Ποιοί θέλουν τους λαθροεποίκους

Από την εποχή της ανεξέλεγκτης εισβολής Αλβανών στην επικράτεια του Ελληνικού κράτους, μέχρι σήμερα που καραβιές ισλαμιστών αποβιβάζονται με κάθε άνεση σε οποιοδήποτε Ελληνικό νησί θέλουν, υπάρχουν κάποιοι που σπεύδουν να πανηγυρίσουν για κάθε νέο ρεύμα λαθροεποικισμού. Είναι σκόπιμο να εξετάσουμε τη γεωγραφία αυτών των συνεργατών του σχεδίου Kalergi.

Θα εξαιρέσουμε από αυτή την ανάλυση τους επαγγελματίες μισθοδοτούμενους του Soros και τους ανεγκέφαλους αναρχικούς που λόγω μισθού οι πρώτοι και λόγω βλακείας οι δεύτεροι έχουν κάνει καθημερινό βίωμα την υποστήριξη της πληθυσμιακής αλλοίωσης.

Η πρώτη κατηγορία που θα εξετάσουμε είναι αυτή των κεφαλαιοκρατών. Βιομήχανοι και εργολάβοι είδαν τη χρυσή ευκαιρία για να ρίξουν το εργατικό κόστος αυξάνοντας τα κέρδη τους. Είναι γνωστά τα όσα έχουν λεχθεί για τον πατέρα του Τσίπρα, μεγαλοεργολάβο της χούντας και προσωπικό φίλο του Συριζώνυμου Λιάπη και την εμπλοκή του στα πρώτα στάδια της λαθρομετανάστευσης και του αντιρατσιστικού κινήματος.

Μπορεί ο ίδιος ο Μαρξ να προσδιόρισε την εισαγωγή εργατών σαν πρακτική του κεφαλαίου για την εξαθλίωση των ντόπιων εργατών, όμως οι μαρξιστικές φυλλάδες και τα κανάλια των εργολάβουν προπαγανδίζουν αδιάκοπα υπέρ του λαθροεποικισμού. Καθώς τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης υπάρχουν για να προωθούν τα συμφέροντα των ιδιοκτητών τους, επιβάλλουν ένα καθεστώς λαθρολαγνείας για να μπορούν τα αφεντικά να μεγιστοποιούν τα κέρδη τους. Καθώς τα ίδια άτομα βρίσκονται πίσω από κάθε βιομηχανικό και επιχειρηματικό κλάδο της χώρας, το σύμπλεγμα των μεγάλων συμφερόντων βλέπει τα πάντα σαν οικονομική συναλλαγή. Όπως έλεγε ο Μαρξ, το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα, και οι μαρξιστές πρώην κνίτες και ρηγάδες μεγαλοκαρχαρίες δείχνουν να το γνωρίζουν καλά και να το εφαρμόζουν στην πράξη.

Το μικρό κεφάλαιο με τη σειρά του δείχνει πως δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από το μεγάλο κεφάλαιο. Αμέτρητες μικρές επιχειρήσεις βρήκαν την ευκαιρία της ανάπτυξης μέσω των διαθέσιμων λαθρομεταναστών. Μικρές βιοτεχνίες είναι γεμάτες από αλλοδαπούς εργάτες, και σε αρκετές περιπτώσεις η διαφορά στα ημερομίσθια σε σχέση με τους γηγενείς εργάτες δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλη, όμως τα αφεντικά δε χάνουν την ευκαιρία να πάει χαμένη. Αμέτρητοι επαγγελματίες απασχολούν τριτοκοσμικούς “βοηθούς” προκειμένου οι ίδιοι από επαγγελματίες να μετατραπούν σε “αφεντικά”. Αντί να εργάζονται οι ίδιοι, χρησιμοποιούν τους αλλοδαπούς με τον ίδιο τρόπο που πολλοί εκμεταλεύτηκαν την παρουσία των Αλβανών κάποτε ώστε να φτάσουμε στη σημερινή κατάσταση με την παρουσία μίας απαιτητικής Αλβανικής μειονότητας.

Ο “Έλληνας” αγρότης πέρασε από την περίοδο των επιδοτήσεων στην περίοδο της ανάπτυξης μέσω των Αλβανών. Με την ανεξέλεγκτη είσοδο Αλβανών λαθρομεταναστών, βρήκε την ευκαιρία να επιδοθεί στην ανάπτυξη αξιοποιώντας χωράφια και χτήματα που ο ίδιος είχε παραμελήσει. Προκειμένου να αισθανθεί κτηματίας που μπορούσε να ξοδεύει μεγάλα ποσά στις αλλοδαπές των κωλόμπαρων της Εθνικής Οδού, αδιαφόρησε για την κατακόρυφη άνοδο της εγκληματικότητας και τις νέες μορφές εγκλήματος που εμφανίστηκαν στην Ελληνικη επαρχία. Το αποτέλεσμα σήμερα είναι κάθε μέρα να έχουμε νέα θύματα φονικών επιδρομών αλλοδαπών σε αγροικίες και απομονωμένα σπίτια. Οι υποδομές της υπαίθρου, από αγροτικά μηχανήματα μέχρι καλώδια τηλεπικοινωνικών και ρευματοδότησης και ράγες σιδηροτροχιών, γίνονται αντικείμενο πλιάτσικου που άλλοτε κατέληγε στην Αλβανία προκειμένου να οικοδομηθεί η ανάπτυξή της και τώρα διοχετεύεται σε παράνομα χυτήρια.

Όμως ο “Έλληνας” αγροτοπαραγωγός δεν πήρε το μάθημά του. Τώρα συνεχίζει να επιθυμεί την παρουσία αλλοδαπών, έστω και μωαμεθανών Ασιατών, προκειμένου να συνεχίζει να ζει το όνειρο του “αφεντικού”. “Ποιός θα μαζέψει τις ελιές;” διερωτάται ρητορικά ο κάθε τοπικός αρχηγίσκος, χωρίς να του περνάει από το μυαλό πως θα μπορούσε να τις μαζέψει ο ίδιος. Ακόμα καλύτερα, αναθέτει την καλλιέργεια των κτημάτων του εξ’ολοκλήρου σε Αλβανούς προκειμένου εκείνος να έχει το κεφάλι του ήσυχο, ενώ οι καλλιέργειες είναι γεμάτες από μιλιούνια Πακιστανών και Αφγανών.

Κοντά στο μικρό και μεγάλο κεφάλαιο, μία άλλη κατηγορία πολιτών επιθυμεί τον λαθροεποικισμό. Σε κάθε ευκαιρία κραυγάζει πως θέλει να ζει με Αλβανούς, Αφρικανούς και Πακιστανούς. Ο λόγος είναι πως οι λαθρομετανάστες συνήθως αποτελούν τα κατακάθια των χωρών τους που τυχοδιωκτικά περιφέρονται από χώρα σε χώρα ψάχνοντας για την καλή. Τα εγχώρια εγκληματικά στοιχεία βρίσκουν εύκολα κοινά σημεία με τους πληθυσμούς αυτούς, οπότε οι συνεργασίες αναπτύσσονται εύκολα. Κλεφτρόνια, τοξικομανείς, απατεώνες, σωματέμποροι, γύφτοι, όλος ο ντόπιος υπόκοσμος έχει επιδοθεί στην ανάπτυξη σχέσεων και συνεργασιών με τους εισαγώμενους ομοίους του.

Από αυτό το παιχνίδι συμφερόντων δε θα μπορούσε να λείπει ο πολλαπλά διεφθαρμένος εκπαιδευτικός χώρος. Προκειμένου να εξασφαλίσουν οργανικές θέσεις και διορισμούς εκπαιδευτικών, προδότες εκπαιδευτικοί ακολουθούν τις συνδικαλιστικές ηγεσίες τους που σύσσωμες επιδίδονται σε αισχρή προπαγάνδα για τη φοίτηση των λαθροεποικόπουλων στα Ελληνικά σχολεία. Και προκειμένου να γίνει αυτό, το εκπαιδευτικό αληταριό απαιτεί την απόδοση ιθαγένειας στα πλήθη των λαθρομωαμεθανών προσδοκώντας ραγδαία αύξηση του μαθητικού δυναμικού(!). Ταυτόχρονα, μαζί με το υπόλοιπο αντιρατσιστικό αδελφάτο, σημαντικός αριθμός εκπαιδευτικών όλων των φύλων εξασφαλίζει με ευκολία επιβήτορες ανάμεσα στους λαθροεποίκους. Η συγκεκριμένη κατηγορία αποτελεί μέσω διαφόρων αναγνωρισμένων ανώμαλων φορέων συνομιλητή των υπηρεσιών του υπουργείου αντεθνικής παιδείας για θέματα εισαγωγής της ομοφυλοφιλίας στην εκπαίδευση.

Κάτι άλλο που κανένας δεν τολμά να πει για τους λαθρολάγνους εκπαιδευτικούς έχει να κάνει με την ποιότητα της εκπαίδευσης.

Η ποιότητα της εκπαίδευσης συνεχώς φθίνει με ευθύνη των ίδιων των εκπαιδευτικών, οι οποίοι επιθυμούν να ανταποκρίνεται στη δική τους ποιότητα. Όταν άσχετοι διορίζονται στην εκπαίδευση και ακόμα και απόφοιτοι τεχνικού λυκείου παριστάνουν τους “εκπαιδευτικούς”, είναι επόμενο πως όλοι αυτοί επιθυμούν να μη φαίνεται η ανεπάρκειά τους. Η εισαγωγή μαθητών που όχι μόνο δε γνωρίζουν Ελληνικά αλλά μπορεί και να μην έχουν πάει ποτέ σχολείο, και σίγουρα προέρχονται από χώρες που η εκπαίδευση και η μόρφωση γενικότερα δεν αποτελεί προτεραιότητα, είναι μία σανίδα σωτηρίας για τους αγράμματους εκπαιδευτικούς. Γιατί για έναν “εκπαιδευτικό” που κυριολεκτικά είναι ανίδεος αλλά κάποια οικογενειακή ή κομματική συγκυρία του εξασφάλισε το διορισμό του η ύπαρξη μαθητών υψηλού επιπέδου αποτελεί πραγματική κόλαση. Αντίθετα, η ύπαρξη μαθητών χαμηλού επιπέδου είναι ιδανική και του εξασφαλίζει μία ξεκούραστη και ανέμελη καθημερινότητα.

Αυτό που προκύπτει από τα παραπάνω είναι πως οι ομάδες του πληθυσμού που επιθυμούν τον λαθροεποικισμό της χώρας αποτελούν ταυτόχρονα και τους παράγοντες που δημιουργούν την οπισθοδρόμηση και εμποδίζουν την όποια ανάπτυξη. Κεφαλαιοκράτες που θέλουν να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους χωρίς να τους ενδιαφέρει τίποτα και με τον ίδιο τρόπο θα οδηγούσαν σε μία περιβαλλοντική καταστροφή (Σκουριές Χαλκιδικής) ή θα μετέφερεραν τις δραστηριότητές τους σε άλλες χώρες αφήνοντας πίσω στρατιές ανέργων. Επαγγελματίες και κτηματίες που θέλουν να παραστήσουν τα αφεντικά ώστε να μη μείνουν πίσω στην κούρσα του καταναλωτισμού και του παρασιτισμού. Υπόκοσμος που θέλει τις κατάλληλες συνθήκες ώστε να αναπτύσσει τις δραστηριότητές του. Εκπαιδευτικοί που όχι μόνο ενδιαφέρονται για την εξασφάλιση της θέσης τους, αλλά και για την καθιέρωση χαμηλού επιπέδου εκπαίδευσης.

Όλοι αυτοί αποτελούν οπισθοδρομικές δυνάμεις που υπό άλλες συνθήκες θα παρέμεναν περιορισμένες. Υπό το καθεστώς ανεξέλεγκτου καπιταλισμού και πολιτιστικού μαρξισμού, τώρα πλέον έχουν διογκωθεί επικίνδυνα και απολαμβάνουν τα οφέλη του λαθροεποικισμού που για τον υπόλοιπο πληθυσμό είναι ολέθριος και καταστροφικός.

Η ιδανική λύση είναι η αφαίρεση της ιθαγένειας από όλους αυτούς και η μετακίνησή τους σε χώρες προέλευσης λαθροεποίκων. Αφού έχουν ταυτίσει σε τέτοιο βαθμό την τύχη τους με την παρουσία μωαμεθανών, θα ήταν και για τους ίδιους καταπληκτικό να ζουν στις χώρες τους μεταφέροντας εκεί την όποια δραστηριότητά τους, ενώ στην Ελλάδα θα δίνεται η ευκαιρία απασχόλησης σε Έλληνες.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εναλλακτική διεύθυνση του Education in Greece.

Advertisements