Ο Υπουργός Δικαιοσύνης Νίκος Παρασκευόπουλος

Πανεπιστημιακός σαν το Βενιζέλο ο νέος Υπουργός Δικαιοσύνης. Ο Νίκος Παρασκευόπουλος είναι καθηγητής Νομικής ΑΠΘ και η τοποθέτησή του στο συγκεκριμένο υπουργείο δημιούργησε ερωτηματικά, κάθώς όλοι ανέμεναν ότι θα το αναλάβει η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Φαίνεται όμως ότι οι προθέσεις της Ζωής δεν άφησαν και τις καλύτερες ενυπώσεις στους αριστερούς ριζοσπάστες του ΣΥΡΙΖΑ, οπότε προτίμησαν να βάλουν κάποιον πιο κατάλληλο και περισσότερο ελέγχόμενο ώστε να μην υπάρξει κίνδυνος να μπουν οι μισοί μεγαλοκαρχαρίες της χώρας στη φυλακή.

Ο Νίκος Παρασκευόπουλος όμως διέθετε σαν πανεπιστημιακός μία βαθύτερη θεώρηση των όσων πρέπει να απασχολούν τη δικαιοσύνη, και φυσικά τις πρώτες θέσεις σε αυτά κατέχουν οι γνωστές εμμονές της Αριστεράς για το δίκιο του (λαθρομετανάστη) εργάτη, το ρατσισμό, την πανσεξουαλικότητα, τους κακούς Χρυσαυγίτες, τη δογματική ερμηνεία του Χριστιανισμού αν και δεδηλωμένοι άθεοι και αντίχριστοι οι ίδιοι.

Σε παρέμβασή του σε γνωστή “αντιρατσιστική” φυλλάδα το Μάϊο του 2013, ο εμβριθής νομοδιδάσκαλος Νίκος Παρασκευόπουλος ανέπτυξε για άλλη μια φορά την αγωνία του για το ρατσισμό, θέτοντάς τον σε νέα πρωτόγνωρα πλαίσια. Ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα ακολουθεί:

“Αν όμως ανησυχεί η δημόσια τέλεση μιας ερωτικής πράξης, επειδή κι άλλοι μπορεί να παραδειγματιστούν και να κάνουν έρωτα, γιατί δεν τρομάζει η επίθεση κατά αλλοδαπών πωλητών σε λαϊκές αγορές, η προσφορά αίματος για καθαρούς συνέλληνες ή η προσφορά τροφής μόνο σε ομοαίματους; Οι δραστηριότητες αυτές εξοικειώνουν με την ιδέα ότι ο μη ομόαιμος δεν είναι άξιος να θεραπεύεται ή να τρώει και προτείνουν έμπρακτα και σε άλλους την ίδια στάση: Στάση μισαλλοδοξίας, απέχθειας προς τη δημοκρατία (που θέλει όποιους βρίσκονται στον κοινό τόπο να έχουν ίσα δικαιώματα), έχθρας προς το δόγμα της αγάπης προς τον πλησίον.”

Με άλλα λόγια, ο νέος Υπουργός Δικαιοσύνης και πανεπιστημιακός ρήτωρ Νίκος Παρασκευόπουλος θεωρεί ότι το να στηθούν κάποιοι στη μέση του δρόμου και να επιδοθούν σε αχαλίνωτη συνουσία -ή μάλλον “έρωτα” σύμφωνα με τον ρομαντικό ακαδημαϊκό- αποτελεί θετική παρέμβαση στο κοινωνικό γίγνεσθαι, καθώς αποτελεί προτροπή και σε άλλους να συμμετάσχουν στο όργιο. Ίσως ο ευαίσθητος πανεπιστημιακός να έχει την τόλμη -ακολουθώντας το παράδειγμα του καροτένιου πρίγκηπα του ΣΥΡΙΖΑ- να εκμυστηρευτεί σε μελλοντικό άρθρο του πιθανές εμπειρίες από συμμετοχή του σε παρόμοιες εκδηλώσεις ομαδικού πνεύματος.

Όμως και η ερμηνεία της “δημοκρατίας” του “καθηγητή” είναι ενδιαφέρουσα, καθώς ορίζει ως δημοκρατικό να έχουν ίσα δικαιώματα όσοι βρίσκονται στον κοινό τόπο, αγνοώντας ότι αυτός ο ορισμός δε μπορεί να περιλαμβάνει όσους μπήκαν λαθραία και παράνομα και μάλιστα με σκοπό να μετατρέψουν την Ελλάδα σε μία νέα Συρία.

Όπως επίσης αγνοεί ότι το ανθρώπινο δικαίωμα στη θεραπεία αποκτά άλλη διάσταση όταν το υπερχρεωμένο σύστημα υγείας μιας χρεοκωπημένης χώρας σηκώνει το βάρος της δωρεάν περίθαλψης εκατομμυρίων λαθρομεταναστών οι οποίοι διασχίζουν τόσες χώρες για να καταλήξουν στην Ελλάδα και να εξασφαλίσουν θεραπεία ασθενειών τους που είχαν εξαλειφθεί στο Δυτικό κόσμο.

Κι όμως, εκείνο που ενοχλεί τον Παρασκευόπουλο είναι ότι κάποιοι μοίρασαν τρόφιμα μόνο σε Έλληνες και όχι και σε μωαμεθανούς που προσδοκούν να μετατρέψουν πάλι την Ελλάδα σε τόπο μωαμεθανικού ζυγού. Δεν παραλείπει βέβαια, αν και άθεος Αριστερός ο ίδιος, να μέμψει όσους δεν ακολουθούν την προσωπική του ερμηνεία του δόγματος για τον πλησίον, τη στιγμή που το Χριστιανικό στοιχείο βρίσκεται υπό συνεχή διωγμό στις μωαμεθανικές χώρες.

Αυτός λοιπόν ο τυχάρπαστος μπουρδολόγος, με τις ιδιότυπες ερμηνείες περί δημοκρατίας, φιλανθρωπίας και έρωτα(!) παρίστανε τόσα χρόνια τον πανεπιστημιακό και περίμενε υπομονετικά να ανασυρθεί όταν τον καλέσουν οι εντολείς του για να αναλάβει το ρόλο του!

Advertisements