Επάνοδος της Βασιλείας: Όλα είναι δυνατά όταν είσαι …τσάτσος

Εδώ και πολύ καιρό συντηρείται στη δημοσιότητα το θέμα της επανόδου της Βασιλείας. Ξεκίνησε σαν “καινούρια ιδέα”, καλλιεργήθηκε με πρωτοσέλιδα και εγκωμιαστικά άρθρα, παρουσιάσεις μέσα από καθεστωτικές δημιοκρατικές εφημερίδες, συνεχίστηκε με συνεντεύξεις του Κωνσταντίνου όπου μεταξύ άλλων αναφέρθηκε κολακευτικά στον Τσίπρα… και ξαφνικά η κοινή γνώμη άρχισε να εμφανίζεται θετική στο ενδεχόμενο επανόδου της Βασιλείας.

Συμπτωματικά, η επάνοδος της Βασιλείας στην Ελλάδα, τουλάχιστον με την ίδια βασιλική οικογένεια, θα είχε ως αποτέλεσμα η Ελλάδα να έχει Εβραίες πριγκήπισσες, θυμίζοντας ακόμα περισσότερο τη Ρουμανία του μεσοπολέμου (στην οποία θα αναφερθούμε αναλυτικότερα στο μέλλον).

“Αυτό το ανόητο κνώδαλο το οποίο στάθηκε ανίκανο να αποκτήσει τη στοιχειώδη βασιλική παιδεία σουρνάμενο στα καμπαρέ πίσω από την Αλίκη Βουγιουκλάκη, επέδειξε την αίσχιστη ανοησία να συγγενέψει τα παιδιά του με Εβραίες συζύγους καθιστώντας δικαιωματικά τους απογόνους του ΕΒΡΑΙΟΥΣ και με δεδομένο το πρόταγμα καταγωγής για τους Εβραίους όσων προέρχονται από μάνα Εβραία, ενώ σήμερα, διεκδικεί την παλινόρθωση ενός θρόνου τον οποίο ο ίδιος στο παρελθόν γκρέμισε για να τον συνεχίσουν ΕΒΡΑΙΟΙ …διάδοχοι!”

(Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ)

vasilias_exoria

Όσο για το πόσο κοντά στο λαό βρίσκεται η τέως βασιλική οικογένεια, αρκεί να διαβάσει κανείς τη σχετική είδηση:

“O TEΩΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΑΓΟΡΑΣΕ ΒΙΛΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΣΤΟ ΠΟΡΤΟ ΧΕΛΙ ΜΕ 5.000.000 ΕΥΡΩ! ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙ Ο «ΚΟΚΟΣ» ΠΟΥ ΤΑ ΒΡΗΚΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ;;; (ΕΓΓΡΑΦΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ)

Ο τέως ΒΑΣΙΛΙΑΣ αγόρασε βίλα εκατομμυρίων ευρώ με ΟFF-SHORE…

Με αφορμή την πρόσφατη επανεμφάνιση, σε τηλεοπτική εκπομπή, του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου, αξίζει να θυμηθούμε πως ακριβώς αγόρασε το ‘σπιτάκι’ του στο Πόρτο Χέλι.

Μιλάμε για την παλιά βίλα του Αγά Χαν στο Πόρτο Χέλι που αγοράστηκε από τον τέως με μόνο 5,000,000 ευρώ. Οφείλουμε να αναφέρουμε πως μέχρις στιγμής δεν έχει γίνει κάποια κίνηση από τη δικαιοσύνη. Οφείλουμε όμως να παραθέσουμε τα στοιχεία, που προκύπτουν από τη δημοσιογραφική έρευνα χωρίς να προχωρούμε σε εισαγγελικού τύπου καταδίκες.

Ναι, η είδηση ότι το «αραβικό παλάτι», όπως το αποκαλούν οι ντόπιοι, άλλαξε οικοδεσπότη επιβεβαιώνεται. Είναι ο τέως βασιλιάς Κωνσταντίνος. Ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον αποκτά το τίμημα της αγοραπωλησίας.

Οπως αποκαλύπτει το «ΘΕΜΑ», φτάνει τα 5 εκατ. ευρώ, τα μισά δηλαδή για ένα ακίνητο των 10 εκατ. ευρώ τουλάχιστον, όπως επισημαίνουν μεσίτες της αγοράς. «Αν αυτό δεν είναι ευκαιρία, τότε τι είναι;» σχολιάζουν, επιμένοντας ότι «ο τέως αγόρασε κοψοχρονιά». Λέγεται μάλιστα ότι εξαιτίας αυτής της αγοράς ο έκπτωτος βασιλιάς έβαλε στον πάγο και τα φιλόδοξα σχέδια που είχε για την ανέγερση του δικού του «παλατιού», που υποτίθεται ότι θα έχτιζε στη θέση Γκιαλέζα, μια περιοχή-κόμβο, αφού βρίσκεται εξίσου κοντά σε Σπέτσες, Πόρτο Χέλι και Ερμιόνη, σε μια έκταση 40 στρεμμάτων, για τα οποία μάλιστα είχε δαπανήσει περισσότερα από 1,6 εκατ. ευρώ.”

vasilias-prigkipas-papandreou

Επειδή κάποιοι αφελείς νομίζουν είτε ότι “αυτά δε γίνονται” είτε ότι τέτοιες κινήσεις είναι “αυθόρμητες”, θα ανατρέξουμε στο μακρινό παρελθόν.

Κάπου στα τέλη της ταραγμένης δεκαετίας του 1940, σε ένα αριστοκρατικό σπίτι της Χαριλάου Τρικούπη, κάποιες κυρίες της υψηλής κοινωνίας μιλούν με καμάρι για τον ανιψιό τους: “Ο Κωστάκης θα γίνει πρόεδρος της δημοκρατίας!“.

Φυσικά εκείνη την εποχή δεν υπήρχε ούτε ως θεσμός ούτε ως σκέψη η θέση του προέδρου της δημοκρατίας. Για την ακρίβεια, οποιαδήποτε σκέψη αλλαγής του πολιτεύματος ήταν ανίερη και ασεβής, τουλάχιστον στα ανώτερα κοινωνικά στρώματα πέριξ του Κωλονακίου. Όσοι άκουγαν τα λόγια αυτά νόμιζαν ότι οι γηραιές κυρίες είχαν αρχίσει να χάνουν τα λογικά τους.

Κατά περίεργο τρόπο, μετά από περίπου 25 χρόνια η πρόβλεψη αυτή επαληθεύτηκε πανηγυρικά, με τον Κωνσταντίνο Τσάτσο να γίνεται πρώτος πρόεδρος της προδοτικής δημιοκρατίας. Μετά από μια περίεργη διαδρομή, το φίδι δάγκωσε την ουρά του ολοκληρώνοντας τον κύκλο του.

Η ιστορία της οικογένειας Τσάτσου ξεκινά με τον Κωνσταντίνο Ι. Τσάτσο, γραμματικό του Αλή Πασά. Με την επικράτηση της Επανάστασης έσπευσε να καταλάβει πολιτική θέση, να γίνει πληρεξούσιος Ευρυτανίας και να ασχοληθεί με το εμπόριο.

Ο επόμενος Κωνσταντίνος Τσάτσος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1899 σε μια ακραιφνώς βενιζελική οικογένεια. Υπήρξε μαθητής του Γληνού και το 1914 σε ηλικία 15 ετών εισάγεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Με την αποφοίτησή του το 1918 βρέθηκε μαζί με τον κρυπτοεβραίο Ελευθέριο Βενιζέλο στο Παρίσι ως κρυπτογράφος της ομάδας του Βενιζέλου.

Τα επόμενα χρόνια ο Τσάτσος θα ακολουθήσει μια πανεπιστημιακή διαδρομή με διάφορες βαρετές διατριβές για να βρεθεί άμισθος υφηγητής κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 1930. Εκείνη την εποχή (και όχι μόνο…) ήταν καθιερωμένο να ξεκινά κάποιος την πανεπιστημιακή του καριέρα ως άμισθος υφηγητής, όπως έγινε και με τον Ιωάννη Συκουτρή. Όμως ο Συκουτρής οδηγήθηκε στην αυτοκτονία το 1937, ενώ ο Τσάτσος, για να είναι τσάτσος, δεν αντιμετώπισε ποτέ τέτοια υπαρξιακά προβλήματα. Αντίθετα, άρχισε να θέτει την αμφισβήτηση του υπάρχοντος πολιτεύματος και κάποια στιγμή η κυβέρνηση αποφάσισε να τον παύσει από το πανεπιστήμιο, κάτι που όμως δεν έγινε λόγω της σφοδρής αντίδρασης του Παναγιώτη Κανελλόπουλου.

Το καθεστώς της 4ης Αυγούστου αμφιταλαντεύτηκε στο να του αναθέσει κάποια θέση, όταν όμως διαπίστωσε ότι ως τσάτσος λοξοκοίταζε και προς τους κομμουνιστές προτίμησε να τον στείλει εξορία στις μακρινές …Σπέτσες. Και πάλι όμως μια προσωπική παρέμβαση προς τον Μανιαδάκη είχε ως αποτέλεσμα την επιστροφή του στην Αθήνα.

Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ο Τσάτσος “προσφέρθηκε να πολεμήσει” γράφοντας δελτία τύπου στη Διεύθυνση Εξωτερικού Τύπου. Υπό την προστασία του Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού βολιδοσκόπησε την αποχώρησή του μαζί με την Ελληνική Κυβέρνηση, φλερτάρισε με ΕΑΜ και ΕΔΕΣ, και προς το τέλος του πολέμου κατέληξε στη Μέση Ανατολή όπου κλιμάκια φιλόδοξων και πρόθυμων που αργότερα θα έπαιζαν ρόλο στη μεταπολίτευση έκαναν επαφές με Εβραϊκούς πυρήνες. Την ίδια χρονιά βρέθηκε πάλι κάτοχος πανεπιστημιακής έδρας, καθώς από τότε ήταν έθιμο να εξασφαλίζεται μια ακαδημαϊκή θέση σε όσους το σύστημα σκόπευε να “αξιοποιήσει” στο μέλλον.

Ταυτόχρονα του δόθηκε και θέση υπουργού εσωτερικών στην υπηρεσιακή κυβέρνηση, και στη συνέχεια θέση υπουργού τύπου και αεροπορίας(!). Στις πρώτες εκλογές που έγιναν παραιτήθηκε από το πανεπιστήμιο προκειμένου να κατέβει ως υποψήφιος στις εκλογές, καθώς όπως ομολογούσε ο ίδιος την είχε ψωνίσει γερά:

«Στα χρόνια όμως της Κατοχής, μια πρόσθετη φλόγα άναψε μέσα μου. Με έπιασε η μανία της πολιτικής δράσης. Το 1944-45 ήθελα με πάθος να γίνω Υπουργός[…]Οι επιθέσεις που μου έγιναν […] γιατί είχα κάνει ως υπουργός σε 3 1/2 μήνες σπουδαίο έργο,επιτείνανε τις φιλοδοξίες μου. Απέβλεπα πια στο βουλευτιλήκι[…]»

Αμέσως έγινε υπουργός παιδείας, αλλά όταν το 1950 απέτυχε να επανεκλεγεί, βρήκε θέση αρθρογράφου στην Καθημερινή και κάπου εκεί οι Αμερικανοί ζήτησαν την τοποθέτησή του στο υφυπουργείο συντονισμού. Ο ίδιος ο Τσάτσος θεώρησε ότι οι Αμερικανοί “εκτίμησαν το έργο του ως υπουργού παιδείας”.

Τί σήμαινε άραγε αυτό; Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Αμερικανοί προσπάθησαν να πάρουν υπό τον έλεγχό τους την παιδεία σε όλες τις χώρες της επιρροής τους (το ίδιο έκαναν και οι Σοβιετικοί, αλλά με πιο χονδροειδή τρόπο, αυτό της επιβολής παιδικών σταθμών). Στις χώρες που ηττήθηκαν στρατιωτικά, όπως η Γερμανία και η Ιαπωνία, οι Αμερικανοί δεν είχαν πρόβλημα στο να επιβάλλουν τις απαιτήσεις τους χωρίς προσχήματα. Στις υπόλοιπες, “συμμαχικές” χώρες, χρειάστηκε να καταφύγουν στη χρησιμοποίηση κατάλληλων ανθρώπων προκειμένου να θέσουν τα θεμέλια μιας μεταστροφής της εκπαίδευσης σύμφωνα με όσα προέβλεπαν τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών.

Εκείνο που είχε σημασία για τον Τσάτσο ήταν ότι δεν έμεινε ποτέ χωρίς θέση. Άλλωστε είχε και την πολιτική προστασία του Σοφοκλή Βενιζέλου. Όταν κατηγορήθηκε για οικονομικά σκάνδαλα, η εξεταστική επιτροπή τον αθώωσε όπως είναι παράδοση στην Ελλάδα. Στο μεταξύ, το ίδρυμα Fulbright ανέλαβε τη χορηγία της περιοδείας του στην Αμερική, καθώς θεωρήθηκε πως καμιά ντουζίνα Αμερικανικά πανεπιστήμια έπρεπε να γίνουν δέκτες της επιστήμης της τσατσιάς (έργο που θα δούμε να επαναλαμβάνεται αρκετές φορές μετά το 2000 με αρκετές εγχώριες, πολιτικές και μη, προσωπικότητες).

Με την ίδρυση της ΕΡΕ, ο Τσάτσος βρέθηκε να είναι το δεξί χέρι του Καραμανλή Α’, γνωστού επιβήτορα πλούσιων ομοφυλοφίλων που όμως δεν είχε την ικανότητα να γράφει τους λόγους “του” και τα κείμενά “του”, έργο που θα αναλάμβανε ο Τσάτσος, αμειβόμενος με διάφορες υπουργικές θέσεις και εμπλεκόμενος πάλι με ένα οικονομικό σκάνδαλο, αυτή τη φορά για την ανέγερση του ξενοδοχείου της Πάρνηθας. Αυτά φυσικά ήταν ασήμαντα πταίσματα για τον Καραμανλή των βραχωδών οικοπέδων, κι έτσι ο Τσάτσος έφτασε να γίνει ακαδημαϊκός μετά βαΐων και να απολαμβάνει την εξουσία μέχρι την ημέρα της 21ης Απριλίου του 1967.

Με την επιστροφή του Καραμανλή βρέθηκε άμεσα με υπουργείο, όπου περνούσε τις ώρες του συντάσσοντας το νέο σύνταγμα (όπως βλέπουμε να κάνει τώρα ο Αλιβιζάτος) και καταρτίζοντας εκλογικούς συνδυασμούς για το μαοϊκό μόρφωμα της Νέας Δημοκρατίας. Κι ενώ ο Κωνσταντίνος Τσάτσος ετοίμαζε το προεδρικό κουστούμι του, ο ανιψιός του Δημήτριος Τσάτσος ανέλαβε την εισήγηση για το νέο σύνταγμα που θα άλλαζε τη μορφή του πολιτεύματος. Στο διάστημα αυτό, ο Κωνσταντίνος είχε ουσιαστικά εγκαταλείψει το θρόνο του, όπως κάποια κυρία της καλής κοινωνίας είχε ανακοινώσει με βεβαιότητα κάπου 25 χρόνια πριν!

Κι ενώ ο έμπλεος βλακείας λαός γιόρταζε την εγκαθίδρυση ενός νέου ειδώλου που θα λεγόταν “Κωνσταντίνος Τσάτσος, Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας”, ο Τσάτσος στην πραγματικότητα έπαιζε το ρόλο του τσάτσου που θα κρατούσε ζεστή την καρέκλα για τα οπίσθια του Καραμανλή Α’:

“Όπως αναφέρει ο Τσάτσος στα απομνημονεύματά του, ο Καραμανλής είχε θέσει ως μοναδικό όρο ότι σε περίπτωση που θα ήθελε να μεταπηδήσει νωρίτερα από τα πέντε χρόνια στην προεδρία της δημοκρατίας, αυτός θα παραιτείτο[70].Ο Τσάτσος αποδίδει την επιλογή του Καραμανλή στο πρόσωπό του στους εξείς λόγους: θα τηρούσε την υπόσχεσή του να παραιτηθεί από την Προεδρία της Δημοκρατίας σε περίπτωση που ο Καραμανλής ήθελε να μεταπηδήσει σε αυτήν, όπως είχαν συμφωνήσει μυστικώς οι δύο άντρες. Δεν θα εκμεταλλευόταν το αξίωμά του για να αυτοπροβληθεί σε βάρος του Καραμανλή…”

Από εκείνο το σημείο και μετά ο Τσάτσος επιδόθηκε απερίσπαστος στην προώθηση των εντολών της στοάς που αφορούσαν την υλοποίηση του σχεδίου Kalergi. Σε αναγνώριση του βρώμικου ρόλου του, του έδωσαν το βραβείο Coudenhove-Kalergi και μέχρι το θάνατό του περιόδευε ανα τας Ευρώπας για τη διάδοση του σχεδίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ξεχωριστή στιγμή όταν το καθεστώς Τσαουσέσκου τον έκανε μέλος της Ρουμανικής Ακαδημίας, καθώς η Νέα Δημοκρατία ήταν το κόμμα που προωθούσε τον κομμουνισμό έχοντας ως οπαδούς δεξιούς και ακροδεξιούς.

Τώρα η ιστορία επαναλαμβάνεται με μια άλλη μορφή. Το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που εξέθρεψε με μεγάλη στοργή η Νέα Δημοκρατία έχει αναλάβει να αλλάξει τα φώτα στο πολίτευμα προκειμένου να καλυφθεί το έλλειμα ηθικής στο δημόσιο βίο με το πρόσχημα ενός ελλείματος πολιτειακών ρυθμίσεων. Και από το πουθενά επανέρχεται στο προσκήνιο ο αποτυχημένος μονάρχης, καθώς η ευκαιρία να αποκτήσει η Ελλάδα Εβραϊκή “βασιλική” οικογένεια φαντάζει σα μια λογική συνέχεια στην υλοποίηση του σχεδίου Kalergi.

ame-prigkipes

Όσο για τον Τσάτσο; Έχοντας περάσει από όλα τα στρατόπεδα και καταφέρνοντας να επιζεί όλων των καταστάσεων, εκτέλεσε την αποστολή που του είχαν αναθέσει δεκαετίες πριν κι ενώ τα πρόβατα του εκλογικού σώματος άκουγαν με δέος τις πολιτικές φανφάρες του συναφιού του. Ποιός το περίμενε ότι η ιστορία ήταν προδιαγεγραμμένη με τέτοιο τρόπο; Κι όμως, όλα είναι δυνατά όταν είσαι τσάτσος!

Advertisements