Στρατιωτικές υποχρεώσεις και επιλεκτική δικαιοσύνη

Τελικά η δικαιοσύνη αποφάσισε να αποφανθεί για τους εκπαιδευτικούς που δεν έχουν εκπληρώσει τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις με το γνωστό αδέκαστο τρόπο:

“Δεν παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ισότητας το γεγονός ότι οι άνδρες εκπαιδευτικοί δεν μπορούν να προσληφθούν στο Δημόσιο εάν δεν έχουν εκπληρώσει τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις, ενώ αντίθετα για τις γυναίκες δεν προβλέπεται αντίστοιχος περιορισμός.

Αυτό αποφάσισε το Γ’ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας και απέρριψε αίτηση εκπαιδευτικού, ο οποίος ζητούσε να ακυρωθεί η ανάκληση της πράξης του διορισμού του, επειδή δεν προσκόμισε βεβαίωση ότι έχει εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις.

Ειδικότερα, εκπαιδευτικός πέτυχε σε διαγωνισμό πρόσληψης και του ζητήθηκε να προσκομίσει «πιστοποιητικό στρατολογίας τύπου Α΄», δηλαδή βεβαίωση ότι έχει εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις ή να προσκομίσει πιστοποιητικό ότι έχει απαλλαγεί νόμιμα από τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις, όπως εξάλλου προέβλεπε η προκήρυξη του σχετικού διαγωνισμού.

Μέχρι την καθορισμένη ημερομηνία ορκωμοσίας του δεν προσκόμισε τον επίμαχο πιστοποιητικό, με αποτέλεσμα να ανακληθεί ο διορισμός του.

Στην συνέχεια προσέφυγε στην Δικαιοσύνη, επικαλούμενος ότι παραβιάζεται το Σύνταγμα και ειδικά η αρχή της ισότητας, καθώς εισάγει διάκριση σε βάρος των ανδρών, η προϋπόθεση εκπλήρωσης των στρατιωτικών υποχρεώσεων για τον διορισμό ανδρών εκπαιδευτικών.

Το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, με τις θέσεις του οποίου συντάχθηκε και το ΣτΕ, έκρινε ότι η επίμαχη υποχρέωση εκπλήρωσης των στρατιωτικών υποχρεώσεων, μόνο για τους άνδρες και όχι για τις γυναίκες, δεν εισάγει διάκριση υπέρ ορισμένων προσώπων.

Αντίθετα, μάλιστα «λειτουργεί κατά τρόπο γενικό και απρόσωπο, βάσει αντικειμενικών κριτηρίων και καταλαμβάνει όλους τους υποψήφιους βάσει της προκηρύξεως του επίδικου διαγωνισμού κατά τρόπο γενικό, απρόσωπο και αντικειμενικό».

Ακόμη, κρίθηκε ότι η Συνταγματική αρχή της ισότητας «δεν υπαγορεύει την ομοιόμορφη μεταχείριση προσώπων που τελούν υπό διαφορετικές συνθήκες».

Σε άλλο σημείο της δικαστικής απόφασης υπογραμμίζουν οι δικαστές ότι «οι διατάξεις του άρθρου 4 του Συντάγματος δεν εμποδίζουν τον νομοθέτη, προκειμένου να ασκήσουν οι άνδρες το δικαίωμα προσβάσεως στις δημόσιες λειτουργίες, να προβλέπει για αυτούς ως κώλυμα διορισμού την μη εκπλήρωση της δημοσίου δικαίου υποχρεώσεως της στρατιωτικής υπηρεσίας τους που νομίμως βαρύνονται με αυτήν, διαφοροποιώντας στο ζήτημα αυτό τις γυναίκες δικαιολογημένα».

Επομένως, συνεχίζουν οι δικαστές, είναι αβάσιμος ο ισχυρισμός ότι η ανάκληση διορισμού «παραβιάζει την ισότητα των φύλων αφού στηρίζεται στο κώλυμα της μη εκπληρώσεως των στρατιωτικών υποχρεώσεων που αφορά μόνον τους άνδρες».”

Άραγε η αδέκαστη δικαιοσύνη τι λέει για την περίπτωση του Βασίλειου Βουρλούμη, γιού του συνδικαλιστή της ΔΑΚΕ, πολιτευτή της ΝΔ και μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου της Σιβιτανιδείου Αναστάσιου Βουρλούμη και το πως η Σιβιτανίδειος τον προσέλαβε σαν αναπληρωτή χωρίς να διαθέτει το επιμαχο πιστοποιητικό; Και τι λέει η αδέκαστη δικαιοσύνη για τους διοικητικούς υπαλλήλους που συγκάλυψαν, τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου και τους Γενικούς Διευθυντές που υπέγραψαν, και τους ανώτατους δικαστικούς που μετέχουν στο Διοικητικό Συμβούλιο της Σιβιτανιδείου και έδωσαν και εκείνοι τη συγκατάθεσή τους;

Advertisements