Συμεών Κεδίκογλου για υπεραριθμίες και επαπειλούμενες κυήσεις

Αίσθηση προκάλεσε η δημόσια αναφορά του Συμεών Κεδίκογλου στη Βουλή ότι για το θέμα τόσο των υπεραριθμιών όσο και του ποσοστού των επαπειλούμενων κυήσεων.

Οι δηλώσεις που προκάλεσαν το θόρυβο:

«Είχαμε την κακή κατανομή του εκπαιδευτικού προσωπικού, κυρίως στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Εκεί τι παρατηρούσαμε; Παρατηρούσαμε πράγματι παράλογα φαινόμενα. Στον ένα νομό η μία ειδικότητα να πλεονάζει και στον διπλανό νομό να έχουμε έλλειμμα».
Αυτό είπε στην ολομέλεια της Βουλής ο υφυπουργός Παιδείας Σ. Κεδίκογλου, μιλώντας για τις αποσπάσεις εκπαιδευτικών, κι ανέφερε ως ένα τυχαίο-όπως είπε- παράδειγμα: «Στην Ηλεία είχαμε εκατόν σαράντα γυμναστές κι εβδομήντα καθηγητές γαλλικών που πλεόναζαν, ενώ στον διπλανό νομό οι ίδιες ειδικότητες κατέγραφαν κενά».
Είχαμε εκπαιδευτικούς, πρροσθεσε, να αποσπώνται από ελλειμματικές περιοχές, την περιφέρεια και τα νησιά μας. Αυτό γινόταν. Έφευγαν οι εκπαιδευτικοί από τους ορεινούς όγκους, τα νησιά, τις περιφέρειες και πήγαιναν όλοι είτε σε πιο προνομιούχες περιοχές είτε κυρίως προς τα αστικά κέντρα την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.

…«Καυγάς» ξέσπασε στη Βουλή όταν ο υφυπουργός Παιδείας απευθυνόμενος στην Ολομέλεια είπε πως η Ελλάδα έχει τέσσερις φορές παραπάνω ποσοστό επαπειλούμενων κυήσεων από ό,τι είναι σε όλη την Ευρώπη και ανακοίνωσε πως «πρέπει και αυτό το θέμα να το εξετάσουμε».

…Υπήρχαν τεσσεράμισι χιλιάδες εκπαιδευτικοί στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση που πλεόναζαν, που ήταν εκτός σχολείου και αντικειμένου -δεν είχαν αντικείμενο- και στους οποίους θα έπρεπε να βρούμε εργασία γιατί κινδύνευαν, όπως καταλαβαίνετε, να απολυθούν, είπε στην ολομέλεια της Βουλής ο υφυπουργός Παιδείας Σ. Κεδίκογλου

Το ότι όλα αυτά συνέβαιναν είναι αληθές. Και θα εξακολουθούν να συμβαίνουν όσο υπάρχει πελατειακό και κομματικό καθεστώς στην εκπαίδευση. Το ερώτημα είναι γιατί γίνονται τώρα αυτές οι διαπιστώσεις, αλλά και γιατί κάποιοι κάνουν πως δε γνωρίζουν τίποτα για μία πραγματικότητα που είναι γνωστή ακόμα και σε όσους περνούν τυχαία έξω από ένα σχολείο.

Ξεκινώντας από τα πλεονάσματα, είναι γεγονός πως για πολλά χρόνια η εκπαίδευση ήταν το ελντοράντο της αποκατάστασης για πολύ κόσμο. Κόσμο όμως που στη συντριπτική του πλειοψηφία διέθετε τα ανάλογα ερείσματα σε κομματικά γραφεία, σε συνδικαλιστές, σε στελέχη της εκπαίδευσης και παράγοντες της Ελληνικής κοινωνίας. Με άλλα λόγια, δε μπορεί κανένας πολιτικός, περιλαμβανομένου του Κεδίκογλου, να κάνει πως δεν ξέρει τίποτα και τώρα τα ανακάλυψε όλα αυτά. Επίσης είναι γνωστό πως οι εκπρόσωποι κάποιων κατηγοριών εκπαιδευτικών μπαινοβγαίνουν διαχρονικά με μεγάλη άνεση στα υπουργικά γραφεία και έχουν θερμές συνομιλίες με διάφορους παράγοντες του υπουργείου.

Ακόμα και το θέμα του ωραρίου δεν ήταν καθόλου άγνωστο στο υπουργείο. Ήταν γνωστό εδώ και χρόνια πως κάποιοι εκπαιδευτικοί έβρισκαν χρόνο για να προσλαμβάνονται σε ΚΕΚ, ΙΕΚ και ΤΕΙ χωρίς κανείς να αναρωτιέται πόσες ώρες είχε η ημέρα τους. Γιατί θα πρέπει να είναι κάποιος υπεράνθρωπος για να έχει κανονικό ωράριο στο σχολείο και ταυτόχρονα να έχει είκοσι ώρες ωρομισθίας σε διάφορες δομές της εκπαίδευσης.

Ή μήπως το θέμα των αποσπάσεων ήταν κρυφό; Παράγοντες του υπουργείου, συνδικαλιστές και στελέχη της εκπαίδευσης δεν ήταν εκείνοι που μεσολαβούσαν και διεκπεραίωναν τα ρουσφέτια; Που βρίσκονται άραγε όλοι αυτοί; Τους ζήτησε κάποιος ευθύνες, ακόμα και ποινικές; Υπήρξε ποτέ εντολή για διερεύνηση; Ή μήπως υπήρχε η κάλυψη της πολιτικής ηγεσίας;

Και μιλώντας για εκπαιδευτικούς που πλεόναζαν, μπορεί άραγε ο Συμεών Κεδίκογλου να μας πει τη γνώμη του για την επιλεκτική εξαίρεση των “εκπαιδευτικών” της Σιβιτανιδείου από τη διαθεσιμότητα; Ίσως ο Συμεών Κεδίκογλου να γνωρίζει λεπτομέρειες για το θέμα, μια και υπήρξε κι αυτός τρόφιμος της Σιβιτανιδείου στο παρελθόν.

Τέλος, είναι γεγονός ότι η Ελλάδα εμφανίζει πολλαπλάσιο ποσοστό επαπειλούμενων κυήσεων από την υπόλοιπη Ευρώπη. Γιατί και πάλι όποια διέθετε έστω ένα στοιχειώδες μέσο φρόντιζε να εξασφαλίσει τη σχετική βεβαίωση. Όμως ο Κεδίκογλου, και ως γιατρός και ως υπουργός, θα έπρεπε να γνωρίζει ότι και οι συνθήκες στο Ελληνικό σχολείο είναι πολύ διαφορετικές από ότι στο Σουηδικό ή το Φινλανδικό. Θα έπρεπε να είναι τρελή κάποια έγκυος να μπορεί να πάρει ένα τέτοιο χαρτί προκειμένου να μη βρίσκεται σε ένα χώρο που με ευθύνη κάποιων έχει χαθεί κάθε μέτρο και να μην το κάνει. Η εργασία στο σχολείο δεν είναι το ίδιο με την εργασία στο γραφείο του υπουργού. Οπότε όποια μπορούσε εξασφάλιζε τη βεβαίωση, ενώ όποια δε μπορούσε πήγαινε στο σχολείο κυριολεκτικά με την ψυχή στο στόμα, και υπήρξαν περιπτώσεις κινδύνου που σίγουρα έδρασαν αποτρεπτικά για όποια θα ήθελε να εντυπωσιάσει τον υπουργό με την ευσυνειδησία της. Το πρόβλημα λοιπόν των ποσοστών επαπειλούμενων κυήσεων είναι στην πραγματικότητα πρόβλημα συνθηκών εργασίας, και αυτό είναι που επιμένουν διαχρονικά να αγνοούν οι διάφοροι “αρμόδιοι”.

Advertisements