Archive for the ‘Uncategorized’ Category

Ο καημός των κλαδικών ενώσεων για τους σχολικούς συμβούλους

August 18, 2018

Τον τελευταίο καιρό είδαμε τις ενώσεις που αντιπροσωπεύουν κάποιους εκπαιδευτικούς κλάδους όπως οι φιλόλογοι και οι χημικοί να χτυπιούνται για το θέμα των σχολικών συμβούλων και να βγάζουν ανακοινώσεις διαμαρτυρίας για την υποβάθμιση του ρόλου τους και την απόσυρση των παλαιοτέρων σχολικών συμβούλων.

Πραγματικά προκαλεί έκπληξη πως αυτές οι ενώσεις, την ώρα που οι κλάδοι που αντιπροσωπεύουν έχουν ουσιαστικά καταστραφεί, θεωρούν πως το θέμα των σχολικών συμβούλων έχει κάποια σχέση με τα προβλήματα του κλάδου τους.

Οι σχολικοί σύμβουλοι αποτελούν μία κάστα προνομιούχων που μέσω της διαπλοκής απέκτησαν μία θέση ώστε να εργάζονται ελάχιστα και ταυτόχρονα να ασκούν εξουσία εισπράττοντας και μεγαλύτερο μισθό. Κάτι που πολύς κόσμος δεν γνωρίζει είναι ότι υπήρχαν σχολικοί σύμβουλοί που βρίσκονται στην πόλη της τοποθέτησής τους μόνο μερικές ημέρες τον μήνα, και τις υπόλοιπες βρίσκονταν στην Αθήνα όπου δολοπλοκούσαν κομματικά και συνδικαλιστικά. Εμφανίζονταν που και που στα σχολεία με ύφος πομπώδες και περισπούδαστο για να προβούν σε κοινότυπες διαπιστώσεις και να μεταφέρουν την κρατική γραμμή για τους λαθρόπαιδες που δήθεν μετέχουν της Ελληνικής παιδείας οπότε θεωρούνται Έλληνες.

Η θέση του σχολικού συμβούλου ήταν ένας τρόπος για να ξεφύγει κανείς από την τάξη και να μπει στη λέσχη των διαπλεκόμενων “στελεχών” ώστε να μπορεί να συνδιαλλέγεται με την εξουσία. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία, οι σχολικοί σύμβουλοι ήταν κομματόσκυλα που μάζευαν χαρτιά με τη βοήθεια του κόμματος και είχαν διακριθεί σαν γκομενάκηδες, οπότε επεδίωκαν αυτή τη θέση για να μπορούν να καμακώνουν καθηγήτριες που με τη σειρά τους ήθελαν να εξασφαλίσουν την στήριξη κάποιου “στελέχους” για τα ζητήματά τους, ενώ κάποιες νεαρές βρέθηκαν στη θέση του σχολικού συμβούλου σαν γκόμενες κάποιου εκπαιδευτικού παράγοντα.

Μέσα σε αυτό το γενικευμένο κλίμα διαφθοράς που όλοι γνωρίζουν, οι ενώσεις που υποτίθεται πως εκπροσωπούν ολόκληρους κλάδους ανακάλυψαν πως τα προβλήματα των κλάδων τους θα λυθούν με την εξασφάλιση της θέσης και της ισχύος των παλαιοτέρων σχολικών συμβούλων. Αν αυτό δεν είναι ο ορισμός της διαπλοκής τότε ποιός είναι;

Αυτά δείχνουν πως τα κάθε λογής σωματεία, ακόμα και αυτά που επίσημα αντιπροσωπεύουν ολόκληρους κλάδους, στην πραγματικότητα είναι αποκομμένα από τα πραγματικά προβλήματα και ασχολούνται με την διασφάλιση των συμφερόντων ορισμένων συντεχνιών και κάποιων προνομιούχων.

Advertisements

Τραμπουκισμοί στο ΙΝΕΔΙΒΙΜ

August 16, 2018

Μία ανακοίνωση του ψευδοσωματείου των ΙΕΚ με την επωνυμία ΣΕΕΚΙΕΚ μας διαφωτίζει για τα όσα συμβαίνουν μέσα στους τοίχους του ΙΝΕΔΙΒΙΜ:

“Κύριοι, δια της παρούσης επιστολής εγώ ο Βουγλάνης Παναγιώτης ως άτομο και ως πρόεδρος του ΣΕΕΚΙΕΚ καταγγέλλω την απαράδεκτη συμπεριφορά του Δντή του ΙΝΕΔΙΒΙΜ κου ΒΑΙΡΑΚΤΑΡΗ και του προϊσταμένου του λογιστηρίου κου ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ διότι κατά την επίσκεψη μου συνοδεία και του Διευθυντή Δημοσίου ΙΕΚ σήμερα 20/7/2018 με σκοπό την πληροφόρησή μας για θέματα που αφορούν τις πληρωμές του εαρινού εξαμήνου, αντί αυτού δεν μας απάντησαν ως όφειλαν ήταν τελείως αρνητικοί σε κάθε διάλογο μαζί μας και μας απείλησαν ζητώντας μας να αποχωρήσουμε από το ΙΝΕΔΙΒΙΜ στο οποίο πήγαμε ειρηνικά διαφορετικά θα καλούσαν την αστυνομία.

Οι κύριοι απαίτησαν να αποχωρήσουμε από ένα χώρο που προφανώς δεν αποτελεί την “οικογενειακή τους επιχείρηση” αλλά είναι υποχρέωση τους και όχι διακριτική τους ευχέρεια να μας πληροφορήσουν, ειδικά μάλιστα όταν καθυστερούν πληρωμές δεδουλευμένων, ακόμα και του προηγούμενου εξαμήνου για τους μη πιστοποιημένους.

Το σωματείο μας ιδρύθηκε νόμιμα τηρώντας όλες τις διατάξεις περί ίδρυσης σωματείων και ενώσεων και αναγνωρίστηκε με την απόφαση 6136 – 05/12/2012 του πρωτοδικείου Αθηνών.

Τα όργανα του κράτους πρέπει να σέβονται τους θεσμούς από όπου και αν προέρχονται, και μια κυβέρνηση που ευαγγελίζεται τη δημοκρατία και το σεβασμό σε αυτούς, θα πρέπει να είναι θεματοφύλακας και να μην ανέχεται συμπεριφορές από στελέχη τα οποία η ίδια έχει επιλέξει για να την εκπροσωπούν.

Παρακαλούμε να διερευνηθεί το θέμα και να καταλογιστούν οι ευθύνες στους κυρίους που δεν σέβονται τους θεσμούς αλλά πρωτίστως και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια σε αυτούς που διοικούν.

Αναμένουμε τις δικές σας ενέργειες.”

Δεν έχουμε κάποια αμφιβολία για την συμπεριφορά των παραγοντίσκων του ΙΝΕΔΙΒΙΜ, καθώς είναι τυπική τόσο για το ΙΝΕΔΙΒΙΜ όσο και για τους άλλους παρόμοιους χώρους όπου στεγάζονται λαμογια που παριστάνουν τα “στελέχη” του υπουργείου παραπαιδείας. Άλλωστε το ΙΝΕΔΙΒΙΜ είναι γνωστό για τα καφενειακού τύπου στελέχη του, που περνούν τις ώρες τους με έναν φραπέ στο ένα χέρι και ένα τσιγάρο στο άλλο παριστάνοντας τους γκόμενους στις οδαλίσκες που αφειδώς βρίσκουν φιλόξενη στέγη στον διεφθαρμένο φορέα. Αυτά βέβαια όταν δεν αναλώνονται στο τηλέφωνο μηχανοραφώντας, άλλοτε μαγειρεύοντας πολιτικές διεργασίες, άλλοτε κανονίζοντας προσλήψεις και ρουσφέτια και άλλοτε κλείνοντας διάφορες επικερδείς (για τους ίδιους) συμφωνίες.

Εκείνο για το οποίο έχουμε αμφιβολία είναι η οπτική του συμβάντος που αναπτύσσεται από τον πρόεδρο του όχι και ιδιαίτερα πολυπληθούς σωματείου Παναγιώτη Βουγλάνη. Διότι ο κάθε φορέας είναι υποχρεωμένος να απαντάει σε ερωτήματα μισθοδοσίας χωρίς να προβαίνει σε απειλές, διαφορετικά δημιουργούνται εύλογες αμφιβολίες για την οικονομική διαχείριση των κονδυλίων. Το τελευταίο ζήτημα δεν είναι φυσικά πρωτοφανές, καθώς διαχρονικά δημιουργούνται διάφορες μαύρες τρύπες στα οικονομικά του ΙΝΕΔΙΒΙΜ και παλαιότερα του ΟΕΕΚ για τις οποίες κανένας πολιτικός προϊστάμενος δεν επιθυμεί την διερεύνησή τους.

Όμως το δικό μας ερώτημα είναι πως στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Βουγλάνης συνοδευόταν από διευθυντή ΙΕΚ που αποφεύγει να κατονομάσει, όταν είναι γνωστή η αντίστοιχη τραμπούκικη συμπεριφορά των διευθυντών ΙΕΚ. Και μέχρι τώρα δεν έχουμε ακούσει το ΣΕΕΚΙΕΚ να έχει συμπαρασταθεί σε ωρομίσθιο που έπεσε θύμα τραμπουκισμού από διευθυντή ΙΕΚ. Ας θυμηθούμε για παράδειγμα την παρακάτω περίπτωση:

Ιωάννης Λυμπέρης: Το λαμόγιο συνεχίζει να προκαλεί στο ΙΕΚ Ηλιούπολης

Η περίπτωση αυτή έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς το συγκεκριμένο λαμόγιο που ακούει στο όνομα Ιωάννης Λυμπέρης διατηρεί ιδιαίτερα στενές σχέσεις με το εν λόγω ψευδοσωματείο, σε σημείο που θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί πως το ελέγχει παρασκηνιακά.

Φαίνεται λοιπόν πως η ευαισθησία του ΣΕΕΚΙΕΚ στους τραμπουκισμούς δεν είναι παντού η ίδια.

Το δε ΣΕΕΚΙΕΚ μπορεί να ιδρύθηκε νομιμοφανώς, αυτό όμως δεν σημαίνει πως αληθεύουν οι ισχυρισμοί του πως αντιπροσωπεύει το σύνολο, ή έστω ένα σημαντικό μέρος, των ωρομισθίων των ΙΕΚ (που με τη σειρά τους δεν είναι ακριβώς ωρομίσθιοι αλλά συνήθως έχουν άλλη μόνιμη εργασία). Και αν κρίνουμε από την κατάσταση των μελών του σωματείου, ο αριθμός τους είναι ιδιαίτερα χαμηλός, σχεδόν μηδαμινός, σε σχέση με το σύνολο των συμβασιούχων των ΙΕΚ. Κάτι το οποίο ισχύει στην πραγματικότητα για όλα τα ψευδοσωματεία τόσο στον χώρο των ΙΕΚ όσο και στον χώρο των αναπληρωτών.

Στο σημείο αυτό θα θυμίσουμε παλαιότερες αναφορές μας στο ΣΕΕΚΙΕΚ:

Αιτήσεις στα ΙΕΚ

Οι αμοιβές των εκπαιδευτών ΙΕΚ, τα ανύπαρκτα σωματεία και ο παρασκηνιακός ρόλος του Μάριου Παπαδόπουλου

Ανθρωποφαγία στα ΙΕΚ: Οι άνεργοι και ο πολυθεσίτης Παναγιώτης Βουγλάνης

Ο Βουγλάνης ισχυρίζεται πως αποτελεί θεσμό επειδή το ψευδοσωματείο του στο παρελθόν είχε προνομιακές παρασκηνιακές συνομιλίες με τους μανδαρίνους του υπουργείου παιδείας, παρά το γεγονός πως δεν είναι παρά ένα σωματείο-σφραγίδα. Με τον τρόπο αυτό κατάφερε να περάσει αλλαγές σύμφωνα με τα προσωπικά συμφέροντα των μελών του διοικητικού συμβουλίου του ψευδοσωματείου. Τώρα που η πολιτική κατάσταση έφερε άλλους στην προνομιακή θέση να επηρεάζουν τις αποφάσεις των υπουργικών μανδαρίνων, διαμαρτύρεται που ο ίδιος δεν απολαμβάνει την ίδια αντιμετώπιση όπως άλλοτε.

Όταν ελάχιστα άτομα σχημάτιζαν, με καθοδήγηση από διαχρονικά λαμόγια του χώρου των ΙΕΚ, σωματεία-σφραγίδες και περνούσαν υποβολιμιαίες διατάξεις, τότε απολάμβαναν την εύνοια της εξουσίας, και μάλιστα φρόντιζαν να την επικουρούν και να την υπηρετούν. Τώρα που για λόγους πολιτικών συσχετισμών βρίσκονται άλλοι στην ίδια θέση, ανακάλυψαν πως υπάρχουν καθυστερήσεις στις πληρωμές και αναζητούν προσχήματα για να κρατηθούν στο προσκήνιο.

Όσο για το ΙΝΕΔΙΒΙΜ, παρόμοια στάση επιδεικνύει όχι μόνο απέναντι στους συνδικαληστές που προέρχονται από την ΝΔ, αλλά και στους τέως συντρόφους, τους οποίους πριν λίγους μήνες παραμύθιαζε πως θα λύσει όλα τους τα προβλήματα:

Η αποκαθήλωση του Θεόδωρου Μπλίκα από το ΙΝΕΔΙΒΙΜ

ΙΝΕΔΙΒΙΜ: Μια καρέκλα για τον Δημήτρη Ζέρβα

ΙΝΕΔΙΒΙΜ και ΕΑΑΚ: Συντροφικές αβρότητες

Ο κολλητός του Μπαλτά, του Φίλη και του Γαβρόγλου Δημήτριος Ζέρβας πλασαρίστηκε από τους αριστερούς φοιτητοπατέρες σαν ο άνθρωπος που θα έλυνε όλα τα προβλήματα και η τοποθέτησή του συνοδεύτηκε από επιβεβαιώσεις για τα δημοκρατικά του φρονήματα και την άμεση δρομολόγηση λύσεων. Τελικά οι συντροφικές αβρότητες κράτησαν λίγο, καθώς είναι γνωστός ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονταν οι διαμαρτυρίες στην Σοβιετία. Έτσι, παρά την κατευναστική προσέγγιση του indymedia και τον προστατευτικό μανδύο παραπληροφόρησης από τα γνωστά “εκπαιδευτικά portal”, οι διαμαρτυρόμενοι (αριστεριστές) φυτητές πήραν μια μικρή γεύση καταστολής, και δεν θα πρέπει να εκπλαγεί κανένας αν στο μέλλον δούμε τα ΜΑΤ και την SEEBRIG να ρίχνουν άγριο ξύλο στους φοιτητές έξω από το κτίριο του ΙΝΕΔΙΒΙΜ.

Καλό θα είναι οι σημερινοί φοιτητές που έχουν παρασυρθεί στην πλάνη του αριστερισμού να δουν τις μεταλλάξεις των “στελεχών” του ΙΝΕΔΙΒΙΜ και να αντιληφθούν το ψεύδος που κρύβεται πίσω από τις φοιτητοπατερικές εξαγγελίες των αριστερών κωμάτων. Αλλά να δουν και την γραφικότητα των συνδικαληστών του ΣΕΕΚΙΕΚ για να δουν πως αυτοί που σήμερα διαμαρτύρονται για τραμπουκισμούς μπορεί να είναι οι ίδιοι που χτες σιωπούσαν για τους τραμπουκισμούς εις βάρος άλλων.

Πως θα γίνουν οι διορισμοί

August 14, 2018

Το ζήτημα των διορισμών και των σχετικών εξαγγελιών μονοπωλεί πλέον το ενδιαφέρον πολλών εκπαιδευτικών. Σε αυτό συμβάλλουν και τα παρακρατικά παπαγαλάκια της εκπαιδευτικής ενημέρωσης, που δήθεν παρουσιάζουν το ζήτημα σαν κάτι που αφορά όλους τους εκπαιδευτικούς και όχι μόνο έναν περιορισμένο αριθμό εγκάθετων.

Εμείς θα επαναλάβουμε αυτό που έχουμε τονίσει στο παρελθόν: Οι διορισμοί θα γίνουν όταν βρεθεί μια φόρμουλα που θα εξασφαλίζει πως θα επωφεληθούν όσο γίνεται περισσότεροι εγκάθετοι, αποκλείοντας ταυτόχρονα τους ανεπιθύμητους, και η προσπάθεια που γίνεται είναι η φόρμουλα αυτή να καλύπτει όσο γίνεται περισσότερες από τις ομάδες που έχουν πρόσβαση στους θύλακες εξουσίας.

Το θέατρο των διορισμών αφορά συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, καθώς το μαοϊκό μόρφωμα της ΝΔ συστηματικά φρόντιζε να προσφέρει θέσεις σε αριστερούς ώστε να εξασφαλίζει τη συγκατάθεση της Αριστεράς στο βόλεμα των δικών της κομματόσκυλων. Το αποτέλεσμα είναι ιδιαίτερα εμφανές, καθώς όλοι αυτοί που σήμερα απαιτούν τον διορισμό τους κινούνται μεταξύ ΚΚΕ και ακροαριστεράς και οι ανακοινώσεις τους βρίθουν αριστερής συνθηματολογίας και ξύλινης κομματικής γλώσσας.

Προκειμένου να θολώσουν τα νερά, όλοι αυτοί οι επιτήδειοι χρησιμοποιούν διάφορα γραφικά τσιτάτα του τύπου “είμαστε όλοι εκπαιδευτικοί” και “δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα” προκειμένου να μην υπάρχουν αντιρρήσεις στις μεθοδεύσεις που λαμβάνουν χώρα άλλες φορές σε πρεζοκαταλήψεις και άλλες φορές στα γραφεία του 3ου ορόφου όπου στεγάζονται οι υπουργικοί σύμβουλοι που αναλαμβάνουν να διερευνήσουν τις ισορροπίες ανάμεσα σε αντικρουόμενα συμφέροντα.

Και λέμε αντικρουόμενα συμφέροντα γιατί παρασκηνιακά γίνεται ένας διαρκής πόλεμος για τις λεπτομέρειες των διαφόρων μοριοδοτήσεων και διατάξεων που θα κρίνουν ποιοί θα διοριστούν και ποιοί θα περιμένουν την επόμενη φουρνιά και τα διάφορα προσχέδια σβήνονται και ξαναγράφονται συνεχώς.

Την ίδια ώρα, οι προπαγανδιστές διαρκώς δημιουργούν το ανάλογο κλίμα στην κοινή γνώμη ώστε να γίνουν αποδεκτοί αυτοί οι διορισμοί σαν δήθεν αίτημα της κοινωνίας και όχι κάποιων επιτήδειων που εδώ και χρόνια ξημεροβραδιάζονται σε γραφεία πολιτικών και συνδικαληστών.

Αν φτάσαμε σε αυτή την κατάσταση, είναι γιατί δεκαετίες τώρα το σαθρό πολιτικοκοινωνικό κατεστημένο δημιουργεί τεχνητά αδιέξοδα ώστα να διαιωνίζεται το διεφθαρμένο σύστημα. Οι πραγματικοί αδιόριστοι εκπαιδευτικοί που δεν ανήκουν σε τέτοιες κλίκες θα κερδίσουν μόνο αν παλέψουν ενάντια στο κατεστημένο αυτό αντί να παρασύρονται στη συμμετοχή στη διαφθορά και τη συνδιαλλαγή.

Το ζήτημα του Παλαιού Ημερολογίου

August 12, 2018

Τα τελευταία χρόνια, η κρατική Εκκλησία εμφανίζεται πολύ διαλλακτική με όλες τις θρησκείες. Μετά την ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου, που αναγνώρισε τα αιρετικά δόγματα μέσα σε οικουμενιστικό πνεύμα, θα ακολουθήσει και άλλη ψευδοσύνοδος, που αυτή τη φορά θα αναγνωρίσει και επισήμως την πανθρησκεία.

Αυτή η πρόβλεψη δεν χρειάζεται ιδιαίτερο ρίσκο για να γίνει. Το υπερμνημόνιο αποτελεί πλέον τον χάρτη που οδηγεί τις ενέργειες ρασοφόρων δεσποτάδων που συνωστίζονται μέσα σε συναγωγές για να δηλώσουν τα σέβη τους σε ραββίνους.

Ενώ λοιπόν η κρατική Εκκλησία εμφανίζεται τόσο πρόθυμη να κάνει διάλογο με κάθε αιρετικό ή ακόμα και με Εβραίους ραββίνους, εδώ και δεκαετίες αρνείται να κάνει το ίδιο με όσους παρέμειναν στο Παλαιό Ημερολόγιο. Κρίνουν δηλαδή κάποιοι πως η απόσταση που τους χωρίζει από το Παλαιό Ημερολόγιο είναι πολύ μεγαλύτερη από την απόσταση που τους χωρίζει από τον Εβραϊσμό.

Ταυτόχρονα, εδώ και δεκαετίες ασκείται προπαγάνδα εναντίον του Παλαιού Ημερολογίου από τα στηρίγματα του οικουμενισμού. Οι αιρετικές παραεκκλησιαστικές οργανώσεις διέδιδαν με πάθος πως δεν πρέπει να υπάρχει καμία επαφή με το Παλαιό Ημερολόγιο και πως δεν πρέπει ούτε να επισκέπτεται κανείς τους ναούς του Παλαιού Ημερολογίου, γιατί δήθεν ήταν “αιρετικοί”. Δηλαδή μιλούσαν για αίρεση οι τρόφιμοι των παρασυναγωγών των παραεκκλησιαστικών οργανώσεων που έφεραν το προτεσταντικό πνεύμα στην Ελλάδα και που στα πλαίσια των οικουμενιστικών τους δοξασιών στηρίζουν τον λαθροεποικισμό της Ελλάδας.

Με τον ίδιο τρόπο τώρα βλέπουμε να στοχοποιούνται αποτειχισμένοι ιερείς όχι μόνο από εκκλησιαστικές αλλά και από αστυνομικές και δημοτικές αρχές και να γίνεται προσπάθεια να παρουσιαστούν ως “αντιδραστικοί”.

Μετά τις διώξεις του 1924, τώρα ετοιμάζονται νέες διώξεις εναντίον ναών και ιερέων που δεν ακολουθούν τις καινούριες οικουμενιστικές δοξασίες. Η ιστορία θα επαναληφθεί για ακόμα μια φορά, όμως τώρα διαθέτουμε το όπλο της ενημέρωσης ώστε να μην επιτρέψουμε η άγνοια και η αφέλεια να αποτελέσουν σύμμαχο των σχεδίων των οικουμενιστικών κύκλων.

Η παρακρατική επίθεση στην Εστία Θεσσαλονίκης

August 11, 2018

Όλα τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης φρόντισαν να αποσιωπήσουν την παρακρατική επίθεση στην Εστία Θεσσαλονίκης, την ίδια στιγμή που οι διάφορες πρεζοκαταλήψεις απολαμβάνουν την προστασία των αστυνομικών αρχών προκειμένου να επιδίδονται ανενόχλητα σε δολοφονικές επιθέσεις και πρεζεμπόριο:

“Για την επίθεση στην Εστία Θεσσαλονίκης

Κυριακή, 3 Ιουνίου 2018

Βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση να ενημερώσουμε τους φίλους του Κύκλου Ιδεάπολις για την παύση της λειτουργίας τής Εστίας Θεσσαλονίκης μετά από επίθεση που δέχτηκε, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή μεγάλου μέρους της υλικοτεχνικής υποδομής καθώς και εκτεταμένες ζημίες στον χώρο γενικότερα.

Η οργάνωση και διεκπεραίωση της επίθεσης έχουν έντονη οσμή παρακρατικής δράσης και ξεφεύγουν από το σύνηθες πλαίσιο μίας, έστω αθέμιτης, πολιτικής και ιδεολογικής αντιπαράθεσης. Εντάσσονται πλήρως, όμως, στο πλαίσιο της εμμονικής και παντελώς αβάσιμης στοχοποίησης του Κύκλου μας από κέντρα που προσπαθούν, ματαίως, το τελευταίο διάστημα να του χρεώσουν ενέργειες και χαρακτηριστικά με τα οποία αποδεδειγμένα δεν έχει καμία σχέση, για να καλύψουν τις δικές τους ήττες και τα δικά τους αδιέξοδα.

Μέσα σε πέντε χρόνια ιδεολογικοπολιτικής δραστηριότητας και παρέμβασης έχουμε δώσει καλά δείγματα γραφής για να κερδίσουμε το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού ώστε να μην επιτρέπουμε να μας αγγίζουν οι κακόβουλοι χειρισμοί κανενός. Ως εκ τούτου, απέναντι στις (άμεσα ή έμμεσα) παρακρατικές ενέργειες, όποια χροιά κι αν έχουν αυτές, η απάντησή μας είναι ξεκάθαρα και απόλυτα πολιτική. Όχι επειδή τρέφουμε πασιφιστικές αυταπάτες, αλλά επειδή έχουμε επιλέξει συνειδητά το περιεχόμενο, τη μορφή και το χαρακτήρα του αγώνα μας. Εν τέλει, αυτά είναι που μας καθορίζουν, αυτά είναι που μας διαφοροποιούν και αυτά είναι που ενοχλούν, άρα κάτι κάνουμε σωστά.

Μέσα από το κινηματικό πρίσμα, το ζητούμενο στη διαχείριση τέτοιων καταστάσεων δεν έχει να κάνει με την ερμηνεία των προθέσεων και των ελατηρίων του αντιπάλου, αλλά με τη θωράκιση και την ανάπτυξη της ισχύος των κινηματικών δυνάμεων. Το εγχείρημα της Εστίας, πρωτότυπο για τα δεδομένα μας, άφησε έργο πίσω του και προσέφερε πολύτιμες εμπειρίες σε πολλά επίπεδα για αυτό το ιδεαλιστικό κομμάτι της συνειδητοποιημένης ελληνικής νεολαίας, που πασχίζει να ξεφύγει από τις αρρώστιες και την πεπατημένη του “χώρου”, αναδεικνύοντας διαφορετικές αρετές, ποιότητες και πρακτικές. Αυτές οι εμπειρίες, μαζί με τον απολογισμό και την αυτοκριτική, θα καθορίσουν τις αποφάσεις μας για το πως θα πορευτούμε στο μέλλον.

Σ’ αυτό το σημείο θέλουμε να ευχαριστήσουμε θερμά όλους αυτούς που μας συμπαραστάθηκαν έμπρακτα και ηθικά το τελευταίο δύσκολο διάστημα και να ενημερώσουμε ότι η μικρή εσωτερική κινητοποίηση που πραγματοποιήθηκε κατάφερε σύντομα να συγκεντρώσει ένα χρηματικό ποσό το οποίο υπερκάλυψε τις ανάγκες για την αποκατάσταση του χώρου και την ομαλή αποχώρηση. Αν μη τι άλλο, αυτή η άμεση ανταπόκριση δείχνει μία δυναμική, η οποία θα μπορούσε να αξιοποιηθεί δημιουργικά σε μία μόνιμη βάση.

Η Εστία υπήρξε το σημείο αναφοράς του Κύκλου μας αλλά και κάτι παραπάνω. Αφιερώσαμε προσωπική εργασία, πόρους, χρόνο και ψυχή για να πάρει μορφή και να λειτουργήσει. Κι αν ο κύκλος της λειτουργίας της διακόπηκε βίαια, δεν λησμονούμε ότι οι υλικές δομές είναι τα μέσα του αγώνα μας για την εθνοφυλετική επιβίωση και αναγέννηση, όχι ο αυτοσκοπός. Ο επίλογος δεν γράφεται ακόμα.

από την συντακτική ομάδα”

Η Εστία Θεσσαλονίκης υπήρξε χώρος άθλησης, ιδεολογικών αναζητήσεων και επιμόρφωσης. Αυτά όμως αρκούσαν για να μπει στο στόχαστρο των παρακρατικών που με κάθε ευκολία διέρρηξαν τον χώρο και προέβησαν σε κλοπές και καταστροφές χωρίς η αστυνομία να μπει στον κόπο να αναζητήσει τους δράστες, οι οποίοι άλλωστε της είναι γνωστοί.

Τα κανάλια που σε διαφορετική περίπτωση θα έβγαζαν υστερικές κραυγές για τους “φασίστες” και οι φυλλάδες που συγγράφονται στα υπόγεια των διεφθαρμένων κομμάτων δεν αφιέρωσαν ούτε ένα λεπτό και ούτε μια γραμμή στην επίθεση αυτή, όπως και σε αμέτρητες άλλες που έχουν λάβει χώρα το τελευταίο διάστημα στη Θεσσαλονίκη. Ζούμε κάτω από ένα κατοχικό καθεστώς και η “ενημέρωση” είναι απόλυτα ελεγχόμενη και ο δρόμος της αντίστασης δύσκολος και ανηφορικός και ακατάλληλος για τους λιπόψυχους.

Το σύμπλεγμα κράτους-παρακράτους δρα συντονισμένα. Όταν δεν μπορεί να κλείσει έναν χώρο με νομιμοφανείς διαδικασίες και αστυνομικές διώξεις επιστρατεύει τους πραιτωριανούς χωρίς στολή προκειμένου να μεταχειριστούν βίαια μέσα. Οι πράξεις αυτές όχι μόνο παραμένουν “ανεξιχνίαστες” με την προδοτική αστυνομία να παρακολουθεί με απάθεια, αν όχι και με ευχαρίστηση, αλλά αν απαντηθούν όπως πρέπει οι αστυνομικές αρχές θα σπεύσουν να προστατεύσουν τους συναδέλφους τους και φυσικά να μοιράσουν τα γνωστά δελτία τύπου και να φορτώσουν τις πλέον απίθανες κατηγορίες.

Όσοι επιθυμούν να συμμετέχουν στο κίνημα αντίδρασης καλό είναι να έχουν στο νου τους αυτές τις αλήθειες για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διεξάγεται ο απελευθερωτικός αγώνας.

Η νέα αποστολή του προδότη αρχιεπισκόπου Συριζώνυμου

August 9, 2018

Αφού στήριξε με όλες του τις δυνάμεις τον άθεο και αντίχριστο Τσίπρα, ο τρισάθλιος ρασοφόρος που παριστάνει τον αρχιεπίσκοπο ανέλαβε μία νέα αποστολή. Αυτή τη φορά να στηρίξει έναν άλλο γόνο, τον Κώστα Μπακογιάννη, με τον οποίο φωτογραφήθηκε στα πλαίσια της γιορτής της Αγίας Μαρίνας.

Από τη φιέστα δε θα μπορούσε να λείπει ο Συμεών Βολιώτης:

“[…]Την πανηγυρική θεία λειτουργία τέλεσε ο επίσκοπος Θεσπιών Συμεών, πρωτοσύγκελος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, ενώ συμπροσευχήθηκαν ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος και ο μητροπολίτης Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως Αθηναγόρας. Στους εορτασμούς στην Αμπελο παρέστησαν ο περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδος Κώστας Μπακογιάννης, ο αρχηγός του Λιμενικού Σώματος Σταμάτης Ράπτης, άλλοι επίσημοι και εκατοντάδες πιστοί από τα χωριά Καρυώτι και Κυριάκι.

[…]Κατά την επίσκεψή του στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Βοιωτία, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος συνομίλησε για αρκετή ώρα με τον περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδας Κώστα Μπακογιάννη. Μάλιστα, ο Κώστας Μπακογιάννης ανέβασε μια φωτογραφία με τους δυο τους κατά τη συνάντησή τους στον λογαριασμό του στο facebook, γράφοντας μεταξύ άλλων: «Συναντήσεις-πραγματικές ανάσες, που, όταν γίνονται έξω από γραφεία και μακριά από τυπικότητες, πολλές φορές είναι πιο ουσιαστικές. Στη Βοιωτία μας, της Αγίας Μαρίνας. Χρόνια πολλά».”

Ο Μπακογιάννης είναι ένας διαπρύσιος προπαγανδιστής της ανωμαλίας, απαιτώντας γάμους ομοφυλοφίλων και “νέες μορφές οικογένειας”, που κάθε τόσο απασχολεί την επικαιρότητα με δηλώσεις στήριξης των παρελάσεων των κραγμένων ανωμάλων. Ο ίδιος έχει δηλώσει πως το περιβάλλον του περιλαμβάνει πληθώρα “οικογενειών” ανωμάλων, καταδεικνύοντας την χαμηλή ηθική υπόσταση του μητσοτακικού γόνου και του μητσοτακικού περίγυρου.

Προκαλεί λοιπόν εύλογα ερωτήματα πως ο αντίχριστος και θεομπαίχτης γόνος πήγε δήθεν να τιμήσει την Εορτή της Αγίας Μαρίνας, όπου ο πολλαπλώς ανάξιος Ιερώνυμος προχώρησε στην ανταλλαγή “ουσιαστικών” αβροτήτων μαζί του.

Ίσως βέβαια να τους συνδέει η κοινή λατρεία για τον πρωτοπόρο gay Άρη Βελουχιώτη, πάντως αμφιβάλλουμε αν στα κοινά τους σημεία συμπεριλαμβάνεται ο σεβασμός στις Χριστιανικές αξίες.

Εκείνο που συμβαίνει είναι πως στα πλαίσια της στήριξης της καθόδου του Μπακογιάννη στην κεντρική πολιτική σκηνή ο Ιερώνυμος προσφέρει την στήριξή του προκειμένου ο γόνος της μασωνικής οικογένειας να παρουσιαστεί στα πρόβατα σαν ευσεβής και θεοσεβούμενος.

Λίγες μόνο εβδομάδες μετά από το παρά τρίχα λυντσάρισμά του από αγανακτισμένους πατριώτες, ο Συριζώνυμος σπεύδει να φωτογραφηθεί περιχαρής με άλλον έναν εκπρόσωπο της οικογενειοκρατίας και του προδοτικού πολιτικού κατεστημένου. Συναγελαζόμενος με τους υπόλοιπους εντολοδόχους, περνάει τον καιρό του μακριά από τα προβλήματα και τις αγωνίες του χειμαζόμενου λαού, περιστοιχιζόμενος από κάθε λογής παρατρεχάμενους.

Όπως είχαμε προβλέψει, ο Συριζώνυμος θα συνεχίσει να παίζει τον ίδιο επαίσχυντο ρόλο μέχρι τέλους.

Ρατσισμός και χαρτί υγείας

August 7, 2018

Είναι τέτοια η αποβλάκωση που προξενεί η στράτευση στο αντιρατσιστικό κίνημα, που ακόμα και το χαρτί υγείας μπορεί να αποκτά ρατσιστικές διαστάσεις στα μάτια των αφιονισμένων αντιρατσιστών.

Η διαφήμιση του video έχει σαν πρωταγωνίστρια την Marina Ruy Barbosa. Τόσο αυτή, όσο και ο φωτογράφος Bob Wolfenson, υποχρεώθηκαν να ζητήσουν συγγνώμη από τους νέγρους γιατί η διαφήμιση θεωρήθηκε πως τους προσβάλει βαρύτατα.

Το προϊόν της διαφήμισης, δηλαδή ένα μαύρο χαρτί υγείας που πωλείται στη Βραζιλία, θεωρείται ιδιαίτερα ρατσιστικό γιατί προσβάλλει τους μαύρους επειδή είναι μαύρο. Τώρα το γιατί το λευκό χαρτί υγείας δεν προσβάλλει τους λευκούς είναι κάτι που ο αντιρατσιστικός εγκέφαλος αδυνατεί να συλλάβει.

Το μέγεθος της αντιρατσιστικής παράνοιας είναι τέτοιο που στο μυαλό του κάθε αντιρατσιστή τα πάντα αποκτούν ρατσιστικές διαστάσεις και το αντιρατσιστικό μένος του θα εξαλειφθεί μόνο όταν δεν υπάρχουν πλέον λευκοί και οι έγχρωμοι θα διαφεντεύουν την Γη (θα έχουμε δηλαδή σε replay τον Πλανήτη των Πιθήκων).

Και όμως, οι αντιρατσιστές προσβάλονται από αυτή την εικόνα

Όσο η κοινή γνώμη ποδηγετείται στο να μην προσβάλει δήθεν τους έγχρωμους, τόσο θα εφευρίσκονται προσχήματα για πράγματα που θα πρέπει να απαγορευτούν ώστε να μην προσβάλλονται οι έγχρωμοι. Με τον ίδιο τρόπο που για να μην προσβάλονται οι ηλίθιοι επιβάλλεται ένα ενιαίο σχολικό πρόγραμμα φτιαγμένο στα μέτρα των ηλιθίων, δεν υπάρχει τέρμα στον δρόμο αυτό καθώς πρόκειται για μια ιδεολογία ψυχικά διεστραμμένων αριστεριστών.

Σπέκουλο με τις αιτήσεις ωρομίσθιων

August 5, 2018

Συνεπές με την πολιτική του σπέκουλου, το υπουργείο παιδείας έβγαλε και φέτος αιτήσεις ωρομισθίων για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση όπου οι υποψήφιοι καλούνται να δηλώσουν ολόκληρες περιφέρειες.

Δηλαδή σύμφωνα με τη συλλογιστική των μανδαρίνων του υπουργείου ο ωρομίσθιος που θα επιλεγεί θα διασχίσει ολόκληρους νομούς για να κάνει λίγες ώρες μάθημα την εβδομάδα σε ένα μέρος που μπορεί να απέχει ώρες από την κατοικία του. Ενδεχομένως οι υπουργικοί μανδαρίνοι να νομίζουν πως ο ωρομίσθιος θα νοικιάσει και σπίτι σε κάποιον άλλο νομό ή ακόμα και νησί με τις αποδοχές του ώστε να αρχίσει πάλι η κλάψα για τους ωρομίσθιους που μένουν στο δρόμο και κοιμούνται στη παραλία.

Προκειμένου να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις κάποιων που έχουν ερείσματα στους θύλακες εξουσίας και που χάρη σε αυτούς κατάφεραν να βρεθούν στις πρώτες θέσεις των πινάκων, παγιώνονται στρεβλώσεις ενάντια σε κάθε λογική.

Συνεχίζεται το θέατρο του παραλόγου με τις αιτήσεις των αναπληρωτών

August 4, 2018

Για άλλη μια χρονιά οι υποτίθεται ηλεκτρονικές και αυτοματοποιημένες αιτήσεις των αναπληρωτών γίνονται σε δύο φάσεις, δηλαδή σε μία -που ήδη έγινε- οι υποψήφιοι εκδηλώνουν το ενδιαφέρον τους και σε μία δεύτερη -που αναμένεται κάποια άγνωστη στιγμή- οι υποψήφιοι θα δηλώσουν τις περιοχές προτίμησής τους.

Οι εγκέφαλοι του υπουργείου αφασίας απαιτούν να γίνουν και οι δύο αιτήσεις για να είναι η αίτηση έγκυρη, με αποτέλεσμα οι ενδιαφερόμενοι να ταλαιπωρούνται βρισκόμενοι σε επιφυλακή για το πότε θα ανακοινωθεί η κάθε φάση.

Το ερώτημα κάθε λογικού ανθρωπου είναι γιατί πρέπει να γίνονται δύο αιτήσεις και όχι μία. Δηλαδή τι ακριβώς εξυπηρετεί ο διαχωρισμός της αίτησης σε φάσεις, αν οι προθέσεις του υπουργείου είναι αγαθές όπως ισχυρίζονται οι υπουργικοί μανδαρίνοι.

Όσο για την τοποθέτηση της δεύτερης φάσης τον Αύγουστο, οι μικροπρεπείς μεθοδεύσεις κάποιων για να επιπλεύσουν στους πίνακες αναπληρωτών είναι γνωστές. Όπως επίσης είναι γνωστό πως όταν οι αιτήσεις γίνονταν στα τοπικά γραφεία των διευθύνσεων εκπαίδευσης, οι μόνιμοι μπαινόβγαιναν στα γραφεία συλλέγοντας πληροφόρηση για τα κενά που υπήρχαν προκειμένου να συμπληρωθεί ανάλογα η αίτηση του γόνου τους.

Συνεχίζοντας αυτή την παράδοση, αφού οι επιτήδειοι συλλέξουν πληροφορίες για το που υπάρχουν κενά που μπορούν να διεκδικήσουν, τα οποία μπορεί να βρίσκονται στο γειτονικό νομό ή στη γειτονική περιφέρεια, στη συνέχεια βγαίνουν και απαιτούν την μονιμοποίησή τους με την αιτιολογία πως πήγαν σε μακρινούς νομούς, την ώρα που οι ίδιοι προέβησαν σε μεθοδεύσεις για να εξασφαλίσουν αυτή την τοποθέτηση.

Ο μόνος τρόπος για να σταματήσει αυτό το συνεχές γαϊτανάκι είναι η αποσύνδεση της αναπλήρωσης από τους μόνιμους διορισμούς και η εφαρμογή του κριτηρίου της εντοπιότητας.

Η κατωτατοποίηση των ΤΕΙ

August 2, 2018

Οι ανώτερες τεχνικές σχολές δημιουργήθηκαν προκειμένου να καλύψουν μια υπαρκτή ανάγκη. Υπάρχουν πολλές τεχνικές ειδικότητες που χρειάζονται εξειδικευμένους τεχνίτες, πόσο μάλλον σε μια εποχή που η επιστήμη εξελίσσει νέες μεθόδους και υλικά ακόμα και στον τομέα της οικοδομής.

Ακολουθώντας τη σχιζοφρένεια της Ελληνικής κοινωνίας απέναντι στους πτυχιούχους, οι απόφοιτοι των σχολών αυτών ήθελαν να επιτύχουν να θεωρούνται και αυτοί πτυχιούχοι όπως αυτοί των πανεπιστημίων, οι σπουδαστές των σχολών αυτών ήθελαν να θεωρούνται φοιτητές, και οι καθηγητές τους να θεωρούνται και αυτοί πανεπιστημιακοί.

Με άλλα λόγια, το πεδίο των τεχνικών επαγγελμάτων θεωρήθηκε παρακατιανό, μέχρι τις τελευταίες δεκαετίες να εγκαταληφθεί στα χέρια των Αλβανών. Αντί να βελτιώσει τις συνθήκες εργασίας και να δημιουργήσει τεχνική κουλτούρα, ο νεοέλληνας προτίμησε να πολλαπλασιάσει τα πτυχία και να ισχυριστεί στη συνέχεια πως είναι απαραίτητη η μαζική εισαγωγή αλλοδαπών.

Κάπως έτσι φτάσαμε από τις αρχικές τεχνικές σχολές στα ΚΑΤΕΕ, αργότερα στα ΤΕΙ, και τέλος στα ΑΤΕΙ που επιζητούν να ονομαστούν και επίσημα πλέον “Πανεπιστήμια”.

Στη διαδρομή αυτή, πλήθος επιτήδειων κατάφερε να εξισώσει τα διπλώματά του με αυτά των ΤΕΙ, με τελευταίο επεισόδιο στην ιστορία αυτή την αναβάθμιση των αποφοίτων σχολών εργοδηγών σε αποφοίτους ΤΕΙ.

Καθώς όλο και περισσότερος κόσμος συσσωρευόταν στα ΤΕΙ με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η απαίτηση για πλήρη εξίσωση των ΤΕΙ με τα Πανεπιστήμια άρχισε να γίνεται όλο και πιο έντονη. Η ιστορία ξεκίνησε από τους μηχανικούς. Κάποτε υπήρχε διάκριση μεταξύ Μεγάλου Πολυτεχνείου και Μικρού Πολυτεχνείου. Υπήρχε δηλαδή θεσμοθετημένη διάκριση μεταξύ του μηχανικού που είναι σε θέση να αναλάβει ένα μεγάλο έργο και του μηχανικού που μπορεί να αναλαμβάνει μικρά έργα στα οποία μειώνονται ή και μηδενίζονται τα όρια μεταξύ του σχεδιαστή και του τεχνίτη.

Για να το θέσουμε πρακτικά, υπάρχει διάκριση μεταξύ του υπευθύνου για την ανέγερση μιας μονοκατοικίας και του υπευθύνου για την ανέγερση ενός εμπορικού κέντρου ή ενός ουρανοξύστη.

Οι απόφοιτοι των ΤΕΙ ισχυρίστηκαν πως αυτή η διάκριση τους προσβάλλει. Θεωρούσαν πως τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων του Πολυτεχνείου τους στερούν τη δυνατότητα περισσότερων εσόδων, οπότε άρχισε η συνεχής πίεση προκειμένου να υπάρξει εξίσωση των αποφοίτων ΤΕΙ με τους αποφοίτους του Πολυτεχνείου.

Στη συνέχεια προστέθηκαν και τα ΤΕΙ Πληροφορικής. Οι απόφοιτοί τους θεώρησαν τους εαυτούς τους ισάξιους των αποφοίτων των Πανεπιστημίων. Εδω, σε αντίθεση με ότι συνέβη με τους μηχανικούς, δεν υπήρξε ιδιαίτερη αντίδραση από την πλευρά των αποφοίτων ΑΕΙ. Έτσι καταλήξαμε να έχουμε στην εκπαίδευση τον ενοποιημένο πλέον κλάδο ΠΕ19/20.

Προκειμένου να γίνει κατανοητό το μέγεθος αυτής της ομαδοποίησης, αρκεί να δούμε ένα παράδοξο. Τις τελευταίες δεκαετίες δημιουργήθηκαν αναρίθμητα ΤΕΙ Πληροφορικής, πολλές φορές με αστεία αντικείμενα. Οι πληροφορικάριοι των ΑΕΙ δέχονται ως συναδέλφους τους τους αποφοίτους των τμημάτων αυτών, αλλά αντιδρούν με όλες τους τις δυνάμεις στο να αναγνωρίσουν ως συναδέλφους τους Μαθηματικούς και Μηχανικούς με σπουδές Πληροφορικής.

Σταδιακά τα ΤΕΙ απομακρύνθηκαν όλο και περισσότερο από τον αρχικό σκοπό τους, καθώς και οι καθηγητές των ΤΕΙ ήθελαν να θεωρούνται πανεπιστημιακοί. Άρχισαν να απαιτούν το δικαίωμα της διοργάνωσης μεταπτυχιακών και διδακτορικών προγραμμάτων, πράγματα που για όποιον έχει έρθει σε επαφή με την πραγματικότητα των ΤΕΙ θεωρούνται αστεία.

Το αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν να συζητάμε σήμερα για την επίσημη μετονομασία των ΤΕΙ σε Πανεπιστήμια, οπότε δημιουργείται και επίσημα ένα κενό στην τεχνική εκπαίδευση. Το κενό αυτό πιθανότατα θα δούμε να καλύπτεται με την αναβάθμιση των ΙΕΚ σε ΤΕΙ. Αναβάθμιση μόνο στα χαρτιά, γιατί η πραγματικότητα των ΙΕΚ είναι επίσης γνωστή σε όλους.

Η μεθόδευση αυτή καλλιεργείται με διάφορους τρόπους εδώ και πολλά χρόνια. Πρώτα κάποιοι πήραν την ύλη των πρώτων ετών των πανεπιστημίων για να δημιουργήσουν την ύλη των ΤΕΙ, και στη συνέχεια, καθώς αυξάνονταν και τα χρόνια φοίτησης των ΤΕΙ, πήραν την ύλη των πρώτων ετών των ΤΕΙ για να δημιουργήσουν την ύλη των ΙΕΚ. Το αποτέλεσμα είναι να μένουν όλοι αμόρφωτοι, καθώς το σύστημα υποδεικνύει πως δεν υπάρχει λόγος να παιδεύεται ένας σπουδαστής με μια δυσανάλογη ύλη για τις έτσι κι αλλιώς περιορισμένες πνευματικές του ικανότητες, όταν μπορεί να καταφύγει σε άλλες μεθόδους, όπως το σκονάκι, ο συνδικαλισμός, το ρουσφέτι και η δωροδοκία.

Κάποτε οι καρεκλοκένταυροι της κρατικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης δικαιολογούσαν την δυσπραξία τους για την αναγνώριση πτυχίων Αγγλικών πανεπιστημίων με το επιχείρημα πως τα διάφορα Polytechnics είχαν μετατραπεί σε Universities, και πως τότε όλα τα Αγγλικά πτυχία, ανώτερης και κατώτερης ποιότητας, θα εθεωρούντο ισότιμα. Βέβαια στην Αγγλία δεν αντιμετωπίζονται ισότιμα οι πτυχιούχοι όλων των πανεπιστημίων, ενώ στην Ελλάδα ο πτυχιούχος των Αθηνών θεωρείται ισότιμος με τον πτυχιούχο ιδρυμάτων όπως το Πανεπιστήμιο Στερεάς Ελλάδας.

Ενώ κάποτε το εγχώριο ακαδημαϊκό σύστημα έφριττε στη σκέψη της εξομοίωσης με τα Polytechnics, σήμερα έχει ξεχάσει τις αντιρρήσεις του ενόψει της μαζικής εξίσωσης ενός τεράστιου για τα Ελληνικά δεδομένα αριθμού μικρών και μεγάλων σχολών διαφορετικού προσανατολισμού και γνωστικού εύρους.

Επιπλέον, υπάρχουν πολλά τμήματα ΤΕΙ που θα έπρεπε να λειτουργούν σαν ινστιτούτα με ελεύθερη εγγραφή για όποιον πληρεί κάποιες βασικές προϋποθέσεις, όπως τμήματα ιχθυοκαλλιεργειών και αγροτικής και ζωικής παραγωγής. Με τον τρόπο αυτό, θα υπήρχε άμεση σύνδεση με την παραγωγή και παράλληλα τα ινστιτούτα αυτά θα μπορούσαν να ερευνούν μεθόδους βελτίωσης και εκσυγχρονισμού. Με το να έχουν μετατραπεί σε ΤΕΙ και να απαιτούνται πανελλήνιες εξετάσεις για την εισαγωγή σε αυτά, έχουν καταλήξει να αποτελούν επιλογή επίδοξων φοιτητών χαμηλού επιπέδου και συμπλεγματικών γονέων που θέλουν ο κανακάρης τους να πάρει οπωσδήποτε ένα “χαρτί”. Το αποτέλεσμα είναι αυτά τα ΤΕΙ της συμφοράς να απαιτούν σήμερα την μετατροπή τους σε πανεπιστημιακά τμήματα ώστε να γελοιοποιηθούν ακόμα περισσότερο.

Το ίδιο ισχύει και για μια ποικιλία τμημάτων όπως πολυμέσων που θα έπρεπε να αποτελούν επαγγελματικές σχολές αντί να μοιράζουν “πανεπιστημιακά” χαρτιά, τα οποία στην περίπτωση των τμημάτων πολυμέσων εξασφαλίζουν και τον διορισμό των αποφοίτων τους ως ΠΕ19/20 στην εκπαίδευση, ώστε η γελοιότητα να διαδίδεται ανεμπόδιστα.

Μπορεί στα ΤΕΙ να πανηγυρίζουν για την εξέλιξη της πανεπιστημιοποίησης, όμως στην πραγματικότητα αποτελεί κατωτατοποίηση των ΤΕΙ. Την ώρα που υπάρχει ένα υπαρκτό κενό στα τεχνικά επαγγέλματα, στην ήδη υπερκορεσμένη δεξαμενή των αποφοίτων ΑΕΙ προστίθενται και οι απόφοιτοι ΤΕΙ προκειμένου να διογκωθεί ακόμα περισσότερο η ανεργία.

Όταν τα πανεπιστήμια ήδη αποτελούν εισιτήριο για την ανεργία, οι απόφοιτοι των ΤΕΙ καλούνται να ανταγωνιστούν τους αποφοίτους των ΑΕΙ στο ίδιο πεδίο με λιγότερες γνώσεις και λιγότερα εφόδια. Βγάζοντας τα ΤΕΙ από το αρχικό τους πεδίο, μπορεί να ικανοποιηθούν οι συντεχνιακές απαιτήσεις και τα απωθυμένα του χώρου των ΤΕΙ, αλλά το αποτέλεσμα θα είναι η πλήρης απαξίωση των ΤΕΙ μαζί με την πλήρη εγκατάλειψη των τεχνικών επαγγελμάτων από τους Έλληνες.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εναλλακτική διεύθυνση του Education in Greece.