Οι δωσίλογοι της ΔΑΚΕ πίσω από την επιβολή του λαθροεποικισμού στα σχολεία

Μπορεί ένας συρφετός από εκπαιδευτικούς του νεομαρξιστικού χώρου (ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΚΚΕ) να αποτελεί την εμπροσθοφυλακή που απειλεί, προπηλακίζει και τρομοκρατεί τις ντόπιες κοινωνίες προκειμένου να επιβληθεί η μετατροπή των σχολείων σε άσυλα λαθρόπαιδων.

Όμως στην πραγματικότητα πίσω από την τρομοκρατία αυτή βρίσκεται το καραμανλικό μόρφωμα της ΝΔ και η εγκληματική οργάνωση της ΔΑΚΕ. Την ίδια ώρα που τα νεοδημοκρατικά φερέφωνα ισχυρίζονται πως για τις εικόνες ντροπής στα σχολεία ευθύνεται το φάσμα της Αριστεράς, η ΝΔ στηρίζει την επιβολή του σχεδίου Kalergi και προσφέρει μέσω της ΔΑΚΕ πολιτική στήριξη και εγγυήσεις ατιμωρισίας.

Πριν από λίγες ημέρες αναφερθήκαμε στον τρόπο με τον οποίο δωσίλογοι εκπαιδευτικοί μεταφέρονται από διαφορετικές περιοχές προκειμένου να κάνουν αντισυγκεντρώσεις τρομοκρατίας ενάντια στους κατοίκους των τοπικών κοινωνιών, και αναφερθήκαμε χαρακτηριστικά στο παράδειγμα του Συλλόγου Εκπαιδευτικών ΠΕ Αμαρουσίου.

Το προεδρείο του εν λόγω συλλόγου αποτελείται από τρεις παρατάξεις, εκ των οποίων η μία είναι η ΔΑΚΕ που έχει τη θέση του Αντιπροέδρου (Λελεδάκη Ρούλα) και του μέλους (Βλαχομήτρος Λευτέρης). Μέχρι τώρα δεν έχουμε ακούσει τα μέλη της ΔΑΚΕ που συμμετέχουν στο προεδρείο να εκφράσουν κάποιες αντιρρήσεις για τις παρακρατικές δραστηριότητες του συλλόγου τους.

Από το Μαρούσι θα πάμε στην Αγία Παρασκευή. Εκεί, η λαθρολάγνα εκπαιδευτικός Χαρά Καργιώτη από το 7ο Δημοτικό Σχολείο Αγ. Παρασκευής δημοσιεύει δακρύβρεχτη επιστολή άκρατης λαθρολαγνείας. Σε αυτή, έμπλεη βλακείας αναφέρει:

“[…]Το φθινόπωρο ήρθαν στο σχολείο, ένα σχολείο των βορείων προαστίων, δυο καινούριοι μαθητές, δυο προσφυγόπουλα από τη Συρία. Δεν έμειναν μαζί μας πολύ. Έφυγαν μετά από λίγο καιρό με τη μαμά τους για να πάνε στη Γερμανία, να συναντήσουν εκεί τον μπαμπά τους …

Ο Χάμσα 9 ετών ( με προβλήματα ακοής, από τους βομβαρδισμούς μάλλον) και η Σαλάμ 8 ετών εντάχθηκαν στην Α΄ τάξη. Δε γνώριζαν ελληνικά, παρά μόνο τις λέξεις «ευχαριστώ» και «τουαλέτα». Ήξεραν ακόμη να μετρούν ως το είκοσι στα ελληνικά. Δεν είχαν μάθει να γράφουν και να διαβάζουν ούτε στη δική τους γλώσσα.

[…]Δεν ξέρω αν τα παιδιά μεγαλώνοντας θα θυμούνται ελληνικά. Είμαι σίγουρη, όμως, ότι η καρδιά τους ζεστάθηκε λιγάκι μετά την εμπειρία του πολέμου και «του ταξιδιού» για την αναζήτηση νέας πατρίδας!”

Με άλλα λόγια, οι λαθρόπαιδες ουσιαστικά ταλαιπωρούνται από τους δωσίλογους εκπαιδευτικούς που με το ζόρι θέλουν να τους εντάξουν στο εγχώριο εκπαιδευτικό σύστημα προκειμένου να αυξήσουν τον αριθμό των μαθητών, ενώ εκείνοι θέλουν να μεταβούν σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, πιο πλούσιες και με περισσότερα οφέλη για τους λαθροεποίκους.

Οπότε ποιό είναι το νόημα της εκπαίδευσης των λαθρόπαιδων στην Ελληνική γλώσσα και σε τι συμβάλλει υπό αυτές τις συνθήκες η επιβολή της παρουσίας τους στο σχολείο;

Αυτό στη γλώσσα των ανεγκέφαλων που παριστάνουν τους εκπαιδευτικούς ονομάζεται “αναζήτηση νέας πατρίδας”, καθώς η έννοια της πατρίδας έχει πλέον διαστρεβλωθεί στο έπακρο, όπως φαίνεται από την κατακλείδα της επιστολής της Χαράς Καργιώτη:

[…]Ας μην αφήσουμε το φόβο -κάποιοι θέλουν να είμαστε φοβισμένοι- να αλλάξει την πίστη, το όνειρο για έναν καλύτερο κόσμο, έναν κόσμο αγάπης, ενσυναίσθησης και αλληλεγγύης, έναν κόσμο ασφαλή για τα παιδιά μας, για τα παιδιά όλου του κόσμου!”

Ο καλύτερος κόσμος δεν πρόκειται να έρθει με την εισαγωγή αλλόθρησκων και αλλοεθνών λαθρόπαιδων. Αντίθετα, με τον τρόπο αυτό ο κόσμος θα γίνει πολύ χειρότερος όπως δείχνει το παράδειγμα των χωρών της Βόρειας Ευρώπης που πλέον έχουν αποδεχθεί τη μετατροπή τους σε πολυφυλετικά μορφώματα με νέα (μωαμεθανικά) ήθη να παίρνουν τη θέση του Ευρωπαϊκού πολιτισμού. Όσο για τον “ασφαλή κόσμο” που θα φέρει ο απρόσκοπτος λαθροεποικισμός, τα αμέτρητα αποτρόπαια εγκλήματα που έχουν γίνει από λαθροεποίκους μαρτυρούν ακριβώς το αντίθετο: Η δασκαλίτσα Χαρά Καργιώτη φαίνεται πως δεν γνωρίζει πως κάποτε τα παράθυρα έμεναν ανοικτά ενώ τώρα οι Έλληνες κλειδαμπαρώνονται στα σπίτια τους χωρίς να αισθάνονται ασφαλείς.

Τα ψευδοειρηνιστικά προπαγανδίσματα της Χαράς Καργιώτης αναδημοσιεύτηκαν με χαρά από νεομαρξιστικές ιστοσελίδες, από όπου πληροφορούμαστε:

“Στα σχολεία του Συλλόγου “Ο Περικλής” τα προσφυγόπουλα , οι οικογένειες των οποίων φιλοξενούνται σε νοικιασμένες από φορείς κατοικίες και εντάχθηκαν στον κοινωνικό ιστό με απόλυτη επιτυχία, γράφτηκαν και φοιτούν στα πρωινά τμήματα των σχολείων μας[…]”

Με άλλα λόγια, ανεξάρτητα από το αν οι λαθροέποικοι θα αποφασίσουν να μείνουν για λίγο ή για πολύ, οι δωσίλογοι εκπαιδευτικοί είναι αποφασισμένοι, σε συνεργασία με τις ΜΚΟ του Soros, να τους “εντάξουν” στην τοπική κοινωνία τη στιγμή που χιλιάδες Έλληνες μένουν καθημερινά άστεγοι και ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας.

Όμως το συγκεκριμένο προπαγανδιστικό κείμενο δεν κυκλοφόρησε ως σημαία μόνο στις γνωστές παρακρατικές ιστοσελίδες, αλλά και στο ιστολόγιο του Διευθυντή του εν λόγω σχολείου Γιάννη Λογοθέτη, ο οποίος είναι συνδικαλιστής της ΔΑΚΕ στο ΠΥΣΠΕ Β’ Αθήνας και δημοτικός σύμβουλος στην Αγία Παρασκευή με τη ΝΔ. Με τους γνωστούς τρόπους των εκπαιδευτικών αδειών, έβγαλε την Πάντειο και πήρε μεταπτυχιακό στο ανύπαρκτο αλλά πιασάρικο αντικείμενο της “διδακτικής με νέες τεχνολογίες”. Τυπικά για τα “στελέχη της εκπαίδευσης”, συμμετέχει σε διάφορα ασήμαντα σωματεία προκειμένου να καλλιεργήσει το κοινωνικό του προφίλ. Αν και λαθρολάγνος, προκειμένου να δημιουργήσει μια εικόνα ελκυστική στους γαλάζιους ψηφοφόρους του εμφανίζεται και ως στρατόκαυλος πατριώτης. Την ίδια ώρα, συμμετέχει στο αριστερίστικο πανηγύρι “για τους πρόσφυγες” μαζί με όλους τους υπόλοιπους συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ.

Κάποιος μπορεί στο σημείο αυτό να πει πως αυτά αποτελούν μεμονωμένες περιπτώσεις συνδικαλιστών της ΔΑΚΕ. Ας πάμε σε μια ανακοίνωση της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΔΟΕ), η οποία πρέπει στο εξής να μετονομαστεί σε Διδασκαλική Ομοσπονδία Λαθρογραικίας. Η ανακοίνωση αυτή, ενώ καθημερινά βλέπουμε τα μεταφερόμενα τάγματα τραμπούκων “εκπαιδευτικών” να ασχημονούν εναντίον των πατριωτών γονέων, ισχυρίζεται πως οι δωσίλογοι εκπαιδευτικοί είναι θύματα(!) και αναφέρει:

“Θέμα: Επιθέσεις κατά εκπαιδευτικών σε Ικόνιο, Περιστέρι, Κερατσίνι

Συναδέλφισσες συνάδελφοι.

Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε., με αφορμή διαφόρων ειδών επιθέσεις (φραστικές, νομικές κλπ.) που δέχονται οι διευθυντές και οι εκπαιδευτικοί των σχολείων στο Ικόνιο, το Περιστέρι, το Κερατσίνι και αλλού από μερίδα γονέων, καθώς και την ένταση που βιώνουν, καθημερινά σχεδόν, μετά την ένταξη των προσφυγόπουλων στα συγκεκριμένα σχολεία, έχουμε να επισημάνουμε τα εξής:

Στηρίζουμε τις/τους συναδέλφους με όλους τους τρόπους (συνδικαλιστικά, νομικά, ηθικά) για οποιαδήποτε περίπτωση πράξεων που θίγουν την προσωπικότητά τους, δυσκολεύουν ή παρακωλύουν το παιδαγωγικό τους έργο ή θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια στον εργασιακό τους χώρο. Η προσπάθεια εκφοβισμού των εκπαιδευτικών και η παρέμβαση στο πώς και τι θα διδάσκουν αποτελεί ανοιχτή πρόκληση για την εκπαιδευτική κοινότητα. Πόσο μάλλον όταν αυτή γίνεται με έναυσμα την εκπαίδευση των μαθητών προσφύγων στη δημόσια εκπαίδευση.

Καταδικάζουμε τις φραστικές επιθέσεις, που έχουν δεχτεί από μερίδα γονέων προσπαθώντας να φορτώσουν στις/στους εκπαιδευτικούς τις όποιες πολιτικές ευθύνες του Υπουργείου Παιδείας, έχουν προκύψει μετά τον ερχομό των προσφυγόπουλων στα σχολεία.

Κάνουμε σαφές προς οποιαδήποτε κατεύθυνση πως οι εκπαιδευτικοί δεν τρομοκρατούνται από πρακτικές που παραπέμπουν στις πιο μαύρες σελίδες της ιστορίας του κλάδου.

Οι συναδέλφισσες και οι συνάδελφοι υπηρετούν με τον καλύτερο τρόπο το δημόσιο σχολείο, υπερασπιζόμενες/οι τα μορφωτικά δικαιώματα όλων των παιδιών.”

Με άλλα λόγια, η ΔΟΕ στοχοποιεί τους γονείς, οι οποίοι βρίσκονται στο στόχαστρο τόσο των προδοτών εκπαιδευτικών όσο και των παρακρατικών τσιρακιών με τα οποία οι εν λόγω εκπαιδευτικοί συνεργάζονται. Μιλάει η ΔΟΕ για την ασφάλεια των προδοτών όταν είναι αναρίθμητα τα περιστατικά τυφλής βίας τόσο από τους αριστερόφρονες “αντιφασίστες” που οι συνδικαληστές ελεύθερα αφήνουν να κυκλοφορούν μέσα στα σχολεία, όσο και από τους ένστολους πραιτωριανούς που με πρωτοφανή αγριότητα καταστέλλουν τις αντιδράσεις των γονέων.

Και το κυριότερο, οι αλητήριοι συνδικαληστές πρωτοστατούν στην τρομοκράτηση πατριωτών εκπαιδευτικών που εκδηλώνουν θαρραλέα την αντίθεσή τους στον επιβαλλόμενο ολοκληρωτισμό και συμμετέχουν στο κίνημα αντίστασης. Προκειμένου δε να επιτύχουν το στόχο τους, προσκαλούν οι ίδιοι ομάδες παρακρατικών τύπου ΟΡΜΑ στα σχολεία ώστε να εκφοβίσουν εκπαιδευτικούς και μαθητές.

Το δημόσιο σχολείο αφορά τα δικαιώματα όλων των παιδιών της Ελλάδος, τα οποία το εκπαιδευτικό κατεστημένο συστηματικά καταπατά εδώ και δεκαετίες με την ενεργό συμμετοχή του στο σύστημα αναξιοκρατίας, ώστε να επωφελούνται από αυτό πρωτίστως οι γόνοι των εκπαιδευτικών. Αντί να απολογηθούν για αυτό το αίσχος της εκπαίδευσης, οι συνδικαληστές πετούν πυροτεχνήματα για “όλα τα παιδιά”, εννοώντας τους λαθρόπαιδες που εισάγει στην Ελλάδα το παγκόσμιο κύκλωμα διακίνησης λαθροεποίκων.

Στο σημείο αυτό ας δούμε ποιοί υπογράφουν αυτή την κατάπτυστη ανακοίνωση της ΔΟΕ: Ο Πρόεδρος Θανάσης Κικινής και ο Γενικός Γραμματέας Θανάσης Γκούμας.

Για όσους δεν γνωρίζουν, ο Θανάσης Κικινής είναι αρχισυνδικαληστής της ΔΑΚΕ, ο οποίος στις 9 Μαρτίου του 2011 έγραφε για την εγκληματική οργάνωση ΔΑΚΕ με την ευκαιρία του 27ου συνεδρίου της ΔΑΚΕ/ΠΕ και της υποψηφιότητάς του για τη θέση του Προέδρου της ΚΕ της ΔΑΚΕ/ΠΕ:

“Αγαπημένοι φίλοι, Δακίτισσες και Δακίτες

Το 27ο συνέδριο της παράταξής μας που ξεκινά της εργασίες του το Σάββατο 12 Μαρτίου, πραγματοποιείται μέσα σε πραγματικά δύσκολες και κρίσιμες συνθήκες.

Η χώρα μας στροβιλίζεται στη δίνη της καταστροφικής πολιτικής της κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και καθημερινά αυξάνεται η αγωνία όλων μας για το ποια θα είναι η επόμενη μέρα, αφού η οικονομική ανασφάλεια, η εθνική μειοδοσία και η επίθεση σε εργασιακά δικαιώματα και κοινωνικές κατακτήσεις βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη.

Η δημόσια εκπαίδευση και ο Έλληνας εκπαιδευτικός δέχονται την ανελέητη επίθεση της «σοσιαλιστικομνημονιακής λογιστικής» και της πολιτικής του δήθεν νοικοκυρέματος. Παύση διορισμών, υποχρεωτική 3ετής παραμονή στον τόπο διορισμού, κατάργηση της μετεκπαίδευσης, λαίλαπα συγχωνεύσεων, υποχρηματοδότηση, σύνδεση αξιολόγησης και μισθού, είναι μερικά κομμάτια μόνο του ολέθριου παζλ της αντιεκπαιδευτικής επίθεσης που βιώνουμε.

Κι όλα αυτά μέσα σε ένα κλίμα αυτοκαταστροφικής αδιαφορίας και αποστασιοποίησης από την πλευρά της κοινωνίας.

Ο Έλληνας πολίτης απορρίπτει την «πολιτική» όπως την γνωρίζαμε ως τώρα. Την πολιτική του ψεύδους, της δημαγωγίας, των παλαιοκομματικών νοοτροπιών και πρακτικών. Απορρίπτει συνολικά κι αδιάκριτα. Κι εδώ είναι το μεγάλο στοίχημα της ανανέωσης και του επαναπροσδιορισμού της ουσίας της πολιτικής που επιχειρεί κι οφείλει να φέρει σε πέρας ο πολιτικός μας φορέας, η Νέα Δημοκρατία.

Ο Έλληνας εκπαιδευτικός στρέφει την πλάτη του στο συνδικαλισμό όπως, δυστυχώς, κάποιοι (και κυρίως η ΠΑΣΚ) τον έχουν καταντήσει. Το συνδικαλισμό που δεν είναι διεκδίκηση και άδολος αγώνας με στόχο τις κατακτήσεις για τον Κλάδο. Τον, κακώς εννοούμενο, συνδικαλισμό της συναλλαγής με την εξουσία, του ξεπουλήματος των αγώνων, τον υποταγμένο σε άνωθεν κομματικές εντολές, των συνδικαλιστών που κερδίζουν πάσης φύσεως «ανταλλάγματα» στην πλάτη του Κλάδου. Κι εδώ είναι το μεγάλο στοίχημα της δικής μας παράταξης, της ΔΑΚΕ/ΠΕ. Να μην αφήσει να καούν τα χλωρά μαζί με τα ξερά. Να αποδείξει πως δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Να μην αφεθεί να γίνει στοιχείο του θλιβερού αυτού πίνακα. Να κάνει ξεκάθαρο στον εκπαιδευτικό κόσμο πως καμία σχέση και ομοιότητα δεν έχει ούτε με την «αμαρτωλή» ΠΑΣΚ αλλά ούτε και με τις καιροσκοπικές και μηδενιστικές ρητορείες των αριστερών παρατάξεων και σχημάτων.

[…]Σε τέτοιες προκλήσεις έμαθα να απαντώ μαζί σας όλα αυτά τα χρόνια που βρίσκομαι στην παράταξη. Από το 1989 που διορίστηκα, συμμετέχοντας στο ψηφοδέλτιο της ΔΑΚΕ, από τη θέση του μέλους του Δ.Σ. του Αριστοτέλη της Αθήνας (1994-1996), την πολύτιμη για μένα και πλήρη αγωνιστικών εμπειριών 10ετή θητεία μου στην προεδρεία του (1996 -2006), τη θέση του αιρετού στο ΠΥΣΠΕ της Α’ Αθήνας (2003 -2006) και της τόσο τιμητικής συμμετοχής μου στο Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. από το 2006 και μέχρι σήμερα.

Σε τέτοιες προκλήσεις έμαθα να απαντώ μαζί σας και μέσα από τη θητεία μου στην Κεντρική Επιτροπή της ΔΑΚΕ/ΠΕ από το 1999 καθώς και μέσα από τη συμμετοχή μου στην επιτροπή παιδείας της Νέας Δημοκρατίας, συνδικαλιστής – στρατιώτης πάντα με την αίσθηση πως χρέος μου ήταν και είναι η κατάθεση ψυχής μέσα από απόψεις, διαφωνίες, διαμόρφωση θέσεων που σα στόχο πρέπει να έχουν την ενδυνάμωση της παράταξης και τη στήριξη του εκπαιδευτικού.

[…]Με συνδικαλιστική τιμή

Θανάσης Κικινής”

Όπως φαίνεται ολοκάθαρα, ο Θανάσης Κικινής δεν είναι ένα τυχαίο πρόσωπο, αλλά ένα σκληρό κομματικό στέλεχος που δηλώνει ο ίδιος με στόμφο “συνδικαλιστής-στρατιώτης της ΝΔ” και ότι από το 1989 που διορίστηκε αποτελεί κομματόσκυλο πρώτης γραμμής σε όλα τα συνδικαληστρικά σωματεία.

Εδώ θα κάνουμε μια σύντομη παρένθεση για τα όσα έλεγε -εκφράζοντας το μόρφωμα της ΝΔ- ο Θανάσης Κικινής για τα προβλήματα των δασκάλων, τα οποία συνοψίζει στην παύση διορισμών, την υποχρεωτική 3ετή παραμονή στον τόπο διορισμού, την κατάργηση της μετεκπαίδευσης, τις συγχωνεύσεις, την υποχρηματοδότηση, και τη σύνδεση αξιολόγησης και μισθού.

Η νεοκαραμανλική διακυβέρνηση συνοδεύτηκε από μια λαίλαπα διορισμών στην εκπαίδευση, με αποτέλεσμα τη μαζική εισροή στην εκπαίδευση κάθε λογής κομματόσκυλων. Το καραμανλικό μόρφωμα μπορεί να έβαλε πολλούς δικούς του, έδειξε όμως και μια ιδιαίτερη εύνοια σε όσους ανήκαν στη λεγόμενη “ανανεωτική αριστερά”, δηλαδή ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Από όλους αυτούς, όσοι διέθεταν τις καλύτερες προσβάσεις στην εξουσία κατάφερναν να βρεθούν δίπλα στο σπίτι τους σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Όχι μόνο με αποσπάσεις σε διάφορους φορείς, αλλά και με πλασματικές μεταθέσεις σε δυσπρόσιτες περιοχές. Η τακτική αυτή εφαρμόστηκε ιδιαίτερα σε περιοχές όπως τα Δωδεκάνησα, με τους γαλάζιους συνδικαλιστές να κατέχουν τα πρωτεία των σχετικών μεθοδεύσεων. Η θεσμοθέτηση της υποχρεωτικής 3ετούς παραμονής στον τόπο διορισμού αποτελούσε εμπόδιο για την παράνομη δράση τους, οπότε ήταν φυσικό να αναφέρεται με τόσο θέρμη στο ζήτημα αυτό ο επαγγελματίας συνδικαληστής Θανάσης Κικινής.

Η λεγόμενη “μετεκπαίδευση” αποτελούσε επίσης προνομιακό πεδίο δράσης των συνδικαλιστάδων, οι οποίοι εξασφάλιζαν για τους εαυτούς τους και τον κύκλο τους κάθε είδους “χαρτί”, φυσικά με το αζημίωτο καθώς τότε οι εκπαιδευτικές άδειες ήταν στο απώγειό τους. Η υποχρηματοδότηση αποτελούσε πάντα σημαντικό πρόβλημα για τον εκπαιδευτικό συνδικαλισμό, όχι γιατί τα σχολεία είχαν πρόβλημα λειτουργίας, αλλά γιατί σήμαινε μείωση των εισοδημάτων που έπαιρναν κάτω από το τραπέζι όσοι εκπαιδευτικοί ανήκαν στις κλίκες με πρόσβαση στα κονδύλια. Όσο για τις συγχωνεύσεις και την αξιολόγηση, η ειρωνία της τύχης έφερε αυτά τα δύο θέματα να αποτελούν σημαία της ΝΔ σήμερα.

Επιστρέφοντας στον δωσιλογισμό του Θανάση Κικινή και των υπολοίπων κηφήνων της ΔΟΕ, ο λόγος που απηύθυνε στη ΔΑΚΕ το 2011 όχι μόνο τόνιζε το πόσο απόλυτα εκφράζει τη ΝΔ, αλλά και περιείχε έντονες αρνητικές αναφορές στο ρόλο της ΠΑΣΚ. Κατά περίεργο τρόπο, την ανακοίνωση της ΔΟΕ συνυπογράφει με ένα διακεκριμένο στέλεχος της ΠΑΣΚ, τον πρώην πρόεδρο του συλλόγου Αλ. Δελμούζος, Θανάση Γκούμα.

Μπορεί ο Κικινής κάποτε να κατακεραύνωνε τις “καιροσκοπικές και μηδενιστικές ρητορείες των αριστερών παρατάξεων”, αλλά η ανακοίνωση που υπογράφει μαζί με τον εκπρόσωπο της ΠΑΣΚ (που επίσης κάποτε κατακεραύνωνε) αντιπροσωπεύει ακριβώς την ελεεινότερη αριστερίστικη ρητορεία. Η ΔΑΚΕ, την οποία η ΝΔ κανακεύει συνεχώς με λατρεία, προσφέρει την πλήρη στήριξή της στην προδοτική δράση των αριστεριστών στα σχολεία και στην επιβολή του πολυφυλετισμού και της απολιτισμικότητας, αποτελώντας ένα συμπαγές μέτωπο με τους υποτιθέμενους “αντιπάλους της παράταξης”. Ενώ οι αριστεροί ασχημονούν στα σχολεία με την κάλυψη των ένστολων πραιτωριανών, τα γαλάζια στελέχη δίνουν καθημερινά διαβεβαιώσεις πως θα στηρίξουν ποικιλοτρόπως την αντεθνική και αντισυνταγματική δράση της Αριστεράς. Η πραγματική ατζέντα της ΝΔ είναι να εξασφαλίσει τις απαραίτητες συνθήκες ασυλίας και ασυδωσίας για την εφαρμογή του σχεδίου Kalergi, την ίδια ώρα που οι πολιτευτές της διαδίδουν πως το κόμμα τους είναι δήθεν αντίθετο στο λαθροεποικισμό.

Όσο για τα άλλα φρούτα της ΔΟΕ, δεν υστερούν σε κομματική γραφικότητα. Η Θεοδώρα Δριμάλα ήταν υποψήφια ευρωβουλευτής με το ΚΚΕ το 2014 ενώ η 27χρονη Αιμιλία Τσαγκαράτου στέλεχος του ΝΑΡ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Μια ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στον Γιώργο Τρούλη, ο οποίος κινείται στο θρησκευτικό χώρο αλλά διαθέτει χαρακτηριστικές αριστερές ανησυχίες που σχετίζονται με τους αλλοδαπούς μαθητές. Τυπική περίπτωση συνδικαλιστή, ξεκίνησε με έντονη συνδικαλιστική δραστηριότητα σε διάφορους συλλόγους φοιτητών για να μεταπηδήσει αμέσως μετά στο διδασκαλικό συνδικαλισμό. Θα έλεγε κανείς πως δεν υπάρχει κάποια περίοδος της ενήλικης ζωής του που να μην υπήρξε πρόεδρος κάποιου συνδικαλιστικού συλλόγου. Θα λέγαμε πως αποτελεί την παπαδίστικη έκφραση του αριστερισμού στην εκπαίδευση προκειμένου να συμπληρωθεί το γραφικό καρέ της ΔΟΕ.

Advertisements