Από την αναρχία στην αναρχιδία

Γράφει ο Panzerfaust

Η αναρχία αποτελεί την άρνηση της κατεστημένης εξουσίας όταν αυτή παραβαίνει ανώτερες αξίες του ατόμου. Καθώς η εξουσία εύκολα παρασύρει τους κυβερνώντες στην τυραννία, οι αστικές δομές μετατρέπονται στα χέρια τους σε εργαλείο επιβολής και επιτήρησης. Κάποιοι όμως αναγνωρίζουν την ύπαρξη ανώτερων αρχών στις οποίες προτιμούν να παραμείνουν πιστοί, αρνούνται να πειθαρχήσουν στις αυθαίρετες κρατικές δομές και έρχονται σε σύγκρουση με το κατεστημένο.

Οι ίδιοι που αυτοαποκαλούνται σήμερα “αναρχικοί” πολλές φορές αναφέρονται στην Αντιγόνη του Σοφοκλή προκειμένου να δώσουν το στίγμα της απαρχής της ιδεολογίας τους. Η Αντιγόνη αγνοεί τα διατάγματα του Κρέοντα, που πιστεύει πως οι εντολές του μπορούν να θεωρηθούν ανώτερες των ηθικών επιταγών του ατόμου. Ο Κρέοντας θέτει τον εαυτό του υπεράνω της ηθικής, θεωρώντας πως το νόμιμο, που ο ίδιος βολικά ορίζει, είναι και ηθικό και κανείς δεν έχει δικαίωμα να το αμφισβητήσει.

Καθώς δεν υπάρχει βιβλιοπρόταση στο χώρο των “αναρχικών” που να μην περιλαμβάνει το συγκεκριμένο έργο του Σοφοκλή, το ερώτημα είναι σήμερα ποιά πλευρά αντιπροσωπεύει τον Κρέοντα και ποιά την Αντιγόνη.

Το κράτος, κυβερνώμενο από μία μασσωνική μαφία επαγγελματιών της πολιτικής, επικουρούμενο από μία στρατιά δικαστικών, μανδαρίνων και πραιτωριανών, επιβάλλει την μεταβολή της πληθυσμιακής σύνθεσης της χώρας προκειμένου οι γηγενείς να καταστούν δούλοι που θα μειοψηφούν σε μία χώρα που δε θα τους ανήκει πλέον. Την ίδια στιγμή, μία σειρά από κρατικά διατάγματα επιχειρεί να ξεριζώσει αρχές ηθικής προκειμένου να μετατραπεί η ανωμαλία σε κατεστημένο και να δημιουργηθεί νέο πρότυπο ομοφυλοφιλικής οικογένειας. Οι δεσποτάδες συναγελάζονται με πολιτικούς και κλείνουν τα μάτια ώστε να ευχαριστήσουν την κοσμική εξουσία, η οποία επιχειρεί να αλλοιώσει τις συνειδήσεις των παιδιών με αφύσικες ανώμαλες διδασκαλίες που επιβάλλει δια της βίας μέσω παντοδύναμων συνδικαλιστών ΟΛΜΕδων. Ως επιστέγασμα των προθέσεων του κράτους, η Κάρτα του Πολίτη, το ηλεκτρονικό χρήμα και το ηλεκτρονικό εισιτήριο φιλοδοξούν να ολοκληρώσουν την υποδούλωση του ανθρώπου σε ένα κρατικό σύστημα απόλυτου ελέγχου και παρακολούθησης.

Από την άλλη μεριά, κάποιοι αρνούνται να υποκύψουν. Αντιστέκονται στην επιβολή της ιουδαιοκρατίας και της μωαμεθανοποίησης, στη μετατροπή τους σε Ινδιάνους του 21ου αιώνα μέσω του λαθροεποικισμού, στην καθιέρωση της ομοφυλοφιλίας ως φυσιολογικό πρότυπο, στο σαθρό πολιτικό κατεστημένο και την αναξιοκρατία. Απορρίπτουν τον έλεγχο της προσωπικότητας του ατόμου από το κράτος μέσω της Κάρτας του Πολίτη και την παρακολούθηση των συναλλαγών μέσω του ηλεκτρονικού χρήματος.

Απέναντί τους έχουν την κρατική καταστολή, με τα ένστολα σκυλιά του συστήματος να εφαρμόζουν ρατσιστικούς νόμους για εγκλήματα ιδεών. Ταυτόχρονα όμως έχουν να αντιμετωπίσουν και δολοφονικές επιθέσεις από ομάδες παρακρατικών, οι οποίες με τη βοήθεια των ένστολων προστατών τους στοχοποιούν με κάθε άνεση και πραγματοποιούν ενέδρες χωρίς ποτέ να διατρέχουν τον κίνδυνο της σύλληψης. Η “νόμιμη κρατική βία”, όπως θα την χαρακτήριζε ο Άδωνις-Σπυρίδων Γεωργιάδης, συμπράττει με αυτούς που υποτίθεται πως είναι “αναρχικοί” και “αντιεξουσιαστές”.

Ποιά είναι λοιπόν η πλευρά της αναρχίας; Αυτοί που αντιστέκονται στην κρατική επιβολή ανήθικων διαταγμάτων, ή αυτοί που με την ανοχή αν όχι και τη συνεργασία των πραιτωριανών και του βαθέος κράτους προχωρούν σε δολοφονικές επιθέσεις εναντίον τους;

Η Ιερά Μονή Εσφιγμένου αντιστάθηκε στα σχέδια της παγκοσμιοποίησης και της σχεδιαζόμενης ηλεκτρονικής φυλακής και το αποτέλεσμα ήταν πρωτοφανείς δικαστικές διώξεις. Το παράδοξο είναι πως αυτοί που αυτοαποκαλούνται “αναρχικοί” στοχοποιούν όσους συμπαρίστανται στη Μονή Εσφιγμένου και ταυτίζονται με το κράτος και την εξωνυμένη αστική δικαιοσύνη.

Ποιά μεριά λοιπόν ταυτίζεται με την Αντιγόνη και ποιά με τον Κρέοντα; Ποιοί είναι οι αναρχικοί και ποιοί είναι τα δεκανίκια του συστήματος;

Ο Guy Fawkes αποτελεί μία προσωπικότητα που συχνά αναφέρεται με θαυμασμό από τους “αναρχικούς”. Ο Guy Fawkes συνελήφθη κατά τη διάρκεια της Συνωμοσίας της Πυρίτιδας, που αν πετύχαινε θα τίναζε στον αέρα το Αγγλικό Κοινοβούλιο. Βασανίστηκε με ιδιαίτερα σκληρό τρόπο και εκτελέστηκε, όμως ακόμα και τότε δεν κατευνάστηκε η οργή του Βασιλιά, που έβαλε να τεμαχίσουν το πτώμα και να το διασκορπίσουν.

Ο Guy Fawkes προσπάθησε να ανατινάξει το κυνοβούλιο, διαχρονικά σύμβολο φαυλοκρατίας, καθώς αυτό επέβαλλε ένα νέο καθεστώς αντίθετο προς τα θρησκευτικά πιστεύω του. Στο καθολικό δόγμα, το οποίο μέχρι τότε επικρατούσε στην Αγγλία και στο οποίο πίστευε ο Guy Fawkes, δεν ήταν αποδεκτό το διαζύγιο. Προκειμένου ο Άγγλος βασιλιάς να ξεπεράσει αυτό το εμπόδιο, αποφάσισε πως η χώρα θα ακολουθήσει τον προτεσταντισμό, που στο εφεξής θα κατέληγε στην παραλλαγή του Αγγλικανισμού, και προχώρησε σε άγριες διώξεις όσων παρέμεναν πιστοί στον καθολικισμό. Οι περισσότεροι ευγενείς συμφώνησαν με ευκολία προκειμένου να είναι αρεστοί στη βασιλική αυλή, και ακολούθησαν οι κρατικοί λειτουργοί. Μπροστά στις κρατικές διώξεις, οι καθολικοί άρχισαν να οργανώνουν την άμυνά τους πυροδοτώντας μία σειρά από ιστορικά γεγονότα που φτάνουν μέχρι σήμερα με τις θρησκευτικές διαμάχες στην Ιρλανδία.

Πώς γίνεται άραγε ο Guy Fawkes να αποτελεί σήμερα εμβληματική μορφή για τους “αναρχικούς” όταν οι λόγοι της αντικαθεστωτικής δράσης του ήταν η προσβολή της θρησκευτικής παράδοσης από τους νεωτερισμούς που επέβαλλε για τους προσωπικούς του λόγους ο βασιλιάς; Ο Guy Fawkes συμμετείχε στο παράτολμο σχέδιο της Συνομωσίας της Πυρίτιδας, που αν πετύχαινε θα άλλαζε ολοκληρωτικά τη ροή της ιστορίας, αρνούμενος να δεχτεί πως μία βασιλική απόφαση είναι ανώτερη από τα θρησκευτικά πιστεύω του.

Ενώ μέχρι τότε η αναρχία ήταν συνυφασμένη με ανθρώπους που πίστευαν σε κάτι υπεράνω του κράτους και αμφισβητούσαν την αυθαίρετη κρατική εξουσία, τον 19ο αιώνα η κατάσταση άλλαξε, καθώς ο εβραϊσμός εισχώρησε στο αναρχικό κίνημα. Ο εισοδισμός αυτός οδήγησε στην οικειοποίηση της αναρχικής ιδέας από εγκληματικά στοιχεία, με αποτέλεσμα μία ριζική αλλοίωση. Με τον ίδιο τρόπο που ο σοσιαλισμός μετατράπηκε σε μαρξισμό, η αναρχία μετουσιώθηκε από την Εβραϊκή επίδραση σε τυφλή άρνηση.

Στη συνέχεια, τα αναρχικά ρεύματα, περνώντας από διάφορες ζυμώσεις, βρέθηκαν στο στόχαστρο του μπολσεβικισμού που θεώρησε πως αποτελούν αίρεση που αποδυναμώνει το κομμουνιστικό κόμμα και την κομματική γραμμή και σε κάθε ευκαιρία υπήρξαν εκτεταμένες εκκαθαρίσεις που δείχνουν πως μεταχειρίζεται ο κομμουνισμός όσους θεωρεί πως παύουν να του είναι χρήσιμοι.

Για να επικεντρωθούμε στην Ελλάδα, στα χρόνια της μεταπολίτευσης μέχρι και σήμερα οι λίγοι σκεπτόμενοι αναρχικοί πλαισιώθηκαν από σημαντικά υπέρτερους αλητήριους και ανεγκέφαλους που οικειοποιήθηκαν την έννοια της αναρχίας για να περιγράψουν την αλητεία που φέρει έναν μανδύα δήθεν πολιτικής στόχευσης και ταυτόχρονα συναλλάσσεται με το παρακράτος, την αστυνομία και τις μυστικές υπηρεσίες. Αυτοί που σήμερα αυτοαποκαλούνται “αναρχικοί” δεν είναι παρά ένας συρφετός γόνων που εκτονώνονται μέχρι να ακολουθήσουν την καριέρα που τους ετοίμασαν οι γονείς τους και αμόρφωτων πνευματικά ανάπηρων που περιφέρουν άσκοπα το σαρκίο τους προσπαθώντας να υπερβούν τα όρια της περιορισμένης πνευματικής τους ικανότητας.

Μέσα στο μείγμα κυκλοφορούν και ένστολοι χωρίς στολή και κάθε λογής πράκτορες που εκτελούν διατεταγμένη υπηρεσία και αρκετοί αλλοδαποί. Οι τελευταίοι, κυρίως Αλβανοί, με άνεση αναμασούν με επαναστατικό ζήλο διάφορα συνθήματα για κατάργηση των συνόρων και των πατρίδων και την ίδια στιγμή οι ίδιοι ζουν με το όνειρο της Μεγάλης Αλβανίας και βρίσκονται σε στενή επαφή με την Αλβανική μαφία και πυρήνες του UCK.

Όλο αυτό το θλιβερό παραμάζωμα που χαρακτηρίζεται από αλητεία, πρακτοριλίκι και κατανάλωση και εμπόριο ναρκωτικών έχει κάνει την παρουσία του τα τελευταία χρόνια με διάφορες άνανδρες επιθέσεις σε εκκλησίες και γραφεία πολιτικών φορέων, οργανωμένα επεισόδια που δρουν προβοκατόρικα για να διαλυθούν ενοχλητικές συγκεντρώσεις, και δολοφονικές απόπειρες εναντίον μεμονωμένων ατόμων. Με άλλα λόγια, κάνουν τη βρώμικη δουλειά της αστυνομίας και των κρατικών υπηρεσιών, που δείχνουν πρωτοφανή ανικανότητα στο να τους συλλάβουν.

Ειδικά στις περιπτώσεις δολοφονικών επιθέσεων εναντίον εθνικιστών, η αστυνομία δεν έχει συλλάβει ούτε έναν δράστη. Θα έλεγε κανείς πως φοβάται ότι μπορεί να συλλάβει κάποιον συνεργάτη της.

Και ενώ η αναρχία αποστρέφεται τη συναλλαγή, βλέπουμε κάθε λίγο μία μικρή περιουσία να μετατρέπεται σε αφίσσες, με την αστυνομία να καταφέρνει να συλλάβει για παράνομη αφισσοκόληση μόνο τον Δημήτρη Κολλάτο για την αφίσσα που κόλλησε εναντίον του Ερντογάν!

Αυτό λοιπόν που πρεσβεύουν οι υποτιθέμενοι “αναρχικοί” δεν είναι η αναρχία, αλλά η αναρχιδία, καθώς ως ανάρχιδοι αναλαμβάνουν τη βρώμικη δουλειά μυστικών υπηρεσιών προκειμένου να τρομοκρατήσουν όσους είναι πραγματικά αναρχικοί που δεν αναγνωρίζουν την αυθαίρετη κρατική εξουσία. Και ως ανάρχιδοι μπορούν να λειτουργούν μόνο σαν αγέλη προκειμένου να μην φανεί η μηδαμινή πολιτική σκέψη σε επίπεδο μπαμπουΐνου που τους χαρακτηρίζει.

Το να θεωρούν αυτοί οι ανάρχιδοι πως μπορεί να έχουν ως σημείο αναφοράς την Αντιγόνη και τον Guy Fawkes μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να θεωρηθεί. Οι πραγματικοί αναρχικοί βρίσκονται στο αντίπαλο στρατόπεδο και ξεκινούν έμπρακτα μία επανάσταση ενάντια στο παντοδύναμο κράτος, αρνούμενοι τα κρατικά έγγραφα και τις διαταγές του καθεστώτος. Οι ανάρχιδοι των Εξαρχείων βρίσκονται σε καθεστώς ενδοεπικοινωνίας με τις δυνάμεις καταστολής προκειμένου να λάβουν κατευθύνσεις και να τους υποδειχθούν οι στόχοι τους οποίους μπορούν να κτυπήσουν ατιμώρητα με κρατική κάλυψη.

Μπορεί να πιστεύουν όλοι αυτοί οι ανάρχιδοι πως ο Guy Fawkes θα τους θεωρούσε “συντρόφους” βλέποντάς τους να πανηγυρίζουν για την είσοδο λαθροεποίκων και να παθαίνουν κρίσεις για τον “αντισημιτισμό”;

Ή μήπως μπορεί να θεωρούν τους εαυτούς τους “αντιεξουσιαστές” όταν έχουν την κάλυψη της εξουσίας προκειμένου να επιτίθενται σε όσους ενοχλούν το κράτος;

Όλοι αυτοί οι ανάρχιδοι που με την προστασία, αν όχι την ενθάρρυνση, της αστυνομίας προσπαθούν να ξεμοναχιάσουν κάποιον που τους φαίνεται “φασίστας” και να του επιτεθούν σε αναλογία μερικών δεκάδων προς έναν αντιπροσωπεύουν την αναρχιδία που μέσα από ένα σύννεφο κάνναβης βαφτίζεται σε κάποιο ακαθόριστο αριστερόστροφο ιδεώδες. Στην πραγματικότητα δεν είναι παρά μόνο παρακρατική αλητεία.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εναλλακτική διεύθυνση του Education in Greece.

Advertisements