Η Σιβιτανίδειος και τα παραλειπόμενα της απεργιακής κινητοποίησης

Φαίνεται πως ακόμα και μέσα στο ταραγμένο τοπίο της απεργιακής κινητοποίησης η Σιβιτανίδειος βρήκε τον τρόπο να ξεχωρίσει.

Η καθολική ψήφιση της απεργίας έγινε μέσα σε κλίμα ιδιαίτερου ενθουσιασμού. Και αυτός ο ενθουσιασμός δεν οφειλόταν μόνο στη διεκδίκηση διαφόρων αιτημάτων, που στην περίπτωση της Σιβιτανιδείου έτσι κι αλλιώς θα υλοποιηθούν με διάφορους πλάγιους τρόπους, όπως διέδιδε ο μπακαλόγατος της Σιβιτανιδείου προκειμένου να πείσει, φευ ανεπιτυχώς, για την ανάγκη καταψήφισης της απεργίας.

Ο ενθουσιασμός οφειλόταν στην παρουσία στη συνέλευση της ΕΛΜΕΣΙ διαφόρων συγγενών και συγγενισσών του μονίμου προσωπικού, πρόσωπα τα οποία δεν ανήκουν τη στιγμή αυτή στο μόνιμο προσωπικό της Σιβιτανιδείου, όμως το σχέδιο είναι να προστεθούν σε αυτό όσο πιο σύντομα γίνεται. Φυσικά για τον πολύ κόσμο δε γίνονται μονιμοποιήσεις στη Σιβιτανίδειο εδώ και αρκετά χρόνια, όμως πάντοτε κάποιοι βρίσκουν σιωπηρά το δρόμο της μονιμοποίησης. Όσοι αφελείς αμφιβάλλουν, δεν έχουν παρά να δουν πόσα καινούρια πρόσωπα προστέθηκαν τα τελευταία χρόνια στο προσωπικό της Σιβιτανιδείου. Και το κάθε ένα από αυτά έχει μία ιδιαίτερη ιστορία που αξίζει να ερευνηθεί.

Ενώ λοιπόν οι γόνοι παρακολουθούσαν με χαρά την πορεία της επαγγελματικής τους αποκατάστασης σε βάρος του αγρίως φορολογούμενου Έλληνα πολίτη, οι σύνεδροι της ΕΛΜΕΣΙ αποφάσιζαν παμψηφεί υπέρ της απεργίας. Είναι χαρακτηριστικό πως κάποιοι με διαφορετική άποψη προτίμησαν να μην εμφανιστούν καθόλου στη συνέλευση. Όμως, κατά παράδοξο τρόπο, η πρόεδρος της ΕΛΜΕΣΙ ψήφισε κατά της απεργίας όταν έφτασε η ώρα στην ΟΛΜΕ. Μπορεί αυτό να σχετίζεται με κάποιες θέσεις και εξυπηρετήσεις που έχει κατά καιρούς λάβει. Και φαίνεται πως σχετικές καταγγελίες έχουν φτάσει και σε κάποια επαγγελματικά σωματεία και συλλόγους που σε άλλες περιπτώσεις θα χαλούσαν τον κόσμο, τώρα όμως σφυρίζουν αδιάφορα.

Advertisements