Της εθνικής συμφιλίωσης

Ήταν στις 23 Μαΐου του 1984 όταν ο Θρασύβουλος Τσακαλώτος συναντήθηκε και έδωσε τα χέρια με τον άλλοτε αντίπαλό του Μάρκο Βαφειάδη εμπρός από τις κάμερες της Ιταλικής Τηλεόρασης (RAI). Ηγετική φυσιογνωμία του στρατού, ο Τσακαλώτος είχε καρπωθεί μεγάλο μέρος την νίκης επί των κομμουνιστικών δυνάμεων. Όσο για τον τότε αντίπαλό του Μάρκο Βαφειάδη, είχε επιστρέψει στην Ελλάδα περίπου ένα χρόνο νωρίτερα, στις 25 Μαρτίου του 1983, μετά από μακρά παραμονή στον κομμουνιστικό παράδεισο.

“Το 1984 με πρωτοβουλία του ίδιου και του δημοσιογράφου Πέτρου Μακρή, συναντήθηκε με τον παλιό του αντίπαλο στον Εμφύλιο, τον στρατηγό Θρασύβουλο Τσακαλώτο, με τον οποίο αγκαλιάστηκαν και τόνισαν την ανάγκη για εθνική συμφιλίωση.[15] Παράλληλα, επισήμανε την ανάγκη ενοποίησης του ΚΚΕ με το ΚΚΕ Εσωτερικού και υποστήριξε την ανάγκη συστράτευσης όλων των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων για την Αλλαγή.”

Μετά από τη χειραψία με τον Τσακαλώτο, ο Βαφειάδης έλαβε και βαθμό αντιστράτηγου του στρατού που ο ίδιος πολέμησε και του οποίου αιχμάλωτοι στρατιώτες κατεσφάγησαν υπό των εντολών του:

“Τον Μάιο του 1984 μετείχε ως τιμητικός προσκεκλημένος στο πρώτο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ (αργότερα έγινε και επίσημα μέλος του κινήματος και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής), όπου το χειροκρότημα που έλαβε από τους συνέδρους ήταν σχεδόν τόσο ενθουσιώδες όσο αυτό για τον Ανδρέα Παπανδρέου.[16] Σε επίσημη εκδήλωση στο Πεντάγωνο του απονεμήθηκε ο βαθμός του αντιστρατήγου του Ελληνικού Στρατού, κάτι που προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και από ακροδεξιούς κύκλους. Στις εκλογικές αναμετρήσεις της περιόδου 1989-1990 εξελέγη βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ.”

Φυσικά πέθανε αμετανόητος, κληροδοτώντας στους επιγόνους του το γνωστό “συμφιλιωτικό” σύνθημα “ΕΑΜ ΕΛΑΣ Μελιγαλάς”, κάνοντας πράξη την εθνική συμφιλίωση. Όσο για το γραφικό Τσακαλώτο, η πράξη του θεωρήθηκε προσβλητική για αυτούς που ο ίδιος έστειλε στο μέτωπο να πολεμήσουν τους εγκληματίες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα τώρα που ένας απόγονός του συμμετέχει στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ (ή μάλλον κυβέρνηση ΣΑΝΕΛ). Στα χρόνια που ακολούθησαν (και προηγήθηκαν) όλες οι κυβερνήσεις έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να επιβάλλουν την αριστερή ατζέντα, φοβούμενες ότι διαφορετικά μπορεί κάποια κίνηση να άλλαζε το καθεστώς που χάρη στον Τσακαλώτο εδραιώθηκε.

Ο δε απόγονός του Ευκλείδης Τσακαλώτος, αφού φοίτησε στα λαϊκά πανεπιστήμια του Ήτον, του Σάσεξ και του Όξφορντ, όπου σχετίστηκε φιλικά με τον Στουρνάρα, κατέληξε να δηλώνει υπερήφανος που είναι στο ίδιο κόμμα με τον Huseyin Zeybek, ο οποίος σε Τουρκική εφημερίδα δήλωσε πως πρέπει να στηθούν τζαμιά για τα μιλιούνια των λαθρομεταναστών και πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα λύσει τα προβλήματα των “Τούρκων” της Θράκης. Στα πλαίσια αυτής της υπερηφάνιας του δε δίστασε να επιτεθεί στους βουλευτές της Χρυσής Αυγής που κατήγγειλαν στη βουλή το μωαμεθανό Zeybek, κίνηση που αποκτά βαθύτερο συμβολικό χαρακτήρα αν αναλογιστούμε ότι οι χρυσαυγίτες του σήμερα είναι αντίστοιχοι των στρατιωτών που ο γελοίος Θρασύβουλος Τσακαλώτος έστελνε να σκοτωθούν για να δοξαστεί ο ίδιος και να κυβερνούν σήμερα οι απόγονοί του.

sanel

Στις τελευταίες εκλογές έλαβε χώρα μία παρόμοια “εθνική συμφιλίωση”. Οι καιροί βέβαια έχουν αλλάξει, και στη θέση των μπαρουτοκαπνισμένων αντιπάλων είχαμε τον μπούλη της ΟΝΝΕΔ από τη μία και τον μπούλη της ΚΝΕ από την άλλη. Ίσως η ενθάρρυνση σε αυτό το βήμα να πρέπει να αναζητηθεί σε δύο ρασοφόρους, τον Σεραφείμ Μετζελόπουλο στην περίπτωση Καμμένου και τον Ιερώνυμο Λιάπη στην περίπτωση Τσίπρα. Το αποτέλεσμα όμως θα συνεχίσει να είναι το ίδιο. Η διαιώνιση ενός καθεστώτος που τόσες δεκαετίες αναπαράγεται στα φυτώρια συγκεκριμένων κομμάτων και που πάντοτε καταλήγει να εξυπηρετεί τα ίδια συμφέροντα και να επιβάλλει την ίδια ατζέντα…

Advertisements