Το αγροτικό ζήτημα και οι πουλημένοι ΟΛΜΕδες

(Σημείωση συντακτικής ομάδας Education In Greece: Μπορεί οι συνδικαληστές της εκπαίδευσης να βγάζουν αμέτρητες ανακοινώσεις συμπαράστασης για τους λαθροεποίκους και τους λαθρόπαιδες, και να οργανώνουν μεταφορές παρακρατικών έξω από σχολεία προκειμένου να κάμψουν την αντίσταση του πληθυσμού, όμως για το αγροτικό ζήτημα δεν έχουν να πουν τίποτα. Φυσιολογική εξέλιξη, καθώς οι εκπαιδευτικοί εδώ και χρόνια ενθαρρύνουν παιδιά που θα μπορούσαν και θα έπρεπε να ακολουθήσουν το επάγγελμα του αγρότη στο να σπαταλούν τα χρόνια τους σε διάφορες “σχολές” τύπου ΙΕΚ μαζεύοντας άχρηστα χαρτιά που οδηγούν στην αμάθεια και την ανεργία.

Βέβαια δεν πρέπει να παραβλέπουμε το γεγονός πως και ο αγροτικός κόσμος έπεσε θύμα της γενικότερης υλιστικής θεώρησης που επικράτησε τις τελευταίες δεκαετίες, με αποτέλεσμα η αγροτική παραγωγή να περνάει βαθμιαία στα χέρια αλλοδαπών. Και δυστυχώς πολλοί αγρότες δεν έχουν καταλάβει ότι με την πρόσληψη και απασχόληση αλλοδαπών (Αλβανών, Αφγανών, Πακιστανών κλπ) συνεισφέρουν πρώτιστα στη δική τους γενοκτονία.

Παραθέτουμε αυτούσιο το κείμενο που λάβαμε και εκφράζει την αγανάκτηση για τη στάση των συνδικαληστών στα πραγματικά κοινωνικά ζητήματα, και στο μέλλον θα αναφερθούμε εκτενέστερα στο αγροτικό ζήτημα.)

Συνδικαλιστική οστεοπόρωση

Ο αγώνας των αγροτών να αντιδράσουν στα γενοκτόνα μέτρα των μίσθαρνων που παριστάνουν τους κυβερνήτες της δύσμοιρης χώρας είναι η τελευταία περίσταση που δίνει κάποιες τελευταίες ελπίδες για ανατροπή της αφόρητης πραγματικότητας που βιώνει ο κάθε Έλληνας και η κάθε Ελληνίδα. Κι ενώ θα περίμενε κάποιος να έχουν τη στοιχειώδη συμπαράσταση από άλλες κοινωνικές οργανώσεις και φορείς, αντ’ αυτού η πλήρης απάθεια ή το πολύ μια τετριμμένη ανακοίνωση (copy paste και άλλαγμα μόνο του τίτλου) για να …ξεβγούνε οι συνδικαλιστάδες από την …υποχρέωση.

Οι αγρότες είναι οι τελευταίοι Έλληνες, ο τελευταίος βράχος όπου μπορούν να σπάσουν οι μεθοδεύσεις των τρωκτικών της παγκοσμίου πλουτοκρατίας να εξαφανίσουν το …είδος που λέγεται Έλληνας. Για όποιον δεν το κατανοεί αυτό (ότι αν χαθεί ο Έλληνας αγρότης χαθήκαμε όλοι) το μόνο που έχω να του πω είναι ότι οι ΔΥ θα έχουν την …ευτυχία να είναι οι τελευταίοι που που θα ξεσπιτωθούν και θα ξερριζωθούν από το προδοτικό κατεστημένο που κάνει πράξη τα γενοκτονικά σχέδια.

Για ένα γνήσιο συνδικαλιστικό κίνημα το αναμενόμενο θα ήταν να το αντιλαμβάνεται αυτό και να προκηρύξει απεργία που να συμπίπτει με την ημέρα που οι αγρότες θα κατέβαιναν στην πρωτεύουσα για να πιέσουν όπως μπορούν για τα δίκαιά τους αιτήματα και με τον τρόπο αυτό οι εκπαιδευτικοί να συνδράμουν τις κινητοποιήσεις των αγροτών και να προωθήσουν στην πράξη τη συναδέλφωση (εδώ και πολύ καιρό η κατάσταση βοά πως είναι πια η ώρα των έργων κι όχι των λόγων).

Την αδυναμία των εκπαιδευτικών να οργανώσουν απεργία πού να έχει το παραμικρό πρακτικό αντίκρυσμα και να μην μεταπίπτει σε …ευνοϊκή περίσταση για σουλάτσο στο κέντρο και τις καφετερίες μεγάλων και …μικρών αυτό το έχουν καταλάβει μέχρι και οι συνδικαλιστάδες πια και το ομολογούν απροκάλυπτα. Τι τους εμποδίζει από το να αξιοποιήσουν την περίσταση των δίκαιων κινητοποιήσεων των αγροτών για να συμμετέχουν οι εκπαιδευτικοί σε δημιουργία μαζικής συγκέντρωσης που θα ταράξει τα λιμνάζοντα νερά του συνδικαλιστικού κινήματος; Κι όχι απεργίες …ξεκάρφωμα μιας ταλαίπωρης μέρας εν είδει συνδικαλιστικού μνημόσυνου;

Μήπως έχουν κρίνει ότι κινητοποιήσεις πια δε χρειάζονται; (πρόωρη μαλάκυνση πια;) Μήπως περιμένουν άλλη ευνοϊκότερη περίσταση; (πού’ν’τη τόσα χρόνια;)

Μήπως υποσχέθηκαν ότι θα προτιμήσουν για τέτοια πράματα τα συνεταιράκια τους της γεσεε; (ή όλοι μαζί να νικήσουμε ή όλοι μαζί να σκοτωθείτε) Μήπως είναι πολιτικά και εθνικά μύωπες, τυχάρπαστοι εγκάθετοι δημοσιοσχετίστες, κατάλοιπα ενός περασμένου συστήματος που επιμένει να τους προωθεί σε θέσεις που απαιτούν τα …απαραίτητα πρόσόντα όπως χαμόγελα και χειραψίες αντί της αποφασιστικότητας για δράση; Μήπως θεωρούν τους αγρότες άλλη κάστα και η ενδεδειγμένη στάση οφείλει να είναι αυτή της επιφυλακτικότητας; (διαίρει και βασίλευε) Μήπως για κάποια μυαλά που δουλεύουν σε ρυθμούς άλλων εποχών ο σκοπός της απεργίας είναι απλά να δημιουργήσει συνδικαλιστικό άλλοθι επανεκλογής από βαριεστημένους συναδέλφους;

Το βέβαιο είναι ότι δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι ο αγώνας πια αφορά την ύπαρξη της Ελλάδας κι όχι κλαδικές διεκδικήσεις οικονομικές και *χωρίς συμμάχους* ο αγώνας είναι εκ των προτέρων χαμένος και υποβαθμισμένος σε …κονσέρβα πορείες (προφανής αιτία της παύσης των αγωνιστικών κινητοποιήσεων και …υιοθέτηση της διαμαρτυρίας του καναπέ και των …ηρωικών ιστολογίων)

Στο φαινόμενο λογικά υπεισέρχεται και ο παράγοντας της αναγωγής όλων των κοινωνικών αγώνων σε στείρα οικονομικά δεδομένα παραβλέποντας τις εθνικές διαστάσεις (μπορεί ο εθνικός μετασχηματισμός να είναι στο βάθος επιθυμητός για κάποιες συγκεκριμένες κομματικές αγκυλωμένες παρατάξεις) Εξ’άλλου, είναι οι εκπαιδευτικοί ο κλάδος που σε όλες τις εκλογές δίνει φιλελεύθερη πλειοψηφία και κατόπιν έχει το …προνόμιο αυτή η εκλογική ετυμηγορία να μετατρέπεται σε προεδρείο όπου κυριαρχούν συνδικαλιστάδες αριστερής θολοκουλτουριάρικης πολυπολιτισμικής απόχρωσης.

Advertisements