Περί δημοκρατίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Με τον Φίλη και τα άλλα συριζανελικά παχύδερμα να πιπιλίζουν συνέχεια την καραμέλα της “δημοκρατίας”, ο προβληματισμός γύρω από το τι σημαίνει “δημοκρατία” διαδίδεται όλο και περισσότερο. Σε μία κοινωνία όπου τα σχολεία για το φόβο των Ιουδαίων παράγουν πλέον πρόβατα χωρίς δική τους βούληση, ο προβληματισμός αυτός είναι κάτι περισσότερο από επίκαιρος και επιτακτικός:

“Παπανδρέου, Καραμανλήδες, Τζέφρι, Σαμαράς, Τσίπρας, μνημόνια, λαθρομετανάστευση, αυτοκτονίες, και ξανά τα ίδια. Gay pride μηδενισμός, καμένη σημαία, εκφυλισμός, ναρκωτικά, δολοφονίες, βιασμοί και σπάσιμο μαγαζιού του μεροκαματιάρη Έλληνα. Μήπως θέλεις κι άλλα ελληνόφωνε δημοκράτη για να καταλάβεις ότι η δημοκρατία δεν είναι ιδανικό πολίτευμα για το λαό, ή θα συνεχίσεις να τρέχεις έξω από τη Βουλή χτυπώντας κατσαρόλες για άμεση δημοκρατία και “ελευθερία”; Άλλωστε η δημοκρατία δουλεύει δικτατορικά εις βάρος της μειοψηφίας. Δηλαδή ότι αποφασίσει η πλειοψηφία είναι το δίκαιο και το σωστό. Οι 20 έχουν δίκιο επειδή είναι 20 και οι 5 έχουν άδικο επειδή είναι 5. Αν π.χ. η πλειοψηφία λέει ότι πρέπει να χτυπάμε τα κεφάλια μας στο τοίχο κάθε μέρα, εμείς πρέπει να το κάνουμε διότι το λέει η πλειοψηφία. Αν δε το κάνεις καταπατάς τα δημοκρατικώς αποκτηθέντα ανθρώπινα δικαιώματα. Το ίδιο συμβαίνει και με την αναγνώριση της ομοφυλοφιλίας, των μειονοτήτων κ.ο.κ. Αποδέξου την γενοκτονία και τον εκφυλισμό του λαού σου αλλιώς θα σε κρεμάσουμε ανάποδα, συμβαδίζοντας πάντα με την ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Πλήρης παραλογισμός και παράνοια. Τουλάχιστον μπορείτε να καταλάβετε και μόνοι σας γιατί η νέα τάξη πιπιλίζει τη δημοκρατία, αφού η πλειοψηφία δεν είναι ικανή για τίποτα μιας και το πνευματικό της επίπεδο φτάνει μέχρι το κυνήγι πόκεμον σε μία οθόνη.”

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ.

Advertisements