Archive for the ‘Uncategorized’ Category

Έντονη ανησυχία για την υγεία του Θανάση Κούρκουλα

May 22, 2018

Πληροφορούμαστε πως πολλοί φίλοι του γνωστού Θανάση Κούρκουλα (το τονίζουμε για να μην υπάρχει σύγχυση με τον θείο του Κωνσταντίνο Κούρκουλα) εκδηλώνουν, φυσικά με μεγάλη διακριτικότητα, την ανησυχία τους για τον Θανάση. Ανησυχούν γιατί τον τελευταίο καιρό δείχνει μία υποτονικότητα σε σχέση με την παλαιά ενεργητικότητά του, όταν έστηνε αντιφασιστικές ενέδρες σε ανυποψίαστους περαστικούς, και πλέον προτιμά να περιορίζεται στην έκδοση δελτίων τύπου, πάντα βέβαια για τα δικαιώματα των αγαπημένων του εγχρώμων.

Μεγάλη η ανησυχία για την υγεία του Θανάση, καθώς οι σύντροφοί του ανησυχούν όχι μόνο για την απώλεια της αγωνιστικότητάς του, αλλά και μην τους κολλήσει και τίποτα. Σε τέτοιες εποχές που ζούμε άλλωστε είναι να μην προσέχει κανείς; Ακόμα και οι σύντροφοι του Θανάση άνθρωποι είναι κι αυτοί, όσο περίεργο κι αν ακούγεται, κι έχουν ένα δικαίωμα στη μικροβιοφοβία, έτσι όπως τον βλέπουν να ρίχνεται στην αντιρατσιστική μάχη παρέα με σκουρόχρωμους και ιδιαίτερα αραπάδες.

Σημειώνουν μάλιστα με νόημα πως η τελευταία μεγάλη εμφάνιση που έκανε ο Θανάσης Κούρκουλας ήταν στις 18 Μαρτίου 2017, στο κέντρο της Αθήνας, όταν πρωτοστάτησε σε άλλη μια αντιρατσιστική (και αντιφασιστική βεβαίως βεβαίως) διαδήλωση, όπου έδωσε μεν δυναμικά το παρόν αλλά φαινόταν πολύ κομμένος.

Η διαδήλωση ήταν πολύχρωμη όπως αρέσει στο Θανάση, με πλούσιο έντυπο υλικό και αφίσες χάρη στη χορηγία του γενναιόδωρου Soros, και κύριο αίτημα να ανοίξουν τα σχολεία για να μπουκάρουν μέσα όλοι οι λαθροέποικοι και να τα μπολιάσουν με μπολιτισμό ( ™ Πάκις Παυλόπουλος) όπως μπολιάζουν τη ζωή του ίδιου του Θανάση. Και μιλώντας για σχολεία, δε θα μπορούσε να λείπει από μια τέτοια εκδήλωση κι ο Κοτσιφάκης, καθώς αντιρατσιστική διαδήλωση χωρίς ΟΛΜΕδες είναι σαν ταβέρνα χωρίς ταβερνιάρη.

Δε θα μπορούσαν όμως να λείπουν κι οι αγαπημένοι έγχρωμοι του Θανάση, γεμίζοντας την καρδιά του με αντιρατσιστική αγαλλίαση! Βλέποντάς τους να φωνάζουν με παλμό τα συνθήματα που τους μαθαίνει με μεράκι (“όκι το φαζιζμό κρισί αβγκί ανήχτε σύνορα ντώρα“), ο Θανάσης πήρε νέες δυνάμεις για να μπορέσει να ανέβει στο βήμα και να απευθυνθεί στο ετερόχρωμο κοινό του με αντιρατσιστικό μένος.

Μόνο που το αντιρατσιστικό μένος του Θανάση ήταν τόσο μεγάλο που σε κάποια στιγμή το μικρόφωνο σα να μετατράπηκε σε φαλλικό σύμβολο, που ο Θανάσης κατάπινε με μανία μπροστά στο εμβρόντητο ακροατήριό του! Μία τέτοια παραστατικότητα στην καταγγελία του φασισμού θα μπορούσε να συγκριθεί μόνο με την αποφασιστικότητα ενός Παζολίνι όταν γύριζε εκείνη την τελευταία ταινία του για τα αίσχη των φασιστών, που λίγο αργότερα θα αποδεικνυόταν προφητική καθώς τον σκότωσε ένας περιστασιακός εραστής του για λόγους που ακόμα και σήμερα εξάπτουν την φαντασία των αντιφασιστών…

Σε κάθε περίπτωση, αυτό το ασυγκράτητο αντιρατσιστικό πάθος του Θανάση ενέπνευσε την ανησυχία στους συντρόφους του, που αμέσως μετά έστησαν πηγαδάκια συζητώντας εναγωνίως το ζήτημα της υγείας του αντί να συνεισφέρουν στη δυναμικότητα της αντιρατσιστικής πορείας που ακολούθησε.

Το ερώτημα που τους βασάνιζε ήταν μήπως ο Θανάσης, παρασουρμένος σίγουρα από το ακατεύναστο αντιρατσιστικό πάθος που τον χαρακτηρίζει, ξέχασε τις αναγκαίες προφυλάξεις με τα αποτελέσματα να φαίνονται στο ανοσοποιητικό του σύστημα; Μήπως καθώς πρόβαρε το μπουρκίνι του έγινε κάποιο ατύχημα που δεν του επιτρέπει να επιδίδεται με την ίδια ζωντάνια στον αντιφασισμό του;

Άλλοι πάλι ισχυρίζονται πως ο λόγος της κάμψης έκτοτε του άλλοτε ζωηρού Θανάση δεν είναι τυχόν προσβολή από HIV, αλλά η αποτυχία της συγκεκριμένης διαδήλωσης. Γιατί ο Θανάσης Κούρκουλας έκανε τόσο κόπο να μαζέψει όλο τον αντιρατσιστικό συρφετό, από το City Plaza και τη πρεζοφωλιά της Νοταρά (αγαπημένο στέκι για εκπαιδευτικούς που ψάχνονται για πλάγιο διορισμό) και το πρεζοστέκι της Ροσινάντε μέχρι το ΚΑΡ, το ΚΣΜ, το ΚΕΕΡΦΑ και διάφορες άλλες ΜΚΟ που έχει πάρει υπό την προστασία του ο φιλεύσπλαχνος Soros. Αλλά το αποτέλεσμα ήταν οικτρό, καθώς αν εξαιρέσουμε μερικούς λαθροεποίκους που πήγαν για το χαρτζηλίκι και μερικές αλληλέγγυες ακαθορίστου φύλου που πήγαν για την καλή παρέα (δηλαδή να ψαρέψουν έγχρωμους) το πλήθος που συγκεντρώθηκε δεν ανταποκρινόταν στις προσδοκίες του Θανάση.

Γιατί ο Θανάσης Κούρκουλας είχε όνειρα για τη διαδήλωση αυτή. Να μαζέψει χιλιάδες λαθροπρόσφυγες, γιατί όχι κι εκατομμύρια, για να διαδηλώσουν ενάντια στους κακούς λευκούς που θέλουν να κλείνουν τα σύνορα αντί να τα αφήνουν λεύφτερα κι ανοιχτά να μπαινοβγαίνουν οι έγχρωμοι όπως οφείλει να κάνει κάθε μοντέρνο κράτος. Πολλοί λοιπόν αποδίδουν την μετέπειτα υποτονικότητά του στην απογοήτευση, γιατί ο Soros μπορεί να είναι γενναιόδωρος αλλά θέλει να βλέπει κι αποτελέσματα.

Εμείς πάντως θα προτείναμε στο υπουργείο παιδείας να μην απαιτεί μόνο από τους αναπληρωτές και τους ωρομίσθιους να περνούν από γιατρούς, αλλά στα πλαίσια της ισονομίας να το απαιτεί κι από τους μόνιμους, γιατί δεν είναι σωστό να πλανάται η υποψία πως ο ανιδιοτελής φίλος του Soros, ο γνωστός μας Θανάσης, πως κόλλησε κάποια ασθένεια από την έντονη συνεχή τριβή με τους έγχρωμους (πάντα στα πλαίσια του αντιφασιστικού αγώνα φυσικά) και πως θα μπορούσε να τη μεταδώσει και στους μαθητές.

Advertisements

Συγκοινωνούντα δοχεία

May 21, 2018

Πως ξεκίνησαν οι καταλήψεις στα πανεπιστήμια

May 19, 2018

Γράφει ο Panzerfaust

Τα Ελληνικά (κρατικά) πανεπιστήμια παρουσιάζουν μία παγκόσμια πρωτοτυπία. Ομάδες αλητήριων μπορούν και καταλαμβάνουν χώρους μέσα σε πανεπιστημιακά ιδρύματα, καμιά φορά και ολόκληρα κτίρια, χωρίς καμία αντίδραση τόσο από τις πανεπιστημιακές αρχές όσο και από τις αστυνομικές δυνάμεις.

Οι ομάδες αυτές πάντοτε ανήκουν στο χώρο του αριστερισμού. Χαρακτηρίζονται από ημιπαράνομη, αν όχι ακραιφνώς παράνομη, δράση, που όμως δε δείχνει να ενοχλεί ιδιαίτερα τον κρατικό μηχανισμό. Ενδεικτικά αναφέρουμε την περίπτωση του Athens Indymedia: Φιλοξενείται από την αρχή της δημιουργίας του μέσα σε κτίριο του ΕΜΠ με την επίσημη υποστήριξη της Ελληνικής Αστυνομίας όπως αυτή εκφράστηκε από τον αγαπημένο όλων των κυβερνήσεων, αλλά και της οικογένειας Μητσοτάκη, Μανώλη Σφακιανάκη. Παρά τις κατά καιρούς εξαγγελίες της ΝΔ και του σημερινού αντιπροέδρου της Άδωνη Σπυρίδωνα Γεωργιάδη για κλείσιμο του Indymedia, αυτό συνεχίζει να λειτουργεί ανενόχλητο. Επιπλέον, ολόκληρες οι εγκαταστάσεις του Μετσόβειου Πολυτεχνείου στο κέντρο της Αθήνας βρίσκονται υπό κατάληψη, με το κτίριο Γκίνη να έχει μετατραπεί σε κέντρο επιχειρήσεων “αναρχικών” παρακρατικών.

Η κατάσταση αυτή δεν δημιουργήθηκε μέσα σε μία νύχτα. Αντίθετα, καλλιεργήθηκε για πολλές δεκαετίες, και θα μπορούσε να πει κανείς ότι ενθαρρύνθηκε από το ίδιο το Ελλαδικό κράτος.

Η δημιουργία των πανεπιστημίων στην Ελλάδα δεν συνοδεύτηκε από την απαραίτητη πρόνοια για τη λειτουργία τους. Για παράδειγμα, δεν υπήρξε επαρκής πρόβλεψη για εντευκτήρια στα οποία θα μπορούσαν να καθήσουν οι φοιτητές. Ταυτόχρονα, τα ημερήσια προγράμματα δημιουργήθηκαν με γνώμονα τη βόλεψη των καθηγητών, με αποτέλεσμα να εκτείνονται καθ’όλη τη διάρκεια της ημέρας, από το πρωί μέχρι το βράδυ. Επιπλέον, τα κτίρια άρχισαν να αλλάζουν χρήσεις, με αποτέλεσμα οι φοιτητές να μετακινούνται μεταξύ διαφορετικών κτιρίων πολλές φορές και μέσα στην ίδια ημέρα.

Αν αυτά δεν ήταν αρκετά, η μεταπολίτευση έφερε και την πλήρη εγκατάλειψη και καταστροφή για μέρη με παγκάκια και μικρούς κήπους που πιθανόν θα μπορούσε να καθήσει κάποιος. Ακόμα και οι τουαλέτες κατέληξαν κατάλληλες για χρήση μόνο από τους τολμηρούς.

Οι φοιτητές που ήθελαν να καθήσουν κάπου έπρεπε να καταφύγουν σε διάφορα καφενεία και ταχυφαγεία γύρω από τις σχολές τους, καμιά φορά και αρκετά μακριά από αυτές. Καθώς για πολλούς φοιτητές τα έξοδά τους ήταν ιδιαίτερα μετρημένα, αυτή η λύση ήταν πρόσφορη μόνο για όσους διέθεταν μία σχετική οικονομική άνεση.

Η ίδια προχειρότητα χαρακτήριζε και πολλές άλλες εγκαταστάσεις των πανεπιστημίων, συμβάλλοντας σε μία τριτοκοσμική εικόνα. Η συνεχής αύξηση του αριθμού των εισακτέων, αλλά και η διόγκωση του αριθμού των μετεγγραφών από το εσωτερικό και το εξωτερικό της χώρας, οδήγησαν σε έναν φοιτητικό υπερπληθυσμό στις σχολές των μεγάλων πόλεων που μεγένθυνε κι άλλο τα προβλήματα.

Ταυτόχρονα, η πολιτική είχε μπει για τα καλά μέσα στα πανεπιστήμια. Ήταν πλέον η εποχή της μεταπολίτευσης, και όποιος ήθελε να πάει μπροστά έπρεπε να έχει σχέση με τον κομματισμό και τις κομματικές νεολαίες. ΔΑΠ και ΠΑΣΠ πάλευαν για την πρωτοκαθεδρία με τις οργανώσεις του ΚΚΕ και της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Οι τελευταίες, λαμβάνοντας θάρρος από την ακόμα ακμάζουσα Πολιτιστική Επανάσταση του Μάο στην Κίνα, αλλά και το ευνοϊκό κλίμα της κατάστασης στην Ελλάδα με τον επάρατο καραμανλισμό να τους κλείνει πονηρά το μάτι, θεώρησαν πως πρέπει να καταλάβουν κυριολεκτικά τις σχολές.

Μέσα στις σχολές ήδη υπήρχαν χωριστοί χώροι για κάθε κομματική παράταξη, όμως οι οργανωμένες παρατάξεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ διέθεταν την υποστήριξη των μητρικών κομμάτων με γραφεία, φωτοτυπικά, έμμισθο προσωπικό. Επιπλέον, οι κομματικές παρατάξεις προσπαθούσαν να κερδίσουν μέλη με διάφορες παροχές, θέτοντας κάθε νέο φοιτητή μπροστά σε ένα δίλλημα: Αν δεν ήθελε να είναι κοινωνικά αποκομμένος, θα έπρεπε να ανήκει σε κάποια παράταξη που θα του παρείχε και διευκολύνσεις όπως τα θέματα των εξετάσεων, προώθηση των αιτημάτων του προς τις υπηρεσίες του πανεπιστημίου που διαφορετικά δεν θα είχαν καμία τύχη, εξασφάλιση κάποιας θέσης σε μεταπτυχιακά. Ή τουλάχιστον θα μπορούσε να ελπίζει σε όλα αυτά, καθώς τα ιεραρχικά ανώτερα στελέχη, πολλές φορές γόνοι πολιτικών ή πανεπιστημιακών τα ίδια, είχαν όπως ήταν αναμενόμενο την προτεραιότητα. Διαφορετικά θα έπρεπε να είναι μόνος, στιγματισμένος ως “απολιτίκ”, χωρίς βοήθεια για τις γραφειοκρατικές διαδικασίες του πανεπιστημίου, καθώς η πληροφόρηση πολλές φορές δεν γινόταν επίσημα από τις πανεπιστημιακές υπηρεσίες, αλλά από τις κομματικές παρατάξεις.

Όπως αναφέραμε, ο καραμανλισμός ευνόησε ένα κλίμα φοιτητικής ασυδοσίας στα πλαίσια της προώθησης της “αποχουντοποίησης της εκπαίδευσης”, ενός προγράμματος που κάποτε θα πρέπει να εφαρμοστεί αντίστροφα με την ίδια σφοδρότητα. Μέσα στο κλίμα αυτό, οι διάφορες παρατάξεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς εντόπισαν χώρους μέσα στα πανεπιστημιακά κτίρια τους οποίους κατέλαβαν, με τη δικαιολογία πως θέλουν να τους μετατρέψουν σε χώρους για τους φοιτητές και δίνοντάς τους τον χαρακτηρισμό “στέκια”. Στην πραγματικότητα δεν ήταν χώροι για τους φοιτητές γενικά, αλλά για τους φοιτητές που έβλεπαν θετικά τον αριστερισμό. Με δεδομένο ότι τα πάντα μέσα στα πανεπιστήμια είχαν πολιτικοποιηθεί, πολλοί φοιτητές στην προσπάθεια να ανήκουν κάπου στρατολογήθηκαν με τον τρόπο αυτό και κατηχήθηκαν μέσα στα πανεπιστήμια.

Οι χώροι αυτοί ήταν απόλυτα ελεγχόμενοι από αριστεριστές φοιτητοπατέρες, οι οποίοι είχαν και τα κλειδιά και το γενικό πρόσταγμα. Ήταν γεμάτοι από συνθήματα και αποτελούσαν τόπους κατανάλωσης μπύρας και κάνναβης. Ήταν με άλλα λόγια πρεζογιάφκες. Όμως στους χώρους αυτούς λάμβαναν χώρα και εξετάσεις σε μαθήματα και παρουσιάσεις διπλωματικών(!). Αριστεριστές καθηγητές κανόνιζαν ώστε να μεταβούν στους χώρους αυτούς και μέσα σε κλίμα κατανάλωσης ουσιών να διεκπεραιωθούν οι εξετάσεις των μελετηρών φοιτητών τους.

Σε κάποιες περιπτώσεις υπήρξαν μεμονωμένες αντιδράσεις τολμηρών καθηγητών, που γρήγορα μετάνιωσαν για το τόλμημά τους και έγιναν παράδειγμα για τους υπόλοιπους ώστε να μην αμφισβητείται το ιδιοκτησιακό καθεστώς των καταλήψεων. Σταδιακά, οι καταλήψεις έγιναν παράδοση του Ελληνικού πανεπιστημιακού συστήματος. Ακόμα και σε πανεπιστήμια με καινούρια κτίρια με άνετα εντευκτήρια και καφετέριες, οι αριστεριστές διατήρησαν το δικαίωμα να καταλαμβάνουν χώρους για αποκλειστικά δική τους χρήση. Οι χώροι αυτοί βέβαια εξυπηρετούν και άλλες χρήσεις, όπως την αποθήκευση στυλιαριών και μπουκαλιών.

Οι άλλες παρατάξεις δεν αντέδρασαν ιδιαίτερα στις καταλήψεις, γιατί και οι ίδιες είχαν καταλάβει ακόμα και ολόκληρους διαδρόμους μέσα στις σχολές με τα γνωστά “τραπεζάκια”. Όπως προαναφέραμε, για τις άλλες ανάγκες τους διέθεταν γραφεία μέσα στα κτίρια του κόμματος με όλες τις ανέσεις, οπότε και είδαν το θέμα σαν μία ανάγκη αμοιβαίας κατανόησης μεταξύ συναδέλφων στο πολιτικό παιχνίδι.

Βαθμιαία, η νοοτροπία της κατάληψης επεκτάθηκε σε όλο το φάσμα της εκπαίδευσης. Οι απόφοιτοι των πανεπιστημίων μεταλαμπάδευσαν τις αντιλήψεις που απέκτησαν μέσα στο πανεπιστήμιο στα σχολεία όπου διορίστηκαν ως εκπαιδευτικοί, ενθαρρύνοντας τους μαθητές να προβαίνουν σε καταλήψεις. Με τον αριστερισμό να αποτελεί πλέον εύσημο στην Ελλαδική κοινωνία, οι καταλήψεις έγιναν απαραίτητο στοιχείο της μαθητικής και πανεπιστημιακής ζωής. Στο τέλος, φτάσαμε στο σημείο να καταλαμβάνονται ολόκληρες σχολές για τη διοργάνωση πάρτυ που θα αποφέρουν σημαντικά έσοδα στους επιτήδειους διοργανωτές, για τη διενέργεια camping εγκληματικών στοιχείων από όλη την Ευρώπη, για την πώληση κάθε λογής εμπορευμάτων από αριστεριστές και έγχρωμους λαθρέμπορους, και για τη φιλοξενία μεγάλου αριθμού λαθροεποίκων.

Σε οποιοδήποτε άλλο κράτος, όχι μόνο του πολιτισμένου κόσμου αλλά και υποανάπτυκτων περιοχών, τέτοια φαινόμενα και συμπεριφορές θα είχαν ως αποτέλεσμα την απώλεια της φοιτητικής ιδιότητας, αλλά και την απόλυση των υπεύθυνων πανεπιστημιακών και διοικητικών παραγόντων και φυσικά τη σύλληψη και την ποινική δίωξη των δραστών. Στην Ελλάδα, το κράτος προστατεύει το παρακράτος και οι πρωταγωνιστές τέτοιων νοσηρών καταστάσεων βρίσκουν το δρόμο για την κοινωνική καταξίωση και την οικονομική επιτυχία. Σε κάποιες περιπτώσεις φτάνουν μέχρι και το πρωθυπουργικό αξίωμα.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εναλλακτική διεύθυνση του Education in Greece.

Η υποκρισία των συνδικαληστών για το διδακτικό ωράριο

May 18, 2018

Τον τελευταίο καιρό βλέπουμε μία μαζική αντίδραση των συνδικαληστών στην προοπτική αύξησης του διδακτικού ωραρίου, το οποίο πονηρά με τη σειρά του ο Γαβρόγλου παρουσιάζει σαν ωράριο απασχόλησης. Το θέμα δεν είναι τόσο απλό όσο φαίνεται, και υποσχόμαστε πως θα υπάρξει εκτενής ανάλυση στο άμεσο μέλλον.

Προς το παρόν όμως θα αρκεστούμε να καταδείξουμε την απύθμενη υποκρισία των συνδικαληστών για το ζήτημα του ωραρίου. Την ώρα που αντιδρούν στην προοπτική αύξησης του ωραρίου, ταυτόχρονα απαιτούν να τους επιτραπεί να επιδίδονται σε “ιδιωτικό έργο” για παραπάνω από 10 ώρες εβδομαδιαίως. Και βέβαια σχεδόν ποτέ δεν πρόκειται για ιδιωτικό έργο, αλλά για απασχόληση σε άλλες δομές του δημοσίου όπως ΙΕΚ, ΚΕΚ, ΤΕΙ, και όχι μόνο.

Έτσι λοιπόν, ο γνωστός συνδικαληστής Μάριος Παπαδόπουλος μας πληροφορεί με άψογη ορθογραφία πως δεν μπορεί να περιορίζεται η πολυθεσία των μονίμων εκπαιδευτικών σε “μόλις” 10 ώρες εβδομαδιαίως:

“Παράνομος ο περιορισμός των 10 ωρών / εβδομάδα στην άσκηση ιδιωτικού έργου.

19 Οκτωβρίου 2017

Δείτε το έγγραφο που απέστειλε το Β ΤΜΗΜΑ προσωπικού του ΥΠΑΙΘ στο ΠΥΣΠΕ Α ΑΘΗΝΑΣ και επικαλείτε γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.”

Ο επιτήδειος συνδικαληστής Μάριος Παπαδόπουλος

Ο πολυπράγμων του συνδικαλισμού και προσωπικότητα αναρίθμητων συνδικαληστρικών σωματείων, ο οποίος εδώ και χρόνια μπαινοβγαίνει στο Υπουργείο Παιδείας για παρασκηνιακές διαβουλεύσεις με τους υπουργικούς μανδαρίνους, ενδεχομένως να αγωνιά πως οι 10 ώρες δεν του επαρκούν για την απασχόλησή του στην επιμόρφωση των ΤΕ01 και ΔΕ01 για τη λήψη Πιστοποιητικού Παιδαγωγικής και Διδακτικής Επάρκειας που μαγειρεύεται τελευταία, καθώς έχει ήδη συμπληρώσει 10 ώρες στα ΙΕΚ Αιγάλεω και Σαλαμίνας. Εκείνο όμως που έχει σημασία είναι ότι ο ισχυρισμός των συνδικαληστών πως είναι αδύνατη η αύξηση του διδακτικού ωραρίου έρχεται σε λογική αντίθεση με την προσπάθειά τους να μπορούν επίσημα (γιατί ανεπίσημα ισχύουν άλλα) να απολαμβάνουν επιπλέον ωρομισθίες, τη στιγμή που αμέτρητοι επιστήμονες αντιμετωπίζουν το φάντασμα της ανεργίας και εκλιπαρούν για λίγες ώρες απασχόλησης σε ένα υποβαθμισμένο ΙΕΚ.

Όλοι αυτοί οι μόνιμοι εκπαιδευτικοί, προϊόντα ενός αμαρτωλού συστήματος που συνεχώς διαιωνίζεται, παρουσιάζονται ταυτόχρονα και σαν “ωρομίσθιοι” και “συμβασιούχοι” με την κάλυψη του πολιτικού συστήματος που τους εξέθρεψε. Το σύστημα αυτό, αντί να προβεί έστω και τώρα σε μία κίνηση στοιχειώδους κοινωνικής ευαισθησίας, εξακολουθεί να φροντίζει για την αύξηση των εισοδημάτων των μονίμων εκπαιδευτικών σαν αποτέλεσμα υπόγειων συναλλαγών και ταυτόχρονα προσπαθεί να συσκοτίζει την ενημέρωση του απλού κόσμου με βαρύγδουπες ανακοινώσεις για μοριοδοτήσεις και αντικειμενικά κριτήρια.

Περιμένουμε να ακούσουμε από τους λαλίστατους ΟΛΜΕδες αν θεωρούν πως το διδακτικό ωράριο είναι αδύνατο να αυξηθεί και άλλο, την ίδια ώρα που οι ίδιοι απαιτούν να αυξηθεί η δυνατότητά τους να αρπάζουν ωρομισθίες!

Αλληλεγγύη στους πολιτικούς κρατούμενους

May 16, 2018

Οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί του τυραννικού και παράνομου καθεστώτος επιδίδονται σε μία ακατάσχετη προπαγάνδα γύρω από την σύλληψη εθνικιστών στους οποίους αποδίδονται τρομερές κατηγορίες μέσω της αποδιδόμενης συμμετοχής τους στην επαναστατική αντιστασιακή οργάνωση Combat 18.

Διατηρούμε αμφιβολίες κατά πόσο οι συλληφθέντες είναι όντως μέλη της C18, καθώς είναι γνωστή η ροπή του κατασταλτικών μηχανισμών να αποδίδουν όσο περισσότερες κατηγορίες μπορούν προκειμένου να κάμψουν το φρόνημα όχι μόνο των συλληφθέντων αλλά του συνόλου των αγωνιστών που αντιστέκονται στην τυραννία.

Αυτό όμως δεν αλλάζει το γεγονός πως νέοι εθνικιστές βρίσκονται αιχμάλωτοι του καθεστώτος. Ενός καθεστώτος το οποίο δεν αναγνωρίζουμε σαν νόμιμο και η ανατροπή του οποίου αποτελεί μονόδρομο για την επιβίωση του έθνους αλλά και για την φυσική επιβίωση των εναπομείναντων Ελλήνων.

Προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα σχέδιά του, το κράτος χρησιμοποίησε το παρακράτος για να στήσει σε κάθε πανεπιστήμιο, σε κάθε σχολή και σε κάθε περιοχή πρεζοστέκια. Σε αυτά δεν γίνεται μόνο κατήχηση αφελών σε ανώμαλα διεθνιστικά και μαρξιστικά δόγματα, αλλά κυρίως χρησιμοποιούνται σαν ορμητήριο δολοφονικών επιθέσεων προκειμένου να τρομοκρατηθεί και να χειραγωγηθεί η κοινωνία. Φυσικά με την πλήρη ανοχή, αν όχι και διευκόλυνση της αστυνομίας.

Απέναντι σε αυτό το κλίμα τρομοκρατίας, κάποιοι αυτόνομοι εθνικιστές και εθνικοσοσιαλιστές αποφάσισαν να δράσουν. Με πενιχρά μέσα στη διάθεσή τους έδωσαν το έναυσμα της αντίστασης ενάντια στο καθεστώς με πράξεις ηρωισμού και κτυπήματα χωρίς θύματα ή τραυματίες, αλλά μεγάλης συμβολικής σημασίας σε μια χώρα όπου βασιλεύει η δυαρχία κράτους-παρακράτους.

Όταν οι θαμώνες των παρακρατικών στεκιών βλέπουν πως τα πράγματα δεν είναι τόσο εύκολα όσο τα σχεδίασαν οι χειριστές τους, τότε βγάζουν την κουκούλα του “αντιεξουσιαστή” και βάζουν την κουκούλα της “αντιτρομοκρατικής”, δύο ιδιότητες που στην πραγματικότητα ταυτίζονται. Κάπως έτσι ενορχηστρώθηκε η παράσταση της σύλληψης των εθνικιστών από πάνοπλους δωσίλογους πραιτωριανούς, που ακολουθήθηκε από την ακατάσχετη προπαγάνδα των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης και τις γελοίες ανακοινώσεις της προδοτικής αστυνομίας και των προδοτών υπουργών της.

Μιλώντας για την προδοτική αστυνομία, οι ανακοινώσεις της προξενούν τον γέλωτα καθώς με στόμφο διέρρεαν “πληροφορίες” για οπλισμό και τελικά εμφάνισαν σημαίες, βιβλία, κροτίδες και κάποια μαχαίρια με τα οποία δεν μαχαιρώθηκε κανένας και παρουσιάστηκαν μέσα στη συσκευασία τους. Σε αντιπαραβολή, θα έπρεπε να εκθέσουν και με τι κυκλοφορούσε η κόρη του Δραγασάκη σε μία υπόθεση που ουδέποτε διαλευκάνθηκε. Αλλά και τι βρίσκεται μέσα σε κάθε κατάληψη από αυτές που οι αστυνομικές αρχές προστατεύουν πλέον και επίσημα.

Εκεί που οι “αντιεξουσιαστές” για χρόνια μιλούσαν για “μπογιατζήδες” και “πουθενάδες” που δεν χρειάζεται να απασχολούν τους αριστεριστές, ξαφνικά άλλαξαν γνώμη και μιλούν για τρομοκρατική οργάνωση που δήθεν έθετε σε κίνδυνο τη δημόσια ασφάλεια. Δηλαδή οι πραγματικοί τρομοκράτες καταγγέλουν τους αντι-τρομοκράτες προφασιζόμενοι τη δημόσια ασφάλεια που οι ίδιοι καταλύουν.

Η δράση της Combat 18 υπήρξε αποτέλεσμα της ανάγκης για αυτοάμυνα απέναντι στη διαρκώς αυξανόμενη αριστερή επιθετικότητα, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις χάρη στην προστασία που της παρέχει το επίσημο κράτος. Η εικαστική παρέμβαση στο χυδαίο μνημούρι του αλητήριου Παύλου Φύσσα ήταν συνεπής απάντηση στις προτροπές των αντιφασιστικών συμμοριών για βεβήλωση μνημείων. Ενώ όμως αμέτρητα μνημεία και αγάλματα έχουν βεβηλωθεί σε όλη την Ελλάδα χωρίς να ενοχληθεί κανένας, και φυσικά χωρίς να γίνει κάποια έστω στοιχειώδης αστυνομική έρευνα, αντίθετα το καθεστώς προβάλλει την εικαστική αναμόρφωση του τερατουργήματος του Φύσσα σαν τρομερή πράξη ασύλληπτων εγκληματικών διαστάσεων.

Ενώ οι εκκλησίες αποτελούν σταθερά στόχο ακόμα και βομβιστικών επιθέσεων, το κράτος και οι υπηρεσίες έχουν σαν μοναδική έγνοια την προστασία του επαίσχυντου μνημείου του Φύσσα. Και ενώ ισχυρίζονται πως η C18 χρησιμοποιούσε εκρηκτικά και δημιουργούσε εκρήξεις, ακόμα περιμένουμε την αστυνομική έρευνα για την ολοσχερή καταστροφή των γραφείων της Χρυσής Αυγής με ισχυρές εκρηκτικές ύλες που δεν έχουν καμιά σχέση με γκαζάκια και η πηγή τους μάλλον θα πρέπει να αναζητηθεί σε στρατό, αστυνομία και μυστικές υπηρεσίες.

Μιλώντας για σχέσεις ενστόλων με οργανώσεις, το όνομα του δικηγόρου που συνελήφθη είχε αναφερθεί με επιμέλεια σε συζητήσεις μεικτού κλιμακίου ΕΥΠ-Indymedia που έλαβαν χώρα πολλούς μήνες πριν στα πλαίσια της Κόκκινης Προβιάς, δείχνοντας πως κανένας δεν πρέπει να εκπλαγεί αν οι συγκεκριμένες κατηγορίες είναι χαλκευμένες και προετοιμασμένες στις γιάφκες του παρακράτους.

Οι συλληφθέντες για την υπόθεση της Combat 18 είναι θύματα της εκδικητικής μανίας του καθεστώτος, το οποίο γελάει αυτάρεσκα όταν οι αντιφασιστικές συμμορίες τρομοκρατούν τον πληθυσμό και επιστρέφουν στην ασφάλεια της πρεζοφωλιάς τους, αλλά σπεύδει να επέμβει με όλες του τις δυνάμεις όταν κάποιοι αποφασίζουν να αντιδράσουν στην κόκκινη τρομοκρατία.

Η σύλληψη εθνικιστών από τις κατοχικές δυνάμεις δημιουργεί αυτόματα την ηθική υποχρέωση για συμπαράσταση στους ίδιους και στις οικογένειές τους και για την απελευθέρωσή τους.

Στεκόμαστε δίπλα στους αγωνιστές, στηρίζουμε τους πολιτικούς κρατούμενους του καθεστώτος.

Η σφαγή των αμνών

May 15, 2018

Διαχρονικά υπάρχουν κάποιοι που πεισματικά ισχυρίζονται πως ο Χριστιανισμός πρέπει να ταυτίζεται με την παθητικότητα όταν πρόκειται για σύγκρουση με τους ισχυρούς. Και φροντίζουν για την επιβολή της ισχύος τους στους αδύναμους, θα συμπληρώναμε εμείς.

Όπως και να έχει, η νοοτροπία αυτή δεν είναι νεοφανής, και μοιραία έχει οδηγήσει αρκετούς σε αποκήρυξη του Χριστιανισμού ακριβώς επειδή δε μπορούν να δεχτούν τη μοιρολατρεία, την οποία εντέχνως οι πρώτοι προσπαθούν να επιβάλλουν ως δήθεν προαπαιτούμενο του Χριστιανικού φρονήματος.

Τον τελευταίο καιρό έχουμε μια αναζωπύρωση του ζητήματος της επιβολής στην Κάρτα του Πολίτη, η οποία αποτελεί διακομματικό στόχο σχεδόν όλων των κομμάτων, με την εξαίρεση της Χρυσής Αυγής που έχει πολλές φορές εκδηλώσει την κάθετη αντίθεσή της.

Το θέμα φυσικά δεν είναι καθόλου καινούριο. Ενδεικτικά θυμίζουμε την επιβολή του ΑΜΚΑ στους υποψήφιους ωρομίσθιους του Υπουργείου Αντεθνικής Παιδείας, όπως επίσης και τα όσα αναφέραμε για διάφορους “πανεπιστημιακούς” που κατά διαστήματα το σύστημα ανασύρει προκειμένου να προχωρήσει η ιδέα των αποκλειστικά ηλεκτρονικών συναλλαγών.

Θυμίζουμε επίσης πρόσφατη αναφορά μας στο θέμα:

Η πραγματική αποστολή του Κούλη Μητσοτάκη

Ενώ ο ολοκληρωτισμός του ιουδαιοκρατικού καθεστώτος πλησιάζει όλο και πιο κοντά, εμφανίζονται διάφοροι θεολογούντες και με στόμφο κηρύττουν πως δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας(!). Σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, είναι πάρα πολλοί οι Ινδοί και οι Κινέζοι, και δεν υπάρχει υποδομή για την ένταξή τους στο παγκόσμιο ηλεκτρονικό σύστημα, οπότε έχουμε καιρό μέχρι τότε(!).

Θα υπάρξει εκτενής αναφορά του Education in Greece στο θέμα αυτό, όμως προς το παρόν θα πούμε πως οι ισχυρισμοί αυτοί είναι αστείοι, καθώς ήδη στις χώρες αυτές υπάρχει σχετική προετοιμασία για ένα συνολικό σύστημα ηλεκτρονικού ελέγχου του πληθυσμού. Ιδιαίτερα στην Ινδία, αυτή τη στιγμή λαμβάνει χώρα χωρίς καμία αντίσταση ένα τεράστιο πρόγραμμα πρωτοφανούς μαζικού ηλεκτρονικού φακελώματος του συνόλου του πληθυσμού. Το ηλεκτρονικό αυτό σύστημα έχει ήδη θεωρηθεί ανασφαλές και επικίνδυνο για την ιδιωτικότητα του ατόμου, με τις αρχές να προχωρούν στην υλοποίησή του ταυτόχρονα με τον περιορισμό των χαρτονομισμάτων. Ταυτόχρονα, στην Κίνα ξεκινά ένα τεράστιο πρόγραμμα αυτόματης ηλεκτρονικής βαθμολόγησης του φρονήματος του πολίτη, από το οποίο θα εξαρτάται η αντιμετώπισή του από το κράτος.

Στους παραπάνω ισχυρισμούς συμπληρώνουν και πως “αν δεν έλθουν οι δύο προφήτες της Αποκαλύψεως δεν έχουμε να φοβώμεθα τίποτε”. Δηλαδή μέχρι τότε η θεολογική άποψη είναι να παραμένει ο κόσμος αδιάφορος για όσα συμβαίνουν, και αν δει τους προφήτες τότε να αρχίσει να φοβάται(!). Με άλλα λόγια, το μόνο που προσφέρει αυτή η θεολογία είναι το δίλλημα μεταξύ παθητικότητας και φόβου.

Αυτού του είδους η θεολογία αποτελεί διαστρέβλωση της πραγματικότητας, καθώς η σιωπή σε όσα συμβαίνουν και η παθητική αποδοχή των σχεδίων της εξουσίας μπορεί να βολεύει την ίδια την εξουσία αλλά δεν μπορεί να αποτελεί θρησκευτικό δόγμα για οποιοδήποτε σκεπτόμενο άνθρωπο. Και σίγουρα τα Ευαγγέλια βρίθουν παραδειγμάτων αντίθεσης προς την εξουσία και όχι παθητικής αποδοχής της.

Όμως είναι γεγονός πως όταν τα τείχη είναι έτοιμα να πέσουν, κάποιοι θεωρούν πως είναι καλή ευκαιρία να στραφούν στο μοναχισμό.

Το τελευταίο διάστημα είδαμε να προχωρά με ταχύ βήμα το ηλεκτρονικό φακέλλωμα των μαθητών. Θα περίμενε κανείς πως το σύνολο των ΟΛΜΕδων που άλλοτε κόπτεται για τα “δικαιώματα των παιδιών” θα αντιδρούσε, όμως είδαμε ακόμα και την αριστεροκρατούμενη ΟΙΕΛΕ να επαινεί την κυβερνητική πολιτική.

Οι μαθητές αυτοί στο μέλλον θα υποχρεωθούν να λάβουν την Κάρτα του Πολίτη, και μέσα στο γενικότερο κλίμα παθητικότητας στο οποίο συνεισφέρουν οι συγκεκριμένοι θεολογούντες θα αποδεχθούν εύκολα τις επόμενες “πρωτοβουλίες του κράτους για τον εκσυγχρονισμό”. Που βρίσκεται η ευθύνη των εκπαιδευτικών απέναντι στους σημερινούς μαθητές αν υιοθετούν τέτοιες προσεγγίσεις που προαγάγουν τη μοιρολατρεία και την παθητικότητα;

Και για όσους θεωρήσουν πως αυτές οι αντιλήψεις εκφράζουν πραγματικά το Χριστιανικό πνεύμα και αναζητήσουν αλλού απαντήσεις, μη αποδεχόμενοι την παθητική αποδοχή των όσων συμβαίνουν, ποιά θα είναι η ευθύνη των θεολογούντων του “δε βαριέσαι, έχουμε καιρό ακόμα”;

Πρέπει να υπάρχει συνεχής εγρήγορση και αντίσταση ενάντια στα σχέδια της διεφθαρμένης εξουσίας, ιδιαίτερα όταν αυτά είναι τόσο εμφανή και στοχεύουν στην πλήρη στέρηση της ελεύθερης βούλησης του ατόμου, στερώντας του ακόμα και τον έλεγχο των χρημάτων του.

Εγκλήματα σκέψης στην ιουδαιοκρατούμενη Γερμανία

May 14, 2018

Η Κόκκινη Προβιά σε δράση: Η “εισβολή” του Ρουβίκωνα στα δικαστήρια

May 13, 2018

Οι παρακρατικοί του Ρουβίκωνα (αλλιώς γνωστού και σαν πρεζοφωλιά “Δίστομο”) απασχολούν συνεχώς τα δελτία ειδήσεων και τις εφημερίδες με κινήσεις φτηνού εντυπωσιασμού. Σε μία από αυτές ισχυρίζονται πως εισέβαλαν στα δικαστήρια:

“«Επίθεση της ομάδας “Ρουβίκωνα” λίγο μετά τις 14:00 στον προαύλιο χώρο της Σχολής Ευελπίδων.

Τα μέλη του Ρουβίκων πέταξαν φέιγ βολάν με συνθήματα κατά της Δικαιοσύνης και έφυγαν «σαν κύριοι» χωρίς να τους σταματήσει κανένας από τους δεκάδες αστυνομικούς που ήταν στα δικαστήρια της Ευελπίδων. Στα φέιγ βολάν έγραφε: “Η δικαιοσύνη είναι σαν τα φίδια: Δαγκώνει μόνο τους ξυπόλυτους”

Με κείμενο που αναρτήθηκε σε ιστοσελίδα του ακροαριστερού χώρου, ο Ρουβίκωνας δημοσίευσε κείμενο μέσω του οποίου, εξαπολύει επίθεση κατά της Δικαιοσύνης.

Στο κείμενό τους αναφέρουν ότι «γνωρίζουμε από τώρα ότι όταν η “ανεξάρτητη” Δικαιοσύνη λάβει εντολή, θα προσπαθήσει να μας χτυπήσει όσο μπορεί περισσότερο» και έτσι, όπως συμπληρώνουν: «Ας γνωρίζουν λοιπόν, εντολείς κι εντολοδόχοι, ότι αυτό που κάνουμε εδώ και καιρό, αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε και στο μέλλον».”

Όποιοι έχουν βρεθεί στα δικαστήρια γνωρίζουν πως υπάρχουν μπάρες εισόδου και εξόδου με ισχυρή αστυνομική δύναμη σε σταθερή βάση. Οι παρακρατικοί του Ρουβίκωνα ισχυρίζονται πως αν και διωκώμενοι από το κράτος μπήκαν μέσα στα δικαστήρια διερχόμενοι από τα σημεία ελέγχου χωρίς να τους γίνει κάποιος έλεγχος (σε αντίθεση με ότι ισχύει για τους απλούς πολίτες και δικηγόρους), έδωσαν ανενόχλητοι την παράστασή τους, και στη συνέχεια βγήκαν πάλι από τα σημεία ελέγχου χωρίς ούτε να τους ζητηθούν τα στοιχεία τους, ούτε να τους εμποδίσει κανένας, ούτε να τους γίνει ένας έστω τυπικός έλεγχος. Και φυσικά η εισαγγελία δεν μπήκε στον κόπο να αναζητήσει ευθύνες για την -υποτίθεται- πλημμελή φύλαξη των δικαστηρίων, κάτι που έχει σπεύσει να πράξει σε άλλες περιπτώσεις.

Επίσης δεν εμφανίστηκαν ούτε και ασφαλίτες να επέμβουν άμεσα, όπως γίνεται στην περίπτωση διαμαρτυρόμενων πολιτών, και γενικά η κρατική μηχανή έδειξε μεγάλη κατανόηση στους συναδέλφους τους που βρίσκονταν σε αποστολή.

Παρά τις προφανείς αυτές μεθοδεύσεις, οι παρακρατικοί του Ρουβίκωνα εξακολουθούν και ψάχνουν για θύματα που θα πιστέψουν πως πρόκειται για “διωκώμενους” και όχι για πράκτορες σε διατεταγμένη υπηρεσία.

Η Κόκκινη Προβιά εξακολουθεί να δρα μέσα από ψυχολογικές επιχειρήσεις αποπροσανατολισμού. Η παρακρατική ομάδα του Ρουβίκωνα εχει όχι μόνο την προστασία των κρατικών μηχανισμών, αλλά και κυβερνητικών και πολιτειακών παραγόντων και του ίδιου του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου. Παρά την γνωστή εγκληματική δράση τους και τις δολοφονικές επιθέσεις τους στους εναπομείναντες Έλληνες του Αγίου Παντελεήμονα, οι διωκτικές αρχές που υποτίθεται πως τους καταπιέζουν αρνούνται να τους συλλάβουν. Και πως άλλωστε θα τους συνελάμβαναν, αφού έχουν κοινή μισθοδοσία;

Θα διακινδυνεύσουμε μια πρόβλεψη: Όταν Έλληνες πατριώτες στα πλαίσια της νόμιμης αυτοάμυνας δώσουν στους παρακρατικούς του Ρουβίκωνα την απάντηση που πρέπει, τότε θα δούμε την αστυνομία να επεμβαίνει προκειμένου να επιδοθεί σε κυνήγι μαγισσών εναντίον των πατριωτών.

Πολυτεκνία και λαθρολαγνεία

May 11, 2018

Αν ο εργάτης αποτελεί αντικείμενο λαγνείας για τους αριστεριστές, ο πολύτεκνος κατέχει μια αντίστοιχη θέση για τους χριστιανιστές των αιρετικών παραεκκλησιαστικών οργανώσεων.

Σύμφωνα με τις αιρετικές δοξασίες τους, όποιος δεν διαμένει στο κοινόβιο της οργάνωσης οφείλει να γίνει πολύτεκνος και να γεννοβολάει ασυστόλως. Και αυτό γιατί τα προτεσταντικής έμπνευσης διεστραμμένα δόγματά τους λέγουν πως ο άνθρωπος πρέπει να επιδίδεται σε σεξουαλική επαφή άνευ αντισύλληψης προκειμένου να γεννοβολάει σαν ζώο.

Αυτά βέβαια ισχύουν για τους άλλους, γιατί οι ίδιοι συνήθως αρκούνται σε 1-2 παιδιά που μεγαλώνουν στα φυτώρια των ιδιωτικών σχολείων των οργανώσεων αυτών, και όσοι (ελάχιστοι) από αυτούς είναι όντως πολύτεκνοι έχουν εξασφαλισμένη την στήριξη της οργάνωσης, η οποία φροντίζει μεταξύ άλλων για την επαγγελματική αποκατάσταση των παιδιών τους ενώ τους αναδεικνύει σε βιτρίνα της οργάνωσης και τους προωθεί σε άλλους χώρους προκειμένου να βρει και άλλα θύματα.

Επειδή οι αηδιαστικοί αιρετικοί των παραεκκλησιαστικών οργανώσεων επιδίδονται και στην ακατάσχετο λαθρολαγνεία, έχουν εφεύρει και άλλα κεφάλαια δικής τους αιρετικής θεολογίας προκειμένου να δικαιολογήσουν τις διαστροφές τους, ισχυριζόμενοι πως επειδή οι Έλληνες δεν είναι πολύτεκνοι πρέπει να εισέρχονται λάθρα οι ορδές εποίκων που γεννοβολούν αδιακρίτως, άρα είναι πιο αρεστοί στον Θεό σύμφωνα με τους αναίσχυντους αιρεσιάρχες. Συμπληρώνουν δε πως δια της λαθρολαγνείας τους θα μεταστρέψουν τους λαθροεποίκους στον Χριστιανισμό, αλλά και αν δεν γίνει αυτό και αντίθετα οι λαθροέποικοι καταλάβουν την χώρα σφάζοντας τους κατοίκους της δεν πειράζει, γιατί πρέπει να γυρίζουμε και το άλλο μάγουλο(!).

Αιρετικη παραεκκλησιαστική λαθρολαγνεία

Καθώς τα στελέχη των παραεκκλησιαστικών οργανώσεων είναι από τα πλέον μοχθηρά άτομα που μπορεί να συναντήσει κανείς στον ευρύτερο μασωνικό χώρο, τα αιρετικά αυτά κηρύγματα αποκτούν μία επιπλέον σουρεαλιστική διάσταση.

Και βέβαια έχουν φροντίσει από δεκαετίες πριν για τον λαθροεποικισμό της χώρας, καλλιεργώντας τον αντιρατσισμό και την νεγρολαγνεία σε όλες τις μορφές της. Αποθρασυμένοι από την αναγωγή της λαθρολαγνείας σε επίσημη κυβερνητική γραμμή και κρατική πολιτική, εσχάτως περιφέρονται σε αγωνιστικά ιστολόγια και εκμεταλεύονται την φιλελεύθερη ατμόσφαιρα και φιλοξενία προκειμένου να ξεράσουν μετά μανίας και ομοφυλοφιλικής ξεδιαντροπιάς το αιρετικό δηλητήριό τους και να παρασύρουν και άλλους στις διαστροφικές αιρεσιουργίες τους.

Οι αιρετικοί των παραεκκλησιαστικών οργανώσεων αποτελούν τους Φαρισαίους της εποχής, που τα υποκριτικά τους κηρύγματα διαστρεβλώνουν τα πάντα ώστε να ταιριάζουν στην αισχρή ψυχοσύνθεσή τους.

Αν όντως πιστεύουν οι ίδιοι σε όσα διαδίδουν σαν δήθεν Χριστιανικές αλήθειες, δεν έχουν παρά να ανοίξουν τα αναρίθμητα σπίτια που έχουν αρπάξει από κληρονομιές και τις πολυτελέστατες κατοικίες και επαύλεις τους και να στεγάσουν εκεί τους αγαπημένους τους λαθροεποίκους και νέγρους αντί να χρειάζεται να τους συναντούν σε άλλα μέρη.

Ακόμα καλύτερα, μπορούν να δωρίσουν όλη αυτή την περιουσία και τις επιχειρήσεις σε αναξιοπαθούντες Έλληνες προκειμένου να μπορέσουν και αυτοί να δημιουργήσουν οικογένεια, και οι ίδιοι να μεταβούν στο Πακιστάν ή στη Νιγηρία και να σπιτωθούν με έγχρωμους που θα μεταστρέψουν στον προτεσταντισμό που πρεσβεύουν. Αν στη πορεία τους τύχει και κάποιο ατύχημα, σίγουρα θα θεωρήσουν πως μπορούν να γυρίσουν και το άλλο μάγουλο.

Οι νέες(;) εφεδρείες του συστήματος

May 10, 2018

Ένα σημαντικό ζήτημα το οποίο έχουμε επισημάνει εδώ και πολλά χρόνια αφορά τις εφεδρείες που φροντίζει να διατηρεί το σύστημα, εξασφαλίζοντας στα πιόνια του μια άνετη ζωή σε μια πανεπιστημιακή έδρα, από όπου τα ανασύρει όταν πρόκειται να εκτελέσουν την αποστολή τους.

Δυστυχώς το φαινόμενο αυτό δεν περιορίζεται μόνο στον πανεπιστημιακό και ευρύτερο εκπαιδευτικό χώρο. Παρατηρείται και στον χώρο των ενστόλων, όπου το σύστημα φροντίζει να έχει τα πιόνια του, τους εξασφαλίζει την προβολή τους αλλά και ακαδημαϊκές περγαμηνές και τίτλους προκειμένου να ενισχυθεί το προφίλ τους, και περιμένει την κατάλληλη στιγμή να τα αξιοποιήσει.

Όσο περνάει ο καιρός και το σύστημα ανησυχεί για έξαρση του πατριωτικού φρονήματος, τόσο θα ανασύρει αυτές τις εφεδρείες από την αποστρατεία τους. Ξαφνικά, θα βρίσκονται να έχουν ηγετικό ρόλο σαν κάποιο χέρι να οργάνωσε την τοποθέτησή τους σε ένα βάθρο και θα αποπειραθούν να ποδηγετήσουν τους ανυποψίαστους.

Εφιστούμε την προσοχή σε αυτά τα φαινόμενα και ευχόμαστε να μην χρειαστεί να υπενθυμίσουμε τα λόγια μας στους αφελείς.