Η επαναφορά της εντοπιότητας

Όταν έχει προηγηθεί ως Υπουργός Παιδείας ένας Αρβανιτόπουλος, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πως θα βρεθεί κάποιος να ξεπεράσει το βαθμό υπουργικής αστειότητας που πέτυχε ο Άρβι. Κι όμως, βρέθηκε ο κατάλληλος διάδοχός του στο πρόσωπο του Λοβέρδου.

Παρά το γεγονός ότι δεν περιμένουμε από τον Ανδρέα Λοβέρδο να ξεφύγει από το δρόμο που χάραξαν οι προκάτοχοί του, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι έκανε μία κίνηση που θα έπρεπε να είχε γίνει πολλά χρόνια πριν και αφορά το κριτήριο της εντοπιότητας:

“Επανέρχεται ο θεσμός της εντοπιότητας των δασκάλων και καθηγητών
11/07/2014

Τη θέσπιση της εντοπιότητας στις αναπληρώσεις αρχικά και κατόπιν στις μεταθέσεις των δασκάλων και των καθηγητών για ακριτικές περιοχές, ανακοίνωσε σήμερα ο υπουργός Παιδείας Α. Λοβέρδος…”

(Βέβαια εκείνο που ώθησε τους υπουργικούς συμβούλους σε μία τέτοια πρόταση είναι η άρνηση πολλών αναπληρωτών να μεταβούν στην επαρχία παρά τις ψηλές θέσεις τους στους σχετικούς πίνακες)

Είμασταν οι πρώτοι που είχαμε θίξει το ζήτημα αυτό, όταν όλοι μιλούσαν για δήθεν αξιοκρατικούς πίνακες αναπληρωτών και μόρια, και είχαμε τονίσει ότι δεν είναι δυνατό να μην έχει προτεραιότητα σε μία κενή θέση κάποιος που έχει καταγωγή από το ίδιο μέρος. Το αντίθετο είχε δημιουργήσει πολλές στρεβλώσεις και το κυριότερο είχε οδηγήσει σε ένα σύστημα που έκανε πολλές φορές τραγική τη ζωή των αναπληρωτών.

Ο εξανθρωπισμός του συστήματος της αναπλήρωσης περνά αναγκαστικά μέσα από την καθιέρωση του κριτηρίου της εντοπιότητας, ειδικά από τη στιγμή που η προϋπηρεσία δεν αποτελεί κριτήριο διορισμού, και το επόμενο βήμα θα είναι και ο εξανθρωπισμός του συστήματος των διορισμών με την καθιέρωση του χρόνου κτήσης πτυχίου και την επαναφορά της επετηρίδας.

Advertisements