Ο “νέος” Υπουργός Παιδείας Αριστείδης Μπαλτάς

Ανάμεσα στις υπόλοιπες πανεπιστημιακές προσωπικότητες της κυβέρνησης ΣΑΝΕΛ που προκάλεσαν ρίγη στα απαίδευτα πλήθη ήταν και ο Αριστείδης Μπαλτάς, Υπουργός Παιδείας πλέον.

Σίγουρα ο Αριστείδης δε διαθέτει τη λαμπρή προσωπικότητα ενός Τάσου, και αντί για την ποίηση το ριξε στη φιλοσοφία. Όμως αυτό δε σημαίνει ότι δεν είναι (και αυτός) ρομαντικά λαϊκός, δίνοντας έγκαιρα δείγματα γραφής στη γραφικότητα και στη φιλοσοφία της ρακής:

“Και δεν είναι μόνο οι «Δεν Πληρώνω» (ή μάλλον «Δεν Πλήρωνα»…). Ανάλογες προβλέψεις, ότι μόλις βγει ο ΣΥΡΙΖΑ οι Έλληνες θα σπεύσουν να πληρώσουν φόρους και χαράτσια, γιατί… τα λεφτά τους θα πιάνουν τόπο, εξέφρασε και ο «υπερυπουργός» Παιδείας, Αριστείδης Μπαλτάς (όνομα και πράμα…), στο Βήμα. Για δείτε:

«Να σας δώσω ένα παράδειγμα. Κάποιος φίλος μου κουβέντιαζε, πριν από μερικούς μήνες, με εφοριακούς σε μια επαρχιακή πόλη. Οι εφοριακοί τού εξηγούσαν ότι έχουν πολλά εσωτερικά προβλήματα και επιπλέον μια ψυχολογική δυσκολία: να πιέσουν τους ανθρώπους να πληρώσουν τους φόρους τους, έχοντας πλήρη συναίσθηση ότι όντως δεν μπορούν να ανταποκριθούν.

Ταυτοχρόνως, του ανέφεραν το εξής εκπληκτικό: ότι οι ίδιοι που σήμερα δυσκολεύονται εξαιρετικά να πληρώσουν τους φόρους τους θα κάνουν τα πάντα για να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους αν γίνει κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί τότε θα ξέρουν ακριβώς το πού πάνε τα λεφτά τους».”

Ο Αριστείδης, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, έχει να επιδείξει ένα ενδιαφέρον βιογραφικό:

“Γεννήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1943 και είναι παντρεμένος με την Ευαγγελία Περράκη. Μετά τις βασικές σπουδές μηχανολόγου-ηλεκτρολόγου στο ΕΜΠ (1962-67), έκανε μεταπτυχιακά και διδακτορικό στη Θεωρητική Φυσική στο Πανεπιστήμιο των Παρισίων XI.

Το 1982 εκλέχθηκε λέκτορας στον Τομέα Φυσικής του ΕΜΠ, το 1984 επίκουρος καθηγητής φιλοσοφίας και μεθοδολογίας της φυσικής στο ίδιο Τμήμα-Τομέα, το 1992 αναπληρωτής καθηγητής και το 2002 καθηγητής φιλοσοφίας των επιστημών.

Έχει τιμηθεί με πολλά κρατικά και πανεπιστημιακά βραβεία. Μιλά Αγγλικά, Γαλλικά, λίγα Γερμανικά και λίγα Ιταλικά.”

και

“Ο ομότιμος καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, είναι πρόεδρος του Ινστιτούτου «Νίκος Πουλαντζάς» και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ υπήρξε ανάμεσα σε εκείνους που υπέγραψαν την ιδρυτική διακήρυξη δημιουργίας του κόμματος.

Ο κ. Μπαλτάς γεννήθηκε το 1943 στην Κέρκυρα και αφού σπούδασε μηχανολόγος ηλεκτρολόγος στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, έκανε μεταπτυχιακό και διδακτορικό στη Θεωρητική Φυσική, στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Ανακηρύχθηκε λέκτορας στον Τομέα Φυσικής του ΕΜΠ το 1982, επίκουρος καθηγητής φιλοσοφίας και μεθοδολογίας της φυσικής στο ίδιο Τμήμα δύο χρόνια αργότερα, το 1992 αναπληρωτής καθηγητής και το 2002 καθηγητής φιλοσοφίας των επιστημών.

Στο πλαίσιο των ερευνητικών ενδιαφερόντων του ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την επιστημολογία του Λουί Αλτουσέρ, καθώς και με την αγγλοσαξονική φιλοσοφία της επιστήμης, ενώ ενδιαφέρθηκε επίσης για τη φιλοσοφία της επιστήμης στο πλαίσιο μιας γενικότερης φιλοσοφικής θεώρησης του κόσμου και της γνώσης. Εχει τιμηθεί με το Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου-Κριτικής για το βιβλίο του «Αντικείμενα και όψεις εαυτού», ενώ το 2010 του απονεμήθηκε το Βραβείο Εξαίρετης Πανεπιστημιακής Διδασκαλίας στη μνήμη των Βασίλη Ξανθόπουλου-Στέφανου Πνευματικού.”

Το τι ακριβώς εκφράζει το “Βραβείο Εξαίρετης Πανεπιστημιακής Διδασκαλίας στη μνήμη των Βασίλη Ξανθόπουλου-Στέφανου Πνευματικού” δεν είμαστε σε θέση να προσδιορίσουμε, όμως θα προσπαθήσουμε να επιδαψιλεύσουμε ένα ιδιαίτερο σημείο στις βαρύγδουπες αυτές ανακοινώσεις.

Ο Μπαλτάς φέρεται να πηγαίνει στο Παρίσι και να κάνει μεταπτυχιακά και διδακτορικό στη Θεωρητική Φυσική. Υποθέτουμε ότι με αυτά τα εφόδια τοποθετήθηκε (“εκλέχθηκε” μια και μιλάμε για το 1982) λέκτορας στον Τομέα Φυσικής του ΕΜΠ. Πώς εξηγείται άραγε δύο χρόνια μετά να βρίσκεται καθηγητής φιλοσοφίας;

Το αν ασχολήθηκε ή έκανε “έρευνα” στην επιστημολογία του Λουί Αλτουσέρ ή τη γενικότερη φιλοσοφική θεώρηση του κόσμου δε δείχνει να έχει μεγάλη σχέση με το αντικείμενο των σπουδών του στη Θεωρητική Φυσική. Ο καθένας θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι έχει φιλοσοφικές ανησυχίες και να ζητήσει μία αντίστοιχη έδρα σε ένα άσχετο τμήμα χωρίς να διαθέτει σχετικές σπουδές Φιλοσοφίας. Όμως το πιθανότερο είναι να εισέπραττε τις ειρωνίες των πανεπιστημιακών και να τον θεωρούσαν έναν ακόμα γραφικό που την είδε φιλόσοφος.

Άραγε τί ώθησε τους εγκεφάλους του ΕΜΠ να δουν διαφορετικά την περίπτωση Μπαλτά και να του απονείμουν αυτή τη θέση;

Πάντως ο Μπαλτάς δεν παραλείπει να αναφερθεί με συγκίνηση στο 1982 ακόμα και ως υπουργός:

“Κατεδάφισε, λοιπόν, ό,τι έμεινε όρθιο σε συνάρτηση με μια απόλυτα συστηματική διαδικασία κατασυκοφάντησης του οτιδήποτε είχε πετύχει το ελληνικό πανεπιστήμιο από το 1982 και μετά και με τις φοβερές προσπάθειες του διδακτικού προσωπικού από το 1982 και μετά είχε κατορθωθεί να επιτευχθεί.”

Ενδιαφέρουσα η τοποθέτηση του Μπαλτά, ότι δηλαδή από το 1982 επιτεύχθηκε ό,τι επιτεύχθηκε στο Ελληνικό πανεπιστήμιο, αφού εκείνη ήταν η χρονιά του διορισμού του. Με μεγάλη ταπεινοφροσύνη το προσδιορίζει και ως σημείο αφετηρίας για το “δημοκρατικό πανεπιστήμιο” και αναφέρεται με αυταρέσκεια και στις φοβερές προσπάθειες του διδακτικού προσωπικού που είχαν σαν αποτέλεσμα να βρεθούν θέσεις για όλους, αφήνοντας να εννοηθεί ότι πριν το 1982 το διδακτικο προσωπικό δεν προσπαθούσε αρκετά!

Ένα χρόνο αργότερα, το 1983, το προσωπικό των πρώην Εδρών Φιλοσοφίας και Θεωρητικής και Εφηρμοσμένης Οικονομικής του ΕΜΠ θα συγκροτήσει τον Τομέα Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών και Δικαίου. Έναν περίεργο τομέα, καθώς αυτός υπάγεται στο ΣΕΜΦΕ, δηλαδή τη Σχολή Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών. Το πως κατέληξε να υλοποιηθεί αυτή η περίεργη συμβιωτική σχέση ίσως να εξηγείται και από την παρουσία στο ΔΕΠ του τομέα αυτού μίας άλλης προσωπικότητα του ΣΥΡΙΖΑ, του Γιάννη Μηλιού. Και αν η ντόλτσε βίτα της κόρης του Μηλιού στην Ελβετία και τα άλλα κάστρα του καπιταλισμού έκανε αίσθηση και δημιούργησε ερωτηματικά, μέχρι τώρα δεν έχει γίνει το ίδιο και για την εξασφάλιση πανεπιστημιακών θέσεων σε κάποιους μέσα σε κάποιες γωνίες του ΕΜΠ.

Όμως η εν λόγω γωνία του ΕΜΠ διαθέτει και μια ενδιαφέρουσα παραφυάδα στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο. Λίγα χρόνια αργότερα θα υπάρξει μια κλονοποίηση και στο ΕΚΠΑ θα δημιουργηθεί το Τμήμα Μεθοδολογίας, Ιστορίας και Θεωρίας της Επιστήμης (ΜΙΘΕ), δηλαδή άλλο ένα άχρηστο τμήμα από τα πολλά που εξασφαλίζουν σε μη συνειδητοποιημένους νέους φοιτητική ζωή με σπουδές χωρίς αντίκρυσμα. Το τμήμα αυτό θα συνδεθεί όχι μόνο με μεταγραφές από το ΕΜΠ, αλλά και με τον Πέτρο Γέμτο, πρώην Πρύτανη του Ε.Κ.Π.Α. και Πρόεδρο του Τμήματος, στο οποίο τελείως συμπτωματικά συναντούμε και την Επίκουρη Καθηγήτρια Ελένη Γέμτου. Προκειμένου να στεγαστεί το νέο τμήμα, επιστρατεύτηκαν κάποια λυόμενα τα οποία η επάρατος χούντα προόριζε για αθλητικούς χώρους, και τα οποία χωρίστηκαν σε τάξεις και “εργαστήρια”.

Στο ΜΙΘΕ συναντούμε επίσης και τον Αντιπρόεδρο του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου Διονύσιο Αναπολιτάνο, και τελείως συμπτωματικά και πάλι τον Πρόεδρο του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου Σωτήριο Γκλαβά ως “ωρομίσθιο” ΠΔ 407/80!

Επιστρέφοντας στον Μπαλτά, τα τελευταία χρόνια φρόντισε να κάνει αισθητή την παρουσία του με διάφορα άρθρα που αναμασούσαν τις γνωστές από την εποχή των φυλλαδίων του Γληνού εμμονές της Αριστεράς περί δημοκρατικού σχολείου και ταξικότητας της εκπαίδευσης. Αυτή η άτιμη η ταξικότητα θα φταίει που ο Αριστείδης βρήκε ένα ήσυχο λιμάνι στο ΕΜΠ ενεδυόμενος το φιλοσοφικό μανδύα και περιμένοντας να αναδυθεί από τα φιλοσοφικά εμβαπτίσματα προκειμένου να αναλάβει το πολύπαθο Υπουργείο Παιδείας.

Όσο για το πρώτο δείγμα γραφής του “νέου” Υπουργού, αυτό αφορούσε το ακανθώδες θέμα της αξιολόγησης. Ο Αριστείδης θέλει πλέον η αξιολόγηση να γίνεται “δημοκρατικά” και συλλογικά, οπότε θα πρέπει να περιμένουμε να σχηματίζεται στα σχολεία ένας όχλος “δημοκρατικών εκπαιδευτικών” που θα λυντσάρει όποιους δεν υπακούν στις εμπροσθοφυλακές της Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Advertisements