Αισχρό σπέκουλο με τις αιτήσεις αναπληρωτών

Πριν από λίγους μήνες αναφερθήκαμε στο παρασκήνιο πίσω από τις αιτήσεις των αναπληρωτών, το οποίο οδήγησε στο να πρέπει οι υποψήφιοι να κάνουν δύο φορές αίτηση.

Και ενώ αρκετές φορές ανακοινώθηκε δια της γνωστής οδού πως η δεύτερη αίτηση δεν αργεί να ανακοινωθεί και επίσημα, τελικά φτάσαμε στο τέλος του Αυγούστου με το θέμα σε εκκρεμότητα και τους υποψήφιους σε ομηρία. Δηλαδή ο υποψήφιος αναπληρωτής που έκανε την πρώτη αίτηση πριν από πολλούς μήνες βρέθηκε να είναι αναγκασμένος να παρακολουθεί τόσο καιρό πότε το υπουργείο θα ανακοινώσει και την υποβολή της δεύτερης αίτησης.

Φυσικά αυτό δεν δείχνει να ενοχλεί τα αμέτρητα συνδικαληστρικά ψευδοσωματεία, που αντίθετα θεωρούν την εξέλιξη αυτή σαν μεγάλη επιτυχία. Και αυτό γιατί τα μέλη τους προσπαθούν να εκμεταλευτούν την όσμωσή τους με τους κυβερνητικούς και υπηρεσιακούς θύλακες εξουσίας προκειμένου να εξασφαλίσουν την βολικότερη πρόσληψη για τον εαυτό τους.

Αυτό που οδήγησε στην καθυστέρηση της δεύτερης αίτησης είναι ότι στο υπουργείο περιμένουν να καταλήξουν στο ποιά θα είναι ακριβώς τα κενά στα διάφορα σχολεία σε όλη την επικράτεια. Με άνετη πρόσβαση σε αυτήν την εσωτερική πληροφόρηση, οι βυσματίες των ψευδοσωματείων θα υποβάλλουν την περιβόητη δεύτερη αίτηση γνωρίζοντας από πριν ποιά είναι τα κοντινότερα σε αυτούς σχολεία με τους “δικούς τους” διευθυντές.

Προκειμένου να ικανοποιηθεί αυτό το ρουσφέτι, το υπουργείο δέχεται να γελοιοποιείται για άλλη μια φορά και δείχνει το κοινωνικά ανάλγητο πρόσωπο της εξουσίας που ενδιαφέρεται μόνο για “τα δικά της παιδιά”.

Όπως έχουμε αναφέρει πολλές φορές, η πλειοψηφία όσων βρίσκονται ψηλά στους πίνακες των αναπληρωτών δεν βρέθηκε εκεί τυχαία, αλλά λόγω στενών σχέσεων με διάφορες εξουσιαστικές δομές. Αυτός είναι ο λόγος που καμία κυβέρνηση δεν αρνείται να τους πριμοδοτήσει με οποιονδήποτε τρόπο είναι διαθέσιμος. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το υπουργείο διαφήμισε την έγκαιρη διενέργεια της διαδικασίας υποβολής των αιτήσεων, και στη συνέχεια την σαμποτάρισε το ίδιο κάνοντας απαραίτητη μία δεύτερη αίτηση. Και αυτό μόνο και μόνο για να εξασφαλιστεί η βόλεψη κάποιων που δεν χάνουν ευκαιρία να σουλατσάρουν στους διαδρόμους του υπουργείου, και ιδιαίτερα στον διάδρομο έξω από το υπουργικό γραφείο που περιλαμβάνει και τα γραφεία των υπουργικών τσάτσων.

Αφού λοιπόν το υπουργείο θεωρούσε απαραίτητη την καθυστέρηση της δεύτερης αίτησης, το εύλογο ερώτημα είναι γιατί δεν όρισε εξαρχής να γίνουν οι αιτήσεις μία φορά τη χρονική στιγμή που θα θεωρούσε “κατάλληλη”. Φυσικά και δεν υπάρχει λογική απάντηση, γιατί απλούστατα το υπουργείο ενήργησε με κουτοπόνηρο τρόπο. Από τη μία ήθελε να δείξει πως δήθεν οι αιτήσεις γίνονται νωρίς λόγω του καλού προγραμματισμού της κυβέρνησης, και από την άλλη ήθελε να καθυστερήσει την οριστική υποβολή τους μέχρι να επιλέξουν κάποιοι προνομιούχοι το σχολείο της αρεσκείας τους.

Αυτές είναι οι “ηλεκτρονικές αιτήσεις” και οι “διαφανείς διαδικασίες” που διαφημίζουν οι κυβερνήσεις τόσα χρόνια: Πάντα εξασφαλίζεται κάποια δικλείδα ώστε να μένουν ικανοποιημένοι οι ημέτεροι.

Advertisements