Είναι ο Έλληνας γενετικά κατώτερος;

Γράφει ο Panzerfaust

Εάν δούμε σήμερα τον μέσο Έλληνα μέσα από μία ουδέτερη και ανεπηρέαστη θεώρηση, η εικόνα δεν θα είναι καθόλου κολακευτική.

Ο Έλληνας πλέον αποτελεί μία δακτυλοδειχτούμενη αποτυχία όχι μόνο για την Ευρώπη, αλλά ακόμα και για χώρες της τριτοκοσμικής Αφρικής. Ζει έχοντας σαν πρότυπο το δημοσιοϋπαλληλίκι, την κομπίνα και την ενασχόληση με κόμματα. Απορρίπτει την αντίδραση και την εξέγερση, ενώ αντίθετα συμπορεύεται με το ντοβλέτι σε βαθμό που προβεβλημένοι “νέοι” πολιτικοί διαγωνίζονται στο γλύψιμο των Εβραίων, έχοντας εξαντλήσει την υπόλοιπη ιεραρχία του γλυψίματος χωρίς οι ψηφοφόροι τους να ενοχλούνται στο ελάχιστο.

Ο Έλληνας απορρίπτει κάθε έννοια αριστείας σε οποιοδήποτε ενάρετο πεδίο. Ο ηθικός είναι κορόιδο, ο ευφυής σπασίκλας, ο αγωνιστής αφελής. Στη θέση τους βρίσκεται πλέον το λαμόγιο που καταφέρνει να εξαπατά τους γύρω του χωρίς να βασανίζεται από ντροπή, ο ηλίθιος και ο αμόρφωτος που καταφέρνει να αποκτά πτυχία μέσω των κομματικών παρατάξεων και των γνωριμιών του χωρίς να χρειάζεται να δώσει εξετάσεις, ο ενδοτιστής που δεν έχει ιερό και όσιο παρά μόνο προασπίζεται το προσωπικό του συμφέρον και εξασφαλίζει την ατομική του επίπλευση. Και φυσικά ο επιτήδειος που είναι λαμόγιο, αμόρφωτος και δεν πιστεύει σε καμία ανώτερη αξία αποτελεί πρότυπο και αντικείμενου σεβασμού και θαυμασμού.

Ο Έλληνας εμφανίζεται σαν ξερόλας που με στόμφο διατυπώνει θεωρίες πίνοντας ούζο, αδολέσχης και κομπορρήμων που αναλώνεται σε πυροτεχνηματικές εκρήξεις και πνίγει τους καημούς σπάζοντας πιάτα στα μπουζούκια ώστε το επόμενο πρωί να τον απασχολεί μόνο ο πονοκέφαλος καθώς οδηγεί αδιαφορώντας για τους γύρω του. Παρουσιάζεται ως πρότυπο γκαρσονιού που κάνει καμάκι στις τουρίστριες και χορεύει συρτάκι και με βεβαιότητα καταδικάζει τους ξενέρωτους λαούς που δεν ξέρουν να ζουν, αλλά και τους επιστήμονες που κάθονται και διαβάζουν αντί να χαίρονται τη ζωή όπως ο ίδιος, οπότε και αποτελούν είδος που πρέπει να αποφεύγεται και να διώκεται για να μη του χαλάει τη γενετική δεξαμενή.

Ο Γερμανός είναι ψυχρός που κάθεται και ασχολείται με λεπτομέρειες χάνοντας την ουσία, που είναι να ξενυχτάς στις λαϊκές πίστες κερνώντας τις τραγουδίστριες για να δείξεις πόσο κιμπάρης είσαι. Ο Κινέζος είναι ένα μηχάνημα που δουλεύει και έχει προσήλωση στην εργατικότητα χωρίς να επιδίδεται σε ταξικές ζυμώσεις, οπότε απορριπταίος για τη φιλόξενη χώρα του Ξένιου Δία. Αντίθετα, ο Αλβανός και ο Πακιστανός είναι καλοδεχούμενοι, φορείς πολυπολιτισμικότητας και εργατικής αλληλεγγύης, με πλούσια κουλτούρα στο πλιάτσικο και τη γυφτιά. Το ίδιο και οι Αφρικανοί, καθώς οι απελευθερωμένες αλλά πεινασμένες προοδευτικές γυναίκες χρειάζονται μία χρωματική ποικιλία, ενώ και ο διαρκώς αυξανόμενος πληθυσμός των ανδροπρεπών πολιτιστικών απογόνων του καραμανλισμού έχει ανάγκη από τη συναισθηματική κάλυψη που μόνο οι μαύροι μπορούν να τους προσφέρουν. Τα αρχαία νομοθετήματα και ο Ιουστινιανός κώδικας είναι πλέον παλιομοδίτικα απομεινάρια που δεν καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες, σε αντίθεση με το Οθωμανικό Δίκαιο που γνωρίζει νέα άνθηση.

Αν ο Αλβανός και ο Πακιστανός θεωρούνται πλέον Έλληνες, ή μάλλον οι Έλληνες θεωρούνται πλέον Αλβανοί και Πακιστανοί, μία ιδιαίτερη θέση κατέχεται από τους Εβραίους, που σχεδόν καθολικά αναγνωρίζονται ως μία ανώτερη φυλή που πρέπει να της αποδίδεται ο μεγαλύτερος σεβασμός και δικαιωματικά μπορεί να έχει λόγο σε όλες τις αποφάσεις σε πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό και εκπαιδευτικό επίπεδο. Οι γιορτές των Εβραίων αποτελούν υπέρτατες στιγμές που μπροστά τους ο Έλληνας γονατίζει με ευλάβεια.

Οι επιστήμες θεωρούνται εισιτήριο για την ανεργία, η παραγωγή χαμένος χρόνος, ο εργαζόμενος παράδειγμα κοινωνικής αποτυχίας. Αντίθετα, ο δημόσιος υπάλληλος που κάθεται όλη μέρα και ο επιχειρηματίας που απασχολεί αλλοδαπούς ή εκμεταλεύεται χαμηλόμισθους αποτελούν την εικόνα της επιτυχίας. Ακόμα καλύτερα, τηλεπερσόνες, τραγουδιστές και τραγουδιάρες, ποδοσφαιριστές και μοντέλα με καλή πελατεία είναι το όνειρο που κάθε Έλληνας γονιός ονειρεύεται για το παιδί του. Ειδικά οι αθλητές ομαδικών αθλημάτων επισκιάζουν κάθε επιστήμονα, καθώς ο Έλληνας πιστεύει στο ομαδικό πνεύμα, στο μπουλούκι και τη συλλογικότητα, που πλέον αποτελούν και πρότυπη μορφή “κοινωνικού αγώνα” όταν μερικές δεκάδες “αντιεξουσιαστών” ξεμοναχιάζουν και κτυπούν με μανία έναν “φασίστα”.

Και φυσικά δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε την κορυφαία περίπτωση επιτυχημένου Έλληνα, που χάρη στις επιδόσεις του στο γήπεδο δόξασε την Ελλάδα και έκανε υπερήφανους τους συμπατριώτες του και ειδικά τους δημοκρατικούς εκπαιδευτικούς: Τον Γιάννη Αντετοκούμπο. Σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος αλλά και πλήθη Ελλήνων επιδίδονται σε εκδηλώσεις λατρείας για τον κορυφαίο Έλληνα που έδειξε σε όλο τον κόσμο πως οι Έλληνες εξακολουθούν να είναι πρωταγωνιστές σε παγκόσμιο επίπεδο!

Αν αναρωτιέται κανείς τι απομένει από την αρχαία ιστορία σήμερα, αυτό είναι η δημοκρατία. Κάθε πτυχή της καθημερινής σκέψης του Έλληνα διαπνέεται πλέον από τη δημοκρατία. Τα πάντα πρέπει να επισφραγίζονται από τη θέληση της πλειοψηφίας, αλλά αυτό δεν είναι πάντα απαραίτητο: Όταν η πλειοψηφία δεν ποδηγετείται προς την απόφαση που πρέπει να πάρει, αρχίζει ένας μαραθώνιος φωνασκίας και συντονισμένης επίθεσης από τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης και τις ορδές των “αντιεξουσιαστών” ώστε να αναγκαστεί η πλειοψηφία να υποχωρήσει και να θριαμβεύσει η δημοκρατία.

Μέσα από όλα αυτά αβίαστα προκύπτει το ερώτημα: Είναι ο Έλληνας γενετικά κατώτερος και ανάξιος να διεκδικήσει τη θέση του στην αυριανή ιστορία;

Η Αίγυπτος υπήρξε κοιτίδα ενός μεγάλου πολιτισμού. Ακόμα και σήμερα, τα μνημεία των πυραμίδων και των αρχαίων ναών που παραμένουν για χιλιετίες στη θέση τους μαρτυρούν ένα υψηλό επίπεδο μαθηματικών και μηχανολογικών γνώσεων, με σημαντικές κατακτήσεις στην αστρονομία, την ιατρική και τη γεωργία.

Σήμερα δεν απομένουν πολλά από το μεγαλείο του παρελθόντος. Μετά από την είσοδο των Εβραίων στην Αίγυπτο και τη συνεχιζόμενη φθοροποιό επίδραση του Εβραϊκού παράγοντα με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, την διάβρωση των αρχαίων ιερατείων και την συνεχή ανάμειξη του πληθυσμού που έφτασε στο αποκορύφωμά της με την επέλαση του Ισλάμ, σήμερα ο μέσος Αιγύπτιος δε θυμίζει σε τίποτα ότι κάποτε στη χώρα του ήκμασε ένας πολιτισμός σαν τον αιγυπτιακό.

Ακόμα πιο αντιπροσωπευτική η περίπτωση της Ινδίας. Κάποτε στην Ινδία υπήρξε ένας μοναδικός πολιτισμός που αποδίδεται στους Άριους, λευκούς πολεμιστές που δημιούργησαν τα επιτεύγματα που η Ινδία δεν μπόρεσε ποτέ να ξεπεράσει αλλά σίγουρα έχει ξεχάσει. Στους αρχαίους χρόνους, στην Ινδία υπήρχε μία έντονη διαστρωμάτωση βασισμένη στις φυλές που εξακολουθεί να υφίσταται και σήμερα, όχι τόσο σαν υπαρκτός διαχωρισμός όσο σαν την ανάμνηση μίας ιερής παράδοσης. Ακόμα και σήμερα, οι σκουρότερες φυλές της Ινδίας θεωρούνται κατώτερες και δεν έχει κανείς παρά να δει ποιές είναι οι Ινδές σταρ του Bollywood και ποιές είναι οι μέσες καθημερινές Ινδές.

Καθώς οι κατώτερες αυτές φυλές διέθεταν το όπλο της συνεχούς αναπαραγωγής, σταδιακά απέκτησαν πληθυσμιακή ισχύ και υπερτερότητα με αποτέλεσμα η Ινδία να μετατραπεί στην τριτοκοσμική χώρα που γνωρίζουμε. Οι Άριοι αποτελούν πλέον μία αμυδρή ανάμνηση από ένα ξεχασμένο παρελθόν και κανένας δε μπορεί να φανταστεί ότι η σημερινή Ινδία υπήρξε μέρος όπου άνθησε ένας προχωρημένος πολιτισμός. Η καθημερινή ζωή στην Ινδία μοιάζει να είναι παρμένη από καταυλισμό γύφτων σε μία χώρα που το σήμα κατατεθέν της είναι ο Γάγγης ποταμός, όπου μέσα σε βοθρολύματα και επιπλέοντα αποκαΐδια πτωμάτων οι ινδουιστές κολυμπούν για να εξαγνιστούν. Οι νοσηρές ινδουιστικές αντιλήψεις, μαζί με διάφορες άλλες αρρωστημένες τοπικές θρησκευτικές πεποιθήσεις σταδιακά πέρασαν με διάφορους τρόπους στη Δύση, όπου υιοθετούνται από ομάδες με διαλυτική δράση στις παρηκμασμένες δυτικές κοινωνίες. Η Ινδία και οι όμορες συγγενείς χώρες αποτελούν πλέον χώρες εξαγωγής τριτοκοσμικών λαθροεποίκων που οδηγούν τη Δύση σε μία νέα κατάρρευση του λευκού ανθρώπου.

Στον Ελλαδικό χώρο, μία σειρά μακροχρόνιων πολεμικών συγκρούσεων οδήγησε διαχρονικά τους άριστους και τους ανδρείους στο θάνατο. Έμεναν πίσω οι πρόθυμοι να συνεργαστούν με τον κατακτητή, οι φυγόπονοι που τους ενδιέφερε πρωτίστως η προσωπική τους ευμάρεια, οι αδιάφοροι για τα ανώτερα ιδανικά και οι ρουφιάνοι. Γεννοβολώντας άνετα, κληρονόμησαν τα άθλια γονίδιά τους μαζί με τη νοσηρή τους στάση ζωής, μετατρέποντας έναν ένδοξο λαό σε μία μάζα από εξυπνάκηδες που έχουν μετατρέψει τη βλακεία σε επαινετή ιδιότητα, που δέχονται την καταστροφή τους από τους πολιτικούς που δημοκρατικά εξέλεξαν με αντάλλαγμα την πρόσβαση στο ρουσφέτι, που έχουν μετατρέψει τον παρασιτισμό σε επιστήμη φροντίζοντας να μην υπάρχει έδαφος για την προαγωγή ενός διαφορετικού τρόπου σκέψης.

Το Ελλαδικό κράτος κτίστηκε σύμφωνα με τις αρχές αυτές. Το μέσο είναι απαραίτητο προσόν που κανείς δεν τολμά να αμφισβητήσει, η διαφθορά και η γραφειοκρατία στραγγαλίζουν οποιαδήποτε πρωτοβουλία κινείται έξω από τα πλαίσια της υπάρχουσας νοοτροπίας, η αναξιοκρατία θεωρείται απόλυτα φυσιολογική και αποδεκτή από τους πάντες, όποιος δεν αρπάζει το βάζο με το μέλι γελοιοποιείται στα μάτια της κοινωνίας, οι νόμοι για άλλους εφαρμόζονται με υπερβολική αυστηρότητα και για άλλους δεν υφίστανται. Όποιος αντιδρά στην κατάσταση αυτή θεωρείται γραφικός και αν ακολουθήσει την τύχη του Καποδίστρια θα θεωρηθεί πως πήγαινε γυρεύοντας. Θα έλεγε κανείς πως η Ελληνική πραγματικότητα έχει πολλά κοινά με την Ινδική, σαν να υπάρχει κάποια εγγενής γενετική συγγένεια.

Το αποτέλεσμα είναι ο μέσος Έλληνας να δέχεται με παθητικότητα την επίσημη μετατροπή της χώρας του και κοιτίδας του πολιτισμού του σε Ινδογραικία, ή μάλλον σε Γυφτογραικία. Και σε αρκετές περιπτώσεις να εκδηλώνει και τη χαρά του για τον λαθροεποικισμό της γης του και να δέχεται οι εκλεγμένοι εκπρόσωποί του να κηρύττουν τη διασταύρωση των γηγενών με τους Ινδοπακιστανούς συγγενείς τους χωρίς να αντιδρά. Ακούει διάφορες τηλεπερσόνες να εκφράζουν τη λατρεία τους για τους έγχρωμους και συνεχίζει να παραμένει καρφωμένος στην τηλεόραση αντί να αγανακτεί. Αντί να βοηθήσει τους νέους να ορθοποδήσουν, σπεύδει να υιοθετήσει αραπάκια και να τους εξασφαλίσει Ελληνική ιθαγένεια.

Το συμπέρασμα από όλα αυτά είναι πως ναι, ο Έλληνας είναι γενετικά κατώτερος. Με τη συνεχή ανάδειξη ελλατωματικών προσωπικοτήτων, τη διαχρονική αναξιοκρατία, τον παραγκωνισμό των άξιων και ενάρετων, την απαξίωση της μητρότητας, την τυφλή υποταγή σε κομματικά ξόανα, την μακροχρόνια ενδογαμία και οικογενειοκρατία, την έκπτωση των αξιών και την οδήγηση των αρίστων στο περιθώριο, ο Έλληνας πέρασε από μία μακρά περίοδο δυσγονικής που τον κατέστησε έτοιμο να δεχθεί την παράδοση του ονόματός του σε ένα κατώτερο υβρίδιο. Και όπως προέβλεψε ο Kalergi, να παραδώσει την εξουσία σε μία καινούρια τάξη “ευγενών” που θα είναι οι Εβραίοι.

Ο ίδιος ο Kalergi αποτελεί ένα τυπικό παράδειγμα της ολίσθησης του Έλληνα προς τη γενετική κατωτερότητα. Γιός ενός Ευρωπαίου (Έλληνα) ευγενή και μίας Ιαπωνίδας αριστοκράτισσας, ο ίδιος προτίμησε να νυμφευθεί μία κατά πολύ μεγαλύτερή του Εβραία αρτίστα, αναγκάζοντας την αριστοκρατική μητέρα του να τον αποκηρύξει καθώς δε μπορούσε να δεχθεί ως νύφη της μία παρηκμασμένη Εβραία χαλαρών ηθών. Αυτό δεν φαίνεται να ενόχλησε ιδιαίτερα τον Kalergi, καθώς έκανε σκοπό της ζωής του να προωθήσει την κοπρανόχρωμη μεταβολή του Λευκού Ευρωπαίου και την γενετική του μετάλλαξη ώστε να μετατραπεί σε δούλο των Εβραίων.

Ο μόνος τρόπος να αποφευχθεί ο συνεχιζόμενος και γεωμετρικά αυξανόμενος γενετικός κατήφορος είναι μέσω του διαφωτισμού των εναπομείναντων Ελλήνων, οι οποίοι θα αποκηρύξουν τις σαθρές ιδέες του καθεστώτος, θα αρνηθούν τις αρρωστημένες αντιλήψεις που έχουν εδραιωθεί στην νοσίζουσα Ελληνική κοινωνία, θα δημιουργήσουν οργανωμένες κοινότητες επιδιώκοντας την αυτονομία και το κυριότερο θα πολεμήσουν ώστε να μην αποτελέσουν μετά από μερικές γενεές μία ξεχασμένη μειονότητα που παρέδωσε την ιστορική της συνέχεια σε υπανθρώπους.

Διαφορετικά είναι υπαρκτός ο κίνδυνος της ανάδειξης ενός εθνικισμού που δεν θα διαφέρει σε τίποτα από τον Πακιστανικό ή Μαλαισιανό εθνικισμό, και που θα εκφράζει έναν παρηκμασμένο λαό χωρίς επίγνωση που μοναδική του επιδίωξη θα είναι η αυταρέσκεια και η οχλοκρατία.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εναλλακτική διεύθυνση του Education in Greece.

Advertisements