Οι απαιτήσεις των πληροφορικάριων

Η διαρκής προβολή συντεχνιακών αιτημάτων είναι κάτι που χαρακτηρίζει τον κλάδο των πληροφορικάριων εδώ και πολλά χρόνια. Ψήφισμα των πληροφορικάριων της Αιτωλοακαρνανίας εκθέτει το νέο γύρο συντεχνιακών απαιτήσεων, προσθέτοντας μερικές νέες στις γνωστές παλαιότερες.

Ανάμεσα στα άλλα, οι πληροφορικάριοι ψευδώς ισχυρίζονται πως “έρευνες αναδεικνύουν την σημασία απόκτησης από τους μαθητές σύγχρονων δεξιοτήτων, τοποθετώντας την πληροφορική στην κορυφή των προτιμήσεων ως διδασκόμενο κλάδο”, τη στιγμή που στην ίδια τη Silicon Valley θεωρείται παιδαγωγικά λάθος η ανάμειξη του υπολογιστή στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Εντύπωση προκαλεί η απαίτηση των πληροφορικάριων να μπορούν να αναλαμβάνουν άλλα μαθήματα ως δεύτερη ανάθεση, τη στιγμή που οι ίδιοι αρνούνται το δικαίωμα αυτό σε άλλους κλάδους.

Φυσικά δε λείπουν τα γνωστά τσιτάτα για αύξηση των ωρών πληροφορικής σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης και ειδικά στα δημοτικά που ανέκαθεν αποτελούσαν απαίτηση των παιδαγωγικά ακατάλληλων για δημοτική εκπαίδευση πληροφορικάριων.

Επίσης δεν ξεχνούν να μας θυμίσουν και άλλες γραφικές απαιτήσεις του κλάδους τους:

“Την υποχρεωτική παρουσία εκπαιδευτικού πληροφορικής στα μαθήματα που διεξάγονται στο εργαστήριο πληροφορικής, αλλά και ως 2ου εκπαιδευτικού στις Ερευνητικές Εργασίες της Α’ και Β’ Τάξης, αφού αποδεδειγμένα πλέον ο χαρακτήρας των Project απαιτεί διαρκή ενασχόληση των μαθητών με υπολογιστές.”

Για όσους δεν γνωρίζουν, οι πληροφορικάριοι απαιτούν να τοποθετούνται σε πρακτικά μαθήματα που αφορούν λογιστικά(!) ή αρχιτεκτονικό σχέδιο(!), με τα οποία και δεν έχουν καμία σχέση, με μόνη δικαιολογία το ότι τα μαθήματα αυτά λαμβάνουν χώρα μέσα σε αίθουσες με υπολογιστές. Αποσιωπούν όμως το γεγονός ότι σε πολλά σχολεία αυτό ήδη έχει υλοποιηθεί ώστε να βολευτούν όσο περισσότεροι πληροφορικάριοι γίνεται, με αποτέλεσμα να κάθονται και να σερφάρουν με τις ώρες χωρίς καμία ουσιαστική συμμετοχή στην όποια εκπαιδευτική δραστηριότητα.

Ενδεικτική των προθέσεων των πληροφορικάριων για εξαπάτηση της κοινής γνώμης είναι η παρακάτω κατακλείδα του ψηφίσματός τους:

“Δεν πρόκειται ως κλάδος να ανεχθούμε οποιαδήποτε στοχοποίηση, αφού άπαντες οι εκπαιδευτικοί πληροφορικής έχουν διοριστεί με αξιοκρατικές διαδικασίες, επιλέγοντας την προσφορά στο δημόσιο σχολείο και φυσικά παραμένουν μέχρι σήμερα οι χαμηλότερα αμειβόμενοι δημόσιοι υπάλληλοι, λαμβάνοντας υπόψη και τα λίγα σχετικά χρόνια υπηρεσίας. Τέλος πρέπει να αναγνωριστεί ότι όλα αυτά τα χρόνια οι εκπαιδευτικοί πληροφορικής επιτελούν σημαντικό έργο σε διοικητικό επίπεδο στα σχολεία τους (ενημέρωση βάσεων δεδομένων, τεχνική υποστήριξη, έκδοση αποτελεσμάτων πανελληνίων, μηχανογραφικά) χωρίς μάλιστα να έχουν κάποια θεσμοθετημένη μείωση ωραρίου.”

Ποιές είναι οι “αξιοκρατικές διαδικασίες” με τις οποίες διορίστηκαν “άπαντες” οι πληροφορικάριοι; Οι προϋπηρεσίες από τα ολοήμερα; Η Σιβιτανίδειος; Οι σχολές του ΟΑΕΔ; Ωρομισθίες που μοιράστηκαν με γαλάζια -κυρίως- σημειώματα; Ή μήπως το πως κάποιες σχολές όπως αυτές των αυτοματιστών βαφτίστηκαν πραξικοπηματικά ως σχετικές με την πληροφορική;

Ποιά είναι “η προσφορά στο δημόσιο σχολείο”; Το πλήθος των αποσπασμένων πληροφορικάριων που βουλιάζουν τα γραφεία; Ή μήπως το πλήθος των πληροφορικάριων που παρά τον υποτιθέμενο κάματο στο σχολείο δεν έχουν πρόβλημα να κανονίζουν με τους γνωστούς τρόπους και την πρόσληψή τους σε ΙΕΚ, ΚΕΚ και ΤΕΙ ως ωρομίσθιοι;

Γιατί άραγε οι πληροφορικάριοι αποσιωπούν ότι αρνούνται να αναλάβουν τις διοικητικές υπηρεσίες που αναφέρουν αν αυτές δεν συνοδεύονται από επιπλέον αμοιβή, και ότι ακόμα και για τον χειρισμό του Vertical Broadcasting έχουν καταφέρει αυτός να ανατίθεται αποκλειστικά σε πληροφορικάριους μαζί με την γενναία αμοιβή που τον συνοδεύει;

Ο κλάδος των πληροφορικάριων αποτελεί καθαρά προϊόν σκοπιμοτήτων για εξυπηρέτηση μίας τεράστιας εκλογικής πελατείας, και η ευθύνη για αυτό ανήκει κατά κύριο λόγο στην κυβέρνηση του Καραμανλή του Β’, η οποία διόγκωσε όσο περισσότερο μπορούσε μία κατάσταση που είχε δειλά ξεκινήσει το ΠΑΣΟΚ.

Η μόνη λύση για να διορθωθεί η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί είναι να περιοριστούν στο ελάχιστο οι ώρες της πληροφορικής. Όσο για τους υποτίθεται αναξιοπαθούντες πληροφορικάριους, όταν την μία μέρα αποφοιτούσαν και την επόμενη έπαιρναν σημείωμα για να πάρουν σειρά για διορισμό σε μεγάλα αστικά κέντρα δεν έδειχναν να ενοχλούνται από το ποιός θα πλήρωνε τον λογαριασμό των διορισμών αυτών.

Advertisements