Αυτοί είναι οι ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας του Γιώργου Φουντούλη και του Μανώλη Καπελώνη (Μέρος 6ο)

Δημήτρης Τσουκαλάς και Αιμιλία Τζίβα: Εκατομμυριούχοι εργατοπατέρες, από το ΠΑΣΟΚ στο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΕΕΡΦΑ

Όταν το ζεύγος των συνδικαληστών βρέθηκε στην ομάδα που οδήγησε την πορεία μπροστά στα γραφεία της Χρυσής Αυγής, ούτε η πιο άγρια φαντασία δεν θα περίμενε πως στην πραγματικότητα πρόκειται για εκατομμυριούχους που ο συνδικαλισμός κατέστησε πάμπλουτους.

Ο Δημήτρης Τσουκαλάς ανήκει στην ίδια κλίκα με τον Θέμη Κοτσιφάκη, τον Θανάση Κούρκουλα και την πρεζοφωλιά “Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών”. Ταυτόχρονα πρόεδρος της Ομοσπονδίας Τραπεζοϋπαλληλικών Οργανώσεων Ελλάδος, υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης, αργότερα βουλευτής επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ, στη συνέχεια το 2015 γενικός γραμματέας διοικητικής μεταρρύθμισης που υποτίθεται πως θα αναμόρφωνε την δημόσια διοίκηση.

Την ίδια περίοδο που ο Δημήτρης Τσουκαλάς πουλούσε παρακρατικό αντιφασισμό μπροστά στα γραφεία της Χρυσής Αυγής, το πόθεν έσχες του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ προξενούσε έκπληξη για το μέγεθος του πλούτου του αντικαπιταλιστή Τσουκαλά:

“Πόθεν έσχες: Ο Δημήτρης Τσουκαλάς του ΣΥΡΙΖΑ πήρε 1.000.000 ευρώ εφάπαξ

Xρήστος Μπόκας

16/12/2013

Τίτλους ιδιοκτησίας σε 13 ακίνητα απέκτησε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ τη διετία 2010-2011 – Η μοτοσυκλέτα των 26.000 ευρώ και το ΙΧ των 44.000 ευρώ

Στις τραπεζικές καταθέσεις του βουλευτή Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ αποτυπώνεται η κατάσταση που επικρατούσε επι χρόνια στην Ελλάδα και που τώρα καλούνται να πληρώσουν τα συνήθη υποζύγια.

Ειδικότερα, ο πρώην συνδικαλιστής και νυν βουλευτής της αξιωματικής αντιπολίτευσης εμφανίζει δύο τραπεζικούς λογαριασμούς ύψους 350.000 ευρώ και 650.000 ευρώ και ως προέλευση χρημάτων δηλώνει «αποζημίωση συνταξιοδότησης». Δηλαδή 1.000.000 για εφάπαξ!

Παράλληλα ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ διατηρεί και άλλους λογαριασμούς στην Ελληνική και Alpha Bank ύψους 36 χιλιάδων ευρώ και 30 χιλιάδων ευρώ αντίστοιχα .

Εξίσου εντυπωσιακό είναι και το γεγονός ότι τη διετία 2010-2011 που η χώρα έμπαινε στο μνημόνιο ο κ. Τσουκαλάς αγόραζε διαμέρισμα στην Βάρη αντικειμενικής αξίας 170 χιλιάδων ευρώ ενώ το ίδιο διάστημα απέκτησε από κληρονομία ακόμη επτά τίτλους ιδιοκτησίας από κληρονομιά

Επιπλέον διαθέτει 2 ΙΧ εκ των οποίων το ένα 2300 cc και αξίας αγοράς 44 χιλιάδων ευρώ μίας μοτοσυκλέτας 1200cc αξίας 26 χιλίαδων ευρώ .

Εξίσου εντυπωσιακά είναι και τα στοιχεία για τα εισοδήματα καθώς ο κ. Τσουκαλάς δήλωσε το 2012 840.831,07 ευρώ, το 2011 529.538 ευρώ και το 2010 102.670 ευρώ.”

Αν και ο Δημήτρης Τσουκαλάς φρόντισε ιδιαίτερα καλά τα προσωπικά του συμφέροντα, δεν έκανε το ίδιο και για τα συμφέροντα των εργαζομένων που υποτίθεται πως εκπροσωπούσε:

“Δημήτρης Τσουκαλάς: μια υπερήφανη συνδικαλιστική πορεία
20/12/2013

του Θ. Δαγκλή

«Για τους Ολλανδούς, τα σύνορα δεν υπήρξαν ποτέ εμπόδιο» διαφημιζόταν στις αρχές της δεκαετίας του 80 η ολλανδική τράπεζα Rabobank, που βρισκόταν καθ’ οδόν να γίνει ένας διεθνής κολοσσός και σήμερα μια από τις θεωρούμενες ασφαλέστερες τράπεζες στον κόσμο.

Τότε, πάντως, ήδη κάποιοι εγχώριοι ανταγωνιστές της την είχαν προλάβει, ας μην ξεχνάμε ότι η Ολλανδία είναι η πατρίδα της καπιταλιστικής οικονομίας.

Η τότε κορυφαία τράπεζα της Ολλανδίας, η Algemene Bank Nederland (Αλχεμέινε Μπανκ Νεϊντερλαντ) που οι ρίζες της πήγαιναν πίσω στην εταιρεία των Ολλανδικών Ανατολικών Ινδιών διέθετε ήδη από το 19ο αιώνα ένα ευρύ δίκτυο υποκαταστημάτων στην Ασία. Από το 1972, η τράπεζα άρχισε να ανοίγει υποκαταστήματα και γραφεία αντιπροσωπείας σε κάθε γωνιά του κόσμου. Στην Αθήνα ήρθε το 1974. Ο Τσουκαλάς ξεκίνησε να εργάζεται εκεί από το 1978, άρα ήταν ένας από τους πρώτους.

Τι έκανε την απευθείας κληρονόμο της Εταιρείας των Ολλανδικών Ανατολικών Ινδιών να έρθει στην Αθήνα; Μα το χρήμα των εφοπλιστών φυσικά. Αρχικά, η μόνη λειτουργία του γραφείου αντιπροσωπείας ήταν τα δάνεια και τραπεζικές υπηρεσίες προς τους εφοπλιστές. Αυτό εξηγεί ως ένα βαθμό και το πως ο βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε τότε στην ΑΒΝ. Είχε πτυχίο οικονομικών με εξειδίκευση στα ναυτιλιακά.

Μια τράπεζα από μια οικονομικά προηγμένη χώρα σε μια χώρα με υπανάπτυκτη τραπεζική δεν θέλει να χάνει δουλειές. Μετά από δύο δεκαετίες ξέφρενης οικονομικής ανάπτυξης η Ελλάδα διέθετε πολλούς πλούσιους πελάτες, που ήθελαν πιο αποδοτικές υπηρεσίες από αυτό που μπορούσαν να προσφέρουν οι εγχώριες τράπεζες.

Η Algemene Bank Nederland μπήκε στη γενική τραπεζική που υποσχόταν μεγάλα κέρδη και έφτασε στο σημείο να έχει 16 υποκαταστήματα σε όλη τη χώρα. Ο Τσουκαλάς έκανε ευθύς εξαρχής καριέρα στην τράπεζα ως συνδικαλιστής, σύμφωνα με το βιογραφικό του, έφτασε να είναι αντιπρόεδρος του εργασιακού συμβουλίου της εταιρείας.

Τη δεκαετία του 90 πάντως, η ελληνική τραπεζική είχε προοδεύσει αρκετά ώστε να μπορεί να σταθεί απέναντι στον ξένο ανταγωνισμό. Οι αποδόσεις των ελληνικών υποκαταστημάτων της ΑΒΝ (που ενδιαμέσως είχε συγχωνευθεί με την επίσης Ολλανδική Amro) για να σχηματίσει την ΑΒΝ Amro άρχισαν να υποχωρούν.

Mετά την ένταξη της Ελλάδας στο ευρώ, το management στην Ολλανδία πήρε την απόφαση να επικεντρωθεί στην core business. To 2002, πούλησε τα 16 υποκαταστήματα στην Τράπεζα Ασπίς, του ασφαλιστικού ομίλου Ασπίς Πρόνοια. Η Ολλανδική εταιρεία απέκτησε στην τράπεζα, στην οποία πρόεδρος του ΔΣ ήταν τότε ο Κωνσταντίνος Καρατζάς, ένα μερίδιο της τάξης του 7%. Το μόνο που διατήρησε , ήταν το τμήμα ναυτιλίας στο κεντρικό κατάστημα, ενώ άνοιξε και ένα ακόμα υποκατάστημα στην Ακτή Μιαούλη.

Στους 180 εργαζόμενους προσφέρθηκε να ακολουθήσουν τη συγχώνευση στην Aspis Bank. Άλλοι το έκαναν – και βρέθηκαν το 2009 στο ΤΤ – άλλοι πιο τυχεροί πήραν μεταγραφή σε μεγαλύτερες τράπεζες. Ο Δημήτρης Τσουκαλάς έμεινε στην ΑΒΝ μαζί με τους λίγους εργαζόμενους στο ναυτιλιακό τμήμα. Δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς ότι είχε ιδιαίτερη συμβολή στις προσοδοφόρες ναυτιλιακές εργασίες.

Η κατάληξη ήταν μάλλον παράδοξη, το 2004 ο κ. Τσουκαλάς, ως συνδικαλιστικός εκπρόσωπος μιας χούφτας μεγαλοστελεχών μάλλον παρά υπαλλήλων της ΑΒΝ Amro, έγινε πρόεδρος της ΟΤΟΕ και χειρίστηκε την υπόθεση της ένταξης των επικουρικών ταμείων των μεγάλων τραπεζών στο ΙΚΑ.

Η Ομοσπονδία έχασε τη μάχη κατά κράτος. Στην ΑΒΝ Amro ωστόσο, ο κ. Τσουκαλάς παρέμεινε πιστός, αποχώρησε μόνον όταν αυτή κατέρρευσε οικονομικά και εξαγοράστηκε από την Royal Bank of Scotland το 2010.”

Ακολούθησαν καταγγελίες εργαζομένων για την ποιότητα του αριστερίστικου συνδικαλισμού του βαθύπλουτου Τσουκαλά:

“20/01/2014

ΣΚΑΝΔΑΛΟ! ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΗΣ AMRO BANK ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΝ ΤΟΝ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΑ ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΣΟΥΚΑΛΑ ΓΙΑ ΤΟ 1ΕΚΑΤ.ΕΥΡΩ ΤΗΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ! «ΑΥΤΟΣ ΚΑΛΑ ΤΑ ΚΑΒΑΝΤΖΩΣΕ ΑΜΕΣΩΣ ΤΑ «ΨΙΛΑ», ΕΝΩ ΕΜΕΙΣ ΤΡΑΒΙΟΜΑΣΤΕ 12 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΑΣ!»

Έκπληξη είχε προκαλέσει η δήλωση εισοδήματος του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, και πρώην προέδρου της ΟΤΟΕ, Δημήτρη Τσουκαλά ο οποίος στο «πόθεν έσχες» του δηλώνει εισόδημα για το 2012 840.831 ευρώ, το 2011 529.538 ευρώ και το 2010 102.670 ευρώ.

Μάλιστα, όπως ο ίδιος είχε διευκρινίσει, στις καταθέσεις του, που ανέρχονται συνολικά σε 1.071.000 ευρώ, -από κοινού με τη σύζυγό του- 650 χιλιάδες ευρώ και 350 χιλιάδες ευρώ προήλθαν από εφάπαξ!

Το θέμα όμως δεν είναι τόσο απλό, αλλά λαμβάνει πολιτικές, ηθικές και οικονομικές διαστάσεις σκανδάλου μετά την καταγγελία που κάνουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι του συλλόγου της εταιρίας.

Οι εργαζόμενοι καταγγέλουν ότι ενώ ο εργατοπατέρας Τσουκαλάς πήρε αμέσως την αποζημίωση-μαμούθ (1εκατ.ευρώ) από την ασφαλιστική εταιρεία μόλις διαλύθηκε η Ampro Bank και έγινε Αspis, αυτοί δίνουν έναν τιτάνιο δικαστικό αγώνα για να μπορέσουν να πάρουν αποζημίωση 50-70.000ευρώ!!!

Το 2002 που διαλύθηκε η Ampro Bank και έγινε Aspis ο κ.Τσουκαλάς παρέμεινε στην εταιρεία αλλά στην ναυτιλιακή της μορφή. Μέχρι το 2010 ήταν πρόεδρος του συλλόγου των εργαζομένων.

Μέχρι και σήμερα οι υπάλληλοι τραβιούνται στα δικαστήρια από το 2002 και έχουν φτάσει μέχρι τον Άρειο Πάγο για να πάρουν τα χρήματα που δικαιούνται. «Τα άρπαξε, κονόμησε και έφυγε», μας είπαν πρώην εργαζόμενοι «χωρίς να νοιαστεί για τα δικά μας λεφτά».

Οι εργαζόμενοι καταγγέλουν στο makeleio.gr και ζητούν:

α) Να καλέσετε τον κ.Τσουκαλά να μας εξηγήσει πως 42 άτομα δεν πήραμε όσα έπρεπε και πως εκείνος πήρε αποζημίωση ύψους 1 εκατ.ευρώ!

β) Πως είναι δυνατόν ο κ.Τσουκαλάς να πήρε σχεδόν αμέσως τα χρήματα χωρίς να τραβηχθεί στα δικαστήρια ενώ εμείς παλεύουμε 12 χρόνια τώρα;

γ) Ο κ.Τσουκαλάς έλεγε ότι δεν έπαιρνε μπόνους .Τα χρήματα του συλλόγου τότε που πήγανε;

δ) Γιατί όταν εμφανίστηκε στο δικαστήριο ως μάρτυρας δεν είπε ποτέ για το 1εκατ. ευρώ που έλαβε εκείνος ως αποζημίωση από την εταιρία;

Το θέμα είναι μεγάλο και αξίζει προσοχής! Ένας εργατοπατέρας της ΟΤΟΕ εβγαλε νομίμως απ ότι φαίνεται από το ασφαλιστικό πρόγραμμα που είχε η εταιρία 1 εκατ. ευρώ αποζημίωση. Το ίδιο λοιπόν ασφαλιστικό πρόγραμμα γιατί δεν έβγαλε το ίδιο ποσό και για τους εργαζόμενους; Όχι μόνο δεν το έβγαλε αλλά παιδεύονται 12 χρόνια στα δικαστήρια μήπως και λάβουν το ποσό των 50.000!

Το makeleio.gr σε επικοινωνία που είχε με τον δικηγόρο των εργαζομένων κ. Βασίλη Αλαβάνο (αδερφό του Αλ.Αλεβάνου), ο ίδιος διερωτάται τα εξής:

«Πως έβγαλε η ασφαλιστική εταιρία αυτή την ασύλληπτη αποζημίωση και με ποιον τρόπο; Πως ο κ.Τσουκαλάς πήρε αμέσως τα χρήματα και μάλιστα 1 εκατ.ευρώ χωρίς να μπλέξει σε δικαστικές διαμάχες; Χρησιμοποίησε μήπως κάποια άλλη μέθοδο; Όταν πήγε μάρτυρας για τους εργαζόμενους στο δικαστήριο γιατί ποτέ δεν έκανε λόγο για την αποζημίωση – μαμούθ που έλαβε από την εταιρία;»”

Οι λεπτομέρειες της κομματικής πορείας του βαθύπλουτου συνδικαληστή Δημήτρη Τσουκαλά που έγιναν αργότερα γνωστές περιλαμβάνουν όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά ενός αδίστακτου αριβίστα που από το ΠΑΣΟΚ και το περιβάλλον Πρωτόπαπα βρέθηκε στο ΣΥΡΙΖΑ και το περιβάλλον Τσίπρα, προσφέροντας τις υπηρεσίες του άλλοτε στην εργοδοσία και άλλοτε στο παρακράτος:

“Σε περίοπτη θέση στο κλαμπ των εκατομμυριούχων της Βουλής συμπεριλαμβάνεται και το όνομα του βουλευτή Επικρατείας, κ. Δημήτρη Τσουκαλά, ο οποίος είναι δικαιούχος καταθέσεων ύψους 1.071.000 ευρώ. Το «εφάπαξ» του κ. Τσουκαλά με τα έξι μηδενικά από την ιδιωτική ολλανδική τράπεζα όπου δούλευε, απογείωσε κυριολεκτικά την περιουσιακή του κατάσταση την τριετία 2010-2012 αφού τα προσωπικά εισοδήματα του πρώην προέδρου των τραπεζοϋπαλλήλων αυξήθηκαν κατά 1.473.040 ευρώ.

Δημήτρης Τσουκαλάς: Ο αριστερός συνταξιούχος που έγινε χρυσός από ολλανδική τράπεζα

― Του Κώστα Τσαούση

Το χρυσό πακέτο του ενός εκατομμυρίου ευρώ που εισέπραξε το νεοφώτιστο στέλεχος της Αριστεράς προκάλεσε τη μήνη και τα βιτριολικά σχόλια όχι μόνο των πολιτικών του αντιπάλων, αλλά και των συντρόφων του συνδικαλιστών που δεν θα αξιωθούν ποτέ να πάρουν ένα αξιοπρεπές εφάπαξ από τα απογυμνωμένα δημόσια ταμεία τους.

Ο αρχισυνδικαλιστής που πέρναγε «επισκέπτης» επί 35 χρόνια από τη δουλειά του στην ABN AMRO, για να πάρει αποζημίωση εθελούσιας εξόδου 350.000 ευρώ κι άλλα 650.000 από την ιδιωτική του ασφάλιση στην Generali, κατέληξε ο πλέον προκλητικός αντιμνημονιακός κροίσος. Πώς από Πασόκος «ακτιβιστής» στην ΟΤΟΕ έφτασε στα βουλευτικά έδρανα του ΣΥΡΙΖΑ και προαλείφεται για υπουργός σε μελλοντική κυβέρνηση Τσίπρα.

Ο βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην πρόεδρος της ΟΤΟΕ κ. Δημήτρης Τσουκαλάς εξασφάλισε ένα κολοσσιαίο ποσό το 2010 από ειδικό πρόγραμμα της ολλανδικής τράπεζας ABN AMRO στην οποία τυπικά εργαζόταν χωρίς να δουλεύει τα περισσότερα από τα 35 χρόνια του εργασιακού του βίου.

Ο «κωλοτούμπας», όπως τον αποκάλεσε πρόσφατα ο περιφερειάρχης Αττικής κ. Γιάννης Σγουρός, εμφανίστηκε αμήχανος σε τηλεοπτικές εκπομπές και απέφυγε να πάρει θέση για τον ρόλο της ιδιωτικής ασφάλισης χάρη στην οποία έγινε εκατομμυριούχος, αφού το κόμμα του είναι υπέρ του δημόσιου ασφαλιστικού συστήματος με αναδιανεμητικό χαρακτήρα και αξιοπρεπείς παροχές προς όλους. Σύμφωνα με τις διευκρινίσεις που έδωσε για το φορτωμένο «πόθεν έσχες» του, εισέπραξε 650.000 ευρώ από το ασφαλιστήριο συμβόλαιο της Generali και 350.000 από το πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου από την ξένη τράπεζα, η οποία έχει πλέον αναστείλει τη λειτουργία της στην Ελλάδα.

Υψηλόβαθμα στελέχη ιδιωτικών τραπεζών μπορούν να επιβεβαιώσουν ότι οριακά το 2010 οι διοικήσεις πρόσφεραν μαζί με τις χρυσές πιστωτικές κάρτες τέτοιου ύψους αποζημιώσεις στα golden boys, οι οποίες είχαν συμφωνηθεί είτε βάσει συμβολαίου είτε μέσω συνταξιοδοτικού προγράμματος. Σήμερα βέβαια αυτές οι παροχές έχουν συρρικνωθεί. Το ερώτημα είναι αν το ίδιο ποσό πήραν και άλλα διευθυντικά στελέχη ή μόνο ο συνδικαλιστής ως μπόνους για την εξασφάλιση της εργασιακής ειρήνης στην ξένη τράπεζα επί σειρά ετών.

Πάντως ο κ. Τσουκαλάς επιμένει ότι η συγκεκριμένη τράπεζα είχε ασφαλίσει όλο της το προσωπικό με τους ίδιους όρους στην ασφαλιστική εταιρεία Generali, σε ειδικό πρόγραμμα ανάλογα με τον μισθό, τα χρόνια υπηρεσίας κ.ά. Στελέχη της ασφαλιστικής αγοράς αναρωτιούνται από ποιο μαθηματικό τύπο προήλθε αυτή η ανέλπιστη απόδοση, με δεδομένο ότι πριν από 30 χρόνια τα ασφαλιστικά πακέτα δεν περιείχαν δυναμικά προγράμματα με τέτοιες διασφαλίσεις και επιτόκια. Αλλά και το ποσό της εθελουσίας είναι επίσης υπερβολικά γενναιόδωρο. Για να έχετε ένα μέτρο σύγκρισης, το μεγαλύτερο ποσό το οποίο δόθηκε σε διευθυντή με το πρόγραμμα εθελουσίας της Eurobank που ολοκληρώθηκε πριν από λίγες ημέρες ήταν 170.000 ευρώ.

Το ηθικό ζήτημα που εγείρεται είναι βαθύτερο. Ενας σκιώδης υπουργός που παρακολουθεί τον τομέα Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης και δεν αποκλείεται να υπουργοποιηθεί σε μελλοντική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, δεν μπορεί να υπεκφεύγει να απαντήσει για τον μισθό και τα μπόνους βάσει των οποίων εξασφάλισε αυτό το «χρυσό πακέτο» και να υψώνει τη σημαία της επανάστασης με μοναδικό σύνθημα ότι δεν έχει δουλέψει ποτέ του στο Δημόσιο. Δεν μπορεί να επιτίθεται στο αδυσώπητο τραπεζικό σύστημα που αποφασίζει για τις τύχες των λαών και να απολαμβάνει τα οφέλη του.

Στα δύσκολα φαίνεται η ευαισθησία του αριστερού. Η ευαισθησία του κ. Τσουκαλά επικεντρώνεται σε μαθήματα ιστορίας, αφού προσφάτως είχε κατηγορήσει τον κ. Πέτρο Τατσόπουλο ότι κάνει χιούμορ με ιστορικές μορφές όπως ο κ. Μανώλης Γλέζος. Οι ίδιοι οι σύντροφοί του δεν χάρηκαν και πολύ με τη δήλωσή του περί κρατικοδίαιτων συνδικαλιστών, η οποία άφηνε αιχμές ότι ο ίδιος δεν είχε ποτέ στη ζωή του εργοδότη το Δημόσιο, αλλά οι περισσότεροι συνδικαλιστές προέρχονται από το Δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Αλλά δεν είναι ολόκληρη η αλήθεια…

Και αυτό γιατί ο κ. Τσουκαλάς με το προνομιακό στάτους των εκλεγμένων συνδικαλιστών σε πρωτοβάθμιες και πολύ περισσότερο σε δευτεροβάθμιες οργανώσεις δεν χρειάστηκε για τα περισσότερα από τα 35 χρόνια εργασίας του να δίνει το καθημερινό «παρών» στην τράπεζα. Τα περισσότερα εξ αυτών ήταν αποσπασμένος στην ΟΤΟΕ και, όπως θυμούνται συνάδελφοί του της δεκαετίας του ’90 στην ABN AMRO, «από τα γραφεία της τράπεζας στις Τζιτζιφιές περνούσε μία φορά τον μήνα για να εισπράξει τον μισθό, να μας χαιρετήσει και να φύγει».

Αυτά είναι τα «35 συνεχή έτη εργασίας». Είτε το θέλει, είτε όχι. Βέβαια, όπως εμφανίζονται τα στοιχεία, φαίνονται όλα νόμιμα, από την αρχή ως το τέλος. Τα χρήματα ήρθαν από την ασφαλιστική εταιρεία ως αποζημίωση από ιδιωτικό ομαδικό συνταξιοδοτικό πρόγραμμα -το μεγαλύτερο μέρος του πακέτου- και τα υπόλοιπα από την ίδια την τράπεζα.

Παρότι το δίκτυο της ABN AMRO πέρασε το 2002 στον έλεγχο της Aspis Bank (συμφερόντων του έγκλειστου σήμερα στις Φυλακές Κορυδαλλού Παύλου Ψωμιάδη) και στη συνέχεια ως T Bank ενσωματώθηκε στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, που και αυτό κατέληξε στη Eurobank, εντούτοις η συνδικαλιστική ιδιότητα προφύλαξε τον κ. Τσουκαλά από τις κακοτοπιές εκείνης της περιόδου και δεν ακολούθησε την τύχη των άλλων εργαζομένων της τράπεζας. Βγαίνει στη σύνταξη και παίρνει το «πακέτο» τού σχεδόν 1 εκατ. ευρώ τον Δεκέμβριο του 2010, λίγο μετά την εκλογή του ως μέλους του Περιφερειακού Συμβουλίου της Περιφέρειας Αττικής.

Ο πεθερός του Ανδρέα, του συνεργάτη του Αλέξη…
Το φθινόπωρο του 1977 μπήκε με τους καλύτερους οιωνούς για τον 29χρονο τότε οικονομολόγο. Την πρώτη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου έρχεται στη ζωή η κόρη του και δύο μήνες αργότερα, στις 20 Νοεμβρίου, το κόμμα του, το ΠΑΣΟΚ, βγαίνει ενισχυμένο από τις κάλπες και καθίσταται αξιωματική αντιπολίτευση. Ο νεαρός οικονομολόγος που ακούει στο όνομα Δημήτρης Τσουκαλάς δεν είναι ένας απλός οπαδός του Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά ένας συνειδητοποιημένος ακτιβιστής που χτίζει πολιτικό και συνδικαλιστικό προφίλ.
Πάντως, δεν έχει τα τυπικά χαρακτηριστικά ενός Πασόκου της Μεταπολίτευσης.

Εχει άλλον αέρα που οφείλεται στις σπουδές του -οικονομολόγος με μεταπτυχιακό στα ναυτιλιακά και πολύγλωσσος- και εν πολλοίς στο οικογενειακό background, μια αστική καταγωγή συνοδευόμενη με οικονομική άνεση και ασφάλεια. Περιουσία σε ακίνητα, οικογενειακές μπίζνες στον χώρο των κατασκευών, υψηλό κοινωνικό στάτους. Τριάντα έξι χρόνια μετά, η κόρη του, ψυχολόγος Φιλιώ Τσουκαλά, είναι παντρεμένη με τον Ανδρέα Καρίτζη, υψηλόβαθμο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και επί σειρά ετών στενό συνεργάτη του Αλέξη Τσίπρα.

Η σχέση αυτή εξηγεί κατά μια διαδεδομένη εκδοχή το πώς και το γιατί ο παλαίμαχος συνδικαλιστής από τις «ξένες τράπεζες» βρέθηκε στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ, και μάλιστα στην προνομιούχο δεύτερη θέση πίσω από την εμβληματική παρουσία του Μανώλη Γλέζου. Για πολλούς, «ο πεθερός είχε το μέσο» στο στενό επιτελείο του κ. Τσίπρα και αυτό το «μέσο» δεν ήταν άλλο από τον γαμπρό του. Το στενό επιτελείο του κ. Τσίπρα έψαχνε μια προσωπικότητα από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ με σαφείς κοινωνικές αναφορές, που να μπορούσε να λειτουργήσει ενοποιητικά. Και ο «πεθερός του Ανδρέα» πληρούσε τα περισσότερα από τα κριτήρια. Ο κ. Τσουκαλάς είχε αποχωρήσει έγκαιρα από το μνημονιακό καράβι του Γιώργου Παπανδρέου, είχε δοκιμάσει την τύχη του με το ψηφοδέλτιο του Αλέξη Μητρόπουλου στην Περιφέρεια Αττικής και, το κυριότερο, είχε διατελέσει πρόεδρος της ισχυρής μέχρι πρότινος συνδικαλιστικής οργάνωσης των τραπεζοϋπαλλήλων, της ΟΤΟΕ.

Ο «εργοδοτικός συνδικαλιστής» και ο σύντροφος Πρωτόπαπας
Η προεδρία της ΟΤΟΕ ήταν μια επίζηλη θέση που αποτελούσε μία όχι και τόσο κρυφή επιθυμία του κ. Τσουκαλά από παλιά. Τα δύο υποκαταστήματα που είχε η ολλανδικών συμφερόντων τράπεζα όπου δούλευε δεν μπορούσαν να του προσφέρουν τις απαραίτητες και αναγκαίες ψήφους και έδρες για την ΟΤΟΕ. Εξ αυτού χρειαζόταν συμμάχους και μηχανισμούς υποστήριξης μέσα στην παράταξή του, την ισχυρή ΠΑΣΚΕ. Με άλλα λόγια, δεν έσπευσε να ενταχθεί σε αυλές και ομάδες, κράτησε αποστάσεις από τις ενδοπαραταξιακές και ενδοκομματικές συγκρούσεις και κατοχύρωσε μια διακριτή παρουσία.

Αλλωστε διέθετε προσόντα που τον έκαναν χρήσιμο για δεύτερους ρόλους, αν και εκείνος αποζητούσε πάντα τον πρώτο ρόλο. Ενας από τους ανθρώπους που βρέθηκαν στον δρόμο του και τον βοήθησαν στη συνδικαλιστική και πολιτική του πορεία ήταν ο πρώην υπουργός κ. Χρήστος Πρωτόπαπας.

Οι δυο τους φαίνεται πως γνωρίστηκαν πολύ νωρίς, ήδη από τις αρχές της Μεταπολίτευσης, στις Τοπικές Οργανώσεις του Παγκρατίου. Στη συνέχεια συμπορεύτηκαν και όταν και όπου χρειάστηκε ο σύντροφος Χρήστος έβαλε και το χεράκι του. Για παράδειγμα, τα κουκιά δεν θα έβγαιναν με τίποτα για την προεδρία της ΟΤΟΕ -τότε που άδειασε η θέση του προέδρου της Ομοσπονδίας καθώς ο Δημήτρης Κουσελάς εκλέχθηκε βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2004- αν κάποιος δεν κινητοποιούσε προς αυτή την κατεύθυνση τη συγκεντρωμένη δύναμη πυρός των συνδικαλιστών της Εθνικής Τράπεζας. Και όλα αυτά έγιναν την κρίσιμη στιγμή, όταν η ίδια η παράταξη της ΠΑΣΚΕ δεν φαινόταν διατεθειμένη να δώσει την υποστήριξή της στον κ. Τσουκαλά…

Ο κ. Τσουκαλάς είχε και νωρίτερα διεκδικήσει το αξίωμα του προέδρου της ΟΤΟΕ – κάπου εκεί στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όταν ο κ. Πρωτόπαππας έφυγε για τη ΓΣΕΕ. Εκείνα τα χρόνια η τράπεζα από την οποία προερχόταν ο αποσπασμένος στον κεντρικό μηχανισμό της ΟΤΟΕ συνδικαλιστής γέμισε νέα και δυναμικά στελέχη που στήριζαν την ανάπτυξη των δραστηριοτήτων της σε όλα τα επίπεδα της αγοράς. Στελέχη όπως ο πρώην πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας κ. Απόστολος Ταμβακάκης, ο κ. Γιώργος Αρώνης (από τα πρωτοκλασάτα στελέχη της Alpha Bank), ο κ. Λάμπρος Παπακωνσταντίνου (Νο 2 σήμερα της Geniki Bank), ο κ. Θόδωρος Καλαντώνης (υψηλόβαθμο στέλεχος της Alpha Bank). Τότε, στις σχετικές παρέες είχε αρχίσει να συζητείται η περίπτωση του κ. Τσουκαλά ως συνδικαλιστή του οποίου το προφίλ, αλλά και η εν γένει συμπεριφορά ταίριαζαν γάντι με τη νέα εποχή στην τραπεζική αγορά. Παρ’ όλα αυτά, το εμπόδιο του κ. Κουσελά ήταν ανυπέρβλητο. Εκείνον ήθελε ο κομματικός μηχανισμός. Το γεγονός αυτό φαίνεται να λειτούργησε ευεργετικά για τη στρατηγική του κ. Τσουκαλά.

Ηταν από τους πρώτους που συντάχθηκαν με το εκσυγχρονιστικό εγχείρημα, χωρίς ποτέ να γίνει «άνθρωπος του Σημίτη». Μάλιστα, «όταν τα πράγματα οξύνθηκαν στη δεύτερη περίοδο Σημίτη με την προσπάθεια του Τάσου Γιαννίτση να προωθήσει ένα σκληρό αλλά αναγκαίο πακέτο ρυθμίσεων για το Ασφαλιστικό, ο Τσουκαλάς μαζί με άλλους είχαν «ανέβει στα κάγκελα».
Ο «χρήσιμος δεύτερος» γίνεται, λοιπόν, πρώτος μετά τις εκλογές του 2004 και παραμένει πρόεδρος της ΟΤΟΕ μέχρι και το 2006.

Η εικόνα του μετριοπαθούς συνδικαλιστή της δεκαετίας του ’90 δεν υπάρχει πια. Αλλωστε ο ίδιος, όπως λένε παλιοί του σύντροφοι, όταν βρέθηκε στο τιμόνι της ΟΤΟΕ προσπάθησε να χρησιμοποιήσει την προεδρία ως εφαλτήριο για την κεντρική πολιτική σκηνή. «Ηθελε να ακολουθήσει το παράδειγμα του Πρωτόπαππα αλλά και του Δημήτρη Κουσελά. Τον πρώτο τον σεβόταν. Δεν μπορούσε όμως να συμβιβαστεί με την ιδέα ότι ο Κουσελάς που δεν διέθετε τα προσόντα τα δικά του είχε αυτή την εξέλιξη», λένε παλιοί του γνωστοί. Μάλιστα, όταν ο κ. Παπανδρέου κάλεσε τον κ. Κουσελά να αναλάβει υφυπουργός Οικονομικών τον Σεπτέμβριο του 2010, ο κ. Τσουκαλάς δεν ανήκε πλέον στο ΠΑΣΟΚ.

Με την αντιμνημονιακή σημαία ανά χείρας ήταν υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης του Βόρειου Τομέα της Περιφέρειας Αττικής με το ψηφοδέλτιο του κ. Μητρόπουλου που υποστήριζε επίσημα ο ΣΥΡΙΖΑ. Στις εκλογές του Νοεμβρίου του 2010 το ψηφοδέλτιο του κ. Μητρόπουλου δεν πήρε πάνω από 6% και κάτι και ήρθε έβδομο στη σειρά την πρώτη Κυριακή, πίσω και από τον κ. Αδωνη Γεωργιάδη. Τα χαμόγελα στον ΣΥΡΙΖΑ παγώνουν – το αποτέλεσμα δεν είναι εκείνο που αναμενόταν. Ο κ. Τσουκαλάς είναι ένας από τους τρεις που καταφέρνουν να εκλεγούν στο Περιφερειακό Συμβούλιο. Η μαγιά αυτή φαίνεται όμως ότι λειτούργησε ως πόλος αναφοράς των πασοκογενών δυνάμεων και συνέβαλε στη δημιουργία του Ενωτικού Κοινωνικού Μετώπου, σχήμα με το οποίο συμπορεύτηκε εκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ. Σε αυτό το σχήμα ο κ. Τσουκαλάς -ο επονομαζόμενος και «πεθερός»- ήταν από τους πρωτοκλασάτους. Ετσι, η είσοδός του στη Βουλή δεν ήταν έκπληξη.”

Είναι διδακτικό να δούμε πως ο Δημήτρης Τσουκαλάς έφτασε να βλέπει τις δικές του αποδοχές να αυξάνονται αλματωδώς ενώ ο ίδιος περνούσε τον καιρό του κόβοντας βόλτες στις αντιφασιστικές συγκεντρώσεις, την ίδια στιγμή που οι εργαζόμενοι έβλεπαν τις δικές τους αποδοχές να μειώνονται και τις συνθήκες εργασίας τους να χειροτερεύουν χρόνο με το χρόνο. Και καλό είναι να αναρωτηθούν όλοι, σε κάθε κλάδο και εν προκειμένω ιδιαίτερα στον εκπαιδευτικό, για την σκοπιμότητα των συνδικαλιστικών διεκδικήσεων και την σχέση τους με την καθημερινότητα του απλού εργαζόμενου:

“…Μία από τις «κατακτήσεις» των αγώνων των τραπεζοϋπαλλήλων ήταν, από το 1993, το δικαίωμα των συνδικαλιστών στην «απρόσκοπτη υπηρεσιακή εξέλιξη», ανεξάρτητα από το αν εργάζονταν ή είχαν απαλλαγή καθηκόντων λόγω εκλογής σε συνδικαλιστικά όργανα. Με απλά λόγια, αυτό επιτρέπει στους συνδικαλιστές της ΟΤΟΕ (όσους τουλάχιστον θέλουν να κάνουν χρήση του προνομίου, γιατί δεν είναι όλοι) με την πάροδο των χρόνων να ανεβαίνουν στην ιεραρχία της τράπεζας μέχρι το βαθμό του διευθυντή, δηλαδή την υψηλότερη θέση σε μια τυπική δομή τράπεζας, απολαμβάνοντας τον αντίστοιχο μισθό (έως 15.000 ευρώ το μήνα) και τα παρελκόμενα (ύψος αποζημίωσης, ύψος σύνταξης κ.λπ.).

Ο Δ. Τσουκαλάς, λοιπόν, έχοντας συνδικαλιστική άδεια από τότε που ήταν πρόεδρος των εργαζόμενων της ABNAMROBANK, και αργότερα ως πρόεδρος της ΟΤΟΕ, είχε «απρόσκοπτη εξέλιξη» ως το βαθμό του διευθυντή, φτάνοντας να αμείβεται με το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των (περίπου) 100.000 ευρώ το χρόνο, λίγο πριν βγει στη σύνταξη. Αναλογικά λοιπόν, οι 813.000 της αποζημίωσης είναι ένα λογικό ποσό…

Ο Δ. Τσουκαλάς δεν έκλεψε χρήματα, δεν καταχράστηκε δημόσια περιουσία, δεν άφησε τα χρήματα αδήλωτα. Δεν έκανε τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από το να είναι ένα ενεργό μέλος του εργοδοτικού συνδικαλισμού, που απολάμβανε προνόμια με αντάλλαγμα να λειτουργεί πολλές φορές ως τροχοπέδη στους αγώνες και στις διεκδικήσεις των εργαζομένων. Τίποτα περισσότερο (μάλλον και καμπόσα λιγότερα) από όσα απολαμβάνει ο σημερινός πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος, που επίσης προέρχεται από την ΠΑΣΚΕ του τραπεζικού τομέα.

Προφανώς αυτές οι αμοιβές, η εργασιακή απαλλαγή για συνεχόμενες δεκαετίες, όπως επίσης και οι σχέσεις τους με τους εργοδότες τους, τους απομακρύνουν πολύ από το μέσο εργαζόμενο που –υποτίθεται– ότι έχουν εκλεγεί για να εκπροσωπούν. Πράγματι. Γι’ αυτό, άλλωστε, υπήρξε τόσο εύκολο το πέρασμα στην «αντίπερα όχθη», με πολλούς από τους πρώην συνδικαλιστές της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ να εξελίσσονται (κι άλλη απρόσκοπτη εξέλιξη, εδώ) σε υπουργούς των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

Πρόκειται για τον συνδικαλισμό των «κοινωνικών εταίρων» χτες, των συνομιλητών της τρόικας σήμερα. Με αυτή την έννοια, το «έγκλημα» του κ. Τσουκαλά δεν ήταν το ένα εκατομμύριο ευρώ. Το «έγκλημα» των επαγγελματιών συνδικαλιστών της ΟΤΟΕ είναι ότι εδώ και πολλά χρόνια ανέχονται δίπλα στα δικά τους «προνόμια» να εξελίσσεται ένα εμπόριο ενοικιαζόμενων εργαζόμενων στα call center και τα υποκαταστήματα των τραπεζών, δεν αποκαλύπτουν την πολιτική των τραπεζών για την αφαίμαξη των πολιτών, δεν μιλούν για τις αμαρτίες του τραπεζικού συστήματος, δεν απεργούν καν για την κατάργηση της συλλογικής σύμβασης. Στην καλύτερη εκδοχή, διατηρώντας τα προνόμια του κλάδου τους και μόνο· στη χειρότερη, διατηρώντας απλώς τα δικά τους, προσωπικά προνόμια. Σε κάθε περίπτωση, λερώνοντας την έννοια του ίδιου του συνδικαλισμού ως συλλογικής οργάνωσης των εργαζόμενων για να μπορέσουν να επιβάλουν τη δύναμή τους.”

Αντίστοιχη πορεία με τον βαθύπλουτο καπιταλιστή Δημήτρη Τσουκαλά είχε και η σύζυγός του Αιμιλία Τζίβα. Η συνδικαλήστρια της Alpha Bank πέρασε από τα μαθητικά εκλογικά καραγκιοζιλίκια, την ΑΕΚ, βρέθηκε στο ΠΑΣΟΚ σε ρόλο μεγαλοστελέχους, και με την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε να πουλάει αντιμνημονιακή ρητορική στα αριστερά πρόβατα.

Σαν συνδικαλίστρια, η Αιμιλία (Έμυ) Τζίβα δεν ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένη, καθώς το 2014 το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές των εργαζομένων της Alpha Bank, του οποίου η ίδια ηγήθηκε, κατάφερε να αποσπάσει μόνο το 1,09% των ψήφων. Με άλλα λόγια, η Αιμιλία Τζίβα σαν συνδικαλίστρια δεν εκπροσώπησε ποτέ κανέναν παρά μόνο τον εαυτό της, αποτελώντας τυπικό παράδειγμα συνδικαλητών που ισχυρίζονται πως εκπροσωπούν ολόκληρους κλάδους όταν στην πραγματικότητα εκφράζουν τα στενά συμφέροντα της κλίκας τους.

Λίγο μετά τα γεγονότα στα τοπικά γραφεία της Χρυσής Αυγής στο Νέο Ηράκλειο, η ΔΑΚΕ καρφώνει τις κομματικές μεταμορφώσεις της Αιμιλίας Τζίβας:

“31 Δεκεμβρίου 2013
Επικό ΒΙΝΤΕΟ: Η γυναίκα Τσουκαλά με το μύριο καλεί τις γυναίκες στο… ΠΑΣΟΚ… όταν μάσαγαν ακόμα από το ΠΑΣΟΚ

Για να μην ξεχνιόμαστε κιόλας ποιοι είναι οι σημερινοί ΣΥΡΙΖΑίοι

Πολύ μελάνι χύθηκε και ακόμα περισσότερα πλήκτρα πατήθηκαν για το ζήτημα του εφάπαξ και της δήλωσης πόθεν έσχες του Δημήτρη Τσουκαλά. Στην αντιπαράθεση πήρε μέρος και η γυναίκα του κατηγορώντας τόσο τη ΝΔ όσο και το ΠΑΣΟΚ ακολουθώντας την αντιπολιτευτική γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ.

Επειδή όμως κοντεύουμε να ξεχάσουμε και όσα ξέρουμε η Αιμιλία Τζίβα ήταν προβεβλημένο μέλος της Γραμματείας του Τομέα Γυναικών και πρώην μέλους του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ η οποία μάλιστα το 2009 καλούσε και άλλες γυναίκες να πάνε στο ΠΑΣΟΚ.

Πρόκειται για μίνι συνέντευξη στα τοπικά ΜΜΕ της Ξάνθης από την Αιμιλία Τζίβα, μέλος, τότε, της Γραμματείας του Τομέα Γυναικών και πρώην μέλους του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ.
Ο Τομέας Γυναικών της Ν.Ε. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ξάνθης πραγματοποίησε ανοιχτή εκδήλωση συζήτηση με θέμα «Τα βασικά σημεία οργάνωσης του Τομέα Γυναικών», την Τετάρτη 18 Φεβρ. και ώρα 7 μ.μ. στο Ξενοδοχείο ΝΑΤΑΣΑ και γι αυτό δόθηκε η συνέντευξη υπερ του ΠΑΣΟΚ…”

Βέβαια, η ΔΑΚΕ ξέχασε να αναφερθεί στις αντίστοιχες μεταμορφώσεις του τραπεζικού συνδικαληστή της Παντελή Βλασσόπουλου, που λίγο καιρό πριν είχε βρεθεί δίπλα δίπλα με το ζεύγος Τσουκαλά-Τζίβα παριστάνοντας τον αντιμνημονιακό και αντικυβερνητικό.

Όμως ο πραγματικός ρόλος της Αιμιλίας Τζίβας δεν ήταν ούτε στο ΠΑΣΟΚ ούτε στο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά στο ΚΕΕΡΦΑ. Τον Οκτώβριο του 2013, όταν το ΚΕΕΡΦΑ μαζί με τον πρόστυχο νεοδημοκράτη Παντελή Βλασσόπουλο μεθόδευαν την δολοφονική επίθεση στα γραφεία της Χρυσής Αυγής, η Αιμιλία Τζίβα ήταν μέλος του συντονιστικού συμβουλίου του ΚΕΕΡΦΑ, με την ιδιότητα του συνδικαλιστικού τραπεζικού στελέχους, μαζί με τον υπεύθυνο της τραγωδίας της Marfin Πέτρο Κωνσταντίνου. Αυτά σε ότι αφορά την ευαισθησία της συνδικαλίστριας Αιμιλίας Τζίβας για τους δολοφονημένους συναδέλφους της.

Τα μέλη του συντονιστικού συμβουλίου του ΚΕΕΡΦΑ περιελάμβαναν, εκτός από Πακιστανούς λαθροεποίκους, και αρκετούς εκπαιδευτικούς όπως τον συνδικαλήτη της ΟΙΕΛΕ Θανάση Διαβολάκη και τον εγκληματία Σεραφείμ Ρίζο, και ήταν τα εξής:

Αργύρη Νίκη, φοιτήτρια ΦΛΣ, Αριφουραχμάν Αρεφ, Κοινότητα Μπαγκλαντές, Ασλάμ Τζαβέντ, επικεφαλής Πακιστανική Κοινότητα Ελλάδος, Βαρδάκη Δέσποινα, φοιτήτρια, Ηράκλειο, Διαβολάκης Θανάσης, δημοτικός σύμβουλος Πειραιά, ΔΣ ΟΙΕΛΕ, Ερωτοκρίτου Αργυρή, φοιτήτρια Ιατρικής Ιωαννίνων, Ευθυμίου Χριστόδουλος, ΓΣ της ΑΔΕΔΥ από την ΠΟΕ-ΟΤΑ, Ζώτος Δημήτρης, δικηγόρος, Θωίδου Κατερίνα, δημοσιογράφος, Νίκαια, Καλφαγιάννης Παναγιώτης, πρόεδρος ΠΟΣΠΕΡΤ, Καμπαγιάννης Θανάσης, δικηγόρος, Κότσιας Σπύρος, οικονομολόγος, Κούβαρης Γιάννης, γραφίστας, Κουκαλάνι Βασίλης, σκηνοθέτης-ηθοποιός, Κρήτη Αλεξάνδρα, μεταπτυχιακό, Ρέθυμνο, Κωνσταντίνου Πέτρος, δημοτικός σύμβουλος Αθήνας, Λαχανιώτη Τόνια, περιφερειακή σύμβουλος Ιονίων Νήσων, Λιβαδάρος Γιάννης, Σωματείο Εργαζόμενων Δήμου Κερατσινίου, Λυσικάτου Ζανέτα, φοιτήτρια Ιατρικής, Αλεξανδρούπολη, Μαρκέτος Σπύρος, πανεπιστημιακός, Πανταζοπόλου Έλλη, φοιτήτρια ΝΟΠΕ, Παπαδάκης Κώστας, δικηγόρος, Παπαστράτης Προκόπης, πανεπιστημιακός, Παπαχρυσάνθου Έρση, εκπαιδευτικός, Πολυχρονιάδης Δημήτρης, εκπαιδευτικός, δημοτικός σύμβουλος Αμαρουσίου, Ρίζος Σεραφείμ, περιφερειακός σύμβουλος Κρήτη, Συλαϊδής Βασίλης, μέλος ΔΣ Σωματείου Εργαζόμενων ΙΝΤΡΑΚΟΜ, Τζεμαλή Μηλιαζήμ, δάσκαλος, Τζίβα Εμυ, συνδικαλίστρια τραπεζοϋπάλληλος, Τορμπουζίδης Κώστας, δικηγόρος, Τριγάζης Ζαχαρίας, μέλος ΔΣ Ομοσπονδία Προσωπικού Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, Τσιρώνης Γιώργος, ΓΣ ΟΕΝΓΕ, Χανδρινός Ιάσωνας, συγγραφέας

Μετά από την συμμετοχή της στην στοχοποίηση των τοπικών γραφείων της Χρυσής Αυγής, η βαθύπλουτη Αιμιλία Τζίβα άρχισε να περιφέρεται ξεδιάντροπα πουλώντας υποσχέσεις με την ιδιότητα πλέον της συντονίστριας της ΟΜ ΣΥΡΙΖΑ Ηρακλείου, υποσχόμενη βοήθεια σε όσους αντιμετώπιζαν προβλήματα χρεών και κατασχέσεων. Μάλιστα, στις 15 Δεκεμβρίου 2013 πρωτοστάτησε σε φιέστα στο Πολύκεντρο του Δήμου Ηρακλείου Αττικής όπου μαζί με την Θεανώ Φωτίου και τον δικηγόρο Κώστα Τσουκαλά μίλησαν για το ζήτημα των πλειστηριασμών και των κατασχέσεων. Αφού μίλησαν διάφοροι ανερχόμενοι αστέρες του ΣΥΡΙΖΑ και είπαν τον πόνο τους και τα πρόβατα που περιμένουν έναν κομματάρχη που θα εξασφαλίσει το σβήσιμο των χρεών τους, η εκδήλωση έκλεισε με την μανιασμένη προτροπή της υποψήφιας δημάρχου της δημοτικής παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ “Δίκτυο Πολιτών” Ειρήνης Κατσινοπούλου, η οποία ζήτησε να συγκροτηθεί άμεσα τοπική επιτροπή με στόχο την οργάνωση και κινητοποίηση ενάντια στους πλειστηριασμούς και τις κατασχέσεις, “σε κάθε γειτονιά” όπως τόνισε. Φυσικά ο σκοπός δεν ήταν η ματαίωση των πλειστηριασμών και των κατασχέσεων, αλλά η στρατολόγηση ατόμων χαμηλού επιπέδου στις αντιφασιστικές συμμορίες με την ασαφή υπόσχεση κάποιας μελλοντικής διαγραφής των δανείων τους.

Τον Μάιο του 2014, η Αιμιλία Τζίβα εξελέγη Περιφερειακή Σύμβουλος Βορείου Τομέα με την Ρένα Δούρου. Έκτοτε συμμετέχει σε διάφορες φιέστες του ΣΥΡΙΖΑ ισχυριζόμενη πως θα αναδειχθεί σε νέο Τσε Γκεβάρα. Η διαφορά είναι πως ο Τσε Γκεβάρα αγνόησε τον πλούτο αναζητώντας την δική του αλήθεια, ενώ η Αιμιλία Τζίβα σε όλη της τη ζωή υπηρέτησε το ψεύδος θησαυρίζοντας και πλουτίζοντας.

Advertisements