Ταξική εκπαίδευση και Πανελλαδικές 2013

Εδώ και αρκετά χρόνια ο μύθος της “ταξικότητας της εκπαίδευσης” καλλιεργείται επίμονα από την Αριστερά, με γραφικό ευαγγελιστή αυτής της ιδέας τον Κάτσικα. Κατά περίεργο τρόπο όμως την ιδέα δείχνουν να ασπάζονται και εξαπτέρυγα της Συγγρού.

Η δική μας θέση είναι ότι όντως υπάρχει ταξικότητα στην εκπαίδευση, αλλά όχι με τη μορφή που θέλουν να την παρουσιάζουν διάφοροι. Υπάρχει ταξικότητα που προωθεί τα παιδιά των εκπαιδευτικών εις βάρος των άλλων παιδιών, και στη συνέχεια ταξικότητα που προωθεί γόνους και κομματικούς γλύφτες.

Ενώ λοιπόν τα παπαγαλάκια της “ταξικότητας της εκπαίδευσης” προωθούν τη δική τους ατζέντα, ένα παράδειγμα έρχεται να δείξει πως οι οικονομικές και προσωπικές δυσκολίες δεν είναι ανυπέρβλητες όταν υπάρχει πραγματική θέληση εκ μέρους των παιδιών:

” Πανελλαδικές 2013: Η μαθήτρια που κέρδισε την οικονομική κρίση και αρίστευσε!
Η μαθήτρια πάλεψε με την κρίση και τα προβλήματα υγείας της οικογένειάς της – Όχι μόνο δεν λύγισε αλλά κατάφερε να θριαμβεύσει στις πανελλήνιες εξετάσεις…

Η Μαρία Π. μαθήτρια του 1ου Λυκείου Πρέβεζας, δε δείλιασε να πάρει την απόφαση να διακόψει τα φροντιστήρια και να παλέψει για το όνειρό της…

Η οικονομική κρίση καθώς και προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει η τρίτεκνη οικογένειά της, οδήγησε την αριστούχο της θεωρητικής κατεύθυνσης να οργανώσει μόνη της το διάβασμά της και ταυτόχρονα να στηρίξει την οικογένειά της στις δυσκολίες.

Υπομονή ,επιμονή ,όρεξη για δουλειά και εμπιστοσύνη στις δυνάμεις της οδήγησαν τη Μαρία να φιγουράρει ανάμεσα στους ελάχιστους αριστούχους πάνω από 19.000 μόρια …Ο στόχος της ; Η είσοδος σε σχολή της επιλογής της αφού πιστεύει ότι ως αυριανή επιστήμονας θα μπορέσει να προσφέρει έστω και το ελάχιστο στην πατρίδα της που δοκιμάζεται…”

Τέτοια παραδείγματα υπάρχουν πολλά, αλλά οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί επιλέγουν να τα αποσιωπούν προκειμένου να μην ακούγεται η αλήθεια. Ότι δηλαδή η όποια σχολική αποτυχία θα πρέπει να επιμερίζεται στα πραγματικά αίτια, με ένα από αυτά να είναι οι ικανότητες του κάθε παιδιού και γιατί όχι και οι προσωπικές του φιλοδοξίες.

Όμως, πολλές φορές τα παιδιά αυτά που αγωνίζονται με τις δικές τους δυνάμεις αποτελούν αντικείμενο αδιαφορίας και ενίοτε και χλευασμού και παραγκωνισμού από τους εκπαιδευτικούς που είναι απασχολημένοι με τη μελέτη της “ταξικότητας της εκπαίδευσης”…

Advertisements