Από τον Αλβανό τουρίστα στη Νιγηριανή γιατρό

Το περιστατικό δημιούργησε αίσθηση και προβλήθηκε με τον ανάλογο τρόπο ώστε να αποτελέσει φόβητρο διαπόμπευσης για όσους τολμούν να παραβούν το ρατσιστικό νόμο της κατά τα άλλα “πατριωτικής” ΝΔ.

Μια λεκτική αντιπαράθεση ανάμεσα στη Νιγηριανή ειδικευόμενη γιατρό Σολές Γκουγουίν και ασθενή είχε σαν αποτέλεσμα να συλληφθεί άμεσα ο ασθενής και να δικαστεί και καταδικαστεί στα γρήγορα, με την ανάλογη φυσικά κάλυψη από τα κανάλια που έσπευσαν να φιλοξενήσουν τους ισχυρισμούς της “παθούσας”:

“Για τη ρατσιστική επίθεση που δέχθηκε από ασθενή στο νοσοκομείο Κοζάνης μίλησε το πρωί της Πέμπτης η γιατρός Σολές Γκουγουίν.

«Ο κύριος ουσιαστικά εξέφρασε την επιθυμία του να γίνω σαπούνι και τελοσπάντων να έχω επαφή με τον Χίτλερ. Γύρισε προς το μέρος μου και μου είπε αυτό που σου χρειάζεται είναι Χίτλερ και σαπούνι ουσιαστικά», σημείωσε, μιλώντας στο Mega.

…Κατέληξε λέγοντας ότι θεωρεί τον άνθρωπο που της επιτέθηκε επικίνδυνο. «Εξέφρασε την επιθυμία να ζητήσει συγνώμη, βέβαια είχαν περάσει κάποια στάδια άρνησης, έλεγε ότι δεν το είπε, μετά είπε ότι δεν το είπε για μένα, μετά το παραδέχθηκε, αλλά εγώ επέλεξα να μην τον πλησιάσω τον άνθρωπο αυτό διότι θεωρώ ότι είναι και επικίνδυνος», τόνισε χαρακτηριστικά.”

Η δικαιοσύνη που σε άλλες περιπτώσεις καθυστερεί χωρίς ιδιαίτερο αίσθημα βιασύνης, στη συγκεκριμένη περίπτωση πήγε τον ασθενή στο Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικών Κοζάνης όπου υποχρεώθηκε να δείξει “ειλικρινή μεταμέλεια” προτού καταδικαστεί προς παραδειγματισμό.

Το τι ακριβώς έγινε μεταξύ των δύο πρωταγωνιστών δεν είχε ιδιαίτερη σημασία ούτε αν η συμπεριφορά της Νιγηριανής προξένησε την αντίδραση του ασθενούς. Όμως είναι γνωστή σε όσους εργάζονται σε δημόσια νοσοκομεία η συμπεριφορά των Νιγηριανών ασθενών, που όχι μόνο απαιτούν διάφορες παροχές αλλά δε διστάζουν να επιδείξουν και πόσο καλά κατέχουν την Ελληνική γλώσσα εκτοξεύοντας διάφορες ύβρεις. Χωρίς φυσικά να υπάρχει περίπτωση επέμβασης της αστυνομίας, που δε μπορεί να ασχολείται με τέτοια θέματα.

Όμως το πραγματικό ζήτημα στην ιστορία αυτή ίσως να βρίσκεται παραπέρα. Βρισκόμαστε σε μία εποχή όπου οι Έλληνες γιατροί κυριολεκτικά δραπετεύουν στο εξωτερικό, ενώ κάποιοι μέσα στην απελπισία τους αυτοκτονούν. Το να κάνει κανείς ειδικότητα στην Ελλάδα δεν είναι καθόλου εύκολο και οι προοπτικές επαγγελματικής αποκατάστασης για τους νέους γιατρούς είναι πολλές φορές τραγικές.

Πώς γίνεται σε μία χώρα σε τέτοια τραγική κατάσταση να προσλαμβάνονται Νιγηριανές στα δημόσια νοσοκομεία; Μήπως το Ελληνικό κρατίδιο θέλει να δείξει πως πλέον όχι μόνο προσφέρει απλόχερα ιατρικές υπηρεσίες σε κάθε λογής λαθρομετανάστες, αλλά πλέον φροντίζει και για την επαγγελματική τους αποκατάσταση σε βάρος των ιθαγενών που στο κάτω κάτω μπορούν να πάνε κι εκείνοι μετανάστες;

Advertisements