Λίγα λόγια για τον Γιάννη Σχοινά

Στις 6 Οκτωβρίου 2016 έφυγε από τη ζωή ένας άνθρωπος που σημάδεψε με την παρουσία του τον εθνικιστικό χώρο, αψηφώντας για δεκαετίες τις συνεχείς επιθέσεις και εμπρησμούς και τη στοχοποίηση από το καθεστώς που απαιτεί να κυκλοφορούν βιβλία μόνο συγκεκριμένων πολιτικών χώρων.

Σημειώνει ο Σπύρος Χατζάρας:

“7/10/16
Έφυγε ο εκδότης και μαχητής της πατρίδας Γιάννης Σχοινάς
Παρών για δεκαετίες ολόκληρες στο μετερίζι του Πατριωτισμού.
Από το 1987 ήταν διευθυντής και ιδιοκτήτης του εθνικιστικού εκδοτικού οίκου «Νέα Θέσις», που δέχθηκε πάνω από 25 εμπρηστικές επιθέσεις από τους «αριστερούς» της Νέας Τάξης, αλλά πάντα ξεκινούσε από την αρχή.
Ήταν από τα Φύχτια το χωριό της μάνας μου που ήταν και εκείνη Σχοινά. Τα τελευταία χρόνια τον προσέβαλε ο καρκίνος. Έδωσε τη μάχη του την οποία έχασε χθες.
Ο Γιάννης Σχοινάς, γεννήθηκε το 1951 στα Φίχτια Αργολίδος πλησίον των Μυκηνών. Περάτωσε την Εγκύκλιο και Μέση εκπαίδευση στον Ασπρόπυργο και σπούδασε στο Μαθηματικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Πατρών, από όπου δεν πήρε το πτυχίο του, διωχθείς για την εθνικιστική του ιδεολογία, από το καθεστώς της μεταπολιτεύσεως του 1974.
Υπήρξε μέλος της 4ης Αυγούστου μέχρι το 1975. Μετά στην ΕΝΕΠ και στο ΕΝΕΚ ως μέλος της ηγεσίας τους.
Υπήρξε υποψήφιος βουλευτής στην Αργολίδα με τον ΛΑΟΣ. Υπήρξε εκδότης των εθνικιστικών εντύπων «Νέα Θέσις», «Συναγερμός», «Ελληνισμός» και «Μαχόμενος Ελληνισμός». Οργάνωσε δύο συνέδρια στο Άργος με την ιδιότητα του προέδρου της Επιτροπής Αναδείξεως Αρχαιοτήτων με θέματα «Άργος και Ηρακλής» (2012) και «Άργος και Μέγας Αλέξανδρος» (2013).
Από τις αρχές του 2012 υποστήριξε το «Λαϊκό Σύνδεσμο Χρυσή Αυγή».
Καλό ταξίδι Γιάννη.”

Για τον Γιάννη Σχοινά και τους αγώνες του εξιστορεί ο Γιάννης Παναγιωτακόπουλος:

“Αυτός ήταν ο Γιάννης..

1993 – 94 θά ‘ταν. Μαθητής 1ης Λυκείου, κατεβαίνω πρώτη φορά να βρῶ τήν Νέα Θέση στήν Ἱπποκράτους 69α, γιά νά πάρω τό πρῶτο μου βιβλίο ἀπό τά ἅπαντα τοῦ Ἴωνος.

Ψάχνω ἀριστερά τούς ἀριθμούς… Ἱπποκράτους ενενηντακάτι ἔνα βιντεοκλάμπ, παρακάτω ἕνα κουρεῖο, ἕνα ψιλικατζίδικο, ἕνα καμμένο μαγαζί πού ἔβγαζε καπνούς, μετά ἕνα καθαριστήριο, ἕνα μαγαζί μοντελισμοῦ… Καταλαβαίνω πῶς εἶχα κατεβεῖ πολύ… Ξαναγυρνάω ψάχνοντας γιά να συνειδητοποιήσω τελικά ὅτι τό 69α εἶναι ἐκεῖνο τό καμμένο μαγαζί…

Ἔξω σε ἕνα τραπεζάκι καθόταν ὁ Σχοινάς, δίπλα του ἡ Βιβή καί γύρω τους 5-6 ἄλλοι. Κοιτοῦσαν ὅλοι τήν φρεσκοσβισμένη μαύρη τρύπα πού ἔβγαζε καπνούς. Πέταγε πού καί πού κανένα μπινελίκι ὁ Σχοινάς, συμφωνοῦσαν οἱ ὑπόλοιποι, καί ξανακοιτούσαν τήν μαύρη τρύπα πού ἄχνιζε… Κάθισα κι ἐγώ δίπλα καί κοίταζα…

-Θέλεις κάτι παλληκάρι μου;
-Εεε, ὄχι… Βασικά εἶχα ἔρθει γιά να πάρω κάποιο βιβλίο τοῦ Δραγούμη. Ἀλλά βλέπω δέν ἦρθα σε καλή ὥρα…
-Κάτσε, περίμενε. Βιβή γιά δές κοντά στήν πόρτα. Πρέπει να εἶναι ἕνα πακέτο Δραγούμη πού ἔχει γλυτώσει.
Πάει ἡ Βιβή καί πράγματι βρίσκει κάποια. Γυρνάει καί φέρνει ἕνα “Ὅσοι Ζωντανοί”μουτζουρωμένο γύρω -γύρω ἀπό τις στάχτες. Το παίρνει ὁ Γιάννης,
τό τινάζει λίγο καί μου το δίνει…

-Τί χρωστάω; τον ρωτάω
-Τίποτα, δῶρο ἀπό ἐμάς… Μου κάνει
Ἦταν τό καλύτερο δῶρο πού μου ἔκαναν ποτέ!
Αὐτό ἦταν ὁ Γιάννης. Ἦταν ἕνας σπάνιος ἄνθρωπος, πού ἄν εἶχες τήν τύχη νά τόν συναντήσεις, μποροῦσε τόσο ἁπλά νά σοῦ ἀλλάξει τήν ζωή…”

Ήταν γνωστό σε πολλούς πως ο χώρος του βιβλιοπωλείου απείχε πολύ από τον εμπορικό χαρακτήρα που συνήθως χαρακτηρίζει παρόμοιες επιχειρήσεις. Παραθέτουμε από την αναφορά του Γιώργου Μάστορα στον Γιάννη Σχοινά:

“Τιμώντας τον Γιάννη Σχοινά

Ήταν Πέμπτη βράδυ όταν πληροφορήθηκα από έναν Συναγωνιστή ότι ο Γιάννης Σχοινάς «έφυγε» από κοντά μας. Γνώριζα για το σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε, η είδηση όμως της απώλειάς του δεν με βρήκε προετοιμασμένο. Τώρα, λίγες ημέρες μετά την ενταφίασή του στην πατρική του γη, στα Φίχτια Αργολίδας, ας πω και από την δική μου πλευρά κάποια λίγα πράγματα για τον Γιάννη.

Τον γνωρίζω από το 1987, όταν ήταν υπεύθυνος του βιβλιοπωλείου «Νέα Θέσις». Ενθυμούμαι ότι δεν ήταν λίγες οι φορές που μου χάρισε βιβλία, δείγμα του ότι ο Γιάννης δεν φερόταν ως «έμπορος». Τα πρώτα βιβλία Εθνικιστικού περιεχομένου που μελέτησα στην ζωή μου ήταν από τις εκδόσεις και το βιβλιοπωλείο του Γιάννη. Συνετέλεσαν κι εκείνα στον δικό τους βαθμό γι’ αυτό το οποίο είμαι σήμερα. Μπορεί για πολλά χρόνια να ακολουθήσαμε διαφορετικές πολιτικές επιλογές, αλλά μας ένωνε πάντοτε η κοινή προσήλωση στα ιδεώδη του Εθνικισμού και η αμοιβαία προσωπική εκτίμηση που είχαμε ο ένας για τον άλλον. Δεν μπορώ να ξεχάσω το αληθινό ενδιαφέρον του για την επαγγελματική μου αποκατάσταση το 1991, την εποχή που αποφάσισα τελικά να «μπλέξω» με την Οικοδομή και την ιδιότητα του Κτίστη για μια 20ετία περίπου.[…]”

Για την προσπάθεια του Γιάννη Σχοινά να κρατήσει το βιβλιοπωλείο και την προσπάθεια του αστυνομικού κράτους να διευκολύνει την καταστροφή του, παραθέτουμε λίγα λόγια από μία από τις τελευταίες συνεντεύξεις του:

“Δεχθήκαμε 21 εμπρηστικές επιθέσεις στο βιβλιοπωλείο και δύο σε εκθέσεις βιβλίου, στις οποίες απειλήθηκε η ζωή ιδιοκτητών, εργαζομένων και πελατών.

[…]Όσο για συλλήψεις ενόχων, είχα την διαβεβαίωση του υπευθύνου αξιωματικού της ΓΑΔΑ, ότι είχαν συλλάβει τρία άτομα κατά την επίθεση του Σεπτεμβρίου 2007 στην έκθεση βιβλίου της Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Όταν όμως εκλήθησαν την επομένη το πρωί οι μαρτυρες για να προβούν στην διαδικασία της αναγνωρίσεως δεν υπήρχαν συλληφθέντες… Αυτό υπήρξε η μοναδική περίπτωση «συλλήψεως» ενόχου. Αρνούμαι, μετά ταύτα, να πιστέψω, ότι ένας ολόκληρος κρατικός μηχανισμός δεν είναι σε θέση να εντοπίσει ούτε έναν ένοχο.

Έξι ημέρες αργότερα στις 12 Οκτωβρίου, χωρίς να δείξουν ούτε τον στοιχειώδη σεβασμό σε έναν άνθρωπο που έφυγε από τη ζωή, “άγνωστοι” που φυσικά παραμένουν ασύλληπτοι τοποθέτησαν βόμβα στο βιβλιοπωλείο και το κατέστρεψαν για άλλη μια φορά:

“EKTAKTO – Ισχυρή έκρηξη βόμβας σε βιβλιοπωλείο στην Ιπποκράτους! Aνάστατοι οι κάτοικοι! Ο ιδιοκτήτης EΘΝΙΚΙΣΤΗΣ πέθανε πριν λίγες μέρες (ΦΩΤΟ)

Είχε προηγηθεί προειδοποιητικό τηλεφώνημα – Κλειστοί δρόμοι στο κέντρο της Αθήνας – Έρευνες της ΕΛΑΣ για την ύπαρξη και δεύτερου μηχανισμού

Ισχυρή έκρηξη αυτοσχέδιου εκρηκτικού μηχανισμού σημειώθηκε λίγα λεπτά πριν από τις 11 το βράδυ στην οδό Ιπποκράτους 112 στα Εξάρχεια, στο βιβλιοπωλείο Ελεύθερη Σκέψη.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες από την έκρηξη έχουν προκληθεί ζημιές τόσο στο βιβλιοπωλείο, όσο και σε αυτοκίνητα που ήταν σταθμευμένα επί της Ιπποκράτους.

Είχε προηγηθεί τηλεφώνημα αγνώστου στις 22.22′ στην Εφημερίδα των Συντακτών, ο οποίος προειδοποιούσε για την έκρηξη και μάλιστα, είχε τονίσει όταν «δεν είναι φάρσα».

«Δεν είναι φάρσα, πες στην αστυνομία ότι θα μαζεύει τους ανθρώπους από τα παράθυρα», τόνισε χαρακτηριστικά ο άνδρας, ο οποίος υπαγόρευσε το κείμενο για δεύτερη φορά πριν κλείσει το τηλέφωνο.

Αυτή την ώρα η Ιπποκράτους παραμένει κλειστή, όπως και οι κάθετοι δρόμοι.

Σημειώνεται ότι το συγκεκριμένο βιβλιοπωλείο είχε γίνει στόχος αγνώστων και το καλοκαίρι του 2008: Τότε είχε γίνει εμπρηστική επίθεση με μολότοφ, από περίπου 15 κουκουλοφόρους, οι οποίοι στη συνέχεια εξαφανίστηκαν με τα πόδια στα στενά των Εξαρχείων. Οι δράστες παρέμειναν ασύλληπτοι.

giannis_shoinas_1_vivliopoleio

Στη συνέχεια οι δράστες ισχυρίστηκαν ότι στόχος τους ήταν η οικία της εισαγγελέως Τσατάνη. Αυτός ο ισχυρισμός είναι προσχηματικός: Όλοι καταλαβαίνουν ότι αν στη θέση του βιβλιοπωλείου ήταν κάποιο μαρξιστικό στέκι ή κάποια κατάληψη λαθροεποίκων, δεν υπήρχε περίπτωση να τοποθετηθεί εκεί καμία βόμβα.

Οι αριστεροί, και ιδιαίτερα εκείνοι που κόπτονται για τους εβραίους και τον ναζισμό, αρέσκονται να λένε με στόμφο πως εκεί που καίνε βιβλία κάποτε θα καίνε ανθρώπους. Και οι ίδιοι έχουν φροντίσει να δείξουν πως αυτό είναι πραγματικότητα, καθώς η παρουσία της αριστεράς στο κέντρο των Αθηνών έχει συνδεθεί τόσο με τους εμπρησμούς βιβλιοπωλείων όσο και με τον εμπρησμό της Marfin.

Αυτή η τελική πράξη ασέβειας σε έναν άνθρωπο που μίσησαν πολιτικά δείχνει πως οι μέθοδοι τόσο του αριστερού παρακράτους όσο και του δεξιού κράτους δεν αλλάζουν.

Μόλις κυκλοφόρησε η είδηση του θανάτου του Γιάννη Σχοινά, τα σκουπίδια του παρακράτους έσπευσαν για μια ακόμη φορά να καταστρέψουν το βιβλιοπωλείο του, ενώ ο κρατικός μηχανισμός με τη σειρά του για μια ακόμη φορά δήλωσε αναρμόδιος. Τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης υποβάθμισαν το γεγονός, όπως συνηθίζουν κάποτε, και ουσιαστικά το αποσιώπησαν.

giannis_sxoinas_2_vivliopoleio

Αυτή η τυπική στάση ανανδρίας που χαρακτηρίζει αυτά τα ανθρώπινα σκουπίδια, ανεξάρτητα από το καπέλο που κάθε φορά φορούν, δείχνει πως καμία συναλλαγή δεν είναι δυνατή ή επιτρεπτή.

Ο Γιάννης Σχοινάς άφησε πίσω του δεκαετίες παρουσίας στον εθνικιστικό χώρο, αλλά και το παράδειγμα της αγωνιστικότητάς του. Όσα βιβλία και να κάψουν οι αριστεροί, οι ιδέες μας θα συνεχίσουν να υπάρχουν!

Advertisements