Αρβανιτόπουλος και σχολικές αργίες: Εμβάθυνση στην υπουργική μπουρδολογία

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως ο Αρβανιτόπουλος θα ξεπεράσει κάθε όριο μεγαλομανίας και ασχετωσύνης που πριν κατείχε επάξια η Διαμαντοπούλου.

Μετά τις εξαγγελίες για “αυτοδυνάμηση του ΕΑΠ”, ο υπερφίαλος Άρβι προχώρησε στη νέα του μεταρρύθμιση, καθώς ανακάλυψε τι φταίει για τα χάλια της εκπαίδευσης, όπως μας πληροφόρησε σε συνέντευξή του:

“Την επιμήκυνση του σχολικού έτους μελετά το υπουργείο Παιδείας, με τον Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο να τονίζει ότι «οι αργίες περισσεύουν».

Σε συνέντευξή του στο Πρώτο Θέμα, ο υπουργός τονίζει: «Πιστεύω ότι περισσεύουν οι αργίες. Οι μαθητές πρέπει να μάθουν περισσότερα και καλύτερα. Γι΄αυτό χρειάζεται πέραν της εμβάθυνσης του μαθήματος, η επιμήκυνση του σχολικού έτους. Τα δημοτικά μας κάνουν μάθημα 170 ημέρες και τα γυμνάσια και λύκεια 150. Άλλωστε, ιδιαίτερα στο Λύκειο, περισσότερες ημέρες στο σχολείο σημαίνει λιγότερες ώρες στο φροντιστήριο».

Ο κ. Αρβανιτόπουλος αναφερόμενος στην αξιολόγηση των εκπαιδευτικών τονίζει ότι «όχι μόνο θα προχωρήσει, αλλά και θα επιταχυνθεί».

«Θεσμοθετήσαμε έπειτα από 30 χρόνια την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, αλλά και του εκπαιδευτικού έργου. Οι αντιδράσεις είναι το κύκνειο άσμα μίας συντεχνίας και όχι της πλειοψηφίας των εκπαιδευτικών που την επιζητούν» επισημαίνει.

Για τις πανελλαδικές εξετάσεις λέει ότι «οι αλλαγές συνολικά εφαρμόζονται από τη φετινή Α’ Λυκείου», ενώ για τα σχολικά εγχειρίδια και τις πιθανές αλλαγές δηλώνει: «Η βασική αλλαγή είναι ότι τα σχολικά εγχειρίδια, αλλά και η διδακτέα ύλη, πλέον θα δομούνται με κριτήριο τι χρειάζεται να μάθει ο μαθητής και όχι τι χρειάζεται να διδάξει ο καθηγητής για να συμπληρώσει τις ώρες του. Ιδιαίτερα τώρα που αποσυνδέσαμε την οργανικότητα από τις ώρες διδασκαλίας»”

Όλα αυτά θυμίζουν υπερβολικά τις ανάλογες εξαγγελίες της Αννούλας, και δείχνουν πόσο άσχετος με τη σχολική πραγματικότητα είναι όχι μόνο ο ίδιος ο Αρβανιτόπουλος, αλλά και τα μέλη της αυλής του.

Στο θέμα της “επιμήκυνσης” το ιστολόγιο Εθνική Παιδεία σημειώνει εύστοχα:

“Αρβανιτόπουλος: «Επιμήκυνση του διδακτικού έτους, που είναι το μικρότερο στην Ευρώπη»
Δεν κρύβεται πια η πεποίθηση των επιτελών του Υπουργείου Παιδείας ότι οι Έλληνες εκπαιδευτικοί και μαθητές είναι ημι-αργόσχολοι, και ότι για το χάλι της Παιδείας φταίνε όλοι οι άλλοι πλην των ιδίων και των στρατηγικών επιλογών τους. Η συνέντευξη είναι διαφωτιστική επί πολλών θεμάτων…
(παρατήρηση: αυτή η επιλεκτική σύγκριση με την -αορίστως οριζόμενη- “Ευρώπη” έχει καταντήσει κωμικά ενοχλητική)”

Θα συμπληρώσουμε ότι οι κατά καιρούς επιτελείς του Υπουργείου Παιδείας είναι κυρίως οι αργόσχολοι, καθώς η μόνη τους ασχολία είναι η διαπλοκή και η αναζήτηση τσιτάτων που θα εκστομίσει ο υπουργός για να εκπλήξει τους πάντες.

Ένα επίσης καίριο σχόλιο σημειώνει:

“Επειδή πολύ εύκολα και ανέξοδα από “υπεύθυνα” υπουργικά χείλη εκφέρονται αήθειες του είδους “έχουμε την μικρότερη διάρκεια μαθημάτων στην Ευρώπη”, οι οποίες φυσικά βρίσκουν ευήκοα ώτα στον παραπληροφορημένο πληθυσμό της χώρας (ποιος θα μπει στον κόπο να ψάξει;…) θα παραθέσουμε μόνο την περίπτωση της Φινλανδίας (της οποίας το εκπαιδευτικό σύστημα αποτελεί πολυθρύλητο πρότυπο για σχετικούς και ασχέτους στην χώρα μας).
Λοιπόν, στην χώρα-πρότυπο τα σχολικά μαθήματα διακόπτονται για 15-16 εβδομάδες ετησίως, όπως μας πληροφορεί το http://www.schoolholidayseurope.eu/finland.html, μάλιστα με περίπου 2,5 μήνες καλοκαιρινών διακοπών σε μια χώρα μη μεσογειακή. Δηλαδή η διάρκεια των μαθημάτων είναι ακριβώς ίδια με την Ελλάδα.
Φυσικά κανένας Φίννος υπουργός παιδείας δεν θα καταδεχθεί να επικαλεστεί σύγκριση με “την Ευρώπη”, ως επιχείρημα για τις επιλογές του. Αυτό -όντως- είναι μια αξιοσημείωτη διαφορά…
(ΕΝΑΛΙΟΣ ΘΗΡ)”

Θα συμπληρώσουμε πως η Φινλανδία μπορεί να έχει μία από τις πρώτες θέσεις στις παγκόσμιες κατατάξεις για τη σχολική εκπαίδευση, εάν όμως εξετάσουμε και τις άλλες χώρες που φιγουράρουν μαζί με τη Φινλανδία στις πρώτες θέσεις θα δούμε πως έχουν ακόμα μικρότερη διάρκεια σχολικού έτους, και σίγουρα κανείς δε θα μπορούσε να τις κατηγορήσει για υποανάπτυκτες. Όλα αυτά όμως διαφεύγουν της προσοχής των “στελεχών” του κάθε Αρβανιτόπουλου, γιατί εκείνο που επιζητούν είναι να μεταφέρουν προς τα κάτω τη δική τους αποτυχία. Άλλωστε, αν η ζωή στο σχολείο ήταν τόσο ιδανικά ξεκούραστη οι ίδιοι δε θα επέλεγαν να ακολουθήσουν μία καριέρα γλειψίματος και διαπλοκής προκειμένου ακριβώς να ξεφύγουν από τη σχολική αίθουσα.

Η εξαγγελία του Αρβανιτόπουλου για “λιγότερες ώρες στο φροντιστήριο” θυμίζει την αντίστοιχη περσινή εξαγγελία του για αναβάθμιση των ΤΕΙ. Όσο είδαμε να αναβαθμίζονται φέτος τα ΤΕΙ, τόσο θα δούμε να μειώνονται και τα μαθήματα στο φροντιστήριο του χρόνου. Ή μάλλον θα μειωθούν, εξαιτίας όμως της οικονομικής ύφεσης και όχι των γελοιοτήτων του κάθε υπουργού.

Εξίσου αστείοι είναι και οι ισχυρισμοί του Αρβανιτόπουλου για “κύκνεια άσματα συντεχνιών”. Είναι γνωστό πως ο Αρβανιτόπουλος και η αυλή του συνεχώς συναλλάσσονται με συντεχνίες, και δεν έχει κανείς παρά να δει τη Σιβιτανίδειο, όπου ο Αρβανιτόπουλος παραχώρησε και άλλα προνόμια στη συμμορία των σιβιτανιδιστών. Η αξιολόγηση δεν είναι μέτρο κατά των συντεχνιών, αλλά προσπάθεια για την εγκαθίδρυση ενός συστήματος κοτζαμπασισμού στην εκπαίδευση γιατί το προηγούμενο σύστημα είχε αρχίσει να μην αποδίδει.

Η αποσύνδεση της οργανικότητας από τις ώρες διδασκαλίες είχε ως αποτέλεσμα τη θεσμοθέτηση του περιπλανώμενου εκπαιδευτικού, γιατί οι άσχετοι αυλικοί του υπουργού δε μπορούσαν να αντιμετωπίσουν διαφορετικά το θέμα των ωρών διδασκαλίας, ακριβώς για να μη θίξουν τις συντεχνίες.

Το σημείο που πέρασε απαρατήρητο από τις δηλώσεις του αστείου ‘Αρβι ήταν εκείνο που αφορούσε τα σχολικά βιβλία:

“…τα σχολικά εγχειρίδια, αλλά και η διδακτέα ύλη, πλέον θα δομούνται με κριτήριο τι χρειάζεται να μάθει ο μαθητής και όχι τι χρειάζεται να διδάξει ο καθηγητής για να συμπληρώσει τις ώρες του…”

Η μνημειώδης αυτή έκφραση πομπώδους μίμησης της Διαμαντουέτας εκ μέρους του Αρβανιτόπουλου δείχνει ακριβώς πόσο αστείος είναι. Την επιμέλεια των σχολικών βιβλίων υποτίθεται πως τόσα χρόνια την είχε το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, το οποίο τώρα μετονομάστηκε σε Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής. Γιατί ο Αρβανιτόπουλος δε ρωτάει το Γκλαβά, που τον διατηρεί τόσα χρόνια στην ίδια θέση, γιατί τα σχολικά βιβλία μέχρι τώρα δομούνται με τόσο ταπεινά ελατήρια; Αν ο καθηγητής έχει πρόβλημα να “συμπληρώσει τις ώρες του” με τα υπάρχοντα σχολικά βιβλία, την ευθύνη φέρουν εκείνοι που σχεδιάζουν τη διδακτέα ύλη, και προϊστάμενός τους τόσα χρόνια ήταν ακριβώς ο Γκλαβάς. Ή μήπως ο Αρβανιτόπουλος προσπαθεί να πει ότι τόσες δεκαετίες οι μαθητές μαθαίνουν άχρηστα πράγματα στο σχολείο επειδή οι ώρες είναι περισσότερες από όσες χρειάζεται, σε αντίθεση με όσα ισχυρίζεται περί μικρού αριθμού διδακτικών ωρών;

Advertisements