Ποιοί κρύβονται πίσω από το bullying

Την ώρα που η Ελλάδα συγκλονιζόταν από την υπόθεση του Βαγγέλη Γιακουμάκη, κι ενώ η ανάμειξη του Μαρκογιαννάκη δεν προξενούσε καμιά έκπληξη σε όσους γνωρίζουν την εγκληματική φύση της πολιτικής, μια άλλη είδηση έκανε την εμφάνισή της και πέρασε απαρατήρητη:

“Διαβάστε προσεκτικά την παρακάτω είδηση:

«Τέσσερις Έλληνες, ηλικίας από 19 έως 30 ετών, είναι οι τέσσερις δράστες της αιματηρής επίθεσης σε βάρος ενός ανήλικου και ενός 18χρονου, το 2013, στα Καμίνια. Ο ένας από τους συλληφθέντες, σύμφωνα με πληροφορίες, είναι γιος αστυνομικού, ενώ εμπλεκόμενος στην υπόθεση φέρεται να είναι και ο γιος στελέχους κόμματος, που ήταν υποψήφιος στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές στην Περιφέρεια Πειραιά. Σε βάρος των δραστών σχηματίστηκε δικογραφία για τα κατά περίπτωση αδικήματα της απόπειρας ανθρωποκτονίας και συνέργειας σε αυτήν, της ληστείας κατά συναυτουργία, των επικίνδυνων σωματικών βλαβών και της παράβασης του νόμου περί όπλων και της αθλητικής νομοθεσίας. Οι τέσσερις δράστες, ηλικίας 19, 20, 24 και 30 ετών, έχοντας καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους, κατηγορούνται ότι επιτέθηκαν με αιχμηρά αντικείμενα σε έναν 15χρονο και έναν 18χρονο, τραυματίζοντάς τους με αιχμηρά αντικείμενα, ενώ άρπαξαν από τον έναν το σακίδιό του».

Αφελές ερώτημα: γιατί άραγε τον κρύβουν όλοι, ΜΜΕ και «ανεξάρτητη δικαιοσύνη», που βγάζουνε στη «σέντρα» -ανφάς και προφίλ- όλους τους κακομοίρηδες, το γιό στελέχους κόμματος της σημερινής συγκυβέρνησης;”

Αν τα θύματα ήταν αλλοδαποί ή αν υπήρχε υπόνοια ότι οι δράστες είναι “φασίστες”, όλοι θα μιλούσαν για “ρατσιστικό έγκλημα” και θα ζητούσαν την παραδειγματική τιμωρία των δραστών. Οι ίδιοι οι αστυνομικοί όχι μόνο θα διέρρεαν τα ονόματά τους στη δημοσιότητα, αλλά και θα διοχέτευαν φωτογραφίες από τα σπίτια και τις ντουλάπες των δραστών για να δείξουν πόσο ένοχοι είναι.

Στην περίπτωση αυτή που έχουμε οργανωμένη επίθεση συμμορίας σε ανήλικους, οι δράστες παραμένουν άγνωστοι. Ο ένας είναι γιός κομματάρχη και πολιτικού, ο άλλος είναι γιός αστυνομικού.

Ας θυμηθούμε και την υπόθεση της Αμαρύνθου, όπου από τους δράστες ο ένας ήταν γιός του υποδιευθυντή του σχολείου ενώ ο άλλος γιός του αστυνομικού διευθυντή της περιοχής.

Αν τα φαινόμενα bullying βρίσκουν πρόσφορο έδαφος, είναι γιατί συνήθως οι δράστες έχουν τη βεβαιότητα ότι δε θα έχουν συνέπειες. Είτε γιατί είναι γόνοι ατόμων με σχέσεις με την εξουσία, είτε γιατί η οικογένειά τους είναι συνδεδεμένη με θύλακες εξουσίας και έχουν εξασφαλισμένη την παρέμβαση κάποιου υψηλά ιστάμενου. Και κάποιοι έχουν χτίσει καριέρες υπακούωντας σε τέτοιες διαταγές κάλυψης των δραστών, πολλές φορές τιμωρώντας τα ίδια τα θύματα.

Advertisements