Οι νέοι υφυπουργοί παιδείας

Ο πολυαναμενόμενος ανασχηματισμός έφερε δύο νέα πρόσωπα στις υφυπουργικές καρέκλες του Υπουργείου Παιδείας. Οι περγαμηνές τους παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς και οι δύο φέρονται να είναι υποψήφιοι διδάκτορες σε Ελληνικά κρατικά πανεπιστήμια.

Το πως γίνεται τόσοι πολυάσχολοι πολιτικοί, και ενίοτε και υπουργοί, να έχουν χρόνο και άνεση ώστε να επιδίδονται σε διδακτορικές σπουδές είναι κάτι που πρέπει να αποδοθεί στις ιδιαιτερότητες της Ελληνικής πραγματικότητας, όταν μάλιστα οι υποψήφιοι διδάκτορες τυχαίνει να είναι και πολιτικοί προϊστάμενοι των πανεπιστημιακών που υποτίθεται πως θα τους κρίνουν.

Ενδιαφέρον θα είχε επίσης να μαθαίναμε την έκβαση του διδακτορικού της Τσαμπίκας Ιατρίδη, πάντως πληροφορούμαστε πως η διάδοχός της στο κόμμα ΔΕ Ψυχολογίας Αθηνά Μπαρμπάκου παρουσιάζει ερευνητική δραστηριότητα(!) με την αρωγή του προσωπικού της Σιβιτανιδείου ώστε να βαδίσει κι αυτή στο δρόμο που χάραξε η Τσαμπίκα.

Επιστρέφοντας στους δύο υφυπουργούς, ο μεν Κεδίκογλου έφτασε στην υφυπουργική καρέκλα ως προϊόν νεποτισμού και οικογενειοκρατίας, ο δε Γκιουλέκας αναπλήρωσε την απουσία εξίσου ισχυρού επωνύμου με τον κομματικό κάματο από την τρυφερή ηλικία των 14 ετών(!) ώστε δικαίως να θεωρείται προϊόν του κομματικού σωλήνα:

“Ιδρυτικό μέλος της νεολαίας της Νέας Δημοκρατίας. Είναι το τρίτο ιδρυτικό μέλος της Νεολαίας της Ν.Δ. στη Βόρειο Ελλάδα από το 1974. Υπήρξε μέλος της οργανώσεως ΟΝΝΕΔ, της ΜΑΚΙ, της οργανώσεως ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Είναι μέλος των Ειδικών Κομματικών Οργανώσεων ΕΚΟ Δικηγόρων και ΕΚΟ Πολιτιστικών Φορέων της Νέας Δημοκρατίας. Υπήρξε στην ΕΚΟ Πολιτιστικών Φορέων εκλεγμένο μέλος του Δ.Σ., επόπτης Ν.Δ. Εκλογών 1981, ειδικός κομματικός αντιπρόσωπος εκλογών 1977-1981. Μέλος της Νομικής Υπηρεσίας σε εκλογικές περιόδους. Μέλος της Γραμματείας Ιδεολογικού της Νομαρχιακής Επιτροπής ΝΔ Θεσσαλονίκης. Μέλος της ΟΚΕ (Ομάδα Κοινοβουλευτικού Ελέγχου) ΜΜΕ και Τύπου. Υπήρξε Υπεύθυνος Τύπου Διοικούσας Επιτροπής ΝΔ Θεσσαλονίκης στις Εκλογές του 1993 και 1996.”

Όσο για τον Κεδίκογλου, υπήρξε κι αυτός τρόφιμος της Σιβιτανιδείου, θέμα για το οποίο γράφαμε:

“… ο Συμεών Κεδίκογλου κατάφερε ως γνήσιος γόνος να κάνει υποτίθεται λαμπρές σπουδές σε Αθήνα και Λονδίνο και παράλληλα με την πολιτική να ασχολείται με την εκπόνηση διδακτορικής διατριβής, κάτι που ως γνωστόν αποτελεί το χόμπυ πολλών πολιτικών. Είναι γνωστό άλλωστε πως όταν οι πολιτικοί βρίσκονται στα πράγματα, ανοίγει ξαφνικά η όρεξή τους για γνώση και έρευνα.

Παρά το ότι ο νεαρός Κεδίκογλου δεν έμεινε χωρίς δουλειά (ήταν άλλωστε και πρωτοπαλίκαρο της ΠΑΣΠ), φαίνεται ότι δε γινόταν να μην προσφέρει τις διδακτικές του υπηρεσίες και στην πάντα φιλόξενη προς τους γόνους Σιβιτανίδειο.”

Και ενώ το πολιτικό παχύδερμο που λέγεται Συμεών Κεδίκογλου αποτελεί προϊόν του ρατσισμού των γόνων, που στη συνέχεια αναπτύχθηκε στην κόπρο της ρατσιστικής οικογενειοκρατικής Σιβιτανιδείου, έχει το θράσος να μιλάει για ρατσισμό ισχυριζόμενος ότι τον ρατσισμό τον φέρνει η Χρυσή Αυγή και όχι το βρωμερό καθεστώς που μοιράζει υπουργικές καρέκλες και διδακτορικά σε γόνους που το μόνο προσόν τους είναι το επώνυμό τους.

Χρειάζεται λοιπόν να αναρωτηθεί κανείς με ποιό τρόπο παραμένει αλώβητος ο οίκος ανοχής της Σιβιτανιδείου, χωρίς να αναρωτιέται κανείς για τα δεκάδες εκατομμύρια που χάνονται εκεί μέσα ή για τις οικογενειοκρατικές προσλήψεις δεκαετιών που έχουν ως αποτέλεσμα να έχουν διοριστεί στη Σιβιτανίδειο ολόκληρα χωριά και φαμίλιες, και με ποιό τρόπο προστατεύεται το αισχρό καθεστώς ανομίας ακόμα και σε καιρούς σκληρής λιτότητας για τον Ελληνικό λαό;

Advertisements