Ο ρόλος του Αρβανιτόπουλου και ο Πειραιώς Σεραφείμ

Όταν ο Αρβανιτόπουλος –Άρβι για τους γνωρίζοντες- προσπαθούσε να κτίσει σοβαρό προφίλ, είχαμε εγκαίρως επισημάνει πως η υπουργεία του θα χαρακτηριστεί από γελοιότητα, αλλά και θα δημιουργεί συνεχώς νέα ερωτηματικά για τη στήριξη του μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ προς το πρόσωπό του. Λίγες ημέρες μετά από την αποχώρηση του Αρβανιτόπουλου από τον υπουργικό θώκο, τα γεγονότα για άλλη μια φορά μας δικαίωσαν.

Είναι γνωστό το πόσο σκανδάλισε τον Χριστιανικό κόσμο η σύγκλιση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου με τους παπικούς. Και έκανε βαθιά εντύπωση η φωτιά που μυστηριωδώς άναψε στο ναό του Πανάγιου Τάφου μετά από την κοινή τους επίσκεψη. Εκείνο που δεν είναι γνωστό είναι πως κάποιος δούλευε καιρό τώρα στα παρασκήνια για τη μιαρή αυτή σύγκλιση.

Διαβάζουμε για την επίσκεψη Βαρθολομαίου στην Ύδρα (οι υπογραμμίσεις δικές μας):

“Βαρθολομαίος-Αρβανιτόπουλος στην Ύδρα

Στην Ύδρα βρέθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ Βαρθολομαίος και ο πρώην Υπουργός Παιδείας και βουλευτής Πειραιά Κ. Αρβανιτόπουλος, στο πλαίσιο της ανακήρυξης του Πατριάρχη σε επίτιμο δημότη του νησιού.

Οι δυο τους είχαν άριστες σχέσεις κατά την διάρκεια της θητείας του Κ. Αρβανιτόπουλου στο Υπ. Παιδείας καθώς είχαν συνεργαστεί σε πολλά και ουσιαστικά ζητήματα, κυρίως σε αυτό του δια-θρησκευτικού διαλόγου.

Είναι εξάλλου γνωστό πως ο Αρβανιτόπουλος είχε παίξει καθοριστικό ρόλο στην προετοιμασία της ιστορικής συνάντησης του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και του Πάπα Φραγκίσκου στα Ιεροσόλυμα μιας και με τα δυο επίσημα ταξίδια που έκανε στο Φανάρι και στο Βατικανό αποτέλεσε ένα πρώιμο δίαυλο επικοινωνίας.

Φυσικά δεν πρέπει να μας διαφεύγει και το ότι ο Αρβανιτόπουλος έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την προώθηση της λατρείας του Ολοκαυτώματος στα σχολεία, την ίδια στιγμή που φρόντιζε να απαξιώσει Χριστιανικές εορτές. Και φυσικά δεν πρέπει να μας διαφεύγει το ότι η αυλή του υπήρξε φυτώριο λαμογιών, τα οποία δεν έχουν αποκαλυφθεί ακόμα όλα.

Ο Αρβανιτόπουλος υπήρξε ένας από τους χειρότερους υπουργούς παιδείας, και είναι γνωστό πως ο ανταγωνισμός για τη θέση αυτή είναι ιδιαίτερα σκληρός. Κι όμως, η πλήρης αποτυχία του σε όλους τους τομείς δεν έδειξε ποτέ να τον απασχολεί ιδιαίτερα. Και πως θα μπορούσε άλλωστε να τον απασχολεί, καθώς η πορεία του Αρβανιτόπουλου από την Ιωνίδειο και την Αμερική μέχρι το πολιτικό γραφείο του Σαμαρά και το Υπουργείο Παιδείας ήταν προδιαγεγραμμένη, όπως είναι και για πολλούς άλλους που με κάποιον τρόπο βρίσκονται να προωθούνται σε διάφορες θέσεις μέχρι να αξιοποιηθούν και να παίξουν το ρόλο για τον οποίο προορίζονται.

Ο Αρβανιτόπουλος έζησε μέσα σε ένα κουκούλι μέχρι να μπορέσει να παίξει τον υπόγειο ρόλο του ως μέλος μίας κυβέρνησης όχι απλώς προδοτικής αλλά κυριολεκτικά κατοχικής, που παρέδωσε σε ξένους το αξίωμα της παρέμβασης όχι μόνο στην οικονομία, αλλά και στο εθνικό και θρησκευτικό φρόνημα.

Εάν όμως για τον Αρβανιτόπουλο η εξέλιξη αυτή ήταν αναμενόμενη, ερωτηματικά συνεχίζουν να δημιουργούνται για το ρόλο του Πειραιώς Σεραφείμ, που σε άλλες περιπτώσεις δε χάνει ευκαιρία να κατακεραυνώσει τον Πάπα και τον παπισμό, καθώς και τη μασωνία και το Εβραϊκό λόμπυ. Ενδεικτικά αναφέρουμε μία από τις τελευταίες ανακοινώσεις του. Στην περίπτωση του Αρβανιτόπουλου και του ρόλου που έπαιξε στη σύγκλιση με τους παπικούς, ο άλλοτε λαλίστατος και γραψιμανής Σεραφείμ για άλλη μια φορά σιωπά επιδεικτικά. Άραγε στις επόμενες εκλογές θα μοιράσει πάλι ψηφοδέλτια του Αρβανιτόπουλου;

Advertisements