ΕΡΤ και Υπουργείο Παιδείας

Η απόφαση του Σαμαρά για το αιφνιδιαστικό κλείσιμο της ΕΡΤ δημιούργησε θόρυβο που ξεπέρασε κατά πολύ τα σύνορα της χώρας και έφερε για άλλη μια φορά στο προσκήνιο τον τρόπο λειτουργίας των δημόσιων οργανισμών.

Αυτό που συνέβαινε στην ΕΡΤ ήταν αποτέλεσμα χρόνων διαπλοκής με βασική ευθύνη αυτή των πολιτικών. Το επίσημο μέσο πληροφόρησης, όχι μόνο των Ελλήνων της Ελληνικής επικράτειας αλλά και του εξωτερικού, είχε μεταβληθεί από δεκαετίες σε κέντρο καθεστωτικής προπαγάνδας του εκάστοτε κυβερνητικού κόμματος, αλλά και πεδίο διορισμών, τόσο για τους πολιτικούς που επέβαλαν τους ανθρώπους τους, όσο και για τους εργαζόμενους της ΕΡΤ, οι οποίοι την είχαν μετατρέψει σε οικογενειακή επιχείρηση εξασφαλίζοντας διορισμούς για συγγενείς και γκόμενες και γκόμενους.

Το πολιτικό κατεστημένο έκανε μέχρι την τελευταία στιγμή χρήση αυτού του καθεστώτος, με αποκορύφωμα την τοποθέτηση της Ανθής Σαλαγκούδη ως προστατευόμενο φυτό του Αμαζονίου, αλλά και άλλους διορισμούς και αναθέσεις που συζητήθηκαν, άλλοτε λιγότερο και άλλοτε περισσότερο, όπως στην περίπτωση της Ευτυχίας Φράγκου που θεώρησε καλό να μας ενημερώσει για τις διακρίσεις εναντίον των λαθρομεταναστών.

Το ίδιο πολιτικό κατεστημένο που καλλιέργησε το νοσηρό αυτό περιβάλλον, στη συνέχεια αποφάσισε πως κάτι πρέπει να γίνει, καθώς υπήρχε η υποψία πως οι περισσότεροι εργαζόμενοι της ΕΡΤ λοξοκοίταζαν προς το ΣΥΡΙΖΑ, και αποφάσισε με διάφορες προφάσεις (οι οποίες δεν ήταν παράλογες ή ψευδείς αλλά αντιθέτως αληθέστατες) να αφήσει μέσα σε μία νύχτα το Ελληνικό κράτος χωρίς επίσημη φωνή, να θέσει σε ομιχλώδες καθεστώς τόσο ζωτικές λειτουργίες και μηχανήματα όσο και το πολύτιμο ιστορικό αρχείο της ΕΡΤ, και να δημιουργήσει τελικά μία εικόνα της χώρας καθόλου κολακευτική. Όλα αυτά για να ξαναδημιουργήσει την ΕΡΤ, προσλαμβάνοντας ένα μέρος του αρχικού προσωπικού, φυσικά με αξιοκρατικά και διαφανή κριτήρια όπως συνηθίζουν όλοι οι πολιτικοί και όπως έχει εμπεδώσει καλά ο Ελληνικός λαός εδώ και δεκαετίες.

Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση αποφάσισε να λύσει ένα πρόβλημα δημιουργώντας άλλα προβλήματα, αδιαφορώντας για τα πάντα και κυρίως για το γεγονός ότι αν ήθελε να λύσει τα προβλήματα διαφθοράς της ΕΡΤ θα έπρεπε να ξεκινήσει απολύοντας τον Σίμο Κεδίκογλου, για τον εργασιακό βίο του οποίου στην ΕΡΤ υπάρχουν εκτενείς αναφορές.

Βέβαια στην ΕΡΤ υπήρχαν και κάποιοι πραγματικοί εργαζόμενοι, οι οποίοι αναπλήρωναν την ανεπάρκεια πολλών άλλων, κάτι όμως μας λέει ότι αυτά θα παίξουν μικρό ρόλο στις επαναπροσλήψεις που θα ακολουθήσουν…

Ο Καλαβρύτων Αμβρόσιος έδωσε μία γλαφυρή εικόνα του τι γινόταν στην ΕΡΤ:

“Όλα τα κόμματα είχαν μια αστείρευτη δεξαμενή, την Κρατική Τηλεόραση, όπου μπορούσαν να διορίζουν τα “δικά” τους παιδιά! Έτσι Υπουργοί των εκάστοτε Κυβερνήσεων μπορούσαν, χωρίς τις τυπικές διαδικασίες που ακολουθούνται για άλλους εργαζόμενους, (ΑΣΕΠ κλπ). να διορίσουν τον γυιό τους, την ανεψιά τους, την γυναίκα τους, την αδελφό τους κ.ου.κ. Οι Υπουργοί κάποτε έφευγαν, αλλά οι διορισμένοι συγγενείς τους έμεναν στην ΕΡΤ! Και μαζί μ’ αυτούς προστίθεντο και οι συγγενείς και φίλοι και των νέων εκάστοτε υπουργών και βουλευτών, (αντιστοίχως με ό,τι γίνεται και με τους υπαλλήλους της Βουλής), οι οποίοι ωστόσο στην ΕΡΤ προσλαμβάνονταν ως ορισμένου χρόνου συμβασιούχοι, αλλά στην πορεία διεκδικούσαν και αυτοί την μονιμοποίηση, την ώρα όμως που οι από πριν «μόνιμοι» αναγκαστικά, παραγκωνίζονταν, μη βρίσκοντας ως και γραφείο για να κάτσουν και έτσι σταδιακά, ελλείψει πραγματικού αντικειμένου εργασίας κάποιοι δεν προσέρχονταν καν στην εργασία τους, αλλά όμως συνέχιζαν να μισθοδοτούνται, όντας παροπλισμένοι….Έτσι λοιπόν αυξάνονταν οι στρατιές των εργαζομένων στην ΕΡΤ καί οι παχυλοί μισθοί εξακολουθούσαν να καταβάλλονται, οδηγώντας στις σημερινές στρατιές αντίστοιχα των απολυμένων.”

Ίσως η πλέον χαρακτηριστική περίπτωση του τι γινόταν στην ΕΡΤ να είναι αυτή του Σίμου Κεδίκογλου, που από “παιδί της ΕΡΤ” που ευνοήθηκε με τον πλέον σκανδαλώδη τρόπο βρέθηκε να ανατρέπει τα όσα έλεγε επί της προηγούμενης κυβέρνησης για να αναγορευτεί πλέον σε προστάτη της δημόσιας ηθικής.

Ο ίδιος ο Αντώνης Σαμαράς είπε αρκετά για να δικαιολογήσει την ανήκουστη απόφαση για το κλείσιμο μιας κρατικής τηλεόρασης. Αναφέρουμε μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

“…Κλείνω ένα νοσηρό οργανισμό που κατασπαταλούσε δημόσιο χρήμα και λειτουργούσε με παλαιοκομματικές αντιλήψεις…

…Τις τελευταίες ημέρες βλέπουμε τους σπασμούς ενός καθεστώτος προνομίων που καταρρέει…

…Καταργούμε, λοιπόν, μια εστία αδιαφάνειας, σπατάλης. Κάποιοι ενοχλούνται, γιατί θέλουν να διατηρηθεί και η αδιαφάνεια και η σπατάλη. Προστατεύουμε το δημόσιο συμφέρον τη στιγμή που ορισμένοι θεωρούν ως ιδιοκτησία τους τη δημόσια περιουσία τους.

…Δεν μπορούμε πια να ανεχτούμε τις Ιερές Αγελάδες. Γιατί δεν παράγουν τίποτα και κοστίζουν πάρα πολλά…”

Βέβαια δεν μπορούμε να παραβλέψουμε τη συμβολή της κυβέρνησης σε αυτή την “εστία αδιαφάνειας, σπατάλης”:

“Ο φίλος του διευθυντή κάνει την παραγωγή της εκπομπής “επτά” όμως για να μην του μειωθεί η σύνταξη, στα χαρτιά φαινόταν ως αρχισυντάκτης ο φαντάρος γιός του

Το Jungle Report συμπαρίσταται στον τίμιο αγώνα του Αντώνη Σαμαρά ενάντια στα λαμόγια με τους μεγάλους μισθούς της ΕΡΤ.
Πέρης Χαλάτσης.
Συνταξιούχος, (πρώην διευθυντής ειδήσεων του Alter;) προσωπικός φίλος του γενικού διευθυντή ειδήσεων της ΕΡΤ, Αιμίλιου Λιάτσου.
Ο φίλος του κ διευθυντή κάνει την παραγωγή της εκπομπής “επτά” όμως για να μην του μειωθεί η σύνταξη, στα χαρτιά φαινόταν ως αρχισυντάκτης ο γιός του Δημήτρης Χαλάτσης, μόνο που το συγκεκριμένο διάστημα ο Δημητράκης ήταν φαντάρος…
Κόστος εκπομπής, 148.757.45 ευρώ”

Ακόμα όμως και αν αγνοήσουμε τη συμβολή της κυβέρνησης στα όσα γίνονταν στην ΕΡΤ, και το ότι οι ίδιοι οι πολιτικοί είναι προϊόντα και αναπόσπαστα μέρη του προβλήματος που υποτίθεται πως θα λύσουν, τα όσα γίνονται στο Υπουργείο Παιδείας δείχνουν να ανατρέπουν την όποια αληθοφάνεια των ισχυρισμών του Αντώνη Σαμαρά, στον ευρύτερο κύκλο του οποίου ανήκει και το λαμόγιο Ιωάννης Λυμπέρης με το πλαστό Πακιστανικό πτυχίο.

Την ίδια περίοδο που στην ΕΡΤ διαδραματίζονταν αυτά τα γεγονότα, ο Υπουργός Παιδείας και έμπιστος του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά Αρβανιτόπουλος, όχι ιδιαίτερα μακριά από το ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής, φρόντιζε για την ανακοίνωση του “νέου” Διοικητικού Συμβουλίου της Σιβιτανιδείου Σχολής:

“31 Μάϊ. 2013, 20:39
Το νέο ΔΣ της Σιβιτανιδείου Σχολής

Με απόφαση του υπουργού Παιδείας Κ. Αρβανιτόπουλου, που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης συγκροτήθηκε το Διοικητικό Συμβούλιο της Σιβιτανιδείου Δημόσιας Σχολής Τεχνών και Επαγγελμάτων,
ως ακολούθως:
Τακτικά μέλη:
α) Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος, ως Πρόεδρος,
β) Ο Πρόεδρος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους
Φωκίων Γεωργακόπουλος του Παντελή ως Αντιπρόεδρος,
Μέλη
γ) Ο Αντιπρόεδρος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους Ιωάννης Σακελλαρίου του Βασιλείου
δ) Ο Γεώργιος Κοτονιάς του Θεοδώρου εκπαιδευτικός, πρώην Αναπληρωτής Διευθυντής Σιβιτανιδείου Σχολής
ε) Ο Νικόλαος Πετρίδης του Αλεξάνδρου , συνταξιούχος τραπεζικός
στ) Ο Αλέξιος Καπόπουλος του Χρήστου ,εκπαιδευτικός, Διευθυντής Γυμνασίου Γλυφάδας,
ζ) Ο Γεώργιος Μιαούλης του Ιωάννη καθηγητής Τ.Ε.Ι. Αθήνας, ως μέλος.
Αναπληρωματικά μέλη:
α) Ο Χατζηελένης Δημήτριος του Γεωργίου, δημόσιος υπάλληλος
β) Ο Χαρμπάτσης Ελευθέριος του Ιωάννη , ελεύθερος επαγγελματίας − βιοτέχνης
γ) Ο Κυριάκος Χατζηλέρης του Γεωργίου, ελεύθερος επαγγελματίας − ηλεκτρολόγος
δ) Η Δημόκλεια Ζησίμου του Ευθυμίου ,συνταξιούχος ιδιωτικού τομέα
2. Τα τακτικά μέλη των περιπτώσεων α΄, β΄ και γ΄ μετέχουν στο Διοικητικό Συμβούλιο όσο χρόνο διατηρούν την ανωτέρω ιδιότητα τους. Η θητεία των υπολοίπων μελών του Διοικητικού Συμβουλίου είναι τριετής.”

Όπως φαίνεται, ο Αρβανιτόπουλος στο δήθεν “νέο” Διοικητικό Συμβούλιο άφησε σε θέσεις-κλειδιά δύο πρόσωπα από το “παλιό” τα οποία είχε τοποθετήσει η Διαμαντοπούλου: Τον Γεώργιο Κοτονιά, συνταξιούχο της Σιβιτανιδείου και επί σειρά ετών προέδρου του Υπηρεσιακού Συμβουλίου της αλλά και της Εκτελεστικής Επιτροπής της, ο οποίος προσδιορίζεται ως “πρώην Αναπληρωτής Διευθυντής Σιβιτανιδείου Σχολής”, καθώς και τον Αλέξιο Καπόπουλο, Διευθυντή του Γυμνασίου Γλυφάδας αλλά και επί σειρά ετών διευθυντή δημοσίου ΙΕΚ.

Στο σημείο αυτό ας προσθέσουμε και το γεγονός ότι ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας και μέλος του Τομέα Παιδείας της ΝΔ Αθανάσιος Κυριαζής υπήρξε επίσης Πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Σιβιτανιδείου Δημόσιας Σχολής Τεχνών και Επαγγελμάτων την περίοδο 1990-1994.

Πίσω από τα ονόματα αυτά υπάρχει μεγάλο παρασκήνιο, προς το παρόν όμως θα αναφέρουμε ότι η απόφαση του Αρβανιτόπουλου εκφράζει τη στήριξή του στη διατήρηση του status quo της αμαρτωλής Σιβιτανιδείου, χωρίς καμία διάθεση εξυγίανσης. Και αν ο Αιμίλιος Λιάτσος είχε προσλάβει τρεις ιδιαιτέρες γραμματείς γιατί δεν του έκανε το διοικητικό προσωπικό της ΕΡΤ, με τον ίδιο τρόπο στη Σιβιτανίδειο ο αρχιερέας της Σιβιτανιδικής διαπλοκής έχει προσλάβει τρεις συγγενείς του ως ιδιαιτέρες γραμματείς του, την ίδια ώρα που το υπάρχον διοικητικό προσωπικό απαξιώνεται και αναγκάζεται να απασχολείται σε άλλες θέσεις αντιμετωπίζοντας τις απειλές της διαθεσιμότητας.

Τα όσα ο Αντώνης Σαμαράς είπε για την ΕΡΤ ισχύουν απόλυτα και για τη Σιβιτανίδειο:

“…νοσηρό οργανισμό που κατασπαταλούσε δημόσιο χρήμα και λειτουργούσε με παλαιοκομματικές αντιλήψεις…

…καθεστώτος προνομίων που καταρρέει…

…εστία αδιαφάνειας, σπατάλης. Κάποιοι ενοχλούνται, γιατί θέλουν να διατηρηθεί και η αδιαφάνεια και η σπατάλη.

…ορισμένοι θεωρούν ως ιδιοκτησία τους τη δημόσια περιουσία τους.

…Ιερές Αγελάδες. Γιατί δεν παράγουν τίποτα και κοστίζουν πάρα πολλά…”

Όμως στην περίπτωση της Σιβιτανιδείου βλέπουμε την κυβέρνηση να κλείνει τα μάτια και όχι μόνο να στηρίζει το καθεστώς αδιαφάνειας, οικογενειοκρατίας, κρυφών διορισμών, σπατάλης και προνομίων, αλλά και να το χρηματοδοτεί τη στιγμή που ο απλός Έλληνας πολίτης παλεύει για την ίδια την επιβίωσή του εν μέσω χαρατσιών και συνεχών φορολογικών επιδρομών.

Και προκαλεί την απορία αυτού του απλού Έλληνα πολίτη το πως όλες οι κυβερνήσεις συνεχίζουν την ομερτά και προκαλούν το δημόσιο αίσθημα διατηρώντας αυτές τις ιερές αγελάδες της Καλλιθέας προκειμένου να ικανοποιούνται κύκλοι διαφόρων θρησκειών αλλά και κομμάτων.

(Στο σημείο αυτό βέβαια κάποιος εύκολα θα συμπλήρωνε πως και στην περίπτωση της ΕΡΤ δε θα είχαμε αυτή την κατάληξη αν έδειχναν περισσότερη θέρμη στην τηλεοπτική κάλυψη των ταξιδιών του Σαμαρά)

Και αν τώρα σημαδιακά ο Αρβανιτόπουλος ανανέωσε την εμπιστοσύνη του καθεστώτος στην Ιερή Αγελάδα της Σιβιτανιδείου, αυτό δε σημαίνει πως η Σιβιτανίδειος Δημόσια Σχολή Τεχνών και Επαγγελμάτων αποτελεί τη μόνη Ιερή Αγελάδα της εκπαίδευσης.

Αντίθετα, υπάρχουν και άλλες Ιερές Αγελάδες τις οποίες καμία κυβέρνηση δε δείχνει διατεθειμένη να αγγίξει.

Για παράδειγμα, ΟΕΕΚ και ΙΔΕΚΕ, που μεταλλάχθηκαν σε ΙΝΕΔΙΒΙΜ για να καλυφθούν τα σκάνδαλα των προηγουμένων ετών και τα οποία παραμένουν ατιμώρητα, ενώ τα δημόσια ΙΕΚ συνεχίζουν να αποτελούν εστίες διαφθοράς χωρίς να προσφέρουν τίποτα στην κοινωνία.

Το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο που επίσης μεταλλάχθηκε σε Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής προκειμένου να ξεχαστεί η συνεισφορά του κηφηνείου στα σχολικά βιβλία και στον εμπλουτισμό των ρουσφετιών.

Το ΕΚΕΠΙΣ, το οποίο ακολουθεί παράλληλη πορεία με τον ΟΕΕΚ, πολλές φορές με τα ίδια “στελέχη”, και το οποίο επίσης δεν προσφέρει τίποτα παρά μόνο γραφειοκρατικές διαδικασίες για να διατηρούνται στη θέση τους κάποιοι που διορίστηκαν από τα κόμματα μετά από σφοδρές κονταρομαχίες πολιτικών για το ποιός θα διορίσει τους δικούς του.

Την ΑΣΠΑΙΤΕ, για την οποία έχουν γίνει πολλές καταγγελίες που όμως εχουν θαφτεί, και η οποία αποτελεί έτερο μνημείο οικογενειοκρατίας, ασυδωσίας και αδιαφανών προσλήψεων και το θέμα αγγίζει το περιβάλλον αρκετών υπουργών, τέως και νυν.

Όμως τόσο το Υπουργείο Παιδείας όσο και η κυβέρνηση στο σύνολό της αρνούνται να ξεκινήσουν την κάθαρση, αλλά αντίθετα διαιωνίζουν τα καθεστώτα αυτά και συνεχίζουν να ταίζουν τις Ιερές Αγελάδες. Η μόνη διαφορά με την ΕΡΤ είναι ότι στην ΕΡΤ δεν έδειξαν αρκετή δουλικότητα και που και που έκαναν και καμιά απεργία, ενώ σε όλα τα προαναφερόμενα κέντρα διαφθοράς, διαπλοκής, οικογενειοκρατίας και καταστροφής του όποιου εκπαιδευτικού ιστού η δουλικότητα προς την εξουσία είναι πλήρης, οπότε και εξασφαλίζεται η διαιώνισή του καθεστώτος προνομίων για κάποιους χωρίς να ενοχλείται καμία κυβέρνηση.

Όλοι αυτοί οι οργανισμοί έχουν αποτύχει πολλαπλά και πρέπει κάποτε να υπάρξει σοβαρή κυβέρνηση που θα τους καταργήσει και θα επιτελέσει πραγματική κάθαρση.

Advertisements