Μια φανταστική ιστορία που δε θα μπορούσε να είναι αληθινή

Πολλές φορές η φαντασία ξεπερνά ακόμα και την πιο απίστευτη πραγματικότητα. Κάπως έτσι θα μπορούσαμε να πούμε για την παρακάτω ιστορία που είναι τόσο φανταστική που κάποιοι θα χαρακτήριζαν ακόμα και κουλή.

Η ιστορία ξεκινά από πολύ παλιά. Εμείς όμως θα την αρχίσουμε από τη ζωηρή κόρη μιας κρυπτοεβραϊκής οικογένειας. Αυτή θα γινόταν αργότερα γνωστή για τις αχόρταγες ορέξεις της που την ωθούσαν στο να εξαντλεί πεινασμένους για εξουσία νεαρούς οπαδούς κομματικής νεολαίας. Όμως είχε δείξει από νωρίς το φλογερό της ταμπεραμέντο. Μικρή ακόμα γνώρισε τον έρωτα στο πρόσωπο μπιρμπιλωμάτη ανερχόμενου καλλιτέχνη. Άλλωστε και κείνος ήταν εβραιόπουλο. Ο πατέρας του, εβραίος πράκτορας, είχε ένα φλογερό ειδύλιο με τη μητέρα του στα χρόνια του ναζισμού. Δε θα μπορούσε λοιπόν να μην αναπτυχθεί ένα θερμό ερωτικό πάθος ανάμεσα στα δυο εβραιόπουλα.

Μόνο που δυστυχώς η έλλειψη αντισυλληπτικών μέτρων έφερε το ατύχημα. Η μικρή αλλά ανεπτυγμένη σαν αλόγα εβραιοπούλα έμεινε ολίγον έγκυος. Η οπισθοδρομική κοινωνία δεν έδειχνε εύκολα κατανόηση. Ιδιαίτερα όταν το λεπτό θέμα αφορούσε μια ξακουστή πολιτική οικογένεια. Μια οικογένεια που κάποιοι προοόριζαν να παίζει πάντα σπουδαίο ρόλο στην ποδηγέτηση του κρατιδίου που αργότερα θα γινόταν γνωστό ως Ινδογραικία.

Η λύση βρέθηκε εύκολα. Το παιδί παρουσιάστηκε σαν παιδί της καρπερής γιαγιάς. Αμέσως άρχισε η προετοιμασία του για τα ανώτατα αξιώματα που έπρεπε να καταλάβει στο μέλλον. Φυσικά με φοίτηση στο Κολλέγιο της άρχουσας τάξης, όπου τα παιδιά των προδοτικών οικογενειών προετοίμαζαν το μέλλον τους σε ένα περιβάλλον απόλυτα προστατευμένο από τυχόν επιρροές του λαουτζίκου. Εκεί ο Κούλης διέπρεψε στα σπορ και ειδικά στο τένις.

(Λέμε ο Κούλης γιατί πρόκειται για μια κουλή ιστορία, οπότε δε θα μπορούσαμε να ονομάσουμε διαφορετικά τον ήρωα της ιστορίας μας)

Στη συνέχεια, ο μικρός Κούλης ταξίδεψε μέχρι τη μακρινή Αμερική, όπου πλήθος από Εβραιόπουλα απολάμβαναν την εξαίρετη εκπαίδευση του Harvard. Εκεί γνώρισε και μια άλλη Εβραιοπούλα, και παρά το γεγονός πως δεν ήταν και πολύ φανατικός, βρήκε ότι θα έκαναν ταιριαστό ντουέτο.

Με την επιστροφή στην Ελλάδα τον περίμενε μια καλή καρέκλα προκειμένου να προετοιμάσει το βιογραφικό του αλλά να βγάλει κι ένα καλό χαρτζιλίκι. Μπορεί να κυβερνούσε το αντίπαλο κόμμα, αλλά στην πραγματικότητα πάντα υπήρχε κατανόηση ανάμεσα στα κόμματα του συνταγματικού τόξου. “Μπορεί στη Βουλή να έχουμε και τις διαφωνίες μας, αλλά τα παιδιά πρέπει να τα βολεύουμε πάντα χωρίς εξαιρέσεις.” Κάπως έτσι φτάσαμε και στον ύψιστο ανθρωπισμό του συνταγματικού τόξου να φωνάζουμε λαθρόπουλα στην Ελλάδα για να τα στείλουμε στο σχολείο “για όλα τα παιδιά”, όπως θα έλεγε κι ο Φίλης.

Προκειμένου να διευκολυνθεί να ανοίξει το δικό του σπιτικό, φίλοι και γνωστοί αποφάσισαν να τσοντάρουν από κάτι. Εκεί έγινε και μια παρεξήγηση. Οικογενειακός φίλος του έστειλε δώρο όλη την οικοσκευή, κάτι τηλεφωνικά κέντρα για το πολιτικό γραφείο και μερικούς λεμονοστίφτες. Κάποιοι από το λαουτζίκο θύμωσαν και έκαναν αιχμηρά, κακιασμένα σχόλια, κρίνοντας λανθασμένα τον φέρελπι γουρλομάτη νέο. Διότι δεν είναι δυνατόν ένας τέτοιος νέος να παιδεύεται οικονομικά για να πάρει μερικές ηλεκτρικές συσκευές. Αντίθετα, πρέπει το μυαλό του να είναι απερίσκεπτο από τις ενοχλήσεις της καθημερινότητας, προκειμένου να αποδώσει τα μέγιστα όταν θα αναλάβει τα ηνία της χώρας.

Ο δρόμος προς την εξουσία δεν ήταν όμως στρωμένος με δάφνες. Κάποια συζυγικά μικροκαυγαδάκια για μερικά χούγια και κουσούρια σε συνδυασμό με τα γνωστά για την τσιγγουνιά τους πεθερικά οδήγησαν σε σκάνδαλο που θα μπορούσε να λεκιάσει ανεπανόρθωτα την πολιτική καριέρα του νέου, καθώς αυτή η οπισθοδρομική συντηρητική κοινωνία είναι ακόμα πολύ άκαμπτη. Όμως η ζωηρή νύφη πείσθηκε με το κατάλληλο κίνητρο, δηλαδή το οικονομικό, να επιστρέψει και να συμβάλλει στο να χτιστεί ένα σωστό προφίλ.

Τα χρόνια πέρασαν και η υπομονή ανταμείφθηκε: ο μικρός Κούλης επιτέλους θα γινόταν ένας πρωθυπουργός!

Κάποιοι δύσπιστοι απόρησαν. Μα είναι δυνατόν, έλεγαν, να γίνει πρωθυπουργός με αυτό το ηλίθιο βλέμμα, ένας γόνος που ποτέ δεν κατάφερε να ξεφύγει από την εικόνα του παιδιού του Κολλεγίου; Μήπως κάποιοι τον έσπρωχναν γιατί είχε κάποια αποστολή να εκτελέσει;

Advertisements