Ο Μπράτης για το ξεκλείδωμα των πινάκων

Τον τελευταίο καιρό βλέπουμε μία ιδιαίτερη σπουδή του γνωστού συνδικαλιστή της ΔΟΕ Δημήτρη Μπράτη για το θέμα του ξεκλειδώματος των πινάκων της προϋπηρεσίας των αναπληρωτών.

Με ανακοίνωσή του στις 25 Ιανουαρίου 2013, ο Μπράτης αναφέρεται στο ότι κάποιοι πηγαίνουν αναπληρωτές παρά το ότι δεν λαμβάνεται υπόψη η προϋπηρεσία τους γιατί φυσικά κάποιοι πιστεύουν ότι θα τα καταφέρουν να αλλάξει η ισχύουσα νομοθεσία και καταλήγει:

“Επειδή μέχρι τον Ιούνιο του 2013, που θα συνταχθούν οι νέοι πίνακες των αναπληρωτών, ο χρόνος είναι λίγος, υπάρχει η ανάγκη να κατατεθεί και να ψηφισθεί από τη Βουλή, άμεσα, η νομοθετική ρύθμιση, έτσι ώστε να ληφθεί υπόψη η συνολική προϋπηρεσία των συναδέλφων κατά τη σύνταξη των νέων πινάκων των αναπληρωτών του 2013-14.”

Με νεότερη ανακοίνωσή του στις 21 Μαρτίου 2013, ο Μπράτης επανέρχεται στο θέμα σχολιάζοντας την απάντηση του Υπουργείου Παιδείας στην προηγούμενη ανακοίνωσή του διερωτόμενος “Ποιος κοροϊδεύει ποιον;” και, αφού πρώτα ισχυρίζεται πως το ξεκλείδωμα των πινάκων είναι αίτημα του κλάδου (γιατί στην πραγματικότητα είναι αίτημα μίας μερίδας του κλάδου), καταλήγει στο να εκφράσει την έντονη αγωνία του για την αλλαγή του καθεστώτος των κλειδωμένων πινάκων:

“Το ερώτημα, κύριε Υπουργέ, εξακολουθεί να παραμένει : θα προχωρήσετε, επιτέλους , στη ρύθμιση, όπως έχετε δεσμευθεί στη Δ.Ο.Ε. από το Νοέμβρη του 2012 ή θα συνεχίσετε να εμπαίζετε τους συναδέλφους αναπληρωτές, κρυπτόμενος πίσω από τις ανούσιες απαντήσεις των υπηρεσιών του Υπουργείου σας;”

Για το ότι οι υπηρεσείς του Υπουργείου δίνουν ανούσιες απαντήσεις δεν υπάρχει αμφιβολία, μόνο που αυτό συμβαίνει και σε πλειάδα άλλων περιπτώσεις που οι διάφοροι συνδικαλιστές δε δείχνουν πρόθυμοι να καταγγείλουν. Στο θέμα του ξεκλειδώματος των πινάκων έχουμε αναφερθεί εκτενώς σε προηγούμενη ανάρτηση, οπότε εδώ θα σημειώσουμε επιγραμματικά ότι μία τέτοια ενέργεια θα δημιουργούσε μία ακόμα αδικία και θα διαιώνιζε το άδικο καθεστώς των διορισμών μέσω προϋπηρεσίας.

Όμως εδώ θα σταθούμε στη στάση του Μπράτη, που κάπως ξαφνικά θέτει θέμα επείγουσας ανάγκης αλλαγής της νομοθεσίας ώστε να προλάβει να εφαρμοστεί κατά την αμέσως επόμενη σχολική περίοδο.

Όταν η Διαμαντοπούλου άλλαζε τη νομοθεσία ώστε να κλειδώσουν οι πίνακες, γιατί άραγε δεν υπήρξε η αντίστοιχη σθεναρή αντίδραση; Αντίθετα, εκείνη την περίοδο ο Μπράτης έδίνε προς τα έξω την εντύπωση ότι οι σχέσεις του με τη Διαμαντοπούλου ήταν ιδιαίτερα θερμές και πως δεν υπήρχε ιδιαίτερη προθυμία στο να δυσαρεστηθεί η Υπουργός. Εύλογα λοιπόν αναρωτιέται κανείς που μπορεί να οφείλεται αυτή η ξαφνική αγωνία του Μπράτη για την εσπευσμένη αλλαγή του υπάρχοντος καθεστώτος…

Advertisements