Η αλήθεια για τα ΙΕΚ: Εκπαιδευτές

“Έκανα στην τύχη αίτηση στα ΙΕΚ και χωρίς να το καταλάβω με πήραν!”

“Δεν μπορούσαν να μη με προσλάβουν στα ΙΕΚ γιατί είχα μεταπτυχιακό!”

“Με παίρνουν στα ΙΕΚ γιατί έχω πολλά μόρια!”

Τα πουλημένα “εκπαιδευτικά portal” κάθε τόσο διαφημίζουν τις χιλιάδες προσλήψεις εκπαιδευτών που γίνονται στα δημόσια ΙΕΚ και καλούν τους υποψήφιους να κάνουν αιτήσεις, χωρίς όμως ποτέ να πουν στο κοινό τους την αλήθεια για τις προσλήψεις αυτές.

Στο ίδιο κόλπο βλέπουμε και μεγάλες εφημερίδες που αφιερώνουν ακόμα και πρωτοσέλιδα στις προσλήψεις αυτές, χωρίς όμως ποτέ να έχουν αφιερώσει λίγες γραμμές στις καταγγελίες που συχνά φτάνουν στα γραφεία τους.

Θα ξεκινήσουμε με μια γενική διαπίστωση: Για κάθε έναν που πιθανόν να προσλήφθηκε στα ΙΕΚ από καθαρή τύχη, υπάρχουν τουλάχιστον χίλιοι που προσλήφθηκαν χάρη στην ύπαρξη ενός εκτεταμένου δικτύου διαφθοράς. Αυτό το δίκτυο καλύπτεται από το σύνολο των αρχών της χώρας για ευνόητους λόγους, καλύπτεται όμως και απο το δημοσιογραφικό κατεστημένο με αντάλλαγμα άλλοτε προσλήψεις δημοσιογράφων ως εκπαιδευτών και άλλοτε στα πλαίσια άλλων αμοιβαίων εξυπηρετήσεων.

Και καλό είναι όσοι επωφελήθηκαν απο αυτό το σύστημα να μην προκαλούν με βαρύγδουπες δηλώσεις περί δήθεν διαφάνειας.

Από τη στιγμή που ξεκίνησε η λειτουργία των δημοσίων ΙΕΚ με προσλήψεις ωρομίσθιων συμβασιούχων, οι διαθέσιμες θέσεις μοιράστηκαν σε μονίμους εκπαιδευτικούς που διέθεταν τις κατάλληλες προσβάσεις. Κάποιες ώρες μοιράστηκαν και σε συγγενείς υπουργών και λοιπών ισχυρών παραγόντων, αλλά η μερίδα του λέοντος ανήκε σε μονίμους εκπαιδευτικούς. Το club ήταν ιδιαίτερα κλειστό και φρόντιζαν να υψώνουν ανυπέρβλητα τείχη σε αφελείς που πίστευαν πως θα μπορούσαν να εισέλθουν.

Με άλλα λόγια, το κράτος δημιούργησε τις δομές των ΙΕΚ για να προσλαμβάνει κάποιους προνομιούχους, κυρίως από τις τάξεις των μονίμων εκπαιδευτικών και να τους χορηγεί έναν δεύτερο μισθό.

Κάποιοι μόνιμοι εκπαιδευτικοί που είδαν πως μοιράζεται χρήμα αλλά δεν διέθεταν τα αντίστοιχα ερείσματα είδαν να τρώνε πόρτα με τον χειρότερο τρόπο, με αποτέλεσμα έριδες που πολλές φορές μεταφράστηκαν σε εκατέρωθεν γραπτές αναφορές και καταγγελίες.

Καθώς το χρήμα έρρεε άφθονο λόγω των Ευρωπαϊκών κονδυλίων (και των διδάκτρων που κατέβαλλαν οι εκπαιδευόμενοι), δημιουργήθηκε ένας στρατός από κηφήνες που μισθοδοτούνταν από τον ΟΕΕΚ, χωρίς όμως να εμφανίζονται πουθενά. Δηλαδή κάποιοι φρόντιζαν να προσθέτουν διάφορα πρόσωπα στη μισθοδοσία του ΟΕΕΚ για πλασματικές υπηρεσίες δήθεν διοργάνωσης σεμιναρίων και δήθεν μαθημάτων στα κατά τόπους ΙΕΚ.

Το σκάνδαλο αφορούσε συγγενείς υπουργών και το σύνολο της διοίκησης του ΟΕΕΚ, αλλά και συζύγους και συγγενείς των “διευθυντικών στελεχών”. Μια σειρά από καταγγελίες έφερε το θέμα στην επιφάνεια, και την ίδια στιγμή άρχισε η εκστρατεία συγκάλυψης. Η βούληση του Πανάρετου να αποδοθεί δικαιοσύνη συνδέθηκε με την αποπομπή του από τη θέση του Υφυπουργού Παιδείας και αποδόθηκε στην μέγαιρα της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ (Χ)άννα Διαμαντοπούλου.

Μπορεί το μεγαλύτερο μέρος της πίτας να μοιράστηκε σε μόνιμους εκπαιδευτικούς και σε γκόμενες και αγαπητικούς των μονίμων εκπαιδευτικών, όμως ένα μερίδιο έπρεπε να δοθεί και στους πολιτικούς. Σύντομα δημιουργήθηκε μια ιεραρχία στις προσλήψεις των συμβασιούχων. Στην κορυφή της ήταν ο διευθυντής του κάθε ΙΕΚ, που μαζί με τον υποδιευθυντή του ΙΕΚ και τον εκπρόσωπο του ΟΕΕΚ αποφάσιζαν για το μοίρασμα των ωρομισθιών. Προκειμένου να γίνει οργανωμένη δουλειά, πρώτα εξασφάλιζαν κάποια πρόσωπα του στενού τους περιβάλλοντος και κυρίως κάποιους μόνιμους εκπαιδευτικούς, πολλές φορές σε συνεργασία με συνδικαληστές. Στη συνέχεια μοίραζαν κάποιες ώρες σε υποψήφιους για τους οποίους υπήρχε προσωπικό ενδιαφέρον από υπουργούς και γενικά πολιτικά πρόσωπα μεγάλης δύναμης. Στο τέλος μοίραζαν και λίγες ώρες σε υποψήφιους που διέθεταν κάποιο μικρότερο έρεισμα.

Από όλες τις προσλήψεις, οι διευθυντές των ΙΕΚ είχαν προσωπικό όφελος και δεν τις έκαναν με το αζημίωτο. Φρόντιζαν να υπενθυμίζουν σε υπουργούς και βουλευτές πως τους εξυπηρέτησαν και πως περιμένουν και οι ίδιοι μια αντίστοιχη εξυπηρέτηση, κυρίως για την ανανέωση της διευθυντικής τους θητείας. Μάλιστα αρκετοί διευθυντές ΙΕΚ διετέλεσαν σε κάποια φάση της ζωής τους και αποσπασμένοι σε πολιτικά γραφεία όπου οργάνωναν ρουσφέτια, υπογραμμίζοντας ακόμα περισσότερο την διαπλοκή της οποίας ήταν πρωταγωνιστές.

Προκειμένου να μην υπάρχουν αντιδράσεις, όλοι οι πολιτικοί χώροι έμεναν ικανοποιημένοι από τη μοιρασιά. Σίγουρα το κόμμα που ήταν στην εξουσία έπαιρνε τα περισσότερα, αλλά και η αντιπολίτευση και φυσικά και τα αριστερά κόμματα εξασφάλιζαν ωρομισθίες για τους εκλεκτούς τους.

Για να μην γίνουν μπερδέματα, οι υποψήφιοι ταξινομούνταν σε λίστες ανάλογα με το μέσο τους, με σημειώσεις για το ποιός ζητά την πρόσληψή τους και σε τι βαθμό. Κάποιοι λιγότερο επιμελείς διευθυντές σημείωναν τα πάντα χειρόγραφα σε τεφτέρια, ενώ κάποιοι άλλοι ανέθεταν στις γραμματείς να ταξινομήσουν τα ονόματα στο Excel. Κάποιοι άλλοι έκαναν αυτή την εργασία με την γραμματέα στην άνεση του σπιτιού τους, ενώ η σύζυγος απουσίαζε στη δική της εργασία.

Αυτοί οι πίνακες κατέληγαν στην επίσημη μορφή της “αξιολογικής κατάταξης” και φυσικά παρέμεναν κλεισμένοι στα συρτάρια των διευθυντών, όπως και άλλα έγγραφα που στο τέλος κατέληγαν “εξαφανισμένα”. Δημόσια, όλοι οι εμπλεκόμενοι, με πρωτοστάτες τους απατεώνες του κοινού ποινικού δικαίου που παρίσταναν τους διευθυντές, διεμήνυαν προς πάσα κατεύθυνση πως όλα γίνονται “αξιοκρατικά και με διαφάνεια”. Στην πραγματικότητα, οι διευθυντές είχαν την απόλυτη εξουσία να μοιράζουν τις ωρομισθίες, υπαρκτές και πλασματικές, σύμφωνα με τα προσωπικά τους συμφέροντα.

Η επίσημη γραμμή του ΟΕΕΚ ήταν να υπάρχει ενιαία γραμμή παραπληροφόρησης σχετικά με το θέμα των προσλήψεων και των πινάκων. Η διοίκηση του ΟΕΕΚ οργάνωνε συγκεντρώσεις των λαμογιοδιευθυντών των ΙΕΚ όπου τους δίνονταν κατευθύνσεις για τις δικαιολογίες που θα μπορούσαν να δώσουν στους ενοχλητικούς που απαιτούσαν αξιοκρατία. Για όποιον δεν διέθετε προϋπηρεσία η δικαιολογία ήταν πως οι άλλοι υποψήφιοι ήταν στελέχη της αγοράς, για όποιον δεν διέθετε διδακτορικό η δικαιολογία ήταν πως ήταν απαραίτητο για τη θέση, για όποιον διέθετε διδακτορικό η δικαιολογία ήταν πως η θέση απαιτούσε πρακτική εμπειρία και πάει λέγοντας.

Καθώς οι προσωπικές σχέσεις των διευθυντών των ΙΕΚ μεταβάλλονταν με τον χρόνο, αλλά και καθώς οι κυβερνήσεις άλλαζαν με ανασχηματισμούς και εκλογές, κάθε φορά εμφανιζόταν μια καινούργια φουρνιά ωρομισθίων και οι παλιοί έφευγαν με συνοπτικές διαδικασίες. Αρκετές φορές, οι διευθυντές των ΙΕΚ φρόντιζαν να εκμεταλευτούν την εξάρτηση των ωρομισθίων από αυτούς για να ζητήσουν διάφορες εξυπηρετήσεις, όπως να κάνουν διάφορες εργασίες στα σπίτια τους ή να τους προσφέρουν σεξουαλικές εξυπηρετήσεις.

Ανάμεσα σε όσους κατέληξαν να εξασφαλίζουν συμβάσεις στα ΙΕΚ σίγουρα υπήρχαν και κάποιοι ικανοί και μορφωμένοι με τη θέληση να εργαστούν πραγματικά. Μέσα στο γενικότερο κλίμα της γενικευμένης διαφθοράς, αναγκάστηκαν να καταφύγουν στον μοναδικό μηχανισμό που εξασφαλίζει έστω κάποια ψιχία εργασίας. Επομένως θα ήταν άδικο να κατηγορήσουμε συλλήβδην το σύνολο όσων διετέλεσαν ωρομίσθιοι στα ΙΕΚ σαν άχρηστους και αγράμματους.

Όμως αυτό δεν αλλάζει την πραγματικότητα. Το σύστημα προσλήψεων στα δημόσια ΙΕΚ βασίστηκε πάνω στις πελατειακές σχέσεις και την διαφθορά. Επόμενο ήταν στα ΙΕΚ να καταλήξουν να “διδάσκουν” οι αστοιχείωτοι, οι κομπιναδόροι, οι άσχετοι. Οι διευθυντές των ΙΕΚ δεν ενδιαφέρονταν για την πρόσληψη των καταλληλότερων, αλλά για την εξασφάλιση ωρομισθιών για τους ημέτερους. Προκειμένου να καλύψουν τους ημέτερους από το να εκτεθούν σαν άσχετοι, επεδίωκαν σε συνεχή βάση να δημιουργηθεί το κατάλληλο κλίμα που θα ευνοούσε την κατάσταση αυτή. Ο καλύτερος τρόπος για να επιτευχθεί ο σκοπός τους ήταν να εξοβελίσουν όσους ήταν πραγματικά γνώστες του επαγγελματικού τους αντικειμένου.

Για να γίνει αντιληπτός ο τρόπος που οι διευθυντές αξιολογούσαν όσους έκαναν αίτηση κατά την διάρκεια των συνεντεύξεων, αρκεί να αναφέρουμε πως υπήρξαν περιπτώσεις που τα κομματικά στελέχη πήγαιναν τα ίδια τις γκόμενές τους στον διευθυντή ζητώντας την πρόσληψή τους και αδιαφορώντας για τα όσα έβλεπαν οι γραμματείς, καθώς την επιτυχία της συνέντευξης συμπλήρωνε ένα φάσωμα στα γρήγορα.

Η κυβέρνηση ΓΑΠ αποφάσισε μέσω της Διαμαντοπούλου να ξεπλυθεί ο ΟΕΕΚ μέσω της κατάργησής του και να ανατεθεί η εποπτεία των δημοσίων ΙΕΚ στο ΙΝΕΔΙΒΙΜ. Οι παλιές διαδικασίες μεταφέρθηκαν κάτω από νέα ταμπέλα και το ίδιο έγινε και με τους παλιούς διευθυντές, που μπροστά στο ενδεχόμενο της μαζικής αλλαγής τους οργανώθηκαν και απαίτησαν την άτυπη μονιμοποίησή τους.

Στο σημείο αυτό είχε δημιουργηθεί μια μεγάλη μάζα υποψηφίων εκπαιδευτών που επιπλέον γνώριζαν και τις πραγματικές διαδικασίες φέρνοντας σε δύσκολη θέση τους λαμογιοδιευθυντές των ΙΕΚ. Όλο και περισσότεροι απαιτούσαν να δοθεί και σε εκείνους ένα μερίδιο των ωρομισθιών. Επιπλέον μειώθηκε ο αριθμός των αναπληρωτών, οι οποίοι απαίτησαν να τους δοθεί σε αντιστάθμισμα η πίτα των ωρομισθίων των ΙΕΚ.

Το κυριότερο όμως, όσοι είχαν εξασφαλίσει σημαντική προϋπηρεσία μέχρι τότε, και όχι τυχαία αφού ήταν αυτοί με τα ισχυρότερα ερείσματα, απαίτησαν να δημιουργηθεί ένα καινούριο σύστημα που θα εξασφάλιζε την προστασία τους από τα κύματα των νεοεισερχόμενων στον χώρο των ΙΕΚ.

Με ενορχήστρωση από πολιτικά γραφεία, δημιουργήθηκαν διάφορα ψευδοσωματεία τα οποία υποτίθεται πως αντιπροσώπευαν το σύνολο των εκπαιδευτών των δημοσίων ΙΕΚ. Στην πραγματικότητα δεν αντιπροσώπευαν παρά τον περιορισμένο αριθμό των ατόμων των διοικητικών τους συμβουλίων.

Αυτά τα ψευδοσωματεία βρέθηκαν να επιβάλλουν τα συμφέροντά τους και το σύστημα κατέληξε στη σημερινή μορφή του, που δεν είναι παρά μια παραλλαγή του ίδιου δοκιμασμένου συστήματος. Οι υποψήφιοι ταξινομούνται σε κάποιους πίνακες, με υποτίθεται αντικειμενικά κριτήρια, με την μοριοδότηση της προϋηρεσίας των ΙΕΚ να εξασφαλίζει πως οι παλαιότεροι προνομιούχοι θα συνεχίσουν να είναι προνομιούχοι. Για την περίπτωση που αυτό δεν αρκεί για να δικαιολογηθεί η πρόσληψη των αρεστών, έχουν εφευρεθεί διάφορα προσχήματα προκειμένου να καλύπτεται η αυθαιρεσία των διεθυντών.

Ενδεικτικά αναφέρουμε παλαιότερες αναφορές μας:

Αιτήσεις στα ΙΕΚ

Οι αμοιβές των εκπαιδευτών ΙΕΚ, τα ανύπαρκτα σωματεία και ο παρασκηνιακός ρόλος του Μάριου Παπαδόπουλου

Ανθρωποφαγία στα ΙΕΚ: Οι άνεργοι και ο πολυθεσίτης Παναγιώτης Βουγλάνης

Τα ψευδοσωματεία και οι “τριμελείς επιτροπές”

Στο σημείο αυτό σημειώνουμε πως είναι αμέτρητες οι καταγγελίες που έχουν καταφθάσει στην ηλεκτρονική θυρίδα του Education in Greece σχετικά με την αισχρή συμπεριφορά και τις μεθοδεύσεις των διευθυντών για να εξασφαλίσουν την πρόσληψη των προσωπικών τους επιλογών.

Προκειμένου να εδραιωθεί περισσότερο η θέση των παλαιότερων προνομιούχων, εφευρέθηκε και η πιστοποίηση επάρκειας για τους εκπαιδευτές ενηλίκων. Υποτίθεται πως η εξέταση στην μικροδιδασκαλία έχει κάποια σχέση με την πραγματικότητα των ΙΕΚ, την οποία όλοι γνωρίζουν αλλά οι επίσημοι και τα “στελέχη της εκπαίδευσης” υποκρίνονται πως αγνοούν. Όσο για την γραπτή εξέταση, ο σκοπός είναι να περάσουν ορισμένα μηνύματα περί “ρατσισμού” και να επιβληθεί η επίσημη άποψη περί εκπαιδευτικής πραγματικότητας.

Ο στόχος είναι να μπορέσουν να αποκτήσουν μια ιδιότυπη μονιμότητα εκείνοι εκ των παλαιοτέρων εκπαιδευτών και αναπληρωτών που είχαν τις καλύτερες προσβάσεις στους θύλακες εξουσίας.

Με αυτή την επίφαση νομιμότητας, οι προσλήψεις συνεχίζουν να γίνονται με τον ίδιο τρόπο, με κάποιες προσχηματικές διαδικασίες προκειμένου να δικαιολογηθεί η “προτίμηση” σε παλαιότερους εκπαιδευτές. Φυσικά οι ιθύνοντες αποφεύγουν να ομολογήσουν πως στα χρόνια λειτουργίας των ΙΕΚ ήταν αμέτρητοι οι εκπαιδευτές που είτε έμειναν για κάποιο διάστημα και εκδιώχθηκαν λόγω αλλαγής κυβερνήσεων ή απώλειας μέσου, είτε έκαναν αιτήσεις αλλά ουδέποτε τους προσέλαβαν γιατί δεν διέθεταν μέσο παρά τα αυξημένα προσόντα τους και την καταλληλότητά τους.

Η ουσία όλων αυτών είναι πως η συντριπτική πλειοψηφία των εκπαιδευτών που προσλαμβάνονται αυτή τη στιγμή είναι άσχετοι με τα αντικείμενα που υποτίθεται πως διδάσκουν, αλλά εκμεταλεύονται την εκτεταμένη διαφθορά του εκπαιδευτικού συστήματος προκειμένου να παριστάνουν τους ειδικούς και να παίρνουν έναν ολόκληρο μισθό ως “ωρομίσθιοι”, παρά το γεγονός πως οι περισσότεροι είναι ήδη διορισμένοι, κυρίως ως μόνιμοι εκπαιδευτικοί.

Επιπλέον, αντί σε καιρούς εκτεταμένης ανεργίας να δοθούν λίγες ώρες σε όσο περισσότερους γίνεται, τα ψευδοσωματεία φρόντισαν ώστε να εξασφαλίζεται πλήρες ωράριο 20 ωρών για λίγους προνομιούχους.

Το σύστημα φρόντισε ώστε να κρατήσει προσχηματικά μια διαδικασία όπου θεωρητικά ο καθένας θα μπορεί να υποβάλλει αίτηση, στην πραγματικότητα όμως οι θέσεις μοιράζονται σε συγκεκριμένη ομάδα προνομιούχων του παρελθόντος. Δηλαδή αφού εξασφάλισαν προϋπηρεσία χάρη στη συμμετοχή τους στην διαφθορά, στη συνέχεια απαίτησαν και εξασφάλισαν την αναγνώριση αυτής της προϋπηρεσίας και την κατοχύρωση των συμφερόντων τους. Και αυτά παρά το ότι σχεδόν όλοι έχουν μηδαμινή σχέση με τα αντικείμενα που υποτίθεται πως διδάσκουν.

Αν το κράτος ήθελε, θα μπορούσε να είχε δημιουργήσει μια κρίσιμη μάζα από σοβαρούς και κατηρτισμένους εκπαιδευτές, τους οποίους θα απασχολούσε με αξιοπρεπείς συνθήκες και αποδοχές. Θεωρήθηκε όμως προτιμότερο να μοιραστεί χρήμα σε άσχετους και τυχάρπαστους με αποτέλεσμα την σημερινή κατάντια.

Advertisements