τύχη!”

Εάν κάτι τέτοιο έγινε σε μία μικρή πόλη για μία θέση και με μετρημένους υποψήφιους, και μάλιστα με υποτίθεται απόλυτα μετρήσιμα μόρια, μπορεί ο καθένας να φανταστεί τι συμβαίνει στο διαγωνισμό των εκπαιδευτικών τόσα χρόνια, που κάποιοι που δεν ξέρουν ούτε να πιάσουν το μολύβι βρίσκονται να αριστεύουν(!) στις εξετάσεις, ή ολόκληρες οικογένειες να “επιτυγχάνουν” ταυτόχρονα.

Advertisements