Πατριωτικός χώρος και αποτειχισμένοι: Επανάληψη του ίδιου έργου

September 27, 2018

Με ιδιαίτερη διεισδυτικότητα, το ρηξικέλευθο ιστολόγιο “Ο Παιδαγωγός” καυτηριάζει τα όσα δυστυχώς συμβαίνουν στον χώρο της αποτείχισης (αλλά και του Παλαιού Ημερολογίου). Διαβάστε με προσοχή το σχετικό άρθρο εδώ.

Τα όσα παρατηρούνται σήμερα στον χώρο της αποτείχισης αποτελούν δυστυχώς την ακριβή επανάληψη του έργου που παρατηρούμε εδώ και δεκαετίες στον λεγόμενο “πατριωτικό χώρο” (για να μην γίνουμε οξύτεροι και το προσδιορίσουμε και στον εθνικιστικό χώρο). Κάποιοι δεν έχουν συναίσθηση ούτε της κρισιμότητας των καιρών ούτε της ευθύνης απέναντι στις μελλοντικές γενεές, και άγονται από αισθήματα φιλαυτίας, φιλοδοξίας, εγωκεντρισμού και εξουσιομανίας. Το αποτέλεσμα είναι να ενσπείρουν όχι μόνο διχόνοια αλλά και απογοήτευση και να οδηγούν στην καταστροφή τον σπόρο που διαφορετικά θα μπορούσε να βλαστήσει. Να αντικαθιστούν τις υψηλές ιδέες με γραφικότητα και αντί να εργάζονται για την διάδοση των ιδεών να εργάζονται για την δημιουργία αυλής.

Ο εθνικιστικός χώρος απήντησε στην πρόκληση αυτή με την αυτόνομη δράση και το δόγμα της ακέφαλης αντίστασης. Η διαφορά όμως είναι πως στον εθνικιστικό χώρο δεν τίθεται ζήτημα χειροτόνησης ή διαδοχής αλλά ριζοσπαστισμού και αμφισβήτησης. Αυτό ακριβώς εκμεταλεύονται διαχρονικά πολλοί ρασοφόροι για να ποδηγετήσουν το ποίμνιό τους σύμφωνα με τα συμφέροντά τους. Όταν το ιερατείο γίνεται φαύλο, το ζητούμενο πλέον ειναι η κάθαρσή του και όχι η διατήρησή του.

Καλό είναι να θυμόμαστε την ρήση του Corneliu Codreanu για τον Antonescu: “O Antonescu μπορεί να είναι ένας καλός στρατηγός, αλλά ουαί και αλλοίμονο στο Ρουμανικό Κράτος εάν θα πέσει στα χέρια του”.

Advertisements

Οι αλλαξοκωλιές της γαλάζιας οικογένειας Παπακώστα

September 26, 2018

Η υπουργοποίηση της Κατερίνας Παπακώστα από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να εξέπληξε πολλούς, όχι όμως και εμάς που πολύ καιρό πριν γράφαμε για το πως ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ θα έρθουν πολύ κοντά:

Στη Σιβιτανίδειο η εξαγγελία της συγκυβέρνησης από τον Ιερώνυμο

Ενώ η Κατερίνα Παπακώστα απολαμβάνει την άνεση της συριζαίικιας υπουργικής καρέκλας, ο σύζυγος και κομματάρχης της Παπακώστα ετοιμάζεται να κατέλθει στον εκλογικό στίβο με το (πρώην) κόμμα της συμβίας του.

Το ζεύγος Παπακώστα

Πριν από περίπου έναν χρόνο, ο Κούλης Μητσοτάκης ανήγγειλε την τελική φάση της επιλογής στελεχών για το νεοδημοκρατικό μόρφωμα. Επίδοξα κομματόσκυλα είχαν σπεύσει να στείλουν το βιογραφικό τους στο κόμμα, ώστε από αυτά να αναδειχθούν τα νέα στελέχη που θα φανούν αντάξια της προδοτικής και καταστροφικής κληρονομίας της προηγούμενης φουρνιάς νεοδημοκρατών.

Για την διαδικασία, ο Κούλης Μητσοτάκης είχε προβεί και σε βαρυσήμαντες δηλώσεις:

“Σε πρόσφατη συνάντησή του με αυτά τα στελέχη ο Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε ότι επιδίωξή του είναι «μια ουσιαστική ώσμωση μεταξύ παλιών και καταξιωμένων στελεχών από τη μια και νέων ανθρώπων από την άλλη».

Όπως ανέφερε: «χρειαζόμαστε μια μεγάλη δημοκρατική επανάσταση νομιμοποίησης», τονίζοντας ότι σήμερα «τα κόμματα θεωρούνται από την κοινωνία, κλειστοί μηχανισμοί, στους οποίους για να έχει κάποιος πρόσβαση, πρέπει να έχει κάποιου είδους προσωπική γνωριμία. Ήμουν και είμαι αποφασισμένος αυτό να το αλλάξω. Και, αν δύο λέξεις συμβολίζουν τη φιλοσοφία του Μητρώου, αυτές είναι οι λέξεις ευκαιρίες και αξιολόγηση».”

Προκειμένου να δείξει πως το κώμα της ΝΔ δεν είναι κλειστός μηχανισμός όπου μετρούν οι προσωπικές γνωριμίες, ο Κούλης Μητσοτάκης αξιολόγησε τα επίδοξα στελέχη και αβίαστα ξεχώρισε από τα 1500 αρχικά βιογραφικά κάπου 30 “νέα πρόσωπα”, που σύμφωνα με τα κατευθυνόμενα δημοσιεύματα σηματοδοτούσαν “το άνοιγμα του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης εκτός των παραδοσιακών τειχών της”.

Τα κριτήρια επιλογής των στελεχών αυτών ήταν απόλυτα συνυφασμένα με την πολιτική γραμμή του κώματος. Όπως για παράδειγμα στην περίπτωση του εκ Κορίνθου ορμώμενου νεαρού εκπαιδευτικού Δημήτρη Λούμπα, ο οποίος προξένησε δυνατή εντύπωση λόγω της προϋπηρεσίας του στις Δομές Υποδοχής Εποίκων Παίδων (ΔΥΕΠ)

Με τρόπο σίγουρα παράδοξο και απίθανο, όλη αυτή η αναζήτηση εκτός των παραδοσιακών τειχών του κώματος κατέληξε στον Θεόδωρο Σιδηρόπουλο, σύζυγο της Κατερίνας Παπακώστα και στενό συγγενή διαφόρων “στελεχών των ενόπλων δυνάμεων”. Σίγουρα από καθαρή σύμπτωση, καθώς ούτε που περνάει από το μυαλό μας η πιθανότητα αυτή η τυχαία συγκυρία να οφείλεται σε νεποτισμό και διαπλοκή.

Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις της ΝΔ, αυτό που εντυπωσίασε τον Κούλη Μητσοτάκη ήταν πως ο Θεόδωρος Σιδηρόπουλος “…διετέλεσε Αν. Γενικός Διευθυντής του Μετοχικού Ταμείου Στρατού. Στο Επιτελείο του Υπουργού Εθνικής Άμυνας (2004-2007) ήταν Διευθυντής Προγραμματισμού και Υποστήριξης. Διετέλεσε Διευθυντής Οικονομικού στην ΑΣΔΥΣ και στο ΓΕΕΘΑ”.

Φυσικά δεν πέρασε από το μυαλό του Κούλη πως αυτές τις θέσεις τις πήρε ακριβώς επειδή ήταν σύζυγος βουλευτίνας (ή μάλλον βουλεύτριας όπως λέγουν στο ΣΥΡΙΖΑ) της ΝΔ.

Πάντως ο Σιδηρόπουλος πρέπει να εντυπωσίασε ιδιαίτερα την ηγεσία της ΝΔ, καθώς έκτοτε προετοιμάζεται για την δυναμική του κάθοδο στον εκλογικό στοίβο της Βέροιας. Προκειμένου να δημιουργηθεί ρεύμα ψήφων, φρόντισε να ακουστεί το όνομά του όσο γίνεται περισσότερο, όπως για παράδειγμα με την βράβευσή του στην Βέροια για την προσφορά του στο τοπικό ποδόσφαιρο.

Καθώς σε όλες τις προηγούμενες εκλογές ο Σιδηρόπουλος εκτελούσε χρέη κομματάρχη της Παπακώστα και άοκνου εμψυχωτή της προεκλογικής της εκστρατείας (όπου και παρουσίαζε την συμβία του σαν θεματοφύλακα της συντηρητικής παράταξης και της εθνικοφροσύνης), η ταυτόχρονη πολιτική δραστηριοποίηση του ζεύγους σε υποτίθεται αντίπαλους πολιτικούς σχηματισμούς δημιουργεί ερωτήματα για το πως αυτές οι αντιφάσεις μπορούν και γεφυρώνονται χωρίς να προξενούν τριγμούς στον συζυγικό βίο. Όμως τέτοιες μικρές λεπτομέρειες δεν είναι σε θέση να διαταράξουν την αρμονία σε ένα μοντέρνο πολιτικό σκηνικό. Μήπως και ο Γιάννης Λυμπέρης, στενός πολιτικός φίλος της Κατερίνας με κοινά βιώματα στο ΙΕΚ Ξυνή, δεν απολαμβάνει την πολιτική κάλυψη ενός δεδηλωμένου αριστεριστή όπως ο Γαβρόγλου ενώ ταυτόχρονα εκδηλώνει το ενδιαφέρον του για να προσφέρει τις υπηρεσίες του στις εκλογικές μάχες της δεξιάς παράταξης;

Εμείς πάντως θα κάνουμε μια πρόβλεψη, πως στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον θα διευρυνθεί ακόμα περισσότερο η ανάμειξη της οικογένειας Παπακώστα στην πολιτική.

Ένα άλλο ερώτημα είναι αν την πορεία της Κατερίνας Παπακώστα μιμηθεί και ο Φαήλος Κρανιδιώτης, ο οποίος επίσης διατηρεί θερμές σχέσεις με το μόρφωμα των ΑΝΘΕΛ. Μήπως ο μπατριώτης Πάνος Καμμένος φροντίσει για την ενίσχυση της κυβέρνησης με άλλη μια θεαματική μεταγραφή; Άλλωστε, η επιρροή του Φαήλου Κρανιδιώτη στην κοινωνία διευρύνεται όλο και περισσότερο. Αφού μέχρι πρότινος, η γειτονιά των γραφείων του δυνατού κόμματος της Νέας Δεξιάς ήταν γνωστή για τις εξωτικές γεύσεις που προσέφερε. Αλλά με την έλευση του Φαήλου Κρανιδιώτη, αίφνης άνοιξαν και παραδοσιακά σουβλατζίδικα προκειμένου να ικανοποιηθούν τα πατροπαράδοτα γευστικά γούστα του αγνού εκφραστή του πατριωτισμού. Μήπως αυτή η ολοφάνερη δυναμική κάνει την κυβέρνηση, ίσως με κάποιο σκεπτικισμό όπου όμως σίγουρα θα βαρύνουν τα θετικά στοιχεία του εγχειρήματος, να δώσει και στον Φαήλο ένα υπουργείο;

Η αλήθεια για τα ΙΕΚ: Ιδιωτικά ΙΕΚ

September 24, 2018

Καθώς τα δημόσια ΙΕΚ βρίσκονται από κάθε άποψη σε ελεεινή κατάσταση, πολλοί γονείς αναρωτιούνται αν αξίζει να διαθέσουν τα σημαντικά δίδακτρα που απαιτούνται για να στείλουν το παιδί τους σε ένα ιδιωτικό ΙΕΚ.

Τα ιδιωτικά ΙΕΚ πέρασαν μια χρυσή περίοδο μέχρι τη δημιουργία των δημοσίων ΙΕΚ, τα οποία έκτοτε λειτούργησαν ανταγωνιστικά με το δέλεαρ των μικρότερων διδάκτρων. Από την άλλη, και οι ιδιοκτήτες των ιδιωτικών ΙΕΚ ήταν (και είναι) στη συντριπτική πλειοψηφία τους επιχειρηματίες διαπλεκόμενοι με το πολιτικό σύστημα που επιδιώκουν να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους. Το αποτέλεσμα είναι πως τα ιδιωτικά ΙΕΚ έχουν με τη σειρά τους μεταβληθεί σε χάσιμο χρόνου και χρημάτων για τους σπουδαστές τους.

Αρκετά από τα πλέον γνωστά και αναγνωρίσιμα ιδιωτικά ΙΕΚ έχουν εμπλακεί σε παρακράτηση αμοιβών από τους εργαζόμενους. Κάποια εμπλέκονται σε απάτες με ασφαλιστικές εισφορές. Τα περισσότερα προσφέρουν εξευτελιστικές αμοιβές στους εκπαιδευτές, οι οποίες φτάνουν σε επίπεδα φιλοδωρήματος. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε και πως αρκετά από αυτα μοιράζουν θέσεις σε κομματικά γραφεία προκειμένου να κάνουν εξυπηρετήσεις σε κόμματα και πολιτικούς. Όλα αυτά έχουν ευνόητο αντίκτυπο στην παρεχόμενη εκπαίδευση.

Σε ότι αφορά τις εργαστηριακές εγκαταστάσεις, πολλές φορές αυτές είναι αστείες, σε αντίθεση με όσα υπόσχονται οι πολυδάπανες διαφημίσεις. Όταν όμως τα δημόσια ΙΕΚ διαφημίζονται χωρίς επιπτώσεις έχοντας κυριολεκτικά ανύπαρκτα εργαστήρια, είναι επόμενο πως τα ιδιωτικά ΙΕΚ θα ακολουθήσουν το παράδειγμα αυτό.

Μπορεί να υπάρχουν λιγοστές εξαιρέσεις, αλλά ο κανόνας είναι πως η παρεχόμενη εκπαίδευση στα ιδιωτικά ΙΕΚ δεν είναι ανάλογη των διδάκτρων.

Η αλήθεια για τα ΙΕΚ: Εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις

September 23, 2018

Αν υπάρχει κάτι που υπογραμμίζει το μέγεθος της απάτης των δημοσίων ΙΕΚ, αυτό είναι οι εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις και τα υποτιθέμενα “επαγγελματικά εργαστήρια”.

Τα δημόσια ΙΕΚ δεν αποτελούν αυτόνομα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Στεγάζονται στα κτίρια των επαγγελματικών λυκείων (ΕΠΑΛ), το μάθημα γίνεται στις τάξεις των ΕΠΑΛ και χρησιμοποιούνται τα εργαστήρια των ΕΠΑΛ (και των ΕΠΑΣ).

Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει κάτι που να διαφοροποιεί τις εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις των δημοσίων ΙΕΚ από αυτές των ΕΠΑΛ.

Καθώς και αρκετοί από τους εκπαιδευτές των ΙΕΚ είναι οι μόνιμοι εκπαιδευτικοί του διπλανού ΕΠΑΛ, και το μάθημα που γίνεται είναι αντίστοιχου επιπέδου, είναι προφανές πως τα ΙΕΚ δεν αποτελούν παρά παραρτήματα των ΕΠΑΛ με διαφορετική ονομασία.

Σε κάθε περίπτωση, τα εργαστήρια αυτά είναι πολλές φορές ανύπαρκτα και ο λιγοστός εξοπλισμός, όπου υπάρχει, είναι διαλυμένος και απηρχαιωμένος. Και η αλήθεια είναι πως ακόμα και αν ήταν διαφορετικά δεν θα υπήρχαν οι κατάλληλα καταρτισμένοι εκπαιδευτές που θα μπορούσαν να διδάξουν τη χρήση του.

Η κατάσταση αυτή βολεύει και τους συνήθως άσχετους εκπαιδευτές, αλλά και τη συντριπτική πλειοψηφία των εκπαιδευόμενων που θέλουν να περάσουν την ώρα τους και να πάρουν ένα χαρτί χωρίς πολλές σκοτούρες. Εκείνοι που έχουν άγνοια είναι οι γονείς, που τα παιδιά τους τους λένε πως πρέπει μετά το ΕΠΑΛ να πάνε και στο ΙΕΚ προβάλλοντας σαν δικαιολογία τα “καλύτερα εργαστήρια”. Και το κυριότερο, οι απατεώνες διευθυντές των ΙΕΚ, όπως και οι αντίστοιχοι απατεώνες διευθυντές των ΕΠΑΛ, ισχυρίζονται στους γονείς πως υπάρχουν πλήρη και άριστα εξοπλισμένα εργαστήρια που θα προσφέρουν εξαιρετική επαγγελματική κατάρτιση σε όσους τυχερούς επιλέξουν να φοιτήσουν εκεί.

Σε αρκετές περιπτώσεις, δεν υπάρχουν ούτε και τυπικά τα εργαστήρια που προβλέπονται. Και φυσικά ούτε λόγος για εργαστηριακό εξοπλισμό. Οι οδηγοί σπουδών ισχυρίζονται πως στο εργαστήριο κάθε ειδικότητας υπάρχει συγκεκριμένος εργαστηριακός εξοπλισμός. Σε αρκετές περιπτώσεις έχουν υπάρξει κονδύλια από την Ευρωπαϊκή Ένωση για αγορά εργαστηριακού εξοπλισμού. Στην πράξη δεν υπάρχει τίποτα. Και μέχρι τώρα κανένας υπουργός παιδείας δεν έχει πάει σε ένα ΙΕΚ να δει αν υπάρχουν εργαστήρια και σε τι κατάσταση είναι και να συγκρίνει αυτά που θα βρει μέσα με τον κατάλογο του αντίστοιχου οδηγού σπουδών.

Τα δημόσια ΙΕΚ υποτίθεται πως πρέπει να προσφέρουν επαγγελματική εκπαίδευση και να παρέχουν στους αυριανούς επαγγελματίες τις απαραίτητες γνώσεις και ικανότητες. Η πραγματικότητα απέχει πολύ από αυτό. Για τους συνειδητοποιημένους νέους που περιμένουν να αποκομίσουν ένα εφαλτήριο για την επαγγελματική ζωή τους, τα δημόσια ΙΕΚ αποτελούν χάσιμο χρόνου που δεν έχουν να τους προσφέρουν τίποτα.

Η αλήθεια για τα ΙΕΚ: Εξετάσεις πιστοποίησης

September 22, 2018

Η παρακολούθηση (άλλοτε πραγματική και άλλοτε μόνο στα χαρτιά) του ωρολόγιου προγράμματος των ΙΕΚ αποδίδει στον εκπαιδευόμενο μια βεβαίωση σπουδών. Προκειμένου να έχει τα πλήρη οφέλη και κυρίως μόρια για διάφορους διαγωνισμούς του δημοσίου χρειάζεται να περάσει και τις εξετάσεις της πιστοποίησης.

Οι εξετάσεις αυτές προσέφεραν ιδιαίτερα σημαντικά έσοδα στους εμπλεκόμενους, από τα μέλη της επιτροπής εξετάσεων μέχρι τους διάφορους εξεταστές. Τα μέλη της επιτροπής εξετάσεων είναι διαχρονικά κάποια διαπλεκόμενα απολιθώματα που σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί και να έχουν ξεπεράσει κατά πολύ το συντάξιμο όριο. Οι δε εξεταστές συνήθως είναι κάποιοι από τους πλέον άσχετους ακόμα και για τα μέτρα των ΙΕΚ, που όμως κρίνονται ικανοί να κρίνουν το μέλλον άλλων, φυσικά με το αζημίωτο.

Εκείνο που συνδέει όλους τους παραπάνω είναι πως αποτελούν την αφρόκρεμα της διαπλοκής στην μάζα των εκπαιδευτών και το σύστημα φροντίζει να τους μοιράζει κονδύλια για να παριστάνουν τους ειδήμονες και τους κριτές των άλλων.

Ένα από τα πολλά παράδοξα στον χώρο των ΙΕΚ που δεν δείχνει να απασχολεί κανέναν είναι πως σε πολλές περιπτώσεις υπάρχει μαζική αποτυχία των εξεταζόμενων, γεγονός που σημαίνει πως για δύο χρόνια περνούσαν επιτυχώς τις εξετάσεις των εξαμήνων χωρίς αυτό να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Επίσης κανέναν δεν δείχνει να απασχολουν καταγγελίες για το πως κάποιοι, και συνηθέστερα κάποιες, εξασφαλίζουν την επιτυχία. Καταγγελίες που έχουν φτάσει και στην τηλεόραση, με το τηλεοπτικό κοινό να παρακολουθεί έκθαμβο πως υποψήφιες γυροφέρνουν εξεταστές για να τις περάσουν και πως εξεταστές υπόσχονται την επιτυχία με αντάλλαγμα μερικές συνουσίες.

Και φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε το πως συγγενείς διαφόρων παραγοντίσκων της εκπαίδευσης εμφανίζονται στις εξετάσεις με σημειώματα προκειμένου να τους περάσουν μιλημένοι “εξεταστές”.

Καταγγελίες υπάρχουν και για τον τρόπο της εξέτασης. Σε πολλά ΙΕΚ τα εργαστήρια είναι ανύπαρκτα, αλλά στο τέλος οι εκπαιδευόμενοι απαιτείται να εξεταστούν σε εργαστηριακές εγκαταστάσεις σε κάποιο από τα λίγα στοιχειωδώς εξοπλισμένα ΙΕΚ. Με άλλα λόγια, ο διευθυντής του ΙΕΚ όπου φοίτησαν τους εξαπάτησε βάζοντάς τους να περνούν την ώρα τους σε ανύπαρκτα εργαστήρια που δεν είχαν μεγάλη σχέση με τις εργαστηριακές εγκαταστάσεις όπου στο τέλος εξετάζονται.

Για να συμπληρωθεί η τραγελαφική εικόνα, εδώ και χρόνια οι εξετάσεις δεν γίνονται σε τακτα χρονικά διαστήματα όπως προβλέπεται αλλά όταν το υπουργείο παιδείας το αποφασίσει. Δηλαδή οι απόφοιτοι υποχρεώνονται να υπομένουν μια ακαθόριστη αναμονή που στην περίπτωση κάποιων ειδικοτήτων κρύβει και περαιτέρω συντεχνιακές σκοπιμότητες, όπως στην περίπτωση των εξετάσεων για δασκάλους οδήγησης.

Ενώ οι εξετάσεις χαρακτηρίζονται από έλλειψη εγκυρότητας και σοβαρότητας, συνεχίζουν να υφίστανται ως θεσμός προκειμένου να διαιωνίζεται το θέατρο του παραλόγου των ΙΕΚ. Φυσικά με το αζημίωτο για τους “εξεταστές”.

Η αλήθεια για τα ΙΕΚ: Προγράμματα σπουδών

September 21, 2018

Πολύς κόσμος πιστεύει με αφέλεια πως στα ΙΕΚ επιτελείται κάποιο σοβαρό εκπαιδευτικό έργο. Προκειμένου να διαιωνίζεται η απάτη των ΙΕΚ και να παραπληροφορείται το ευρύ κοινό, ανάμεσα στα άλλα προτάσσεται και το επίσημο πρόγραμμα σπουδών κάθε ειδικότητας.

Η πάγια τακτική του ΟΕΕΚ ήταν να παίρνουν την ύλη των πρώτων εξαμήνων των ΤΕΙ και να την παρουσιάζουν σαν ύλη των ΙΕΚ. Οι “συντάκτες” των προγραμμάτων σπουδών λάμβαναν σημαντική αποζημίωση και εύσημα που δικαιολογούσαν την κατά προτεραιότητα πρόσληψή τους στο διηνεκές, οπότε ο ΟΕΕΚ δεν ανέθετε την εργασία αυτή στον καθένα. Άλλωστε το ίδιο συνέβαινε με όλες τις εργασίες του ΟΕΕΚ που απέφεραν όφελος και μοιράζονταν με τα γνωστά κριτήρια.

Κάποιος που δεν ανήκε στο club των πλέον κοντινών στη διοίκηση του ΟΕΕΚ δεν υπήρχε περίπτωση να αναλάβει την σύνταξη προγράμματος σπουδών, ή να επιλεγεί για την επιτροπή θεμάτων ή την πιστοποίηση.

Ενδεικτικό του πως επέλεγε ο ΟΕΕΚ ποιός θα “συντάξει” τα προγράμματα σπουδών είναι πως σύνταξη προγράμματος σπουδών είχε ανατεθεί και στην Κατερίνα Παπακώστα, την μετέπειτα β(ο)υλευτή της ΝΔ και υπουργό του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία τότε ξεκινώντας την πολιτική της καριέρα είχε αγκυροβολήσει προσωρινά στο ΙΕΚ Ξυνή μαζί με το γνωστό νεοδημοκρατικό λαμόγιο Γιάννη Λυμπέρη.

Αυτά τα προγράμματα σπουδών δεν είχαν μεγάλη σχέση με την πραγματικότητα των ΙΕΚ, ούτε με τις επαγγελματικές ανάγκες της κάθε ειδικότητας ούτε με το γνωστικό επίπεδο των σπουδαστών των ΙΕΚ. Αποτελούσαν όμως μέρος της εικονικής πραγματικότητας των ΙΕΚ, με αποτέλεσμα στρεβλώσεις στα όρια του κωμικοτραγικού.

Υποτίθεται πως έχουμε εκπαιδευόμενους στα ΙΕΚ που διδάσκονται πολύπλοκα κεφάλαια Οργανικής Χημείας, προχωρημένες έννοιες Στατιστικής, σύνθετες διατάξεις Ηλεκτρολογίας και προβλήματα Μηχανικής, Αρχές Αστικού Δικαίου, Προγραμματισμό Video Games(!) και ό,τι άλλο βάλει ο νους του ανθρώπου. Στην πραγματικότητα, τις περισσότερες φορές ούτε οι εκπαιδευτές γνωρίζουν αυτά τα αντικείμενα, και απλώς κάθονται και περιμένουν να περάσει η ώρα.

Τα προγράμματα σπουδών δεν έχουν γίνει με σκοπό την πραγματική επαγγελματική κατάρτιση, αλλά την παροχή ενός επικαλλύματος σοβαρότητας. Ουδέποτε τηρούνται, γιατί απλούστατα είναι αδύνατο να τηρηθούν. Όλοι όμως υποκρίνονται πως τηρούνται.

Η κατανόηση της απάτης των ΙΕΚ έρχεται αν αναλογιστεί κανείς πως με βάση αυτά τα προγράμματα σπουδών γίνονται αμέτρητες εξετάσεις κατά τη διάρκεια της “φοίτησης” στα ΙΕΚ. Οι εξετάσεις αυτές με τη σειρά τους είναι εικονικές και με τον τρόπο αυτό όλοι μένουν ευχαριστημένοι.

Πολλές φορές, οι απόφοιτοι διαφόρων ειδικοτήτων, προκειμένου να διεκδικήσουν προσλήψεις, επικαλούνται αυτά τα προγράμματα σπουδών και παραθέτουν καταλόγους με τα αντικείμενα και τα κεφάλαια που υποτίθεται πως “διδάχθηκαν”. Κανένας επίσημος δεν τολμά τότε να πει την αλήθεια, πως στην πραγματικότητα δεν διδάχθηκαν τίποτα γιατί αυτά τα προγράμματα σπουδών αποτελούν μέρος μιας απάτης.

Τα προγράμματα σπουδών έχουν γίνει με σκοπό να δημιουργηθεί ένα κακέκτυπο αντίγραφο του αίσχους των ΕΠΑΛ με μια αυξημένη επίφαση σοβαροφάνειας. Δηλαδή με κάποιο πρόσχημα να κρατούνται οι εκπαιδευόμενοι σε μια τάξη, να εξετάζονται (εικονικά) σε κάποια μαθήματα που συνήθως έχουν μικρή πρακτική χρησιμότητα, και να παίρνουν στο τέλος μια βεβαίωση ότι παρακολούθησαν μαθήματα. Κανένας δεν ενδιαφέρεται αν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, ή αν ανταποκρίνονται έστω στις ανάγκες ενός μελλοντικού επαγγελματία ή στις δυνατότητες των “εκπαιδευόμενων”.

Η αλήθεια για τα ΙΕΚ: Ο ρόλος του ΙΝΕΔΙΒΙΜ

September 20, 2018

Προκειμένου να καλυφθεί το σκάνδαλο του ΟΕΕΚ, η (Χ)άννα Διαμαντοπούλου πήρε την απόφαση να καταργηθεί (τυπικά) ο ΟΕΕΚ και ο έλεγχος και η εποπτεία των ΙΕΚ να περάσουν στο ΙΝΕΔΙΒΙΜ. Με τον τρόπο αυτό ξεπλύθηκαν τα λαμόγια του ΟΕΕΚ, ενώ ο χώρος των ΙΕΚ συνέχισε να ελέγχεται από άλλα “στελέχη” εξίσου εξειδικευμένα. Εκτός από τα ΙΕΚ, το ΙΝΕΔΙΒΙΜ έχει τον έλεγχο και άλλων δομών εκπαίδευσης ενηλίκων οπότε και παρουσιάζει μια γκάμα δραστηριοτήτων που στο ευρύ κοινό παρουσιάζονται πάντα με βαρύγδουπους και εντυπωσιακούς τίτλους.

Το ΙΝΕΔΙΒΙΜ είναι άλλος ένας αμαρτωλός οργανισμός του δημοσίου, όπου εδώ και χρόνια καταλήγουν διάφοροι επιτήδειοι. Τα “στελέχη” του ΙΝΕΔΙΒΙΜ είναι τρόφιμοι πολιτικών γραφείων, όρνια που μέσω του κομματισμού αναζητούν ένα γραφείο για να αράξουν και να επιδοθούν στη διαπλοκή.

Την πρωτοκαθεδρία στην στελέχωση του ΙΝΕΔΙΒΙΜ την έχει το μορφωμα της ΝΔ, που διαπλεκόμενα μεγαλοστελέχη της ανέλαβαν να μαζέψουν κατάλληλα άτομα με ιδιαίτερες ικανότητες στη διαχείριση ρουσφετιών. Τα άτομα αυτά αναζητήθηκαν όχι μόνο από τον πλούσιο σε λαμόγια χώρο της ΝΔ, αλλά και από άλλους κομματικούς χώρους προκειμένου να μπορέσουν να συγκεντρωθούν αρκετά ταλέντα.

Λαμόγια από όλους τους διεφθαρμένους χώρους της εκπαίδευσης και στελέχη όλων των κομμάτων καταλήγουν στο ΙΝΕΔΙΒΙΜ, προκειμένου να συνεισφέρουν με την τεχνογνωσία τους στη διαφθορά. Τρόφιμοι της Σιβιτανιδείου και του ΟΑΕΔ, συνδικαληστές και περιφερόμενοι κομματικοί γυρολόγοι, για όλους υπάρχει φιλόξενος χώρος στο καφενείο του ΙΝΕΔΙΒΙΜ.

Εκτός από τα “στελέχη” υπάρχει και ένα πλήθος από οδαλίσκες που, φυσικά με αξιοκρατικό τρόπο όπως συνηθίζεται πάντα, εξασφάλισαν συμβάσεις και αποσπάσεις προκειμένου να προσφέρουν τέρψη στα γερασμένα μάτια των “στελεχών”. Η λεμονοθύελλα στο κτίριο του ΙΝΕΔΙΒΙΜ χαρίζει δροσερές απολαύσεις στα καταπονημένα από χρόνια διαπλοκής και πολιτικών και εκπαιδευτικών συνομωσιών ερείπια ώστε να κρατούν γερά το τιμόνι του οργανισμού στα ταραχώδη νερά των ρουσφετιών και της μοιρασιάς των κονδυλίων.

Μετά από μια σύντομη περίοδο προσαρμογής, το ΙΝΕΔΙΒΙΜ ευθυγραμμίστηκε πλήρως με τους προϋπάρχοντες λαμογιοδιευθυντές και ανέλαβε να τους προσφέρει υπηρεσιακή κάλυψη. Οι δήθεν μοριοδοτούμενες προσλήψεις συνυπογράφονται από τους ιθύνοντες του ΙΝΕΔΙΒΙΜ, που στη συνέχεια καλύπτουν τυχόν διαμαρτυρίες και καταγγελίες. Τα λαμόγια του ΙΝΕΔΙΒΙΜ πρώτα αποθαρρύνουν τους καταγγέλοντες, προτρέποντάς τους “να τα βρουν με τον διευθυντή του ΙΕΚ”, και στη συνέχεια μέσα από αστείες δικαιολογίες με μια επίφαση σοβαροφάνειας απορρίπτουν μαζικά όλες τις ενστάσεις που γίνονται.

Και ας μην ξεχνούμε πως παρόμοια μαγειρέματα γίνονται και στις άλλες δομές που εποπτεύονται από το ΙΝΕΔΙΒΙΜ. Και στην περίπτωση που κάποιοι ισχυριστούν πως δεν φταίνε τα “στελέχη” του ΙΝΕΔΙΒΙΜ γιατί αυτό έχει μόνο διεκπεραιωτικό ρόλο, καλό είναι να θυμούνται πως και αυτός ο διεκπεραιωτικός ρόλος δείχνει να μην πηγαίνει καλά, αν κρίνουμε από τις διαρκείς καθυστερήσεις σε διάφορες πληρωμές και την ανικανότητα του ΙΝΕΔΙΒΙΜ ακόμα και για την έγκαιρη έκδοση των συμβάσεων, όπου και εκεί εξυπηρετούνται σκοπιμότητες.

Το μόνο που κάνει το ΙΝΕΔΙΒΙΜ είναι να φροντίζει να υπάρχει ομοφωνία μεταξύ των διαφορετικών λαμογιών που εμπλέκονται στην λειτουργία των ΙΕΚ, με τα “στελέχη” του να περνούν ευχάριστα τις ώρες τους στο καφενείο του ΙΝΕΔΙΒΙΜ και τις χανούμισες να κόβουν βόλτες λικνίζοντας τα οπίσθιά τους.

Μπορούμε να διαβεβαιώσουμε πως τα όσα επαίσχυντα συμβαίνουν στα δημόσια ΙΕΚ είναι σε πλήρη γνώση του ΙΝΕΔΙΒΙΜ. Απλά το ΙΝΕΔΙΒΙΜ ενεργεί σαν μια βιτρίνα για την νοσηρή πραγματικότητα και δρα σαν ανάχωμα στις διαμαρτυρίες και τις καταγγελίες.

Η αλήθεια για τα ΙΕΚ: Συνδικαλισμός εκπαιδευτών και εκπαιδευόμενων

September 19, 2018

Αν υπάρχει κάποιο κεφάλαιο του εκπαιδευτικού συνδικαληστρικού κινήματος που μπορει να διεκδικήσει πρωτεία αναισχυντίας και λαμογιάς ακόμα και μέσα σε έναν χώρο που είναι γνωστός για τα λαμόγια του, αυτό το κεφάλαιο σίγουρα αφορά τον συνδικαλισμό των εκπαιδευτών των ΙΕΚ.

Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, για πολλά χρόνια δεν υπήρχε συνδικαλισμός στα ΙΕΚ. Και δεν μπορούσε να υπάρξει, γιατί έτσι κι αλλιώς το μεγαλύτερο μέρος των ωρομισθιών μοιραζόταν σε μόνιμους εκπαιδευτικούς ή σε συγγενείς τους και στις γκόμενές τους. Και επιπλέον το σύστημα προσλήψεων ήταν τόσο διάτρητο που πολλοί εκπαιδευτές γνώριζαν καλά πως έτσι κι αλλιώς η υπόθεση είναι μια αρπαχτή.

Αλλά και αν κάποιοι έκαναν την σκέψη να συνδικαλιστούν, από τη στιγμή που θα ενοχλούσαν το σύστημα το πιο απλό ήταν να μην ξαναπροσληφθούν στα ΙΕΚ και να τελειώσει η συνδικαλιστική τους καριέρα με μεγάλη ευκολία. Εάν όμως αυτοί δεν ενοχλούσαν το σύστημα, αλλά αντίθετα ενεργούσαν σύμφωνα με τις επιθυμίες των λαμογιοδιευθυντών των ΙΕΚ και στήριζαν το βρώμικο καθεστώς που επικρατούσε, τότε και θα εξασφάλιζαν την παραμονή τους.

Στα χαρτιά υπήρχε κάποιο σωματείο, το οποίο όμως δεν είχε καμία ουσιαστική δραστηριότητα και δεν απασχόλησε ποτέ την επικαιρότητα.

Κάπως έτσι φτάσαμε στο 2010 χωρίς καμία συνδικαλιστική εκπροσώπηση στα ΙΕΚ και χωρίς κανένας να ενοχλείται από την απουσία της. Τότε όμως συνέπεσε μια συγκυρία. Από τη μία, ο ΟΕΕΚ είχε άλλη μια μεγάλη καθυστέρηση στις πληρωμές των συμβασιούχων, και από την άλλη η μείωση του αριθμού των αναπληρωτών έφερε αρκετούς από αυτούς να χρησιμοποιούν τα ίδια μέσα με τα οποία έγιναν αναπληρωτές προκειμένου τώρα να γίνουν συμβασιούχοι στα ΙΕΚ. Καθώς αυτοί ήθελαν να εξασφαλίσουν τη θέση τους στα ΙΕΚ με τον ίδιο τρόπο που την εξασφάλισαν στους πίνακες των αναπληρωτών, ήθελαν να βρουν κάποιο τρόπο για να πιέσουν τις καταστάσεις.

Με τις ευλογίες της Σοφίας Βούλτεψη, ξεκίνησε το πρώτο σωματείο στον χώρο των ΙΕΚ, αποτελούμενο από στελέχη της ΝΔ. Ακολούθησε άλλο σωματείο από τον χώρο της αριστεράς και κάποια στιγμή φτάσαμε σε διαμάχες για το ποιός δικαιούται να εκπροσωπεί τους συμβασιούχους των ΙΕΚ.

Επειδή κάποια σωματεία κρίθηκαν δυνητικά επικίνδυνα, οι διευθυντές των ΙΕΚ φρόντισαν να τα σαμποτάρουν. Αντίθετα, κάποια άλλα κρίθηκαν φιλικά προς τους διευθυντές, οπότε και αυτοί φρόντισαν να τα πριμοδοτήσουν με διάφορους τρόπους. Για παράδειγμα, προσπάθησαν να τα διαφημίσουν από τις ιστοσελίδες των ΙΕΚ και να ενθαρρύνουν την συμμετοχή σε αυτά.

Ενδεικτικά αναφέρουμε μια χαρακτηριστική περίπτωση αντιμετώπισης σωματείου από λαμογιοδιευθυντή ΙΕΚ και ταυτόχρονα και διακεκριμένο συνδικαληστή που θεώρησε πως μόνο ο ίδιος είχε το δικαίωμα να συνδικαλίζεται:

ΙΕΚ Αγίων Αναργύρων και Βασίλειος Αναγνωστόπουλος: Το λαμόγιο βγάζει γλώσσα

Στο σημείο αυτό πρέπει να κάνουμε μια σημαντική επισήμανση.

Τα σωματεία συμβασιούχων δεν είναι καθόλου ανεξάρτητα. Δημιουργούνται με την ενορχήστρωση παραγόντων που στην περίπτωση των ΙΕΚ είναι οι λαμογιοδιευθυντές των ΙΕΚ. Αυτοί στην πραγματικότητα έχουν τον έλεγχο των σωματείων και οι διάφοροι πρόεδροι και γραμματείς είναι πιόνια τους. Όπου μπορούν, οι παράγοντες αυτοί επιβάλλουν σε συμβασιούχους να ψηφίσουν συγκεκριμένους εγκάθετους που στη συνέχεια παριστάνουν τους εργατοπατέρες όταν στην πραγματικότητα εξυπηρετούν μόνο τα συμφέροντα των αφεντικών τους.

Αυτός είναι και ο λόγος που:

-τα ψευδοσωματεία των ΙΕΚ δεν έχουν μαζική συμμετοχή παρά δημιουργούνται από μια κλίκα και δεν εκφράζουν παρά μόνο τα συμφέροντα των μελών του προεδρείου τους

-τα ψευδοσωματεία των ΙΕΚ ουδέποτε έχουν καταφερθεί ενάντια στους λαμογιοδιευθυντές των ΙΕΚ και ουδέποτε έχουν αναφερθεί στο ζήτημα των αδιαφανών προσλήψεων

-αντίθετα, τα ψευδοσωματεία προτάσσουν τα συμφέροντα των λαμογιοδιευθυντών σαν δήθεν αιτήματα των συμβασιούχων

-η ρητορική των ψευδοσωματείων εξαντλείται στο πότε θα καταβληθεί η μισθοδοσία και σε θέματα ήσσονος σημασίας

Πρέπει να τονιστεί επίσης το γεγονός πως τα προεδρεία των ψευδοσωματείων δεν είναι πολιτικά ανεξάρτητα, αλλά τα μέλη τους είναι στελέχη κομμάτων με ιδιαίτερες περγαμηνές σαν κομματόσκυλα. Με στενή σύνδεση με κομματικούς εγκάθετους από τον χώρο των διευθυντών ΙΕΚ, ο ρόλος τους είναι βρώμικος εξαρχής. Επιπλέον, ενώ ισχυρίζονται πως είναι “ωρομίσθιοι”, στην πραγματικότητα πολλοί από αυτούς είναι μόνιμοι διορισμένοι εκπαιδευτικοί.

Παρόμοια κατάσταση επικρατεί και στα υπόλοιπα σωματεία συμβασιούχων της εκπαίδευσης. Αρκεί να αναφέρουμε πως διακεκριμένο λαμόγιο της γαλάζιας παράταξης έχει υπό τον έλεγχό του σωματεία όχι μόνο από το χώρο των ΙΕΚ, αλλά και από άλλους χώρους της εκπαίδευσης, ενώ και γνωστός γραμματέας ψευδοσωματείου έχει διατελέσει για λογαριασμό του προηγούμενου γραμματέας σε πλήθος ψευδοσωματείων.

Τα ψευδοσωματεία αυτά στη συνέχεια βρίσκονται να προβαίνουν σε προνομιακές συνομιλίες με τους πολιτικούς και υπηρεσιακούς παράγοντες του υπουργείου παιδείας. Ερήμην του συνόλου των συμβασιούχων που υποτίθεται πως εκπροσωπούν καταφέρνουν να θεσπίζονται αποφάσεις και νομοθετήματα ανάλογα με τα συμφέροντά του προεδρείου τους. Σε κάποιες περιπτώσεις δεν προβλέπουν τις προεκτάσεις των μεθοδεύσεών τους, οπότε και επιδεικνύουν την βλακεία τους καταγγέλοντας τον εαυτό τους.

Με δεδομένο το ότι η πλειοψηφία των “ωρομίσθιων των ΙΕΚ” είναι μόνιμοι του δημοσίου και κυρίως της εκπαίδευσης, και οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους είναι προσδεδεμένοι σε κομματικούς μηχανισμούς και πολιτικά γραφεία, και σε συνδυασμό με το εύρος της διαπλοκής και διαφθοράς του ιστού των λαμογιοδιευθυντών των ΙΕΚ, η ιδέα του συνδικαλισμού των συμβασιούχων είναι εξαρχής πουλημένη και βρώμικη.

Το ότι τα ψευδοσωματεία αυτά είναι υποχείρια διευθυντών φαίνεται και από το γεγονός ότι η προσπάθεια κάποιων να συνδικαλιστούν βρήκε σθεναρή αντίσταση από λαμογιοδιευθυντές που προέβησαν σε κάθε λογής απειλές και μεθοδεύσεις για να καταστείλουν αυτές τις προσπάθειες, ενώ αντίθετα υποστήριξαν επίσημα κάποιες άλλες.

Ο πουλημένος συνδικαλισμός πήρε διαφορετικό χαρακτήρα στον χώρο των εκπαιδευόμενων. Εκεί δημιουργήθηκε ένα δήθεν ανεξάρτητο σωματείο, το οποίο στην πραγματικότητα είναι παράρτημα του κομματικού μηχανισμού του ΚΚΕ. Με βιτρίνα κάποια αστεία αιτήματα, το σωματείο αυτό στρατολογεί θύματα που τα βάζει να αποστηθίζουν μαρξιστικές θεωρίες και να πηγαίνουν στις πορείες του ΚΚΕ. Μεγάλο μέρος της δημόσιας παρουσίας του κομμουνιστικού κομματικού παραρτήματος αφορά τις γνωστές προδοτικές δραστηριότητες του ΚΚΕ για στήριξη του λαθροεποικισμού και στελέχωση των κομμουνιστικών συμμοριών.

Ουσιαστικά ο συνδικαλισμός των εκπαιδευόμενων είναι μίμηση των μεθόδων εισοδισμού των κομμουνιστικών οργανώσεων σε όλους τους χώρους. Με δήθεν πρόσχημα την προάσπιση των άλλοτε υπαρκτών και άλλοτε φανταστικών ζητημάτων, απαιτούν το αποκλειστικό δικαίωμα στην εκπροσώπηση του συνόλου με τις γνωστές μαρξιστικές υστερίες πως δήθεν όλοι οι άλλοι είναι “φασίστες” οπότε μόνο οι οργανωμένοι κομμουνιστές έχουν το δικαίωμα να εκπροσωπούν και να εκπροσωπώνται. Κάπου εδώ γίνεται αντιληπτό γιατί όσοι διετέλεσαν κομμουνιστές στα νιάτα τους στη συνέχεια έγιναν περιζήτητοι σαν κομματόσκυλα σε άλλα κώματα.

Το σύνολο του συνδικαλισμού στα ΙΕΚ κινείται σε ιδιαίτερα βρώμικα πλαίσια. Και δεν θα μπορούσε να είναι και διαφορετικά, καθώς τα ΙΕΚ έχουν οικοδομηθεί επάνω σε θεμέλια βαθιάς διαφθοράς και η διαφθορά αυτή αποτελεί πλέον το επίσημο καθεστώς.

Η αλήθεια για τα ΙΕΚ: Εκπαιδευόμενοι

September 18, 2018

Όταν ξεκίνησαν την λειτουργία τους τα ΙΕΚ, ο σκοπός ήταν η παροχή επαγγελματικής εκπαίδευσης και η σύνδεση με την αγορά εργασίας. Κάτι αντίστοιχο δηλαδή με τις παλαιότερες τεχνικές σχολές.

Κάποια στιγμή μπήκαν στο παιχνίδι τα δημόσια ΙΕΚ, ένα κεφάλαιο που από μόνο του χρήζει ξεχωριστής ανάλυσης. Εκείνο όμως που θα κρατήσουμε είναι πως από τη στιγμή που δημιουργήθηκαν δημόσια ΙΕΚ, άρχισαν να μοιράζουν “πτυχία” που είχαν αντίκρυσμα για την παροχή μορίων για διορισμό στο δημόσιο.

Αυτόματα, όσοι ήταν στο κόλπο των ΙΕΚ βρήκαν πως θα έπρεπε να εκμεταλευθούν την ευκαιρία για να δώσουν μόρια στα παιδιά τους, σε συγγενείς τους και σε γκόμενες και γκόμενους. Γρήγορα άρχισαν τα ραβασάκια και οι πιέσεις για συγκεκριμένους εκπαιδευόμενους που δεν πληρούσαν ούτε τις στοιχειώδεις απαιτήσεις προκειμένου να εξασφαλίσουν τόσο την βεβαίωση φοίτησης όσο και την πιστοποίηση.

Με τον ίδιο τρόπο που κάποιοι έστελναν τους γόνους τους στο τεχνικό λύκειο ώστε την επομένη της αποφοίτησής τους να βρεθούν να παριστάνουν τους “καθηγητές” στο ίδιο τεχνικό λύκειο από το οποίο αποφοίτησαν, κάποιοι άλλοι φρόντιζαν ώστε μέσω της βιομηχανίας πτυχίων των ΙΕΚ να εξασφαλίζεται η μονιμοποίηση των γόνων τους στο ευρύτερο δημόσιο.

Οι παρεμβάσεις αφορούσαν ολόκληρο το φάσμα της φοίτησης. Η επιλογή των εκπαιδευόμενων σε κάποιες δημοφιλείς ειδικότητες γινόταν καθαρά ρουσφετολογικά, αμέτρητες απουσίες σβήνονταν με μια μονοκονδυλιά, βαθμοί άλλαζαν σε μια στιγμή, και τέλος όταν ερχόταν η ώρα των εξετάσεων της πιστοποίησης κάποιοι φρόντιζαν για την “επιτυχία”.

Πολλές φορές οι ευνοούμενοι είχαν και προκλητική συμπεριφορά, με αποτέλεσμα όλο και κάποιος να προβάλλει αντιρρήσεις. Τότε άρχιζαν οι πιέσεις του τύπου “τι σε πειράζει το παιδί να βρει κι αυτό μια δουλίτσα;”, μόνο που η “δουλίτσα” για το “παιδί” ήταν ήδη εξασφαλισμένη σε κάποια βολική θέση του δημόσιου τομέα με τα γνωστά αποτελέσματα.

Ειδικά κάποια “στελέχη της εκπαίδευσης” που βρίσκονταν πολύ κοντά στα κέντρα παραεξουσίας, όπως για παράδειγμα ο ΟΕΕΚ ή το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, φρόντισαν με τον τρόπο αυτό να εξασφαλίσουν μια άνετη ζωή για τα παιδιά και τα ανίψια τους, όπως έγινε και με πολλούς συγγενείς πολιτικών προσώπων. Αυτή είναι μια φάμπρικα διορισμών για την οποία πολλοί δεν γνωρίζουν ακόμα και σήμερα.

Οι υπόλοιποι εκπαιδευόμενοι μπορεί να μην γνώριζαν για τους στημένους διορισμούς, έβλεπαν όμως πως κάποιοι εξασφάλιζαν την αποφοίτησή τους με ευκολία, οπότε άρχισαν όλο και περισσότεροι να πιέζουν για τα ίδια “προνόμια”. Άλλοτε μέσω πολιτικών προσώπων, άλλοτε με φωνές και απειλές, και σε κάποιες περιπτώσεις αλλοδαπών και με πιο πειστικά μέσα, οι λαμογιοδιευθυντές και οι λαμογιοεκπαιδευτές αναγκάστηκαν να δείχνουν παρόμοια ελαστικότητα σε όλο και περισσότερους.

Η συγκυρία έφερε κι άλλους παράγοντες να παίξουν το ρόλο τους. Η χρηματοδότηση των ΙΕΚ ήταν ανάλογη του αριθμού των τμημάτων και των εκπαιδευόμενων, και τα “στελέχη” του ΟΕΕΚ ήταν πεινασμένα για χρήμα με κάθε κόστος. Χρήμα το οποίο και κατέληξε στις τσέπες τους, σε ένα σκάνδαλο το οποίο θάφτηκε διακομματικά και παρέμεινε ατιμώρητο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έδινε με ευκολία τα κονδύλια, αλλά δεν έδειξε ενδιαφέρον να ελέγξει την ποιότητα της εκπαίδευσης και τον τρόπο που μοιράζονται τα κονδύλια. Το αποτέλεσμα ήταν πως το συμφέρον των ιθυνόντων των ΙΕΚ ήταν να έχουν όσο γίνεται περισσότερες εγγραφές σε κάθε εξάμηνο.

Επιπλέον, ο δρόμος για τα ΑΕΙ ή έστω ΤΕΙ άνοιξε διάπλατα, οπότε ακόμα και ένας τυπικά αγράμματος μπορούσε να περάσει έστω σε ένα ΤΕΙ της πλάκας. Καθώς η επίσημη πολιτική ήταν κάθε χρόνο να αυξάνονται οι διαθέσιμες θέσεις σε ΑΕΙ και ΤΕΙ, η πιθανή πελατεία των ΙΕΚ περιορίστηκε στο λιγότερο προικισμένο τμήμα των αποφοίτων του λυκείου, που παρουσίαζε σοβαρα μαθησιακά προβλήματα αλλά και εντονότερη παραβατική συμπεριφορά. Στο τέλος, οι εκπαιδευόμενοι των ΙΕΚ έφτασαν να είναι ο απόπατος μιας παρηκμασμένης νεολαίας, που σε πολλές περιπτώσεις οι γονείς τους ήταν απελπισμένοι να παρκάρουν κάπου για να ησυχάσουν οι ίδιοι.

Αυτό ήταν πολύ ευχάριστο για τους περισσότερους εκπαιδευτές, οι οποίοι ήταν άσχετοι με τα αντικείμενα που υποτίθεται πως δίδασκαν. Προτιμούσαν να εκμεταλεύονται τις συνθήκες για να μην μπαίνουν στον κόπο να κάνουν μάθημα και σε περίπτωση που κάτι πήγαινε στραβά να επικαλούνται την ποιότητα των εκπαιδευόμενων, τις μειωμένες μαθησιακές τους ικανότητες και τα κενά της μαθητικής τους εκπαίδευσης.

Αυτά δεν είναι άγνωστα στο Υπουργείο Παιδείας ή στο ΙΝΕΔΙΒΙΜ ή οπουδήποτε αλλού. Τα γνωρίζουν οι πάντες, αλλά επισήμως υποκρίνονται πως όλα δουλεύουν στην εντέλεια. Στην πραγματικότητα, οι εκπαιδευόμενοι στη συντριπτική τους πλειψηφία βρίσκονται σε έναν χώρο όπου δεν τους προσφέρεται καμία εκπαίδευση, αλλά δεν είναι και οι ίδιοι σε θέση να λάβουν κάποια εκπαίδευση, όταν μάλιστα και οι εκπαιδευτές είναι στην συντριπτική τους πλειοψηφία άσχετοι.

Τα ΙΕΚ είναι ένα είδος σφαιριστηρίου, όπου οι νεαροί καφενόβιοι πηγαίνουν για άραγμα. Μιμούμενοι ως πίθηκοι αντίστοιχες επινοήσεις των φοιτητών, αντιδρούν με κάθε τρόπο σε πιθανή “εντατικοποίηση των σπουδών” και προβαίνουν σε διάφορες διεκδικήσεις ενθαρρυνόμενοι από τον πολυκομματικό συρφετό. Αφού κανένας δεν προτίθεται να αναλάβει το πολιτικό κόστος της αλλαγής αυτής της πραγματικότητας, η κατάσταση έχει πλέον παγιωθεί και το παρκάρισμα του αληταριού στα ΙΕΚ έχει αποκτήσει χαρακτήρα κοινωνικής παροχής.

Στο σημείο αυτό κάποιος θα ισχυριστεί πως δεν είναι όλοι οι εκπαιδευόμενοι έτσι. Και όντως, ειδικά τα τελευταία χρόνια αρκετοί κατευθύνονται στα ΙΕΚ προκειμένου να μπορέσουν να αποκτήσουν μια ειδικότητα και να έχουν ένα επαγγελματικό μέλλον. Περιμένουν πως θα βρεθούν σε ένα σοβαρό επαγγελματικό περιβάλλον που θα τους ανοίξει το δρόμο για μια καινούρια επαγγελματική ευκαιρία.

Η πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν είναι τελείως διαφορετική από αυτό που τους είχαν περιγράψει, καθως καταλήγουν σε έναν χώρο με άσχετους και αδιάφορους εκπαιδευτές, λαμογιοδιευθυντές με πολιτικές φιλοδοξίες, και εκπαιδευόμενους που στην πραγματικότητα είναι ένα τσούρμο προβληματικών που οι γονείς τους τους έχουν παρκάρει στα ΙΕΚ.

Καθώς βρισκόμαστε σε ένα δημοκρατικό καθεστώς, οι διαμαρτυρίες αυτών των λίγων συνειδητοποιημένων εκπαιδευόμενων χάνονται μπροστά στη βούληση της συντριπτικής πλειοψηφίας, που είναι το άραγμα στον καφενέ του ΙΕΚ και η απόκτηση “πτυχίων” χωρίς κόπο και χωρίς ουσιαστικές γνώσεις.

Η παγίωση αυτής της νοοτροπίας στην επαγγελματική εκπαίδευση οφείλεται στον Απόστολο Κακλαμάνη, που ως υπουργός παιδείας είχε σαν όραμα να βάλει “όλα τα παιδιά” σε ένα σχολείο προκειμένου να αποκτούν “πτυχία”, άσχετα από τις επιδόσεις τους. Οι μετέπειτα κυβερνήσεις εξέλιξαν αυτή την ιδέα και την επέκτειναν, ώστε από τα μεταλυκειακά κέντρα να φτάσουμε στα ΙΕΚ και το κάθε τούβλο να έχει την ψευδαίσθηση ότι “σπουδάζει”.

Το ζήτημα δεν είναι μόνο ότι οι εκπαιδευόμενοι των ΙΕΚ ανήκουν συνήθως σε μια κατηγορία αποφοίτων λυκείου με μειωμένη ικανότητα, κοινωνικά και γνωσιακά, για επαγγελματική εκπαίδευση. Το σύστημα τους βάζει σε μια δομή εκπαίδευσης που επιφανειακά ανταποκρίνεται σε κάποια βαρύγδουπα πρότυπα αλλά στην πράξη δεν λειτουργεί γιατί απλούστατα είναι αδύνατο να λειτουργήσει. Οι εκπαιδευόμενοι συμμετέχουν σε ένα θέατρο όπου οι ίδιοι παριστάνουν τους εκπαιδευόμενους χωρίς να είναι σε θέση να μάθουν τίποτα, ενώ κάποιοι άλλοι παριστάνουν τους εκπαιδευτές τους χωρίς να είναι σε θέση να τους διδάξουν τίποτα.

Η αλήθεια για τα ΙΕΚ: Εκπαιδευτές

September 17, 2018

“Έκανα στην τύχη αίτηση στα ΙΕΚ και χωρίς να το καταλάβω με πήραν!”

“Δεν μπορούσαν να μη με προσλάβουν στα ΙΕΚ γιατί είχα μεταπτυχιακό!”

“Με παίρνουν στα ΙΕΚ γιατί έχω πολλά μόρια!”

Τα πουλημένα “εκπαιδευτικά portal” κάθε τόσο διαφημίζουν τις χιλιάδες προσλήψεις εκπαιδευτών που γίνονται στα δημόσια ΙΕΚ και καλούν τους υποψήφιους να κάνουν αιτήσεις, χωρίς όμως ποτέ να πουν στο κοινό τους την αλήθεια για τις προσλήψεις αυτές.

Στο ίδιο κόλπο βλέπουμε και μεγάλες εφημερίδες που αφιερώνουν ακόμα και πρωτοσέλιδα στις προσλήψεις αυτές, χωρίς όμως ποτέ να έχουν αφιερώσει λίγες γραμμές στις καταγγελίες που συχνά φτάνουν στα γραφεία τους.

Θα ξεκινήσουμε με μια γενική διαπίστωση: Για κάθε έναν που πιθανόν να προσλήφθηκε στα ΙΕΚ από καθαρή τύχη, υπάρχουν τουλάχιστον χίλιοι που προσλήφθηκαν χάρη στην ύπαρξη ενός εκτεταμένου δικτύου διαφθοράς. Αυτό το δίκτυο καλύπτεται από το σύνολο των αρχών της χώρας για ευνόητους λόγους, καλύπτεται όμως και απο το δημοσιογραφικό κατεστημένο με αντάλλαγμα άλλοτε προσλήψεις δημοσιογράφων ως εκπαιδευτών και άλλοτε στα πλαίσια άλλων αμοιβαίων εξυπηρετήσεων.

Και καλό είναι όσοι επωφελήθηκαν απο αυτό το σύστημα να μην προκαλούν με βαρύγδουπες δηλώσεις περί δήθεν διαφάνειας.

Από τη στιγμή που ξεκίνησε η λειτουργία των δημοσίων ΙΕΚ με προσλήψεις ωρομίσθιων συμβασιούχων, οι διαθέσιμες θέσεις μοιράστηκαν σε μονίμους εκπαιδευτικούς που διέθεταν τις κατάλληλες προσβάσεις. Κάποιες ώρες μοιράστηκαν και σε συγγενείς υπουργών και λοιπών ισχυρών παραγόντων, αλλά η μερίδα του λέοντος ανήκε σε μονίμους εκπαιδευτικούς. Το club ήταν ιδιαίτερα κλειστό και φρόντιζαν να υψώνουν ανυπέρβλητα τείχη σε αφελείς που πίστευαν πως θα μπορούσαν να εισέλθουν.

Με άλλα λόγια, το κράτος δημιούργησε τις δομές των ΙΕΚ για να προσλαμβάνει κάποιους προνομιούχους, κυρίως από τις τάξεις των μονίμων εκπαιδευτικών και να τους χορηγεί έναν δεύτερο μισθό.

Κάποιοι μόνιμοι εκπαιδευτικοί που είδαν πως μοιράζεται χρήμα αλλά δεν διέθεταν τα αντίστοιχα ερείσματα είδαν να τρώνε πόρτα με τον χειρότερο τρόπο, με αποτέλεσμα έριδες που πολλές φορές μεταφράστηκαν σε εκατέρωθεν γραπτές αναφορές και καταγγελίες.

Καθώς το χρήμα έρρεε άφθονο λόγω των Ευρωπαϊκών κονδυλίων (και των διδάκτρων που κατέβαλλαν οι εκπαιδευόμενοι), δημιουργήθηκε ένας στρατός από κηφήνες που μισθοδοτούνταν από τον ΟΕΕΚ, χωρίς όμως να εμφανίζονται πουθενά. Δηλαδή κάποιοι φρόντιζαν να προσθέτουν διάφορα πρόσωπα στη μισθοδοσία του ΟΕΕΚ για πλασματικές υπηρεσίες δήθεν διοργάνωσης σεμιναρίων και δήθεν μαθημάτων στα κατά τόπους ΙΕΚ.

Το σκάνδαλο αφορούσε συγγενείς υπουργών και το σύνολο της διοίκησης του ΟΕΕΚ, αλλά και συζύγους και συγγενείς των “διευθυντικών στελεχών”. Μια σειρά από καταγγελίες έφερε το θέμα στην επιφάνεια, και την ίδια στιγμή άρχισε η εκστρατεία συγκάλυψης. Η βούληση του Πανάρετου να αποδοθεί δικαιοσύνη συνδέθηκε με την αποπομπή του από τη θέση του Υφυπουργού Παιδείας και αποδόθηκε στην μέγαιρα της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ (Χ)άννα Διαμαντοπούλου.

Μπορεί το μεγαλύτερο μέρος της πίτας να μοιράστηκε σε μόνιμους εκπαιδευτικούς και σε γκόμενες και αγαπητικούς των μονίμων εκπαιδευτικών, όμως ένα μερίδιο έπρεπε να δοθεί και στους πολιτικούς. Σύντομα δημιουργήθηκε μια ιεραρχία στις προσλήψεις των συμβασιούχων. Στην κορυφή της ήταν ο διευθυντής του κάθε ΙΕΚ, που μαζί με τον υποδιευθυντή του ΙΕΚ και τον εκπρόσωπο του ΟΕΕΚ αποφάσιζαν για το μοίρασμα των ωρομισθιών. Προκειμένου να γίνει οργανωμένη δουλειά, πρώτα εξασφάλιζαν κάποια πρόσωπα του στενού τους περιβάλλοντος και κυρίως κάποιους μόνιμους εκπαιδευτικούς, πολλές φορές σε συνεργασία με συνδικαληστές. Στη συνέχεια μοίραζαν κάποιες ώρες σε υποψήφιους για τους οποίους υπήρχε προσωπικό ενδιαφέρον από υπουργούς και γενικά πολιτικά πρόσωπα μεγάλης δύναμης. Στο τέλος μοίραζαν και λίγες ώρες σε υποψήφιους που διέθεταν κάποιο μικρότερο έρεισμα.

Από όλες τις προσλήψεις, οι διευθυντές των ΙΕΚ είχαν προσωπικό όφελος και δεν τις έκαναν με το αζημίωτο. Φρόντιζαν να υπενθυμίζουν σε υπουργούς και βουλευτές πως τους εξυπηρέτησαν και πως περιμένουν και οι ίδιοι μια αντίστοιχη εξυπηρέτηση, κυρίως για την ανανέωση της διευθυντικής τους θητείας. Μάλιστα αρκετοί διευθυντές ΙΕΚ διετέλεσαν σε κάποια φάση της ζωής τους και αποσπασμένοι σε πολιτικά γραφεία όπου οργάνωναν ρουσφέτια, υπογραμμίζοντας ακόμα περισσότερο την διαπλοκή της οποίας ήταν πρωταγωνιστές.

Προκειμένου να μην υπάρχουν αντιδράσεις, όλοι οι πολιτικοί χώροι έμεναν ικανοποιημένοι από τη μοιρασιά. Σίγουρα το κόμμα που ήταν στην εξουσία έπαιρνε τα περισσότερα, αλλά και η αντιπολίτευση και φυσικά και τα αριστερά κόμματα εξασφάλιζαν ωρομισθίες για τους εκλεκτούς τους.

Για να μην γίνουν μπερδέματα, οι υποψήφιοι ταξινομούνταν σε λίστες ανάλογα με το μέσο τους, με σημειώσεις για το ποιός ζητά την πρόσληψή τους και σε τι βαθμό. Κάποιοι λιγότερο επιμελείς διευθυντές σημείωναν τα πάντα χειρόγραφα σε τεφτέρια, ενώ κάποιοι άλλοι ανέθεταν στις γραμματείς να ταξινομήσουν τα ονόματα στο Excel. Κάποιοι άλλοι έκαναν αυτή την εργασία με την γραμματέα στην άνεση του σπιτιού τους, ενώ η σύζυγος απουσίαζε στη δική της εργασία.

Αυτοί οι πίνακες κατέληγαν στην επίσημη μορφή της “αξιολογικής κατάταξης” και φυσικά παρέμεναν κλεισμένοι στα συρτάρια των διευθυντών, όπως και άλλα έγγραφα που στο τέλος κατέληγαν “εξαφανισμένα”. Δημόσια, όλοι οι εμπλεκόμενοι, με πρωτοστάτες τους απατεώνες του κοινού ποινικού δικαίου που παρίσταναν τους διευθυντές, διεμήνυαν προς πάσα κατεύθυνση πως όλα γίνονται “αξιοκρατικά και με διαφάνεια”. Στην πραγματικότητα, οι διευθυντές είχαν την απόλυτη εξουσία να μοιράζουν τις ωρομισθίες, υπαρκτές και πλασματικές, σύμφωνα με τα προσωπικά τους συμφέροντα.

Η επίσημη γραμμή του ΟΕΕΚ ήταν να υπάρχει ενιαία γραμμή παραπληροφόρησης σχετικά με το θέμα των προσλήψεων και των πινάκων. Η διοίκηση του ΟΕΕΚ οργάνωνε συγκεντρώσεις των λαμογιοδιευθυντών των ΙΕΚ όπου τους δίνονταν κατευθύνσεις για τις δικαιολογίες που θα μπορούσαν να δώσουν στους ενοχλητικούς που απαιτούσαν αξιοκρατία. Για όποιον δεν διέθετε προϋπηρεσία η δικαιολογία ήταν πως οι άλλοι υποψήφιοι ήταν στελέχη της αγοράς, για όποιον δεν διέθετε διδακτορικό η δικαιολογία ήταν πως ήταν απαραίτητο για τη θέση, για όποιον διέθετε διδακτορικό η δικαιολογία ήταν πως η θέση απαιτούσε πρακτική εμπειρία και πάει λέγοντας.

Καθώς οι προσωπικές σχέσεις των διευθυντών των ΙΕΚ μεταβάλλονταν με τον χρόνο, αλλά και καθώς οι κυβερνήσεις άλλαζαν με ανασχηματισμούς και εκλογές, κάθε φορά εμφανιζόταν μια καινούργια φουρνιά ωρομισθίων και οι παλιοί έφευγαν με συνοπτικές διαδικασίες. Αρκετές φορές, οι διευθυντές των ΙΕΚ φρόντιζαν να εκμεταλευτούν την εξάρτηση των ωρομισθίων από αυτούς για να ζητήσουν διάφορες εξυπηρετήσεις, όπως να κάνουν διάφορες εργασίες στα σπίτια τους ή να τους προσφέρουν σεξουαλικές εξυπηρετήσεις.

Ανάμεσα σε όσους κατέληξαν να εξασφαλίζουν συμβάσεις στα ΙΕΚ σίγουρα υπήρχαν και κάποιοι ικανοί και μορφωμένοι με τη θέληση να εργαστούν πραγματικά. Μέσα στο γενικότερο κλίμα της γενικευμένης διαφθοράς, αναγκάστηκαν να καταφύγουν στον μοναδικό μηχανισμό που εξασφαλίζει έστω κάποια ψιχία εργασίας. Επομένως θα ήταν άδικο να κατηγορήσουμε συλλήβδην το σύνολο όσων διετέλεσαν ωρομίσθιοι στα ΙΕΚ σαν άχρηστους και αγράμματους.

Όμως αυτό δεν αλλάζει την πραγματικότητα. Το σύστημα προσλήψεων στα δημόσια ΙΕΚ βασίστηκε πάνω στις πελατειακές σχέσεις και την διαφθορά. Επόμενο ήταν στα ΙΕΚ να καταλήξουν να “διδάσκουν” οι αστοιχείωτοι, οι κομπιναδόροι, οι άσχετοι. Οι διευθυντές των ΙΕΚ δεν ενδιαφέρονταν για την πρόσληψη των καταλληλότερων, αλλά για την εξασφάλιση ωρομισθιών για τους ημέτερους. Προκειμένου να καλύψουν τους ημέτερους από το να εκτεθούν σαν άσχετοι, επεδίωκαν σε συνεχή βάση να δημιουργηθεί το κατάλληλο κλίμα που θα ευνοούσε την κατάσταση αυτή. Ο καλύτερος τρόπος για να επιτευχθεί ο σκοπός τους ήταν να εξοβελίσουν όσους ήταν πραγματικά γνώστες του επαγγελματικού τους αντικειμένου.

Για να γίνει αντιληπτός ο τρόπος που οι διευθυντές αξιολογούσαν όσους έκαναν αίτηση κατά την διάρκεια των συνεντεύξεων, αρκεί να αναφέρουμε πως υπήρξαν περιπτώσεις που τα κομματικά στελέχη πήγαιναν τα ίδια τις γκόμενές τους στον διευθυντή ζητώντας την πρόσληψή τους και αδιαφορώντας για τα όσα έβλεπαν οι γραμματείς, καθώς την επιτυχία της συνέντευξης συμπλήρωνε ένα φάσωμα στα γρήγορα.

Η κυβέρνηση ΓΑΠ αποφάσισε μέσω της Διαμαντοπούλου να ξεπλυθεί ο ΟΕΕΚ μέσω της κατάργησής του και να ανατεθεί η εποπτεία των δημοσίων ΙΕΚ στο ΙΝΕΔΙΒΙΜ. Οι παλιές διαδικασίες μεταφέρθηκαν κάτω από νέα ταμπέλα και το ίδιο έγινε και με τους παλιούς διευθυντές, που μπροστά στο ενδεχόμενο της μαζικής αλλαγής τους οργανώθηκαν και απαίτησαν την άτυπη μονιμοποίησή τους.

Στο σημείο αυτό είχε δημιουργηθεί μια μεγάλη μάζα υποψηφίων εκπαιδευτών που επιπλέον γνώριζαν και τις πραγματικές διαδικασίες φέρνοντας σε δύσκολη θέση τους λαμογιοδιευθυντές των ΙΕΚ. Όλο και περισσότεροι απαιτούσαν να δοθεί και σε εκείνους ένα μερίδιο των ωρομισθιών. Επιπλέον μειώθηκε ο αριθμός των αναπληρωτών, οι οποίοι απαίτησαν να τους δοθεί σε αντιστάθμισμα η πίτα των ωρομισθίων των ΙΕΚ.

Το κυριότερο όμως, όσοι είχαν εξασφαλίσει σημαντική προϋπηρεσία μέχρι τότε, και όχι τυχαία αφού ήταν αυτοί με τα ισχυρότερα ερείσματα, απαίτησαν να δημιουργηθεί ένα καινούριο σύστημα που θα εξασφάλιζε την προστασία τους από τα κύματα των νεοεισερχόμενων στον χώρο των ΙΕΚ.

Με ενορχήστρωση από πολιτικά γραφεία, δημιουργήθηκαν διάφορα ψευδοσωματεία τα οποία υποτίθεται πως αντιπροσώπευαν το σύνολο των εκπαιδευτών των δημοσίων ΙΕΚ. Στην πραγματικότητα δεν αντιπροσώπευαν παρά τον περιορισμένο αριθμό των ατόμων των διοικητικών τους συμβουλίων.

Αυτά τα ψευδοσωματεία βρέθηκαν να επιβάλλουν τα συμφέροντά τους και το σύστημα κατέληξε στη σημερινή μορφή του, που δεν είναι παρά μια παραλλαγή του ίδιου δοκιμασμένου συστήματος. Οι υποψήφιοι ταξινομούνται σε κάποιους πίνακες, με υποτίθεται αντικειμενικά κριτήρια, με την μοριοδότηση της προϋηρεσίας των ΙΕΚ να εξασφαλίζει πως οι παλαιότεροι προνομιούχοι θα συνεχίσουν να είναι προνομιούχοι. Για την περίπτωση που αυτό δεν αρκεί για να δικαιολογηθεί η πρόσληψη των αρεστών, έχουν εφευρεθεί διάφορα προσχήματα προκειμένου να καλύπτεται η αυθαιρεσία των διεθυντών.

Ενδεικτικά αναφέρουμε παλαιότερες αναφορές μας:

Αιτήσεις στα ΙΕΚ

Οι αμοιβές των εκπαιδευτών ΙΕΚ, τα ανύπαρκτα σωματεία και ο παρασκηνιακός ρόλος του Μάριου Παπαδόπουλου

Ανθρωποφαγία στα ΙΕΚ: Οι άνεργοι και ο πολυθεσίτης Παναγιώτης Βουγλάνης

Τα ψευδοσωματεία και οι “τριμελείς επιτροπές”

Στο σημείο αυτό σημειώνουμε πως είναι αμέτρητες οι καταγγελίες που έχουν καταφθάσει στην ηλεκτρονική θυρίδα του Education in Greece σχετικά με την αισχρή συμπεριφορά και τις μεθοδεύσεις των διευθυντών για να εξασφαλίσουν την πρόσληψη των προσωπικών τους επιλογών.

Προκειμένου να εδραιωθεί περισσότερο η θέση των παλαιότερων προνομιούχων, εφευρέθηκε και η πιστοποίηση επάρκειας για τους εκπαιδευτές ενηλίκων. Υποτίθεται πως η εξέταση στην μικροδιδασκαλία έχει κάποια σχέση με την πραγματικότητα των ΙΕΚ, την οποία όλοι γνωρίζουν αλλά οι επίσημοι και τα “στελέχη της εκπαίδευσης” υποκρίνονται πως αγνοούν. Όσο για την γραπτή εξέταση, ο σκοπός είναι να περάσουν ορισμένα μηνύματα περί “ρατσισμού” και να επιβληθεί η επίσημη άποψη περί εκπαιδευτικής πραγματικότητας.

Ο στόχος είναι να μπορέσουν να αποκτήσουν μια ιδιότυπη μονιμότητα εκείνοι εκ των παλαιοτέρων εκπαιδευτών και αναπληρωτών που είχαν τις καλύτερες προσβάσεις στους θύλακες εξουσίας.

Με αυτή την επίφαση νομιμότητας, οι προσλήψεις συνεχίζουν να γίνονται με τον ίδιο τρόπο, με κάποιες προσχηματικές διαδικασίες προκειμένου να δικαιολογηθεί η “προτίμηση” σε παλαιότερους εκπαιδευτές. Φυσικά οι ιθύνοντες αποφεύγουν να ομολογήσουν πως στα χρόνια λειτουργίας των ΙΕΚ ήταν αμέτρητοι οι εκπαιδευτές που είτε έμειναν για κάποιο διάστημα και εκδιώχθηκαν λόγω αλλαγής κυβερνήσεων ή απώλειας μέσου, είτε έκαναν αιτήσεις αλλά ουδέποτε τους προσέλαβαν γιατί δεν διέθεταν μέσο παρά τα αυξημένα προσόντα τους και την καταλληλότητά τους.

Η ουσία όλων αυτών είναι πως η συντριπτική πλειοψηφία των εκπαιδευτών που προσλαμβάνονται αυτή τη στιγμή είναι άσχετοι με τα αντικείμενα που υποτίθεται πως διδάσκουν, αλλά εκμεταλεύονται την εκτεταμένη διαφθορά του εκπαιδευτικού συστήματος προκειμένου να παριστάνουν τους ειδικούς και να παίρνουν έναν ολόκληρο μισθό ως “ωρομίσθιοι”, παρά το γεγονός πως οι περισσότεροι είναι ήδη διορισμένοι, κυρίως ως μόνιμοι εκπαιδευτικοί.

Επιπλέον, αντί σε καιρούς εκτεταμένης ανεργίας να δοθούν λίγες ώρες σε όσο περισσότερους γίνεται, τα ψευδοσωματεία φρόντισαν ώστε να εξασφαλίζεται πλήρες ωράριο 20 ωρών για λίγους προνομιούχους.

Το σύστημα φρόντισε ώστε να κρατήσει προσχηματικά μια διαδικασία όπου θεωρητικά ο καθένας θα μπορεί να υποβάλλει αίτηση, στην πραγματικότητα όμως οι θέσεις μοιράζονται σε συγκεκριμένη ομάδα προνομιούχων του παρελθόντος. Δηλαδή αφού εξασφάλισαν προϋπηρεσία χάρη στη συμμετοχή τους στην διαφθορά, στη συνέχεια απαίτησαν και εξασφάλισαν την αναγνώριση αυτής της προϋπηρεσίας και την κατοχύρωση των συμφερόντων τους. Και αυτά παρά το ότι σχεδόν όλοι έχουν μηδαμινή σχέση με τα αντικείμενα που υποτίθεται πως διδάσκουν.

Αν το κράτος ήθελε, θα μπορούσε να είχε δημιουργήσει μια κρίσιμη μάζα από σοβαρούς και κατηρτισμένους εκπαιδευτές, τους οποίους θα απασχολούσε με αξιοπρεπείς συνθήκες και αποδοχές. Θεωρήθηκε όμως προτιμότερο να μοιραστεί χρήμα σε άσχετους και τυχάρπαστους με αποτέλεσμα την σημερινή κατάντια.