Η γενοκτονία των Ποντίων και η ιουδαιοποίηση της ιστορίας

Το γεγονός ότι κάπου ανακαλύφθηκε κάποια αμαξοστοιχία που κάποτε μετέφερε Εβραίους έγινε ευκαιρία για τη διοργάνωση ξεχωριστής φιέστας στη Θεσσαλονίκη:

“Ξεκίνησε πριν από μερικά λεπτά η πορεία μνήμης για τα θύματα του ολοκαυτώματος στη Θεσσαλονίκη. Η πορεία όπως διαβάζουμε στο seleo θα καταλήξει στον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης όπου και βρίσκονται, για πρώτη φορά, θα βρίσκονται η ατμομηχανή και τέσσερα βαγόνια που μετέφεραν τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, σε ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή για τους περισσότερους.”

Με μεγάλη προθυμία διοργανώνονται τέτοιες εκδηλώσεις στη Θεσσαλονίκη όταν πρόκειται για τους Εβραίους. Οι οποίοι έφτασαν στην υπό Οθωμανική κατοχή Θεσσαλονίκη μετά από πρόσκληση του Σουλτάνου, λαμβάνοντας ιδιαίτερα προνόμια, αποτέλεσαν εχθρικό προς τον Ελληνισμό σώμα που έκανε κάθε προσπάθεια να αποτρέψει την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού, και στο τέλος πυροδότησαν τη γενοκτονία των Χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολίας, καθώς δημιούργησαν το κίνημα των Νεότουρκων μέσω των ντονμέδων.

“Αντιπροσωπευτικό παράδειγμα επ’ αυτού, αποτελεί η διάδοση και εκλαϊκευση των αρχών του Παντουρκισμού από τον εβραίο Χέρμαν Βάμπερυ.

Στο βιβλίο του «Εικόνες της Κεντρικής Ασίας» που πρωτοεκδόθηκε το 1868, ο Βάμπερυ ανέπτυσσε τις αρχές του Παντουρκισμού, με εντονότατες ανθελληνικές αιχμές, ενώ η στενή του σχέση με όσους μετέπειτα απετέλεσαν τον πυρήνα των ηγετικών στελεχών των Νεότουρκων, υπήρξε αποφασιστικής σημασίας γεγονός, για την ανάπτυξη του Παντουρκικού φαινομένου, σαφής έκφραση του οποίου, υπήρξε η αναζωπύρωση των επεκτατικών βλέψεων των τούρκων προς την Ελλάδα.

Η Μικρασιατική καταστροφή οφείλεται σε μία σειρά από αίτια. Ανάμεσα στους παράγοντες εκείνους που επισφράγισαν την τραγωδία του 1922, είναι και η έντονη ανάμειξη του εβραϊσμού στην τεράστια ανθελληνική εκστρατεία, η οποία αναπτύχθηκε κατά την Εποποιία των ετών 1919-1922 τόσο στο μέτωπο, στις τάξεις του Ελληνικού Στρατού, όσο και στο εσωτερικό της χώρας, από μαρξιστικούς κύκλους που έπαιζαν ηθελημένα ή αθέλητα, το παιχνίδι των εβραίων.

Η υπονόμευση και η αποσταθεροποίηση που οδήγησε στην πτώση του ηθικού του στρατού μας, παράγοντας ο οποίος συνετέλεσε καθοριστικά στη μετέπειτα Μικρασιατική τραγωδία, υπήρξε έργο του Αβραάμ Μπεναρόγια, ηγετικού στελέχους του ΚΚΕ, εβραϊκής καταγωγής, στον ιδιαίτερο ρόλο του οποίου θα πραγματοποιηθεί εκτενής αναφορά σε άλλο άρθρο.

Ο Αβραάμ Μπεναρόγια, ο Κοέν και ο Κουν Βεντούρα, άπαντες εβραίοι, όπως προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία της εποχής, δηλητηρίαζαν κατά το χειρότερο τρόπο την Ελληνική προσπάθεια, μέσω πικρόχολων κειμένων που δημοσίευαν στην εβραϊκή εφημερίδα «Avanti» της Θεσσαλονίκης. Με τη στάση της αυτή, η εβραϊκή κοινότητα που διέμενε στην Ελλάδα, εξέφραζε την υποστήριξή της προς τον ομόφυλό της Κεμάλ, ο οποίος ήταν σιωνιστής, όπως άλλωστε σιωνιστές ετύγχαναν όλα τα ηγετικά στελέχη των Νεότουρκων.

Ειδικότερα οι ηγέτες των Νεότουρκων Ταλαάτ και Ενβέρ, ήταν κρυπτοεβραίοι και μέσω των αξιωμάτων που κατείχαν, συνετέλεσαν αποφασιστικά στην υλοποίηση των εβραϊκών σχεδίων, στο προκείμενο ζήτημα.

Αξίζει στο σημείο αυτό να αναφερθεί, ότι όλα τα στελέχη της Επιτροπής των Νεοτούρκων στην Θεσσαλονίκη ήταν εβραίοι. Το τεκτονικό περιοδικό «Ακακία» (Οκτώβριος 1908) αποκαλύπτει ότι η ξένη Στοά «Μακεδονία» με έδρα τη Θεσσαλονίκη, είχε ως διδάσκαλο τον Ιταλοεβραίο Εμ. Καράσο, στην δικαιοδοσία του δε υπάγονταν τρεις ακόμη ξένες στοές, στους κόλπους των οποίων οι Ταλαάτ και Ενβέρ, βρήκαν πρόσφορο έδαφος για να δημιουργήσουν την «Κίνηση Νεότουρκων».

Η «Κίνηση Νεότουρκων» τελούσε υπό την προστασία της ιταλικής πρεσβείας, από τυπική άποψη, ενώ τα μέλη της αποτελούνταν εξ’ ολοκλήρου από τουρκοεβραίους, μέλη των ανωτέρω ξένων στοών. Η διείσδυση των εβραίων στον τουρκικό τεκτονισμό κατά τη συγκεκριμένη περίοδο, δεν υπήρξε γεγονός τυχαίο.

Είναι γνωστό ότι την 1η Μαΐου 1909 οι τούρκοι τέκτονες, προκειμένου να εξασφαλίσουν την εύνοια και την υποστήριξη των σιωνιστών, ανέδειξαν στο αξίωμα του Μεγάλου Διδασκάλου της Μεγάλης Στοάς της Τουρκίας τον Μαχμούντ Ορφί Πασά, όργανο των εβραϊκών επιδιώξεων, το δε Ύπατο Συμβούλιο της Μεγάλης Στοάς της Τουρκίας αποτελούσαν οι Δαυίδ Κοέν, Ραφαέλο Ρίτσι, Ισαάκ Μαρκιόνε, Νίκολα Φόρτε, Τζωρτζ Σούρσοκ και Ιακόμπ Σουχάμι, όλοι τους εβραϊκής καταγωγής. Μέσα από αυτούς τους κύκλους αναδείχθηκε αργότερα ο Κεμάλ Ατατούρκ, ο οποίος με τη βοήθεια των αδελφών του εβραίων, και όχι μόνο, θα συνέτριβε τον Ελληνικό στρατό το 1922…”

Και όμως, στην πολη αυτή που ο Μπουτάρης και κάποιοι άλλοι δείχνουν τόση ευαισθησία για τα πάθη των Εβραίων, παρατηρείται εντελώς αντίθετη στάση όταν πρόκειται για τα θύματα των Νεότουρκων. Οι ίδιοι που σπεύδουν κάθε φορά να τιμήσουν τη μνήμη των Εβραίων δεν έχουν κανέναν ενδοιασμό να τιμήσουν και τη μνήμη του σφαγέα και ντονμέ Κεμάλ. Το να υμνείται ο Χίτλερ θεωρείται κατακριτέο επειδή έστειλε τους Εβραίους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, αλλά το να χαρακτηρίζεται ο Κεμάλ επειδή έστειλε τους Έλληνες, Αρμένιους και Ασσύριους σε πορείες θανάτου θεωρείται ένδειξη μισαλλοδοξίας. Το να ακούγονται συνθήματα που παραπέμπουν στα γεγονότα της Μασάντα θεωρείται ιστορικό χρέος, αλλά το σύνθημα “σκατά στον τάφο του Κεμάλ” θεωρείται ρατσιστικό και ναζιστικό(!).

Φυσικά τα όσα συμβαίνουν στη Θεσσαλονίκη δεν αποτελούν ξεχωριστό γεγονός, παρά τις διαστάσεις που τους δίνει η γραφικότητα του Μπουτάρη και παρά τη σημασία που έχει η Θεσσαλονίκη στα πλαίσια του σχεδίου “Φάρος της Ανατολής”. Αντίθετα, αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου που προωθεί με κάθε τρόπο την ιουδαιοποίηση της Ελληνικής ιστορίας και την αντικατάσταση της Ελληνικής μυθολογίας, ιστορίας, θρησκείας και μνήμης γενοκτονιών με τις Εβραϊκές δοξασίες που συχνά είναι αντίθετες και σε πλήρη σύγκρουση με την Ελληνική ιστορική διαδρομή.

Την ώρα λοιπόν που διάφορες φαινομενικά αντίπαλες αλλά στην πραγματικότητα ομόθρησκες πολιτικές δυνάμεις θεωρούν ενδεδειγμένο να αναφέρονται σε “συνωστισμό της Σμύρνης”, και που φαινομενικά αντίπαλοι πολιτικοί αρχηγοί σπεύδουν να αποδώσουν τιμές στο μνημείο του Κεμάλ, οι Ελληνες είναι υποχρεωμένοι να αποτίουν φόρο τιμής σε κάποια βαγόνια επειδή μετέφεραν Εβραίους και να επιδίδονται σε δηλώσεις αποκήρυξης του Χίτλερ και ταυτόχρονης απόδοσης τιμών στον Κεμάλ.

Αυτή η επιβαλλόμενη από διεθνή κέντρα ιουδαιοποίηση της Ελληνικής ιστορίας θα έχει μόνο ένα αποτέλεσμα για τους αφελείς που θα την αποδεχτούν, και αυτό θα είναι η χειραγώγησή τους ώστε να αποτελέσουν άβουλα και αναλώσιμα πιόνια της νέας τάξης πραγμάτων. Και δυστυχώς η εμπροσθοφυλακή αυτής της επιβολής βρίσκεται στην εκπαίδευση, όπου τα τελευταία χρόνια διογκώνονται οι ασφυκτικές πιέσεις της συμμαχίας μαρξιστών καθηγητών και δασκάλων και γαλάζιων “στελεχών” για τη μετατροπή των μαθητών σε γενίτσαρους.

Μέσα σε μια τέτοια πραγματικότητα, δημιουργείται η ανάγκη για ένα νέο “Κρυφό Σχολειό” που θα αντισταθεί στη μετατροπή των Ελλήνων σε Ινδιάνους του 21ου αιώνα. Όσοι επιθυμούν να ζουν στην Ελλάδα θα πρέπει να σέβονται την ιστορία και τους νεκρούς των Ελλήνων και όχι να τους επιτρέπεται να επιβάλλουν τη δική τους εκδοχή για το τι είναι σημαντικό και τι όχι στην ιστορική πραγματικότητα.

Advertisements