Το διδασκαλείο του ΚΚΕ

Μια φιέστα του ΚΚΕ που πέρασε απαρατήρητη από τον πολύ κόσμο (που έχει βαρεθεί τις ασταμάτητες φιέστες του ΚΚΕ και τη συλλογή ενίσχυσης για το κόμμα που τις συνοδεύει) ήταν αυτή για το “διδασκαλείο του βουνου” που το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ λειτούργησε στην περιοχή της Αρκαδίας. Ο Ριζοσπάστης μας πληροφορεί για τη συνάντηση του Κουτσούμπα με αμετανόητο πλην όμως ατιμώρητο γεροκομμούνα εγκληματία πολέμου που παρίστανε τον μαθητή στα βουνά της Αρκαδίας:

“4 Ιουνίου 2016

Μια ξεχωριστή συνάντηση στα Τρόπαια
Ο Δ. Κουτσούμπας με τον Βασίλη Φωτόπουλο στα Τρόπαια
Μια ξεχωριστή και ιδιαίτερα συγκινητική συνάντηση είχε ο Δημήτρης Κουτσούμπας στα Τρόπαια. Μετά το τέλος της εκδήλωσης, συζήτησε για λίγη ώρα με τον 92χρονο σήμερα Βασίλη Φωτόπουλο, ο οποίος, στα 24 του χρόνια, μαχητής του ΔΣΕ, υπήρξε μαθητής στο Λαϊκό Διδασκαλείο. Η τύχη του μάλιστα συνδέθηκε με έναν από τους… δασκάλους του στο Διδασκαλείο, τον Γιώργη Τράγκα, καθώς, σύμφωνα με μαρτυρία συγγενών του, μαζί πιάστηκαν το 1949 στην Κλειτορία και πέρασαν στρατοδικείο στην Πάτρα. Ο Βασίλης Φωτοπουλος, παρά την ηλικία του και παρά το γεγονός ότι μόλις την προηγούμενη μέρα είχε βγει από το νοσοκομείο, όπου νοσηλεύτηκε μετά από έμφραγμα, ταξίδεψε με μέλη της οικογένειάς του από το Αγρίδι Καλαβρύτων για να παραβρεθεί στην εκδήλωση του ΚΚΕ. Ηταν τέτοια η θέλησή του να συμμετάσχει στην εκδήλωση, που είπε στους γιατρούς ότι ακόμα κι αν το ταξίδι ήταν επικίνδυνο για την υγεία του, θα προτιμούσε να πεθάνει στα Τρόπαια, παρά στο νοσοκομείο! Ακμαίος στην ψυχή και στο μυαλό, εξιστόρησε στον Δ. Κουτσούμπα γεγονότα από τη ζωή στο Λαϊκό Διδασκαλείο.”

Το “λαϊκό διδασκαλείο” ήταν μια πρόχειρη προσπάθεια του ΚΚΕ να υλοποιήσει το πρόγραμμά του για την εκπαίδευση. Σύμφωνα με αυτό, τα παιδιά έπρεπε να υφίστανται μια κομματική κατήχηση αντί για κανονική εκπαίδευση και το σχολείο έπρεπε να έχει κομματικό χαρακτήρα. Και επιπλέον το σχολείο έπρεπε να υποκαταστήσει την οικογένεια ώστε να παιδιά να ανήκουν στο κόμμα και η συνείδησή τους να μην επηρεάζεται από τις αρχές των γονέων τους.

Το πείραμα του ΚΚ περιελάμβανε και πλήρη αποκοπή των παιδιών από τους γονείς τους. Με την καθοδήγηση της Κούλας Κίντη από τα Τρόπαια Αρκαδίας, στα πλαίσια του κομμουνιστικού παιδομαζώματος λειτούργησε το καλοκαίρι του 1948 στην Κοντοβάζαινα Αρκαδίας παιδικός στρατώνας με δέλεαρ ότι εκεί “τα παιδιά θα φάνε άφθονο φαγητό” ενώ οι κομματικοί καθοδηγητές τόνιζαν “την ανάπτυξη υγιούς κοινωνικής δράσης και της προσωπικότητας του παιδιού“.

Αν οι αφύσικες δομές αυτού του τύπου αναπτύχθηκαν περισσότερο στο Σιδηρούν Παραπέτασμα, αργότερα υιοθετήθηκαν με προθυμία από τη Δύση ως παιδικοί σταθμοί (ένα θέμα που θα μας απασχολήσει εκτεταμένα στο μέλλον).

Μπορεί αυτό το γεγονός να φαντάζει ασήμαντο μπροστά στο μέγεθος του πολέμου, όμως για το ΚΚ κατέχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς πάγιο στόχο του αποτελούσε ο έλεγχος της εκπαίδευσης και η υφαρπαγή των παιδιών από τις οικογένειές τους. Γι’αυτό και φρόντισε να διοργανώσει γιορτή μίσους από όπου και η χαρακτηριστική φωτογραφία:

Όσο για είδος της “κοινωνικής δράσης” που το ψευδοδιδασκαλείο μάθαινε στα παιδιά, δεν έχουμε παρά να δούμε την τύχη που το ΚΚ επιφύλαξε στους κανονικούς δασκάλους της περιοχής προκειμένου να τους αντικαταστήσει με κομματικούς καθοδηγητές:

“…Αὐτὸ ἀκριβῶς συνέβῃ σὲ τέσσερις (4) δασκάλους τῆς Ἀρκαδίας καὶ ἕναν ἀγρότη, οἱ ὁποῖοι μετὰ ἀπὸ παραμονὴ δύο περίπου μηνῶν σὲ Στρατόπεδα Κρατουμένων τοῦ ΕΑΜ/ΚΚΕ στὰ χωριὰ Λάστα καὶ Ζυγοβίστι Γορτυνίας, ἐδικάσθησαν σὲ Λαϊκὸ Δικαστήριο στὸ χωριὸ Ζυγοβίστι στὶς 2 Ἰουλίου 1944 καὶ τοὺς ἀνεκοινώθη ὅτι ἦσαν ἀθῷοι καὶ μποροῦσαν νὰ ἐπιστρέψουν στὰ χωριά τους.

Κάποιοι ὅμως, ποὺ ἐμφανίσθησαν ἐμπρός τους, μὲ φιλικὴ διάθεση, τοὺς συνέστησαν, δῆθεν, γιὰ τὴν ἀσφάλειά τους, νὰ μείνοουν ἐκεῖνο τὸ βράδυ στὸ χωριὸ καὶ νὰ ἀναχωρήσουν τὸ ἐπόμεον πρωΐ.

Οἱ ἴδιοι αὐτοὶ ἄνθρωποι, ποὺ ἦσαν ἐκτελεστὲς τῆς ΟΠΛΑ, τὴν νύκτα τοὺς ὁδήγησαν δεμένους ἔξω ἀπὸ τὸ χωριό, στὸν λόφο Μπολίζοβο, καὶ ἐκεῖ τοὺς δολοφόνησαν καὶ πέταξαν τὶς σορούς τους στὴν Καταβόθρα τοῦ Ἀνεμομύλου.

Παραπλησία διαδικασία ἐπανελήφθη σὲ ἑκατοντάδες ἄλλες περιπτώσεις τὸ 1943-44 ἀπὸ τὸ ΕΑΜ/ΚΚΕ.

Τὰ ὀνόματα τῶν τεσσάρων δασκάλων:

Παρασκευᾶς Δημητρακάκης ἀπὸ τὸ Ἀλεποχώρι Μαντινείας,
Παναγιώτης καὶ Ἄννα Καραλέκκα ἀπὸ τὴν Μεγαλόπολη καὶ
Παναγιώτης Παπαγεωργίου ἀπὸ τὶς Ῥίζες Τεγέας.

Μαζύ τους ἒδολοφονήθη ὁ ἀγρότης Γεώργιος Κατσίνης ἀπὸ τὴν Κερασίτσα Τεγέας.

Ἕνας πέμπτος δάσκαλος, ὀνόματι Καρκαζῆς, ἀπὸ τῖς Ῥίζες, ποὺ εἶχε κλεισθῆ μαζύ τους στὸ Στρατόπεδο Κρατουμένων τῆς Λάστας, πέθανε πρὶν τὴν δίκη.”

Τα σχέδια του ΚΚ μπορεί να πήραν μια αναβολή με την στρατιωτική ήττα του ΔΣΕ, όμως θα έμπαιναν ξανά σε λειτουργία τα χρόνια του καραμανλισμού για να αρχίσουν να μπαίνουν σε οριστική τροχιά τα χρόνια του μερκελισμού…

Advertisements