Οι Ευρωπαίοι τεχνοκράτες

Ανάμεσα στις πολλές ειδήσεις που αφορούν την εφαρμογή του Μεσοπρόθεσμου ξεχωρίσαμε την εξής:

“Όπως σημειώνει ο προεδρεύων της ευρωζώνης, οι Έλληνες “δήλωσαν πρόθυμοι να δεχτούν εισαγωγή τεχνογνωσίας από την Ευρωζώνη”. Όλες οι περιοχές της Ευρωζώνης θα αποστείλουν ειδικούς.”

Θα μπορούσε κανείς να αναρωτηθεί: “Μα γιατί πρέπει να εισαχθούν ειδικοί και τεχνοκράτες από την Ευρώπη; Η Ελλάδα δε διαθέτει επιστήμονες;”

Η απάντηση είναι απλή. Η Ελλάδα φυσικά και διαθέτει και ειδικούς και τεχνοκράτες και επιστήμονες. Το αποδεικνύει ο τεράστιος αριθμός Ελλήνων που κάνουν καριέρα στο εξωτερικό, αλλά και ο τεράστιος αριθμός των σύγχρονων μεταναστών που αφήνουν την Ελλάδα αναζητώντας επιστημονική καριέρα σε άλλες χώρες.

Το πρόβλημα είναι ότι ποτέ κανείς στην Ελλάδα δε τους έδωσε σημασία. Το σύστημα συνεχώς ανακυκλώνει τα ίδια πρόσωπα και τους γόνους τους, επιδίδεται στην ενδογαμία και στην άσκηση της κουμπαριάς, χαράσσει συνεχώς μικρούς κύκλους όπου περιχαρακώνονται τα ίδια πρόσωπα. Το αποτέλεσμα ήταν το πλούσιο επιστημονικό δυναμικό της χώρας να αγνοηθεί και να οδηγηθεί στην απαξίωση, την ίδια στιγμή που τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά χαρίζονται αφειδώς αφού έτσι κι αλλιώς δεν έχουν πλέον κανένα ουσιαστικό αντίκρυσμα.

Το κύκλωμα της εξουσίας προτίμησε να οδηγηθεί στη βίαιη θανάτωση παρά να να εκχωρήσει τα προνόμιά του δίνοντας την ευκαιρία σε παρακατιανούς να δημιουργήσουν. Αντίθετα, πασχίζει μέχρι τέλους να διατηρήσει την όποια διοικητική εξουσία στα χέρια συγκεκριμένων προσώπων και κύκλων. Και όποιος νομίζει πως αυτό είναι φαινόμενο των τελευταίων χρόνων, δεν έχει παρά να ανατρέξει στην εξιστόρηση του Βαρβιτσιώτη για το πως η μητέρα του τον πήρε από το χεράκι και τον πήγε στον Καραμανλή να τον κάνει υπουργό ώστε να διαδεχτεί τον πατέρα του. Για όσους μπερδεύτηκαν, δεν αναφερόμαστε ούτε στο Μιλτιάδη ούτε στον κουρασμένο πρώην πρωθυπουργό.

Το αποτέλεσμα ήταν κάποτε να έρθει ο καιρός που η Ευρώπη θα επέβαλε δικούς της ανθρώπους για να διοικήσουν αυτή τη χώρα, θεωρώντας ολοφάνερα τους τωρινούς επηρμένους διοικούντες ανίκανους και επικίνδυνους.

Μπορεί πάλι κάποιοι να αναρωτηθούν: “Μα και οι Ευρωπαίοι τεχνοκράτες μπορεί να είναι ανίκανοι, ή και αριβίστες και νεποτιστές.”

Μπορεί όντως να είναι έτσι. Όμως ποιός μπορεί να πιστέψει ότι θα είναι χειρότεροι από τα “στελέχη” που διοίκησαν την Ελλάδα μέχρι τώρα; Και ποιός μπορεί να πιστέψει ότι θα είναι καλύτεροι από τους Έλληνες που θα μπορούσαν να είχαν προσφέρει πολλά στις θέσεις αυτές εδώ και δεκαετίες, αλλά αγνοήθηκαν γιατί δεν ανήκαν στον κύκλο της ιδιότυπης αριστοκρατίας της κακιάς ώρας που κυβερνά εδώ και αιώνες τη χώρα;

Το κείμενο αυτό αφιερώνεται σε κάποιους που κάποτε χαρακτήρισαν το CUNY ως “ΙΕΚ της Αμερικής”…

Advertisements