Αναπληρωτές, μόνιμοι, και οι συνδικαλιστάδες Καλομοίρης και Φιρτινίδης

Αρκετές φορές βλέπουμε κάποιους αναπληρωτές που υποτίθεται πως εκπροσωπούν τον απρόσωπο, ετερόκλητο και ανεκπροσώπευτο κλάδο των αναπληρωτών να έχουν συναντήσεις με συνδικαλιστές της ΟΛΜΕ με αντικείμενο την στήριξη που οι μόνιμοι θα προσφέρουν στους αναπληρωτές. Και αρκετές φορές βλέπουμε και ΟΛΜΕδες να απευθύνονται σε αναπληρωτές καλώντας τους να στελεχώσουν τις τάξεις της ΟΛΜΕ για “κοινούς αγώνες”.

Για παράδειγμα, βλέπουμε αναπληρωτές να απευθύνονται στους μόνιμους:

“Η φωνή των αναπληρωτών-ωρομίσθιων εκπαιδευτικών θα συνεχίσει να εκπέμπει σε όλες τις συχνότητες, σε όλα τα σημεία της Ελλάδας!

Απευθυνόμαστε:

– Στους μόνιμους εκπαιδευτικούς που υπήρξαν συνάδελφοί μας όλα αυτά τα χρόνια στα τόσα σχολεία που αποτέλεσαν την επαγγελματική μας στέγη και που βίωσαν στο παρελθόν την εργασιακή ανασφάλεια.”

Αντίστοιχα, βλέπουμε και μόνιμους να απευθύνονται στους αναπληρωτές, που είναι απαραίτητοι για να μπορούν να πάρουν απόσπαση οι μόνιμοι(!):

“ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ

ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

oloimazienkin@gmail.com

ΣΤΗΡΙΞΗ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΕΣ

10.000 περίπου αναπληρωτές δε θα δουλεύουν του χρόνου στα δημόσια σχολεία. Παρά το γεγονός ότι οι συνάδελφοι αναπληρωτές καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες των σχολείων σε εκπαιδευτικό προσωπικό, παρά το γεγονός ότι πολλοί από αυτούς έχουν κυριολεκτικά «αλωνίσει» κάθε κορυφογραμμή και κάθε νησί της ελληνικής επικράτειας, υπηρετώντας την ελληνική δημόσια εκπαίδευση το υπουργείο παιδείας τους κλείνει κατάμουτρα την πόρτα. Είναι από τους πρώτους εργαζόμενους στον τομέα της εκπαίδευσης που πρέπει σύμφωνα με το υπουργείο να αποχωρήσουν, «προκειμένου να βάλουν πλάτη για να σωθεί η χώρα». Η καταδίκη στην ανεργία τόσων χιλιάδων εκπαιδευτικών είναι δεδομένο ότι θα δημιουργήσει προβλήματα στην εύρυθμη λειτουργία των σχολείων μας και στην ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Οι υπόλοιποι συνάδελφοι «μόνιμοι» εκπαιδευτικοί δε θα πρέπει να θεωρούμε ότι αυτό είναι μόνο πρόβλημά τους αλλά και δικό μας. Όχι μόνο συναισθηματικά προσεγγίζοντας το θέμα, αν θυμηθούμε ότι από αναπληρωτές ξεκινήσαμε οι περισσότεροι αλλά και ουσιαστικά, αν λάβουμε υπόψη μας ότι σε περιπτώσεις αποσπάσεων ο εκπαιδευτικός δε μετακινείται από τη θέση του αν πρώτα δεν έρθει αναπληρωτής. Δεν είναι μόνο πρόβλημα των συναδέλφων που φέτος θα στερηθούν το δικαίωμα να δουλέψουν και των οικογενειών τους αλλά όλων μας. Ο,τι γίνεται στο χώρο της δημόσιας εκπαίδευσης δεν αφορά κάποιους αλλά όλους, γιατί όπως λέει ο θυμόσοφος λαός μας: «Όταν καίγεται το σπίτι του γείτονα, αν δεν βοηθήσεις να το σβήσει, θα καεί και το δικό σου…»
Γι’ αυτό και η στήριξη των αναπληρωτών θα είναι από τις πρώτες προτεραιότητες της παράταξης ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ στο 16ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ.”

Όλα αυτά δεν αποτελούν παρά μία καλά στημένη βιτρίνα.

Ο όρος “αναπληρωτές” από μόνος του αφήνει περιθώρια για πολλές ερμηνείες. Αφορά όσους υπήρξαν έστω μία χρονιά αναπληρωτές; Αν ναι, μήπως αφορά και όσους υπήρξαν ωρομίσθιοι; Μήπως αφορά μόνο όσους ήταν την τελευταία χρονιά αναπληρωτές; Ή όσους θα είναι του χρόνου;

Σε κάθε περίπτωση, μέσα στους αναπληρωτές μπορούμε να διακρίνουμε μεγάλες ομαδοποιήσεις, και μία σημαντική μερίδα είναι εκείνοι που χρωστούν τον χαρακτηρισμό τους ως αναπληρωτές σε στενές σχέσεις με πρόσωπα του εκπαιδευτικού χώρου αλλά και διαφόρων χώρων που αποτελούν θύλακες εξουσίας.

Από αυτούς, κάποιοι γίνονται δεκτοί, δήθεν εκπροσωπώντας το σύνολο προκειμένου να πέσει στάχτη στα μάτια της κοινής γνώμης, ως προνομιακοί συνομιλητές της εξουσίας, είτε αυτή έχει τη μορφή συνδικαλιστικών οργάνων των μόνιμων εκπαιδευτικών, είτε τη μορφή πολιτικών γραφείων, είτε ακόμα και τη μορφή οργάνων και παραγόντων του Υπουργείου Παιδείας.

Οι όποιες συνομιλίες λαμβάνουν χώρα γίνονται για τα συμφέροντα αυτών των ατόμων και των στενών κύκλων που εκπροσωπούν, και οι υπόλοιποι αποτελούν το κοπάδι που ακούγοντας διάφορες γενικολογίες από τους προηγούμενους ελπίζει πως θα μεταβεί σε πράσινα λιβάδια.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο το ότι ακόμα και στις συγκεντρώσεις των Αγανακτισμένων κάποιοι τέτοιοι “ηγέτες των αδιόριστων” περιφέρονταν ανάμεσα στο πλήθος προκειμένου να σχηματίσουν το δικό τους κοπάδι, και ενώ παρασκηνιακά εξασφάλιζαν το δικό τους βόλεμα.

Οι μόνιμοι με τη σειρά τους όταν αναφέρονται στους “αναπληρωτές” και τα όποια δίκαιά τους εννοούν τα άτομα εκείνα τα οποία έχουν δεσμούς συγγενικούς, φιλικούς, κομματικούς, σεξουαλικούς με μόνιμους και όχι βέβαια το σύνολο των αδιόριστων, ή έστω το υποσύνολο εκείνο που αφορά όσους έχουν προϋπηρεσία αναπληρωτή.

Το πόσο “συναδελφικά” βλέπουν οι μόνιμοι και οι εκλεγμένοι επί σειρά ετών συνδικαλιστές τους τους αναπληρωτές και τους αδιόριστους φαίνεται από το 6o ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ των αιρετών του ΚΥΣΔΕ Γρηγόρη Καλομοίρη και Χρήστου Φιρτινίδη, εκπροσώπων των Συνεργαζόμενων Εκπαιδευτικών Κινήσεων, το οποίο καθοδηγεί τους μόνιμους εκπαιδευτικούς στο να αρπάξουν κυριολεκτικά τις διαθέσιμες ωρομισθίες από αδιόριστους εκπαιδευτικούς και το οποίο ξεκινά ως εξής:

“Θέμα: Άσκηση ιδιωτικού έργου ή εργασίας από εκπαιδευτικούς

Συνάδελφοι ,

Η εκπαιδευτική κοινότητα βιώνει ήδη τη σκληρή πραγματικότητα της χρεοκοπίας και της πλήρους απαξίωσης της δημόσιας εκπαίδευσης Η τρικομματική κυβέρνηση, δεσμευμένη στην απαρέγκλιτη τήρηση των μνημονιακών δεσμεύσεων, «φροντίζει» με αμείωτο ζήλο για την ολοκληρωτική κατεδάφιση εργασιακών δικαιωμάτων που εδώ και δεκαετίες με αγώνες και θυσίες έχει κατακτήσει ο κλάδος: ωράριο, εργασιακά και δημοκρατικά δικαιώματα, παιδαγωγική ελευθερία.

Οι εκπαιδευτικοί διαπιστώνουμε ότι μέρα με τη μέρα μειώνονται οι μισθοί μας και εξανεμίζεται το εισόδημά μας λόγω των περικοπών και της συνεχιζόμενης φοροεπιδρομής. Χιλιάδες εκπαιδευτικοί αναζητούν δεύτερη και.. τρίτη εργασία προκειμένου να ανταπεξέλθουν στις διαρκώς αυξανόμενες ανάγκες μιας οδυνηρής πραγματικότητας.

Οι αιτήσεις, προς τα ΠΥΣΔΕ, για την άδεια εργασίας από τους συναδέλφους, είναι πλέον πολλές, και αφορούν σε τέτοιο εύρος δραστηριοτήτων, που οι γενικόλογες και ασαφείς διατυπώσεις στα άρθρα του δημοσιοϋπαλληλικού κώδικα και τις σχετικές εγκυκλίους, δεν επιτρέπουν την δίκαιη και αντικειμενική κρίση, με τελικό αποτέλεσμα αποφάσεις των ΠΥΣΔΕ να βρίσκονται σε ευθεία αντίθεση μεταξύ τους, όπως η εμπειρία μας δείχνει.

Στο ενημερωτικό που ακολουθεί, προσπαθούμε να καταγράψoυμε, με διακριτό και ολοκληρωμένο τρόπο, με στοιχεία από τη σχετική νομοθεσία καθώς και γνωμοδοτήσεις, απόρροια ερωτημάτων από τα υπηρεσιακά συμβούλια.”

Φυσικά η αναφορά σε “συναδέλφους” δεν αφορά μη μόνιμους. Οι δύο ΟΛΜΕδες αναφέρονται στο γνωστό παραμύθι των μόνιμων από την εποχή της αρχής της κρίσης, ότι δηλαδή δικαιωματικά πρέπει να αναπληρώσουν τις όποιες μισθοδοτικές απώλειες μοιράζοντας μεταξύ τους όλες τις διαθέσιμες ωρομισθίες, οι οποίες αφορούν από ΙΕΚ του ΙΝΕΔΙΒΙΜ και του ΟΑΕΔ μέχρι δημοτικά ωδεία(!) και από ΤΕΙ και ιδιωτικά ΙΕΚ μέχρι το ΙΚΑ(!).

Φυσικά η επίκληση της οικονομικής κρίσης δεν αποτελεί παρά αισχρό πρόσχημα. Πολλά χρόνια πριν την οικονομική κρίση οι διαθέσιμες ωρομισθίες θεωρούνταν προνόμιο των μόνιμων, οι οποίοι πολλές φορές έπαιρναν ένα δεύτερο ή και τρίτο μισθό. Και σε πολλές περιπτώσεις οι πλούσιες αυτές ωρομισθίες ήταν πλασματικές, όπως έδειξε το σκάνδαλο του ΟΕΕΚ το οποίο μετά από τόσα χρόνια παραμένει ουσιαστικά θαμμένο, με τους μαφιόζους εκπαιδευτικούς που συμμετείχαν να εξακολουθούν να κατέχουν διοικητικές θέσεις.

Στην περίπτωση του Καλομοίρη και του Φιρτινίδη έχουμε δύο πρωτοκλασάτους συνδικάλες της ΟΛΜΕ να προσφέρουν θεσμική και νομική κάλυψη στους μόνιμους στο να διεκδικήσουν ωρομισθίες στις οποίες, σε μία εποχή καλπάζουσας ανεργίας, θα έπρεπε να έχουν αποκλειστική προτεραιότητα οι αδιόριστοι. Παρουσιάζεται όμως το φαινόμενο τα μέλη του ΚΥΣΔΕ να προσφέρουν κάλυψη σε μία ανάλγητη πρακτική χρόνων που θέλει τον μόνιμο με τις απαραίτητες γνωριμίες να εξασφαλίζει σημαντικά εισοδήματα τη στιγμή που συσσωρεύονται αιτήσεις από άνεργους και απολυμένους επιστήμονες με σημαντικές σπουδές αλλά και εργασιακή προϋπηρεσία.

Το φαινόμενο αυτό δεν αποτελεί θλιβερό προνόμιο μόνο των μόνιμων εκπαιδευτικών, αλλά και άλλων διορισμένων σε διάφορες δημόσιες υπηρεσίες, οι οποίες με τη σειρά τους μπαίνουν σε έναν κύκλο ανταλλαγής με τον τρόπο αυτό. Για να θυμηθούμε πάλι το σκάνδαλο του ΟΕΕΚ, στελέχη του Ελεγκτικού Συνεδρίου προσέφεραν συγκάλυψη στο σκάνδαλο με αντάλλαγμα μερίδιο από τα κλεμμένα, και ο Ελληνικός λαός που φορολογείται αλύπητα ακόμα περιμένει να αποδοθούν τα δέοντα, καθώς τα εν λόγω στελέχη του Ελεγκτικού Συνεδρίου εξασφάλισαν την κάλυψή τους από άλλους παράγοντες.

Επιστρέφοντας στον υποκριτή της ΟΛΜΕ Γρηγόρη Καλομοίρη, θα σημειώσουμε τα όσα έλεγε ως υποψήφιος βουλευτής Β’ Αθηνών του ΣΥΡΙΖΑ:

“…Συνέβαλα, ως πρόεδρος της ΟΛΜΕ, στη μεγαλειώδη νίκη του εκπαιδευτικού κινήματος που ανέτρεψε τα σχέδια του δικομματισμού για την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος.

…Το εκπαιδευτικό κίνημα και ειδικότερα η ΟΛΜΕ έχουν επεξεργαστεί ένα ολοκληρωμένο σχέδιο δημοκρατικής εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης στο χώρο της εκπαίδευσης. Παράλληλα, την πρόσφατη περίοδο αντισταθήκαμε στις πολιτικές που διεύρυναν τις εκπαιδευτικές ανισότητες, που όρθωναν νέα μορφωτικά εμπόδια για τους νέους/νέες από τα πιο αδύναμα κοινωνικά στρώματα, πολιτικές που προώθησαν περισσότερο την ιδιωτικοποίηση της Παιδείας. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η πολιτική δύναμη που στήριξε αυτούς τους αγώνες, καθώς και τις θέσεις του εκπαιδευτικού κινήματος. Αυτή η πλούσια εμπειρία μου και η πολύπλευρη γνώση των προβλημάτων της δημόσιας εκπαίδευσης θα είναι πολύτιμα εφόδια στην ενδεχόμενη παρουσία και δράση μου στη Βουλή.

… Τα μεγαλύτερα προβλήματα της εκπαίδευσης, που αποτελούν ταυτόχρονα και στόχους της δικής μας δυναμικής παρέμβασης στη Βουλή και στην κοινωνία, είναι η υπεράσπιση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες, η κατάργηση των νόμων της ιδιωτικοποίησης, η ελεύθερη πρόσβαση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης για όλους τους νέους και νέες που ζουν στη χώρα μας, ο μηδενισμός μέσα σε μία τετραετία των οικογενειακών δαπανών για εκπαιδευτικές ανάγκες και η επιστημονική, κοινωνική, επαγγελματική και μισθολογική στήριξη των εργαζόμενων στην εκπαίδευση.”

Ο υποψήφιος βουλευτής Καλομοίρης θεωρεί κατόρθωμα τη ματαίωση της αλλαγής του άρθρου 16, αλλά ως πρόεδρος της ΟΛΜΕ δεν έκανε τίποτα για να κλείσουν τα μαγαζάκια των ΙΕΚ, ώστε να συνεχίζουν να δίνουν ωρομισθίες, όπως επίσης δεν έκανε τίποτα και για άλλα μαγαζάκια της εκπαίδευσης, τα οποία μπορεί να ήταν και να συνεχίζουν να είναι προσβολή για μία ευνομούμενη πολιτεία, αλλά είχαν το προνόμιο να θεωρούνται δημόσια.

Η δε αναφορά του Καλομοίρη σε εκπαιδευτικές ανισότητες δείχνει το μέγεθος της υποκρισίας του, καθώς αποτελεί κορυφαία ανισότητα ο μόνιμος να προσπερνά με τις ευλογίες του κάθε Καλομοίρη την ουρά των άνεργων προκειμένου να αυξήσει το εισόδημά του. Αυτός είναι ο πραγματικός χαρακτήρας της παιδείας που υπερασπίζονται οι Καλομοίρηδες: Τα προνόμια κάποιων στενών κύκλων που στο κέντρο τους έχουν παράγοντες της εκπαίδευσης και κρατούν σφιχτά το κοχλιάριο.

Φυσικά δε λείπει η αναφορά σε “ελεύθερη πρόσβαση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης για όλους τους νέους και νέες που ζουν στη χώρα μας”, και η οποία ουσιαστικά αφορά την κατάργηση των εξετάσεων και άλλων τυπικών υποχρεώσεων όχι τόσο για τους ιθαγενείς, όσο για τους λαθρομετανάστες, όπως βλέπει κανείς από την πονηρή διατύπωση του Καλομοίρη, το όνομα του οποίου κάποτε είχε συσχετιστεί και με προσλήψεις αναπληρωτών στη Σιβιτανίδειο.

Καλό είναι λοιπόν οι αδιόριστοι να είναι προσεκτικοί τόσο με εκείνους που ισχυρίζονται ότι τους εκπροσωπούν, όσο και με εκείνους που δήθεν ενδιαφέρονται να τους βοηθήσουν αλλά στην πράξη θέτουν τον εαυτό τους ενάντια στους αδιόριστους.

Advertisements